Original Title: Effect of Bio-Extract on Growth and Flower Yield in Jasmine (Jasminum sambac (L.) Ait.)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2014.8
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃជីទឹកសរីរាង្គទៅលើការលូតលាស់ និងទិន្នផលផ្កាម្លិះ (Jasminum sambac (L.) Ait.)

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Bio-Extract on Growth and Flower Yield in Jasmine (Jasminum sambac (L.) Ait.)

អ្នកនិពន្ធ៖ Thanaporn Kajonphol (Kasetsart University), Bomjamaporn Simma (Kasetsart University), Wimolnun Kanket (Kasetsart University), Cholthira Sangsiri (Mahidol University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014 (Thai Agricultural Research Journal)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការប្រើប្រាស់ជីគីមីក្នុងរយៈពេលយូរសម្រាប់ការដាំដុះផ្កាម្លិះ (Jasminum sambac) បណ្តាលឱ្យមានការចំណាយខ្ពស់ និងប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដី ដូច្នេះការស្វែងរកជីទឹកសរីរាង្គមកជំនួសគឺជាតម្រូវការចាំបាច់ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍បែបចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design - RCBD) ដោយមាន ៦ វិធីសាស្ត្រនៃរូបមន្តជីទឹកសរីរាង្គផ្សេងៗគ្នាដើម្បីវាយតម្លៃការលូតលាស់របស់ដើមម្លិះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (Water)
សំណាកត្រួតពិនិត្យ (ប្រើប្រាស់តែទឹក)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើការផលិតជី និងងាយស្រួលបំផុតក្នុងការអនុវត្ត។ ការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិមានកម្រិតទាបបំផុត មិនមានសារធាតុចិញ្ចឹមបន្ថែម។ កម្ពស់ដើមទាបបំផុត (២៧.៣៣ សង់ទីម៉ែត្រ) និងមានចំនួនផ្កាតិចបំផុត (១០១.៣៣ ផ្កា/ដើម)។
Mixed plant shoots formula bio-extract
ជីទឹកសរីរាង្គផ្សំពីត្រួយរុក្ខជាតិចម្រុះ (ត្រកួន កន្ធុំថេត បន្លែបន្តក់)
ជួយបង្កើនចំនួនមែក និងចំនួនផ្កាបានល្អបំផុត ព្រមទាំងប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិដែលងាយស្រួលរក។ ត្រូវការពេលវេលាក្នុងការប្រមូលត្រួយរុក្ខជាតិច្រើនមុខខុសៗគ្នា។ ផ្តល់ចំនួនមែកច្រើនជាងគេ (៤៧ មែក) និងចំនួនផ្កាច្រើនបំផុត (២៧១.៣៣ ផ្កា/ដើម)។
Apple-snail formula bio-extract
ជីទឹកសរីរាង្គផ្សំពីខ្យងមាស
ជួយជំរុញការលូតលាស់កម្ពស់ដើមបានល្អបំផុត និងជួយកាត់បន្ថយសត្វចង្រៃ (ខ្យងមាស) ក្នុងស្រែ។ អាចមានក្លិនឆ្អាបខ្លាំងកំឡុងពេលបន្ទុំ និងត្រូវការប្រមូលខ្យងមាសផ្ទាល់។ ដើមម្លិះមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគេបំផុតរហូតដល់ ៥៥.៣៣ សង់ទីម៉ែត្រ។
Neem formula bio-extract
ជីទឹកសរីរាង្គផ្សំពីស្លឹកស្តៅ
ជួយឱ្យទំហំគុម្ពោតស្លឹក (Canopy) លូតលាស់បានល្អជាងគេ និងមានប្រសិទ្ធភាពទប់ស្កាត់សត្វល្អិតចង្រៃ។ ចំនួនទិន្នផលផ្កាមិនសូវខ្ពស់ខ្លាំងបើធៀបនឹងរូបមន្តត្រួយរុក្ខជាតិ។ មានការកើនឡើងនៃទំហំគុម្ពោតស្លឹកធំជាងគេ (៨៦.៦៧ សង់ទីម៉ែត្រ)។
Common duckweed formula bio-extract
ជីទឹកសរីរាង្គផ្សំពីចក
ចកជារុក្ខជាតិទឹកដែលសម្បូរ និងងាយស្រួលប្រមូល ជួយបង្កើនប្រវែងក្រពុំផ្កា។ ការលូតលាស់នៃទំហំគុម្ពោតស្លឹកមានកម្រិតទាបបំផុត។ ផ្តល់ប្រវែងក្រពុំផ្កាវែងជាងគេ (២.៦៤ សង់ទីម៉ែត្រ)។
Pumpkin formula bio-extract
ជីទឹកសរីរាង្គផ្សំពីល្ពៅ
ប្រើប្រាស់កសិផលដែលសល់ពីការបរិភោគ ផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមល្អមធ្យមគ្រប់ផ្នែក។ ទិន្នផលផ្កា និងការលូតលាស់ស្ថិតនៅកម្រិតមធ្យម មិនមានភាពលេចធ្លោខ្លាំង។ មានចំនួនផ្កាជាមធ្យម ២១០.៣៣ ផ្កា/ដើម និងកម្ពស់ដើម ៤៥.១៧ សង់ទីម៉ែត្រ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការផលិតជីទឹកសរីរាង្គតាមរូបមន្តទាំងនេះ ទាមទារវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុកដែលងាយស្រួលរក ចំណាយតិច និងមិនត្រូវការបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញឡើយ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ខេត្តសកលនគរ (Sakon Nakhon) ភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ កសិកម្ម និងគុណភាពដីស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ ការស្រាវជ្រាវនេះផ្តោតលើពូជផ្កាម្លិះពិតប្រាកដ (Jasminum sambac) ដែលប្រជាជនខ្មែរពេញនិយមដាំដុះ ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះមានភាពជឿជាក់ខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជាបានយ៉ាងងាយស្រួល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រផលិតជីទឹកសរីរាង្គនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំង និងជាក់ស្តែងបំផុតសម្រាប់កសិករកម្ពុជា ក្នុងការកាត់បន្ថយការចំណាយលើជីគីមី និងបង្កើនគុណភាពទិន្នផលដាំដុះ។

ជារួម ការច្នៃវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុកងាយៗមកធ្វើជាជីទឹកសរីរាង្គ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងកាត់បន្ថយចំណាយបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់កសិករខ្នាតតូចនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាទ្រឹស្តី និងរៀបចំសម្ភារៈបន្ទុំជី: ស្វែងយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់មេជី EM (Effective Microorganisms) និងរៀបចំសម្ភារៈដែលចាំបាច់រួមមាន ធុងប្លាស្ទិកមានគម្របជិត កាកស្ករ (Molasses) ម្នាស់ និងទឹកស្អាត។
  2. ប្រមូល និងរៀបចំវត្ថុធាតុដើមគោល: ជ្រើសរើសវត្ថុធាតុដើមតាមតម្រូវការរបស់អ្នក (ឧទាហរណ៍៖ ប្រមូលខ្យងមាសពីវាលស្រែដើម្បីយកកម្ពស់ដើម ឬកាត់ត្រួយត្រកួន កន្ធុំថេត និងបន្លែបន្តក់ចំនួន ៣គីឡូក្រាមដើម្បីយកទិន្នផលផ្កា) រួចហាន់វាឱ្យល្អិតតូចៗ។
  3. ដំណើរការបន្ទុំជីទឹកសរីរាង្គ (Fermentation): ដាក់វត្ថុធាតុដើមដែលហាន់រួចទៅក្នុងធុង បន្ថែមកាកស្ករ ១លីត្រ ម្នាស់ ៥០០ក្រាម ទឹកស្អាត ១០លីត្រ និងមេជី EM ២០០ក្រាម រួចកូរឱ្យសព្វ។ បិទគម្របឱ្យជិត រួចរក្សាទុកចំនួន ២ខែ (បើកកូរយូរៗម្តងដើម្បីបញ្ចេញឧស្ម័ន)។
  4. អនុវត្តការស្រោចស្រពជាក់ស្តែង: ក្រោយបន្ទុំបាន ២ខែ យកទឹកជីមកលាយជាមួយទឹកធម្មតាក្នុងសមាមាត្រ ១:៥០០ លីត្រ រួចយកទៅបាញ់ស្រោចស្រពឱ្យជោកលើដើមផ្កាម្លិះ ឬដំណាំផ្សេងៗជារៀងរាល់សប្តាហ៍។
  5. ប្រមូលទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព: តាមដាន និងកត់ត្រាការលូតលាស់របស់ដំណាំជារៀងរាល់សប្តាហ៍ (កម្ពស់ ទំហំគុម្ពោត ចំនួនមែក ចំនួនផ្កា) រួចប្រើប្រាស់ Microsoft ExcelGoogle Sheets ដើម្បីវិភាគប្រៀបធៀបទិន្នផលថាតើរូបមន្តមួយណាទទួលបានផលល្អជាងគេ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bio-extract (ជីទឹកសរីរាង្គ) ជាទឹករាវដែលបានមកពីការបន្ទុំកាកសំណល់រុក្ខជាតិ ឬសត្វ ជាមួយស្ករ និងមេអតិសុខុមប្រាណ ដើម្បីទាញយកសារធាតុចិញ្ចឹម និងអរម៉ូនលូតលាស់សម្រាប់យកមកស្រោចស្រពដំណាំ។ ដូចជាការស្ងោរ ឬត្រាំថ្នាំបុរាណដើម្បីទាញយកជាតិថ្នាំមកផឹកប៉ូវកម្លាំងអញ្ចឹងដែរ តែនេះគឺធ្វើសម្រាប់ប៉ូវរុក្ខជាតិ។
Randomized Complete Block Design / RCBD (ការរចនាពិសោធន៍បែបចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍កសិកម្មដោយបែងចែកដីជាឡូឡ៍ (Block) ហើយបែងចែកការសាកល្បងទៅក្នុងឡូឡ៍នីមួយៗដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងដែលបណ្តាលមកពីកម្រិតជីជាតិដីមិនស្មើគ្នា។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែនិងខ្សោយឱ្យទៅអង្គុយតុផ្សេងៗគ្នាក្នុងថ្នាក់ ដើម្បីធានាថាការប្រឡងតេស្តពិតជាវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពមេរៀនថ្មី មិនមែនពឹងផ្អែកលើកន្លែងអង្គុយល្អ ឬអាក្រក់នោះទេ។
Duncan's New Multiple Range Test / DMRT (ការធ្វើតេស្តប្រៀបធៀបមធ្យមភាគ DMRT) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមភាគនៃក្រុមពិសោធន៍ច្រើនជាងពីរ ដើម្បីរកមើលថាតើក្រុមណាខ្លះដែលមានលទ្ធផលខុសគ្នាពិតប្រាកដ ឬគ្រាន់តែខុសគ្នាដោយចៃដន្យ។ ដូចជាការប្រើជញ្ជីងដើម្បីថ្លឹងអ្នកកីឡា ៣នាក់ ហើយកំណត់ឱ្យច្បាស់ថាអ្នកណាធ្ងន់ជាងគេពិតប្រាកដ ឬមួយក៏ពួកគេមានទម្ងន់ប្រហាក់ប្រហែលគ្នាដែលមិនអាចសន្និដ្ឋានថាមួយណាធ្ងន់ជាងដាច់នោះទេ។
Plant canopy (ទំហំគុម្ពោតស្លឹក) សំដៅលើទំហំ ឬបរិវេណគ្របដណ្តប់នៃស្លឹក និងមែករបស់រុក្ខជាតិនៅផ្នែកខាងលើ ដែលជួយចាប់យកពន្លឺព្រះអាទិត្យសម្រាប់ធ្វើរស្មីសំយោគ។ ដូចជាទំហំនៃឆ័ត្រដែលលាតសន្ធឹងនៅពេលយើងបើកវាដើម្បីបាំងថ្ងៃអញ្ចឹងដែរ ឆ័ត្រកាន់តែធំ បាំងពន្លឺបានកាន់តែច្រើន។
Effective Microorganisms / EM (មេអតិសុខុមប្រាណមានប្រសិទ្ធភាព) ជាបណ្តុំនៃបាក់តេរី និងមេរោគមានប្រយោជន៍ដែលជួយពន្លឿនដំណើរការរលួយ និងបំប្លែងសារធាតុសរីរាង្គស្មុគស្មាញ ឱ្យទៅជាសារធាតុចិញ្ចឹមងាយៗដែលរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកបានលឿន។ ដូចជាមេដំបែដែលគេដាក់ចូលក្នុងម្សៅនំប៉័ង ដើម្បីធ្វើឱ្យម្សៅឡើងប៉ោង និងប្រែក្លាយទៅជានំដែលអាចដុតហូបបាន។
Auxin (អរម៉ូនអុកស៊ីន) ជាប្រភេទអរម៉ូនលូតលាស់ធម្មជាតិរបស់រុក្ខជាតិ ដែលមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជំរុញការលូតលាស់កោសិកា បន្តប្រវែងដើម និងជួយឱ្យរុក្ខជាតិចេញឫស ឬចេញផ្កាបានល្អ។ ដូចជាវីតាមីនលូតលាស់កម្ពស់ដែលក្មេងៗផឹក ដើម្បីជួយឱ្យរាងកាយឆាប់ធំធាត់ និងខ្ពស់បានលឿន។
Fermentation (ការបន្ទុំ) ជាដំណើរការគីមីជីវៈដែលអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាមេផ្សិត ឬបាក់តេរី) បំបែកជាតិស្ករ ឬកាកសំណល់សរីរាង្គនៅក្នុងបរិយាកាសដែលគ្មានអុកស៊ីហ្សែន ដើម្បីរំដោះសារធាតុចិញ្ចឹមចេញមក។ ដូចជាការធ្វើប្រហុក ឬផ្អក ដែលយើងត្រាំត្រីជាមួយអំបិលទុកយូរ ដើម្បីឱ្យវាប្រែរសជាតិ និងអាចរក្សាទុកបានយូរដោយសារការបំប្លែងរបស់បាក់តេរីល្អៗ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖