Original Title: Efficacy of Bacillus subtilis for controlling anthracnose in chilli
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2023.57.2.03
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃបាក់តេរី Bacillus subtilis ក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) លើដំណាំម្ទេស

ចំណងជើងដើម៖ Efficacy of Bacillus subtilis for controlling anthracnose in chilli

អ្នកនិពន្ធ៖ Toan Le Thanh, Vinh Kieu Cong, Rungthip Sangpueak, Parichat Numparditsub, Narendra Kumar Papathoti, Thitiporn Machikowa, Kumrai Buensanteai

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការដាំដុះដំណាំម្ទេសនៅក្នុងប្រទេសថៃជួបប្រទះនឹងបញ្ហាជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) ដែលបង្កឡើងដោយផ្សិត Colletotrichum spp. ដែលទាមទារឱ្យមានដំណោះស្រាយតាមបែបជីវសាស្រ្តមានសុវត្ថិភាពដើម្បីជំនួសការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីដែលមានគ្រោះថ្នាក់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bacillus subtilis ប្រឆាំងនឹងផ្សិតបង្កជំងឺអង់ត្រាក់ណូស ទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ និងការសាកល្បងលើរុក្ខជាតិក្នុងផ្ទះសំណាញ់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Bacillus subtilis (CaSUT008 and CaSUT008-2)
បាក់តេរី Bacillus subtilis (ប្រភេទសាច់ CaSUT008 និង CaSUT008-2)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺអង់ត្រាក់ណូស ជាមិត្តនឹងបរិស្ថាន និងជួយជំរុញយន្តការការពាររុក្ខជាតិដោយបង្កើនសមាសធាតុ Phenolic និងអាស៊ីត Salicylic។ ត្រូវការការបណ្តុះនិងថែរក្សាមេរោគក្នុងលក្ខខណ្ឌមន្ទីរពិសោធន៍ត្រឹមត្រូវមុនពេលយកទៅប្រើប្រាស់។ កាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺលើស្លឹកពី ៨៦-១០០% និងលើផ្លែពី ៤៩-១០០%។
Commercial Elicitors (BIG® and COS®)
សារធាតុជំរុញពាណិជ្ជកម្ម (ថ្នាំវ៉ាក់សាំងរុក្ខជាតិ BIG® និង COS®)
ងាយស្រួលរកទិញនិងប្រើប្រាស់ភ្លាមៗ មិនត្រូវការបណ្តុះមេរោគ និងអាចជួយជំរុញបរិមាណអាស៊ីត Salicylic មួយផ្នែក។ ប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺអង់ត្រាក់ណូសមានកម្រិតទាបជាងការប្រើប្រាស់បាក់តេរីជីវសាស្រ្តយ៉ាងខ្លាំង។ កាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺលើស្លឹកបានត្រឹម ១៥-២៧% និងលើផ្លែពី ៣៤-៣៨% ប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឱ្យមានមន្ទីរពិសោធន៍រោគវិទ្យារុក្ខជាតិដែលមានបរិក្ខារស្តង់ដារ សម្រាប់ការកាត់បំបែក DNA វិភាគសមាសធាតុគីមី និងការពិសោធន៍ក្នុងផ្ទះសំណាញ់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តនគររាជសីមា (Nakhon Ratchasima) ប្រទេសថៃ ដោយប្រមូលសំណាកពីកសិដ្ឋានដាំម្ទេសសរីរាង្គ។ ទោះបីជាអាកាសធាតុនិងលក្ខខណ្ឌដាំដុះស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ប្រភេទផ្សិត Colletotrichum អាចមានបម្រែបម្រួលហ្សែនខុសគ្នាតាមតំបន់។ ហេតុនេះ ការសាកល្បងដោយប្រើបាក់តេរីនេះលើពូជម្ទេសនិងពូជផ្សិតក្នុងស្រុករបស់កម្ពុជាគឺមានភាពចាំបាច់ ដើម្បីធានាបាននូវប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់បាក់តេរី Bacillus subtilis នេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។

ការអភិវឌ្ឍភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្តក្នុងស្រុក នឹងជួយបង្កើនសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងនិរន្តរភាពបរិស្ថានសម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការប្រមូលសំណាក និងញែកមេរោគផ្សិត (Pathogen Isolation): និស្សិតត្រូវចុះប្រមូលសំណាកម្ទេសដែលមានជំងឺអង់ត្រាក់ណូសពីចម្ការក្នុងស្រុក រួចធ្វើការញែកផ្សិត Colletotrichum យកមកបណ្តុះដោយប្រើមជ្ឈដ្ឋាន PDA (Potato Dextrose Agar) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. ការធ្វើតេស្តអត្តសញ្ញាណ DNA (Molecular Identification): អនុវត្តបច្ចេកទេស PCR ដោយប្រើប្រាស់ ITS4 / ITS3 primers និងផ្ទៀងផ្ទាត់ទិន្នន័យជាមួយ NCBI BLAST ដើម្បីកំណត់ប្រភេទផ្សិតបង្កជំងឺឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  3. ការធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពប្រឆាំងក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In Vitro Dual Culture): សាកល្បងបណ្តុះបាក់តេរី Bacillus subtilis និងផ្សិត Colletotrichum ជាមួយគ្នាក្នុងចាន Petri តែមួយ (Dual culture assay) ដើម្បីគណនាភាគរយនៃការរារាំងការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិត។
  4. ការសាកល្បងលើរុក្ខជាតិជាក់ស្តែង (In Vivo Testing): រៀបចំការដាំដុះកូនម្ទេសនៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់ (Net-house) រួចបាញ់សាកល្បងសូលុយស្យុងបាក់តេរីជីវសាស្រ្ត និងប្រៀបធៀបជាមួយក្រុមរុក្ខជាតិដែលមិនបានបាញ់ថ្នាំ ដោយកត់ត្រាពីអត្រានៃការកើតជំងឺ។
  5. ការវិភាគយន្តការការពារ (Defense Mechanism Analysis): ប្រមូលស្លឹកនិងផ្លែម្ទេសមកកិនបញ្ចូលជាមួយសូលុយស្យុង Methanol រួចប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Spectrophotometer ដើម្បីវាស់បរិមាណ Phenolic compounds និង Salicylic acid ដែលរុក្ខជាតិផលិតឡើងប្រឆាំងនឹងជំងឺ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bacillus subtilis (បាក់តេរី Bacillus subtilis) ជាប្រភេទបាក់តេរីមានប្រយោជន៍ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជីវសាស្រ្ត ដើម្បីរារាំងការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតបង្កជំងឺលើរុក្ខជាតិដោយសុវត្ថិភាព។ ប្រៀបដូចជាទាហានការពារស្រុកដែលជួយទប់ទល់នឹងសត្រូវឈ្លានពានពីរខាងក្រៅ មិនឱ្យចូលមកបំផ្លាញដំណាំ។
Anthracnose (ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស) ជាជំងឺរុក្ខជាតិបង្កដោយផ្សិត ដែលធ្វើឱ្យមានស្នាមអុចៗ ឬរលួយពណ៌ត្នោតនិងខ្មៅខូងចូលទៅក្នុងនៅលើស្លឹក ដើម និងជាពិសេសគឺផ្លែទុំ។ ប្រៀបដូចជាដំបៅរលួយនៅលើស្បែកមនុស្សនៅពេលមានមេរោគចូល ដែលធ្វើឱ្យខូចសាច់និងរាលដាលយ៉ាងលឿន។
Elicitor (សារធាតុជំរុញយន្តការការពារ) ជាសារធាតុ ឬភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តដែលបញ្ឆេះប្រព័ន្ធការពារធម្មជាតិរបស់រុក្ខជាតិឱ្យសកម្មប្រឆាំងនឹងមេរោគ។ ប្រៀបដូចជាវ៉ាក់សាំងដែលចាក់ចូលទៅដើម្បីដាស់ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំក្នុងរាងកាយមនុស្សឱ្យចងចាំ និងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺ។
Induced Systemic Resistance / ISR (ភាពធន់ប្រព័ន្ធដែលត្រូវបានជំរុញ) ជាយន្តការដែលរុក្ខជាតិបង្កើនសមត្ថភាពការពារខ្លួនទូទាំងប្រព័ន្ធរាងកាយ បន្ទាប់ពីទទួលបានការជំរុញពីអតិសុខុមប្រាណមានប្រយោជន៍។ ប្រៀបដូចជាការប្រកាសអាសន្នទូទាំងប្រទេសឱ្យត្រៀមលក្ខណៈប្រយុទ្ធ ពេលមានសញ្ញាព្រមានពីសត្រូវចូលលុកលុយព្រំដែន។
Phenolic compounds (សមាសធាតុ Phenolic) ជាសារធាតុគីមីសកម្មដែលរុក្ខជាតិផលិតឡើងដើម្បីការពារខ្លួន ដោយធ្វើឱ្យកោសិការឹងមាំ និងមានការពុលចំពោះផ្សិតបង្កជំងឺ កុំឱ្យលូតលាស់បាន។ ប្រៀបដូចជាការសាងសង់កំពែងថ្ម និងដាក់បន្លាលួសដើម្បីការពារបន្ទាយពីការលុកលុយ។
Salicylic acid (អាស៊ីត Salicylic) ជាអ័រម៉ូនរុក្ខជាតិដ៏សំខាន់ដែលដើរតួជាអ្នកបញ្ជូនសារដើម្បីបញ្ឆេះប្រព័ន្ធការពាររបស់រុក្ខជាតិពេលមានមេរោគវាយប្រហារ ជួយគ្រប់គ្រងប្រតិកម្មតបតនឹងជំងឺ។ ប្រៀបដូចជាអ្នកនាំសារដែលរត់រាយការណ៍ប្រាប់កងទ័ពគ្រប់ទិសទីឱ្យរៀបចំខ្លួនប្រយុទ្ធពេលសត្រូវចាប់ផ្តើមវាយលុក។
Dual culture assay (ការសាកល្បងបណ្តុះរួមគ្នា) ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយយកភ្នាក់ងារជីវសាស្រ្តនិងមេរោគផ្សិតមកបណ្តុះនៅលើចានសារធាតុចិញ្ចឹមតែមួយ ដើម្បីសង្កេតមើលថាតើភ្នាក់ងារនោះអាចរារាំងមេរោគបានកម្រិតណា។ ប្រៀបដូចជាការដាក់សត្វពីរក្បាលក្នុងទ្រុងតែមួយ ដើម្បីមើលថាតើសត្វមួយណាខ្លាំងជាងក្នុងការដណ្តើមទឹកដី។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖