Original Title: Efficacy of Some Fungicides Against Seed-Borne Infection of Colletorichum Anthracnose and Ripe Rot of Pepper (Capsicum frutescens)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតមួយចំនួនប្រឆាំងនឹងការឆ្លងតាមគ្រាប់ពូជនៃជំងឺអង់ត្រាក់ណូស Colletotrichum និងជំងឺរលួយផ្លែទុំលើម្ទេស (Capsicum frutescens)

ចំណងជើងដើម៖ Efficacy of Some Fungicides Against Seed-Borne Infection of Colletorichum Anthracnose and Ripe Rot of Pepper (Capsicum frutescens)

អ្នកនិពន្ធ៖ Pairoj Juangbhanich (Department of Plant Pathology, Kasetsart University, Bangkok), Chintana Chana (Department of Plant Pathology, Kasetsart University, Bangkok)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1975, The Kasetsart Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស និងជំងឺរលួយផ្លែទុំលើម្ទេស ដែលបង្កដោយផ្សិត Colletotrichum piperatum និង C. capsici បណ្តាលឱ្យមានការខូចខាតយ៉ាងខ្លាំងដល់ទិន្នផលម្ទេសតាមរយៈការឆ្លងតាមគ្រាប់ពូជ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើតេស្តសាកល្បងថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពរបស់វាក្នុងការកាត់បន្ថយ ឬលុបបំបាត់ការឆ្លងមេរោគផ្សិតដែលជាប់មកជាមួយគ្រាប់ពូជម្ទេស។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Untreated (Control)
មិនប្រើថ្នាំ (Untreated)
មិនមានការចំណាយលើសារធាតុគីមី និងមិនមានសំណល់គីមីប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ អត្រាឆ្លងជំងឺខ្ពស់ ដែលអាចធ្វើឱ្យខូចខាតដល់ទិន្នផលដំណាំយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ អត្រាឆ្លងមេរោគ ២៨,៥% និងអត្រាដំណុះ ៤៣,៤៣%។
Ceresan (0.16%) & Delsine (0.8%)
ការព្យាបាលដោយថ្នាំ Ceresan និង Delsine
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការកម្ចាត់មេរោគផ្សិត Colletotrichum បានទាំងស្រុង។ ថ្នាំ Ceresan ផ្ទុកសារធាតុបារត (Mercury) ដែលបច្ចុប្បន្នត្រូវបានហាមឃាត់ដោយសារជាតិពុលខ្ពស់ ចំណែកឯ Delsine ធ្វើឱ្យអត្រាដំណុះថយចុះបន្តិច។ អត្រាឆ្លងមេរោគ ០% (ទប់ស្កាត់បាន ១០០%)។
Demosan 10 D (0.05%)
ការព្យាបាលដោយថ្នាំ Demosan 10 D
ផ្តល់អត្រាដំណុះគ្រាប់ពូជបានខ្ពស់ជាងគេបំផុត បើធៀបនឹងថ្នាំដទៃទៀតក្នុងការធ្វើតេស្ត។ ប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់មេរោគផ្សិតនៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ។ អត្រាដំណុះកើនដល់ ៦៣,៧៥% ប៉ុន្តែអត្រាឆ្លងនៅមានកម្រិត ១៧,៧៥%។
Benlate + Terrachlor Super X (Mixed)
ការលាយបញ្ចូលគ្នា Benlate និង Terrachlor Super X
ជួយបង្កើនអត្រាដំណុះបានយ៉ាងខ្ពស់ ព្រមទាំងមានប្រសិទ្ធភាពទប់ស្កាត់មេរោគបានល្អប្រសើរ។ ទាមទារការលាយបញ្ចូលគ្នានូវសារធាតុគីមីពីរមុខ ដែលអាចបង្កើនចំណាយ និងភាពស្មុគស្មាញដល់កសិករ។ អត្រាដំណុះ ៦៣% និងអត្រាឆ្លងត្រូវបានកាត់បន្ថយមកត្រឹម ៦,២៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋានសម្រាប់ការធ្វើតេស្តសុខភាពគ្រាប់ពូជ សារធាតុគីមីកសិកម្ម និងទូភ្ញាស់ដែលមានការគ្រប់គ្រងពន្លឺ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៥ ដោយប្រើប្រាស់សំណាកគ្រាប់ពូជម្ទេសពីទីផ្សារក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាអាកាសធាតុ និងប្រភេទមេរោគផ្សិតមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាបេះបិទទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារការសិក្សានេះមានចំណាស់យូរ ថ្នាំគីមីមួយចំនួន (ដូចជាថ្នាំមានផ្ទុកជាតិបារត Ceresan) ត្រូវបានហាមឃាត់ការប្រើប្រាស់ ហើយភាពស៊ាំរបស់មេរោគផ្សិតនាពេលបច្ចុប្បន្នអាចមានការប្រែប្រួល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផល និងវិធីសាស្រ្តនៃការសិក្សានេះ មានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ និងការគ្រប់គ្រងជំងឺលើដំណាំម្ទេសនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តការព្យាបាលគ្រាប់ពូជតាមបែបវិទ្យាសាស្រ្តមុនពេលសាបព្រួស គឺជាវិធានការការពារដ៏មានប្រសិទ្ធភាព និងចំណាយតិច សម្រាប់កសិករកម្ពុជាក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺរលួយផ្លែ និងបង្កើនទិន្នផល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូលសំណាក និងវាយតម្លៃអត្រាឆ្លងបឋម: ប្រមូលគ្រាប់ពូជម្ទេសពីទីផ្សារ ឬកសិដ្ឋានក្នុងស្រុក រួចយកមកបណ្តុះសាកល្បងដោយប្រើវិធីសាស្រ្ត Blotter Method ដើម្បីកំណត់អត្រាដំណុះ និងអត្រាឆ្លងជំងឺមុនពេលព្យាបាល។
  2. កំណត់អត្តសញ្ញាណមេរោគផ្សិត: ប្រើប្រាស់ Stereo-microscope ដើម្បីពិនិត្យមើលលក្ខណៈរូបសាស្ត្ររបស់ផ្សិត Colletotrichum (ដូចជាវត្តមានកញ្ចុំស្ប៉រពណ៌ស៊ីជម្ពូ ឬរោមពណ៌ខ្មៅ-setae) លើគ្រាប់ពូជដែលឆ្លងមេរោគ។
  3. សាកល្បងការព្យាបាលដោយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតជំនាន់ថ្មី: ដោយសារថ្នាំចាស់ៗមួយចំនួនត្រូវហាមឃាត់ និស្សិតគួរជ្រើសរើសថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតជំនាន់ថ្មីដែលមានសុវត្ថិភាព (ឧ. Triazoles ឬ Dithiocarbamates សុវត្ថិភាពខ្ពស់) មកលាយជាមួយគ្រាប់ពូជដោយប្រើវិធីក្រឡុក Quick-wet method រយៈពេល ១នាទី។
  4. ភ្ញាស់ និងតាមដានលទ្ធផល: យកគ្រាប់ពូជដែលបានព្យាបាលរួចទៅភ្ញាស់ក្នុងទូ Incubator នៅសីតុណ្ហភាព ២៥-៣២ អង្សាសេ ក្រោមពន្លឺ Near Ultraviolet (NUV) ឆ្លាស់គ្នា ១២ម៉ោង ដើម្បីតាមដានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់មេរោគរយៈពេល ៦ ទៅ ១០ ថ្ងៃ។
  5. ចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំសម្រាប់កសិករ: ប្រៀបធៀបទិន្នន័យ (អត្រាដំណុះ និងអត្រាឆ្លង) រវាងគ្រាប់ដែលបានព្យាបាល និងមិនបានព្យាបាល រួចចងក្រងជាខិតប័ណ្ណបច្ចេកទេសងាយៗ ដើម្បីណែនាំកសិករពីរបៀបលាងសម្អាត និងត្រាំថ្នាំគ្រាប់ពូជម្ទេសមុនពេលដាំដុះ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Anthracnose (ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស) ជាប្រភេទជំងឺរុក្ខជាតិបង្កឡើងដោយមេរោគផ្សិត ដែលធ្វើឱ្យផ្លែ ស្លឹក ឬដើម មានស្នាមអុចៗពណ៌ត្នោត ឬខ្មៅផុចចូលក្នុង។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាធ្វើឱ្យផ្លែម្ទេសទុំរលួយនិងខូចខាតទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាជំងឺដំបៅស៊ីរូងលើស្បែកផ្លែឈើ ដែលធ្វើឱ្យផ្លែរលួយខូចពីខាងក្រៅចូលទៅក្នុងសាច់។
Seed-borne infection (ការឆ្លងមេរោគតាមគ្រាប់ពូជ) គឺជាដំណើរការដែលមេរោគ (ដូចជាផ្សិត ឬបាក់តេរី) តោងជាប់លើសំបកគ្រាប់ ឬបង្កប់ខ្លួននៅខាងក្នុងគ្រាប់ពូជ រួចរង់ចាំពេលគ្រាប់ពន្លកដុះលូតលាស់ដើម្បីវាយប្រហារដើមតូចៗ។ ប្រៀបដូចជាការបង្កប់សត្រូវ (មេរោគ) នៅក្នុងរថយន្ត (គ្រាប់ពូជ) តាំងពីរោងចក្រ ពេលរថយន្តចាប់ផ្តើមបើកបរ សត្រូវក៏ចាប់ផ្តើមបំផ្លាញតែម្តង។
Blotter method (វិធីសាស្ត្របណ្តុះលើក្រដាសសើម) ជាបច្ចេកទេសស្តង់ដារក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ធ្វើតេស្តសុខភាពគ្រាប់ពូជ ដោយដាក់គ្រាប់ពូជលើក្រដាសដែលស្រូបទឹកសើម ដើម្បីជំរុញឱ្យមេរោគផ្សិតដែលលាក់ខ្លួនមានឱកាសលូតលាស់ចេញមកក្រៅ ងាយស្រួលក្នុងការពិនិត្យមើលអត្តសញ្ញាណ។ ដូចជាការក្រាលកន្សែងសើមដើម្បីបណ្តុះសណ្តែកបណ្តុះដែរ តែនៅទីនេះគេធ្វើដើម្បីតាមដានមើលថាតើមានមេរោគផ្សិតដុះចេញពីគ្រាប់ពូជឬទេ។
Colletotrichum (ផ្សិត Colletotrichum) ជាពូជផ្សិតមួយប្រភេទដែលជាភ្នាក់ងារចម្បងបង្កជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) លើរុក្ខជាតិកសិកម្មជាច្រើនប្រភេទ រួមទាំងម្ទេស ដោយវាបំផ្លាញជាលិការុក្ខជាតិនិងបង្កើតជាស្នាមអុចៗរលួយ។ ដូចជាមេរោគផ្តាសាយប្រចាំត្រកូល ដែលតែងតែវាយលុកធ្វើឱ្យផ្លែឈើកើត "ដំបៅស្បែក" និងរលួយយ៉ាងលឿន។
Acervuli (កញ្ចុំស្ប៉រផ្សិត) គឺជារចនាសម្ព័ន្ធបន្តពូជរបស់ផ្សិត ដែលប្រមូលផ្តុំទៅដោយស្ប៉រ (ពូជផ្សិត) ជាច្រើនរាប់មិនអស់។ នៅពេលផ្លែ ឬគ្រាប់ពូជរងការវាយប្រហារ វាបង្កើតជាកញ្ចុំនេះឡើងដើម្បីបញ្ចេញស្ប៉រទៅចម្លងរុក្ខជាតិផ្សេងទៀតតាមរយៈខ្យល់ ឬទឹក។ ដូចជាសំបុកពងពីងពាងតូចៗ ដែលពេលវាធំពេញវ័យ វានឹងបែកចេញហើយបញ្ចេញកូនពីងពាង (មេរោគ) រាប់ពាន់ទៅខាងក្រៅ។
Setae (រោមផ្សិតពណ៌ខ្មៅ) ជាទម្រង់រោមរឹងៗពណ៌ខ្មៅ ដែលដុះចេញពីកញ្ចុំស្ប៉រ (Acervuli) របស់ផ្សិត Colletotrichum មួយចំនួន។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រច្រើនប្រើលក្ខណៈនៃរោមនេះដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សិតនៅពេលឆ្លុះក្រោមមីក្រូទស្សន៍។ ប្រៀបដូចជារោម ឬបន្លាតូចៗដែលដុះការពារសំបុកមេរោគ ដែលជួយឱ្យគ្រូពេទ្យចំណាំមុខសញ្ញាមេរោគនេះបានយ៉ាងងាយ។
Near ultraviolet light (ពន្លឺអ៊ុលត្រាវីយូឡេ NUV) ជាប្រភេទពន្លឺរលកអ៊ុលត្រាវីយូឡេដែលជិតនឹងពន្លឺអាចមើលឃើញ (ចន្លោះ ៣០០ ទៅ ៤០០ ណាណូម៉ែត្រ) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងទូភ្ញាស់ដើម្បីរំញោចឱ្យមេរោគផ្សិតផលិតស្ប៉រ (បន្តពូជ) បានលឿនជាងធម្មតា ងាយស្រួលក្នុងការធ្វើតេស្ត។ ដូចជាការប្រើអំពូលភ្លើងពណ៌ពិសេសដើម្បីបញ្ឆោត ឬរំញោចឱ្យមេរោគផ្សិតឆាប់បញ្ចេញពង (ស្ប៉រ) ដើម្បីឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រឆាប់បានឃើញទម្រង់របស់វា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖