Original Title: Efficacy of Trichoderma harzianum on Inhibition of the Causal Agent of Pummelo Tan Spot Disease (Phyllosticta citriasiana)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2017.5
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃ Trichoderma harzianum ក្នុងការទប់ស្កាត់ភ្នាក់ងារបង្កជំងឺអុចត្នោតលើផ្លែក្រូចថ្លុង (Phyllosticta citriasiana)

ចំណងជើងដើម៖ Efficacy of Trichoderma harzianum on Inhibition of the Causal Agent of Pummelo Tan Spot Disease (Phyllosticta citriasiana)

អ្នកនិពន្ធ៖ Suthamas Na Nan, Patipat Jaipin, Sanong Jarintorn, Boonpiyathida Klongkaew

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺអុចត្នោត (Tan spot disease) លើផ្លែក្រូចថ្លុង ដែលបង្កឡើងដោយផ្សិត Phyllosticta citriasiana ដោយស្វែងរកវិធីសាស្ត្រទប់ស្កាត់តាមរយៈការប្រើប្រាស់ផ្សិតជីវសាស្រ្ត Trichoderma harzianum និងប្រៀបធៀបជាមួយថ្នាំគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (in vitro) និងនៅក្នុងចម្ការក្រូចថ្លុងផ្ទាល់ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការទប់ស្កាត់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Chemical Fungicide (Azoxystrobin 25% W/V SC)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី (Azoxystrobin)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺនៅទីវាល និងផ្តល់ទិន្នផលផ្លែក្រូចថ្លុងដែលគ្មានស្នាមជំងឺច្រើនជាងគេ (២២,៥%)។ អាចបន្សល់នូវសារធាតុគីមីពុលក្នុងបរិស្ថាន និងធ្វើឱ្យមេរោគផ្សិតកើនឡើងនូវភាពស៊ាំ (Resistance) ប្រសិនបើប្រើប្រាស់ជាប្រចាំដោយមិនផ្លាស់ប្តូរ។ អត្រាកើតជំងឺលើផ្លែមានត្រឹម ៧៧,៥% និងមានស្នាមអុចជាមធ្យម ៦,៩៥ ស្នាមក្នុងមួយផ្លែ (កម្រិតភាពធ្ងន់ធ្ងរ ២,០)។
Biological Control (Trichoderma harzianum isolate T35)
ការគ្រប់គ្រងតាមបែបជីវសាស្ត្រ (ផ្សិត Trichoderma harzianum ឯកោ T35)
ជាមធ្យោបាយដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន មានសុវត្ថិភាពដល់កសិករ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់មីសេល្យូមផ្សិតក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ប្រសិទ្ធភាពនៅទីវាលលើផ្លែក្រូចថ្លុងទុំ (ជិតប្រមូលផល) នៅមានកម្រិតទាប បើប្រៀបធៀបទៅនឹងថ្នាំគីមី។ ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិតជំងឺបាន ៥២,១% ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ប៉ុន្តែមានស្នាមអុច ១២,៦០ ស្នាមក្នុងមួយផ្លែនៅទីវាល។
University Biocontrol Strain (T. harzianum TKU)
ពូជផ្សិតជីវសាស្ត្រពីសាកលវិទ្យាល័យ (T. harzianum TKU)
បង្ហាញប្រសិទ្ធភាពនៅទីវាលល្អជាងពូជឯកោ T35 និងកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺនៅលើផ្លែបានកម្រិតមួយដែលអាចទទួលយកបាន។ នៅតែមិនអាចការពារផ្លែក្រូចថ្លុងឱ្យរួចផុតពីជំងឺបាន ១០០% ដូចថ្នាំគីមីប្រភេទបាញ់ស្រូប (Systemic fungicide) នោះទេ។ អត្រាកើតជំងឺលើផ្លែ ៩២,៥% និងមានស្នាមអុចជាមធ្យម ៩,៤៧ ស្នាមក្នុងមួយផ្លែ (កម្រិតភាពធ្ងន់ធ្ងរ ២,០)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការបំពាក់ឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រស្តង់ដារ និងចម្ការដំណាំជាក់ស្តែងសម្រាប់ធ្វើការពិសោធន៍នៅទីវាល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងចម្ការក្រូចថ្លុង (ពូជ Thong Dee អាយុ ១៨ឆ្នាំ) ក្នុងខេត្តឈៀងរ៉ាយ និងឈៀងម៉ៃ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ កម្រិតសំណើម និងប្រភេទដីនៅតំបន់នោះ អាចមានភាពខុសគ្នាពីតំបន់ដាំដុះក្រូចនៅកម្ពុជា ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តពូជផ្សិត Trichoderma ក្នុងស្រុកបន្ថែម ដើម្បីធានាបាននូវប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការចម្រាញ់ និងប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពផ្សិតជីវសាស្ត្រនេះ មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការពឹងផ្អែកតែលើថ្នាំគីមី។

ការអនុវត្តកម្មវិធីគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត និងជំងឺចម្រុះ (IPM) ដោយផ្តោតលើផ្សិតជីវសាស្ត្រ គឺជាមាគ៌ាឆ្ពោះទៅរកនិរន្តរភាពនៃការនាំចេញផ្លែឈើកម្ពុជាទៅកាន់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ញែក និងកំណត់អត្តសញ្ញាណមេរោគផ្សិត: ប្រមូលសំណាកផ្លែ និងស្លឹកក្រូចដែលមានជំងឺ រួចអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ Tissue Transplanting Method ដើម្បីញែកផ្សិត Phyllosticta citriasiana យកទៅបណ្ដុះលើមជ្ឈដ្ឋាន OMAPoDA សម្រាប់រង់ចាំការធ្វើតេស្ត។
  2. ប្រមូល និងបណ្ដុះផ្សិតត្រីកូដឺម៉ាក្នុងស្រុក: ប្រមូលសំណាកដីពីតំបន់ឫសនៃដើមក្រូចដែលរឹងមាំ អនុវត្តបច្ចេកទេស Soil Dilution Spread Plate ដើម្បីទាញយកពូជផ្សិត Trichoderma harzianum ក្នុងស្រុកដែលស៊ាំនឹងអាកាសធាតុកម្ពុជា។
  3. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍: រៀបចំការធ្វើតេស្ត Dual Culture Test ដោយដាក់ផ្សិតជំងឺ និងផ្សិត Trichoderma ក្នុងចាន Petri dish តែមួយ ដើម្បីគណនាភាគរយនៃសមត្ថភាពទប់ស្កាត់ (PIRG) រួចជ្រើសរើសយកពូជដែលខ្លាំងជាងគេ។
  4. ធ្វើតេស្តប្រៀបធៀបនៅទីវាល: រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍តាមបែប RCBD (Randomized Complete Block Design) នៅក្នុងចម្ការក្រូច ដោយប្រៀបធៀបរវាង ការប្រើប្រាស់ពូជ Trichoderma ជ្រើសរើស ថ្នាំគីមី (Azoxystrobin) និងការបាញ់តែទឹកធម្មតា (Control) រួចកត់ត្រាអត្រាជំងឺ។
  5. រៀបចំប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងជំងឺចម្រុះ (IPM): បង្កើតសៀវភៅណែនាំដល់កសិករ ដោយផ្តោតលើការកាត់តែងមែកឈឺចោល ការប្រើប្រាស់ Trichoderma លាយជីកំប៉ុសបាចតាមគល់ និងការប្រើថ្នាំ Fungicide គីមីបាញ់ស្រោចស្រពតែនៅពេលអាកាសធាតុអំណោយផលខ្លាំងដល់ការរាតត្បាតនៃជំងឺ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Trichoderma harzianum (ផ្សិតទ្រីកូដឺម៉ា) ជាប្រភេទផ្សិតមានប្រយោជន៍ដែលរស់នៅក្នុងដី ដែលមានសមត្ថភាពសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិតផ្សេងៗទៀតដែលបង្កជំងឺដល់រុក្ខជាតិ តាមរយៈការប្រជែងយកចំណី ការបញ្ចេញអង់ស៊ីមរំលាយ ឬការបញ្ចេញសារធាតុគីមីទប់ស្កាត់។ ប្រៀបដូចជាទាហានការពារស្រុក ដែលរស់នៅក្នុងដីចាំវាយកម្ចាត់មេរោគឈ្លានពាន ដើម្បីការពារដើមឈើឱ្យមានសុខភាពល្អ។
Phyllosticta citriasiana (ផ្សិតបង្កជំងឺអុចត្នោតលើក្រូច) ជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺមេរោគផ្សិត ដែលធ្វើឱ្យមានស្នាមអុចពណ៌ត្នោត ឬខ្មៅនៅលើស្លឹក និងផ្លែក្រូចថ្លុង ដែលធ្វើឱ្យខូចគុណភាពសំបកផ្លែ និងធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះនៅលើទីផ្សារ។ ប្រៀបដូចជាមេរោគសើស្បែកដែលធ្វើឱ្យផ្លែក្រូចឡើងរមាស់និងចេញស្នាមអុចខ្មៅៗមិនស្អាត។
Dual Culture Test (ការធ្វើតេស្តបណ្ដុះរួមគ្នា) ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគេបណ្ដុះផ្សិតមានប្រយោជន៍ និងផ្សិតបង្កជំងឺនៅក្នុងចាន Petri តែមួយ ដោយដាក់វាទល់មុខគ្នា ដើម្បីសង្កេត និងវាស់វែងថាតើផ្សិតមានប្រយោជន៍អាចទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិតជំងឺបានកម្រិតណា។ ប្រៀបដូចជាការដាក់សត្វពីរក្បាលក្នុងទ្រុងតែមួយ ដើម្បីតេស្តមើលថាតើសត្វមួយណាខ្លាំងជាងអាចដេញបង្រ្កាបសត្វមួយទៀតបាន។
Mycelium (សរសៃផ្សិត ឬមីសេល្យូម) ជាបណ្ដាញសរសៃតូចៗរបស់ផ្សិតដែលលូតលាស់ក្រាស់ឃ្មឹក ប្រើសម្រាប់ស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញ ឬពីរុក្ខជាតិដែលវាទំនៅ ដែលជាទម្រង់លូតលាស់ចម្បងរបស់ផ្សិត។ ប្រៀបដូចជាឫសរុក្ខជាតិដ៏ឆ្មារៗ ដែលចាក់ស្រេះចូលទៅក្នុងដី ឬចំណី ដើម្បីបឺតស្រូបយកទឹក និងជីជាតិ។
Azoxystrobin (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត អាហ្សុកស៊ីស្ត្រូប៊ីន) ជាប្រភេទថ្នាំគីមីកសិកម្ម (Fungicide) ដែលមានសមត្ថភាពជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃរុក្ខជាតិ ដើម្បីការពារ និងទប់ស្កាត់ដំណើរការដកដង្ហើមរបស់កោសិកាផ្សិតបង្កជំងឺ ធ្វើឱ្យផ្សិតស្លាប់។ ប្រៀបដូចជាថ្នាំអង់ទីប៊ីយ៉ូទិកដ៏ខ្លាំងដែលយើងផឹកដើម្បីសម្លាប់មេរោគក្នុងខ្លួនអញ្ចឹងដែរ។
Tissue Transplanting Method (វិធីសាស្ត្របណ្ដុះជាលិកា) ជាបច្ចេកទេសកាត់យកបំណែកតូចៗនៃជាលិការុក្ខជាតិត្រង់ចំណុចដែលមានជំងឺ (ដូចជាស្លឹក ឬសំបកផ្លែ) ទៅដាក់លើមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម (Agar) ដើម្បីញែកយកមេរោគផ្សិតពិតប្រាកដដែលបង្កជំងឺនោះចេញមកសិក្សា។ ប្រៀបដូចជាការកាត់យកសាច់ដែលរលាកបន្តិចទៅពិនិត្យក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីរកមើលថាតើមានមេរោគអ្វីបង្កឱ្យរលាក។
Soil Dilution Spread Plate Method (វិធីសាស្ត្រពង្រាវដីលាបលើចានបណ្ដុះ) ជាបច្ចេកទេសដែលគេយកសំណាកដីមកលាយពង្រាវជាមួយទឹកជាច្រើនដំណាក់កាល រួចយកទឹកនោះបន្តិចទៅលាបលើចានចាហួយបណ្ដុះមេរោគ ដើម្បីបំបែក និងអនុញ្ញាតឱ្យកោសិកាមីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាផ្សិត ទ្រីកូដឺម៉ា) ដុះដាច់ៗពីគ្នា ងាយស្រួលក្នុងការញែកយកទៅប្រើ។ ប្រៀបដូចជាការយកទឹកស៊ុបដែលខាប់ខ្លាំងទៅលាយទឹកថែមច្រើនដង ដើម្បីឱ្យយើងអាចមើលឃើញគ្រឿងផ្សំនីមួយៗច្បាស់ដាច់ពីគ្នានៅពេលដួសវាមកដាក់លើចាន។
Randomized Complete Block Design (RCBD) (ការរចនាប្លង់ពិសោធន៍ជាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍កសិកម្មនៅទីវាល ដោយបែងចែកដីជាប្លុកៗ ដែលមានលក្ខណៈដូចគ្នា ហើយចាត់តាំងកម្មវិធីធ្វើតេស្តដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពល្អៀងនៃលទ្ធផលដែលបណ្ដាលមកពីភាពខុសគ្នានៃកម្រិតជីជាតិដី។ ប្រៀបដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមៗដែលមានសមត្ថភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នា រួចឱ្យពួកគេធ្វើតេស្តផ្សេងៗគ្នាដោយចាប់ឆ្នោត ដើម្បីធានាថាការប្រៀបធៀបគឺយុត្តិធម៌។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖