Original Title: ประสิทธิภาพการควบคุมวัชพืชด้วยการเลี้ยงเป็ดในข้าวนาดำ
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1996.14
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃការគ្រប់គ្រងស្មៅដោយការលែងទា Khaki Campbell ក្នុងស្រែសាប

ចំណងជើងដើម៖ ประสิทธิภาพการควบคุมวัชพืชด้วยการเลี้ยงเป็ดในข้าวนาดำ

អ្នកនិពន្ធ៖ Komsan Nakornsri (Weed Science Group, Botany and Weed Science Division, Department of Agriculture), Prasan Vongsaroj

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1996, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃនៅក្នុងស្រែសាប ដោយស្វែងរកជម្រើសជីវសាស្ត្រជំនួសការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីកសិកម្ម តាមរយៈការប្រើប្រាស់ទាដើម្បីស៊ីស្មៅ និងទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់វា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តដោយប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងស្មៅផ្សេងៗគ្នា រួមមានការលែងទាក្នុងកម្រិតញឹកញាប់ខុសៗគ្នា ការប្រើថ្នាំគីមី និងការដកស្មៅដោយដៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Duck Grazing (3 times)
ការលែងទាចូលស្រែចំនួន ៣ ដង
គ្រប់គ្រងស្មៅបានល្អបង្គួរ កាត់បន្ថយការប្រើថ្នាំគីមី និងផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមការលែងទាទាំងអស់។ ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍បន្ថែមពីជីសរីរាង្គ (លាមកទា) និងការកកូរដី។ ត្រូវការរៀបចំសំណាញ់ព័ទ្ធ និងចំណាយពេលវេលាមើលថែទា។ មិនអាចទប់ស្កាត់ស្មៅបាន ១០០% ដូចការលែង ៥ ដងនោះទេ។ ទិន្នផលស្រូវទទួលបាន ៧៩០,៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងទម្ងន់ស្ងួតស្មៅ ១៥,៦ ក្រាម/០,៥ម៉ែត្រការ៉េ។
Duck Grazing (5 times)
ការលែងទាចូលស្រែចំនួន ៥ ដង
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃតាមបែបជីវសាស្ត្រ ដោយកាត់បន្ថយជីវម៉ាសស្មៅបានច្រើនបំផុត។ ការលែងទាញឹកញាប់ពេកធ្វើឱ្យទាជាន់ឈ្លីដើមស្រូវបណ្តាលឱ្យខូចខាត និងធ្វើឱ្យទិន្នផលស្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ ទម្ងន់ស្ងួតស្មៅធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៩,៤ ក្រាម/០,៥ម៉ែត្រការ៉េ ប៉ុន្តែទិន្នផលស្រូវធ្លាក់មកនៅត្រឹម ៦៥៥,៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
Chemical Herbicide (Pretilachlor)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅគីមី (Pretilachlor)
សម្លាប់ស្មៅបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព និងមិនត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន។ ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ជាងគេបំផុត។ ទាមទារការចំណាយលើការទិញថ្នាំគីមី និងអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ព្រមទាំងសុខភាពកសិករ និងគុណភាពដីក្នុងរយៈពេលវែង។ ទិន្នផលស្រូវទទួលបានខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ៨០១,២ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងទម្ងន់ស្ងួតស្មៅ ១០,៣ ក្រាម/០,៥ម៉ែត្រការ៉េ។
Hand Weeding
ការដកស្មៅដោយដៃ
មិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ដែលជួយរក្សាបរិស្ថានបានល្អ និងផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់បង្គួរ។ ត្រូវការកម្លាំងពលកម្មមនុស្សច្រើន ចំណាយពេលយូរ និងមានតម្លៃពលកម្មខ្ពស់។ ទិន្នផលស្រូវទទួលបាន ៧២៩,២ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងទម្ងន់ស្ងួតស្មៅ ១៦,៤ ក្រាម/០,៥ម៉ែត្រការ៉េ។
Untreated Check
ការមិនមានវិធានការគ្រប់គ្រងស្មៅទាល់តែសោះ
មិនមានការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម ថ្នាំគីមី ឬការចិញ្ចឹមសត្វ។ ស្មៅដុះច្រើនប្រជែងយកជីជាតិពីស្រូវ ធ្វើឱ្យការលូតលាស់របស់ស្រូវខ្សោយ និងទិន្នផលធ្លាក់ចុះទាបបំផុត។ ទម្ងន់ស្ងួតស្មៅខ្ពស់បំផុត ២២,៥ ក្រាម/០,៥ម៉ែត្រការ៉េ និងទិន្នផលស្រូវទាបបំផុត ៦៣៤,៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការចំណាយ និងធនធានដែលត្រូវការសម្រាប់ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះផ្តោតសំខាន់លើការត្រៀមទា កម្លាំងពលកម្ម និងការរៀបចំស្រែសាបឱ្យបានសមស្រប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយនាយកដ្ឋានកសិកម្ម ក្នុងទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ កាលពីឆ្នាំ ១៩៩៦ ដោយប្រើប្រាស់ទាពូជ Khaki Campbell និងស្រូវស្ទូង។ ទោះបីជាបរិបទភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក្តី ប៉ុន្តែលទ្ធផលអាចប្រែប្រួលអាស្រ័យលើពូជស្រូវ កម្រិតទឹក ប្រភេទស្មៅចង្រៃតាមតំបន់ និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ទាដើម្បីគ្រប់គ្រងស្មៅនេះ គឺពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចអនុវត្តបានសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការធ្វើកសិកម្មសរីរាង្គ។

ជារួម ការលែងទាក្នុងស្រែជាដំណោះស្រាយកសិកម្មអេកូឡូស៊ីដែលចំណាយទាប ផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចច្រើនទិស និងគាំទ្រដល់និរន្តរភាពបរិស្ថាន តែទាមទារឱ្យមានការគ្រប់គ្រងចំនួនដងឱ្យបានត្រឹមត្រូវដើម្បីកុំឱ្យខូចខាតដំណាំស្រូវ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការរៀបចំស្រែ និងប្រព័ន្ធរក្សាទឹក: ត្រូវរៀបចំដីស្រែសាបឱ្យបានរាបស្មើ និងមានទឹករក្សាជាប់ជានិច្ច ដើម្បីឱ្យទាអាចហែលបាន។ ត្រូវរៀបចំដំឡើងសំណាញ់ (Nets) ព័ទ្ធជុំវិញស្រែឱ្យបានត្រឹមត្រូវមុនពេលលែងទា។
  2. ជ្រើសរើសពូជទា និងកំណត់ពេលវេលាលែង: ជ្រើសរើសពូជទាដែលស័ក្តិសម (ដូចជា Khaki Campbell) និងត្រូវចាប់ផ្តើមលែងទាចូលស្រែនៅអាយុ ២០ ថ្ងៃក្រោយពេលស្ទូងស្រូវរួច ដែលជាពេលស្រូវចាប់ផ្តើមរឹងមាំ។
  3. គ្រប់គ្រងភាពញឹកញាប់នៃការលែងទា (Grazing Frequency): ត្រូវកំណត់ការលែងទាចូលស្រែចំនួនត្រឹមតែ ៣ ដងប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការសិក្សាបង្ហាញថាវាជាកម្រិតល្អបំផុត (Optimal) ដែលអាចកម្ចាត់ស្មៅបាន ហើយមិនធ្វើឱ្យទាជាន់ឈ្លីដើមស្រូវបណ្តាលឱ្យធ្លាក់ចុះទិន្នផល។
  4. តាមដានកម្រិតទឹក និងសកម្មភាពទាជាប្រចាំ: ត្រូវពិនិត្យកម្រិតទឹកក្នុងស្រែជាប់ជានិច្ច ព្រោះបើទឹកគោក ទានឹងមិនអាចប្រើចំពុះកកូរដី (Muddying effect) ដើម្បីកម្ចាត់កូនស្មៅ ឬ Cyperus difformis បានល្អនោះទេ។
  5. វាយតម្លៃទិន្នផល និងការវិភាគសេដ្ឋកិច្ចរួម: កត់ត្រាការចំណាយ និងចំណូលប្រៀបធៀបគ្នារវាងទិន្នផលស្រូវសរុប និងប្រាក់ចំណេញបន្ថែមពីការលក់ទា ដើម្បីវាយតម្លៃអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចធៀបនឹងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី (Herbicide treatment)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Transplanted rice (ស្រូវស្ទូង) ការដាំស្រូវដោយសាបគ្រាប់ពូជឱ្យដុះជាសាបសិន រួចទើបដកយកកូនស្រូវនោះទៅដាំ (ស្ទូង) ក្នុងស្រែដែលបានរៀបចំ និងមានទឹកដក់។ វិធីនេះផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់កូនស្រូវឱ្យមានប្រៀបជាងស្មៅចង្រៃតាំងពីការចាប់ផ្តើមដំបូង។ ដូចជាការបណ្តុះកូនរុក្ខជាតិក្នុងថ្នាលឱ្យធំសិន ទើបយកទៅដាំក្នុងចម្ការ ដើម្បីឱ្យវាធំលឿនឈ្នះស្មៅ។
Khaki Campbell Ducks (ទាពូជ Khaki Campbell) ជាពូជទាដែលមានប្រភពពីប្រទេសអង់គ្លេស ល្បីល្បាញខាងផ្តល់ពងបានច្រើន និងពូកែរកចំណី។ ក្នុងប្រព័ន្ធកសិកម្មចម្រុះ គេលែងវាទៅក្នុងស្រែដើម្បីឱ្យស៊ីសត្វល្អិត ខ្យង និងស្មៅចង្រៃ ក៏ដូចជាជួយកកូរបាតដីឱ្យល្អក់ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ស្មៅ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនកាត់ស្មៅ និងកម្ចាត់សត្វល្អិតតាមបែបធម្មជាតិ ដែលជួយសម្លាប់ស្មៅផង និងផ្តល់ពង/សាច់ឱ្យកសិករផង។
Weed biomass / Dry wt. of weed (ជីវម៉ាសស្មៅ / ទម្ងន់ស្ងួតរបស់ស្មៅ) ការវាស់វែងបរិមាណស្មៅចង្រៃសរុបនៅក្នុងស្រែ ដោយយកស្មៅដែលដកបានទៅហាល ឬសម្ងួតក្នុងទូអគ្គិសនីឱ្យអស់ជាតិទឹក រួចថ្លឹងទម្ងន់ ដើម្បីវាយតម្លៃយ៉ាងសុក្រឹតពីប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រកម្ចាត់ស្មៅ។ ដូចជាការថ្លឹងសំរាមសុទ្ធបន្ទាប់ពីពូតទឹកចេញអស់ ដើម្បីដឹងថាមានសម្រាមច្រើនប៉ុនណាពិតប្រាកដ។
Pretilachlor (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ Pretilachlor) ជាប្រភេទសារធាតុគីមីកសិកម្ម (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ) ដែលគេប្រើប្រាស់ជាទូទៅនៅក្នុងស្រែ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការដុះពន្លក និងសម្លាប់ស្មៅចង្រៃ ទាំងមុន ឬក្រោយពេលស្ទូងស្រូវរួច។ ដូចជាថ្នាំពុលដែលគេបាញ់គ្របលើដី ដើម្បីការពារកុំឱ្យគ្រាប់ស្មៅអាចដុះចេញមកបាន។
Tillers of rice (ការបែកគុម្ពរបស់ស្រូវ) ជាដំណើរការដែលដើមស្រូវថ្មីដុះបែកចេញពីដើមស្រូវមេ បង្កើតបានជាគុម្ពធំ។ ការបែកគុម្ពកាន់តែច្រើន ជាទូទៅផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវកាន់តែខ្ពស់ ប្រសិនបើមានពន្លឺ និងជីជាតិគ្រប់គ្រាន់។ ដូចជាដើមឫស្សីមួយដើមដែលដុះទំពាំងបែកជាគុម្ពធំ ដើមកាន់តែច្រើន ផ្លែកាន់តែច្រើន។
Untreated check (ឡូត៍ពិសោធន៍មិនមានការគ្រប់គ្រង) ជាផ្នែកមួយនៃទីតាំងពិសោធន៍ដែលមិនត្រូវបានគេប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រកម្ចាត់ស្មៅអ្វីទាំងអស់ (មិនលែងទា មិនប្រើថ្នាំ មិនដក) ដើម្បីទុកធ្វើជាគោល (Control) សម្រាប់ប្រៀបធៀបលទ្ធផលជាមួយឡូត៍ដែលបានអនុវត្តវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ។ ដូចជាក្រុមសិស្សដែលមិនទទួលបានការបង្រៀនបន្ថែម ដើម្បីយកពិន្ទុរបស់ពួកគេទៅប្រៀបធៀបជាមួយក្រុមដែលបានរៀនគួរ។
Sedge (ស្មៅប្រភេទកក់) ជាប្រភេទស្មៅចង្រៃដែលដុះក្នុងទឹក ឬដីសើម មានដើមរឹង អត់មានថ្នាំង និងច្រើនមានដើមរាងត្រីកោណ (ឧទាហរណ៍ កក់ជ្រុង Cyperus difformis) ដែលពិបាកកម្ចាត់ និងប្រជែងយកជីជាតិពីដំណាំស្រូវយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជារុក្ខជាតិរឹងៗដុះក្នុងបឹង ដែលឫសរបស់វាចាក់ស្រែះពិបាកដកកម្ចាត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖