Original Title: Factors Effecting Internal Browning Disorder in Pineapples and Its Control Measures
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

កត្តាដែលជះឥទ្ធិពលដល់ជំងឺឡើងពណ៌ត្នោតខាងក្នុងផ្លែម្នាស់ និងវិធានការគ្រប់គ្រងរបស់វា

ចំណងជើងដើម៖ Factors Effecting Internal Browning Disorder in Pineapples and Its Control Measures

អ្នកនិពន្ធ៖ Jakrapong Pimpimol (Dept of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Jingtair Siriphanich (Dept of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺឡើងពណ៌ត្នោតខាងក្នុង (Internal browning disorder) នៃផ្លែម្នាស់ ដែលជារឿយៗកើតឡើងកំឡុងពេលស្តុកទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ និងស្វែងរកវិធានការដើម្បីការពារបញ្ហានេះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយពិនិត្យលើសមាសធាតុគីមី និងឥទ្ធិពលនៃការស្រោបសំបក (Fruit coating) ទៅលើម្នាស់ពូជ Smooth Cayenne និង Queen ដែលស្តុកទុកនៅសីតុណ្ហភាព ៨ និង ១២ អង្សាសេ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Ascorbic Acid Content Pre-screening
ការត្រួតពិនិត្យបឋមដោយប្រើកម្រិតអាស៊ីតអេសខ័រប៊ីក (Ascorbic Acid)
អាចទស្សន៍ទាយពីរោគសញ្ញាឡើងពណ៌ត្នោតបានមុនពេលស្តុកទុកក្នុងបន្ទប់ត្រជាក់ ជាពិសេសមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់សម្រាប់ពូជ Smooth Cayenne។ ជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យក្នុងការនាំចេញ។ មិនមែនជាវិធានការការពារដោយផ្ទាល់ទេ ហើយភាពសុក្រឹតនៃការទស្សន៍ទាយត្រូវពឹងផ្អែកបន្ថែមលើកត្តាអាកាសធាតុកំឡុងពេលដាំដុះផងដែរ។ ម្នាស់ដែលមានបរិមាណអាស៊ីតអេសខ័រប៊ីកខ្ពស់ (លើសពី ៨ mg/100 ml) មានអត្រាការឡើងពណ៌ត្នោតតិចតួចបំផុត បើធៀបនឹងម្នាស់មានអាស៊ីតទាប។
Fruit Coating (Waxing)
ការស្រោបសំបកផ្លែម្នាស់ដោយប្រើក្រមួន (Fruit Coating)
កាត់បន្ថយការឡើងពណ៌ត្នោតខាងក្នុងយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយកម្រិតការជ្រាបចូលនៃអុកស៊ីសែនទៅក្នុងផ្លែ ដែលបន្ថយសកម្មភាពអង់ស៊ីមបង្កពណ៌ត្នោត។ ទាមទារការចំណាយបន្ថែមលើសារធាតុស្រោប និងកម្លាំងពលកម្មក្នុងការអនុវត្ត ហើយត្រូវធានាថាសារធាតុស្រោបមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកបរិភោគ។ ការប្រើប្រាស់សារធាតុស្រោបសំបកអាចកាត់បន្ថយរោគសញ្ញានៃការឡើងពណ៌ត្នោតខាងក្នុងបានពី ៧០% ទៅ ៨០% សម្រាប់ពូជម្នាស់ទាំងពីរ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋានសម្រាប់ការវិភាគជីវគីមី ទូត្រជាក់ និងសារធាតុស្រោបសំបកផ្លែឈើ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះប្រមូលទិន្នន័យពីផ្លែម្នាស់ដាំដុះនៅខេត្តចំនួន៣ ក្នុងប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ (ពន្លឺព្រះអាទិត្យ និងទឹកភ្លៀង) ខុសៗគ្នា។ វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារយើងមានអាកាសធាតុត្រូពិច និងសណ្ឋានដីស្រដៀងគ្នា ហើយកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាគុណភាពផ្លែឈើពេលនាំចេញ និងស្តុកទុកដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការស្រោបសំបកផ្លែ និងការវាយតម្លៃកម្រិតអាស៊ីតមុនពេលស្តុកទុក គឺមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់វិស័យកសិឧស្សាហកម្មនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការសហការរវាងអ្នកស្រាវជ្រាវ និងកសិករក្នុងការអនុវត្តបច្ចេកទេសទាំងនេះ នឹងជួយកាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផល និងពង្រឹងគុណភាពម្នាស់កម្ពុជានៅលើទីផ្សារបរទេស។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកទេសស្រោបសំបកផ្លែឈើ: ស្រាវជ្រាវស្វែងរកប្រភេទសារធាតុស្រោបផ្លែឈើដែលមានលក់នៅលើទីផ្សារកម្ពុជា ឬងាយស្រួលនាំចូល (ឧទាហរណ៍៖ សារធាតុផ្សំពីក្រមួនធម្មជាតិ ឬ Carnauba wax) ដែលមានតម្លៃសមរម្យ និងមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ចំណីអាហារ (Food-grade)។
  2. រៀបចំការពិសោធន៍វាស់កម្រិតអាស៊ីតអេសខ័រប៊ីក: បង្កើតពិធីសារ (Protocol) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Titration ជាមួយ 2,6-dichlorophenolindophenol ដើម្បីកំណត់បរិមាណអាស៊ីតអេសខ័រប៊ីកនៅក្នុងពូជម្នាស់ពេញនិយមរបស់កម្ពុជា។
  3. សាកល្បងការស្តុកទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់: យកម្នាស់ដែលបានស្រោបក្រមួន និងមិនបានស្រោប ទៅស្តុកទុកក្នុង Cold Storage Incubator នៅសីតុណ្ហភាព ៨-១២ អង្សាសេ រយៈពេល ១ ទៅ ៤ សប្តាហ៍ រួចពុះជាចំណិតដើម្បីសង្កេត និងដាក់ពិន្ទុ (Scoring) លើការឡើងពណ៌ត្នោត។
  4. ប្រមូលនិងវិភាគទិន្នន័យអាកាសធាតុធៀបនឹងគុណភាពផ្លែ: សហការជាមួយសហគមន៍កសិករ ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យអាកាសធាតុមុនពេលប្រមូលផល ហើយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR Studio ដើម្បីវិភាគទំនាក់ទំនងរវាងបរិមាណទឹកភ្លៀង/ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ជាមួយនឹងកម្រិតអាស៊ីតក្នុងផ្លែម្នាស់។
  5. ចងក្រងសៀវភៅណែនាំសម្រាប់សហគ្រាសនិងកសិករ: បង្កើតខិត្តប័ណ្ណឬសៀវភៅណែនាំជាភាសាខ្មែរ ស្តីពីនីតិវិធីនៃការស្រោបផ្លែម្នាស់ និងការជ្រើសរើសម្នាស់សម្រាប់នាំចេញ ដើម្បីចែកចាយដល់ក្រុមហ៊ុននាំចេញកសិផល និងសហគមន៍កសិកម្ម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Internal browning disorder (ជំងឺឡើងពណ៌ត្នោតខាងក្នុង) ជាសភាពខូចខាតកោសិកាខាងក្នុងរបស់ផ្លែម្នាស់ដែលបណ្តាលមកពីការស្តុកទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ក្នុងរយៈពេលយូរ ដែលធ្វើឲ្យសាច់ម្នាស់ប្រែជាពណ៌ត្នោត និងបាត់បង់គុណភាពមិនអាចបរិភោគបាន។ វាជាប្រភេទជំងឺសរីរវិទ្យា (Physiological disorder) ពោលគឺមិនមែនបង្កឡើងដោយមេរោគនោះទេ។ ដូចជាការយកផ្លែចេកទៅដាក់ក្នុងទូរទឹកកក ហើយសំបកនិងសាច់របស់វាប្រែជាពណ៌ខ្មៅដោយសារភាពត្រជាក់ខ្លាំងពេក។
Chilling injury (ការខូចខាតដោយសារភាពត្រជាក់) ជាការខូចខាតខាងសរីរវិទ្យានៃរុក្ខជាតិ ឬផ្លែឈើត្រូពិច (ដូចជាម្នាស់) នៅពេលដែលវាត្រូវប៉ះពាល់នឹងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ ប៉ុន្តែមិនដល់កម្រិតកក (ធម្មតាចន្លោះ ៨ ទៅ ១២ អង្សាសេ) ដែលធ្វើឲ្យភ្នាសកោសិកាដំណើរការខុសប្រក្រតី និងខូចខាតមុខងាររបស់វា។ ដូចជាមនុស្សដែលរស់នៅតំបន់ក្តៅ ស្រាប់តែត្រូវទៅឈរហាលរងាដោយគ្មានអាវរងា ធ្វើឲ្យរាងកាយចុះខ្សោយ និងធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។
Ascorbic acid (អាស៊ីតអេសខ័រប៊ីក / វីតាមីនសេ) ជាសមាសធាតុគីមីធម្មជាតិ (ឬជាទូទៅស្គាល់ថា វីតាមីន C) ដែលមាននៅក្នុងទឹកផ្លែម្នាស់។ វាដើរតួជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដ៏សំខាន់ ដែលជួយទប់ស្កាត់ដំណើរការអុកស៊ីតកម្ម (Oxidation) របស់អង់ស៊ីម ហេតុនេះផ្លែឈើដែលមានអាស៊ីតនេះខ្ពស់ អាចទប់ទល់នឹងការឡើងពណ៌ត្នោតបានល្អ។ ដូចជាខែលការពារ ឬថ្នាំប្រឆាំងច្រេះ ដែលជួយការពារកោសិកាមិនឲ្យខូចខាតនៅពេលប៉ះពាល់នឹងខ្យល់អុកស៊ីសែននិងភាពត្រជាក់។
Fruit coating / Waxing (ការស្រោបសំបកផ្លែឈើ) ជាបច្ចេកទេសក្រោយពេលប្រមូលផល ដោយប្រើប្រាស់សារធាតុរាវ (ដូចជាក្រមួន ឬ Wax) មកលាបស្រោបពីលើសំបកផ្លែម្នាស់។ ស្រទាប់នេះជួយកាត់បន្ថយការជ្រាបចូលនៃអុកស៊ីសែនទៅក្នុងផ្លែ និងការពារការបាត់បង់ជាតិទឹក ដែលជាកត្តាជួយកាត់បន្ថយការឡើងពណ៌ត្នោត។ ដូចជាការស្លៀកអាវភ្លៀងក្រាស់មួយឲ្យផ្លែម្នាស់ ដើម្បីការពារវាពីខ្យល់ និងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពខាងក្រៅ។
Polyphenol oxidase - PPO (អង់ស៊ីមប៉ូលីហ្វេណុលអុកស៊ីដាស) ជាប្រភេទអង់ស៊ីមធម្មជាតិដែលមាននៅក្នុងកោសិការុក្ខជាតិ ដែលមានមុខងារជម្រុញប្រតិកម្មរវាងអុកស៊ីសែន និងសារធាតុហ្វេណុល បង្កើតទៅជាសមាសធាតុគីមីមានពណ៌ត្នោត (Quinone)។ សកម្មភាពរបស់វាកាន់តែខ្លាំងនៅពេលកោសិការងការខូចខាតដោយសារភាពត្រជាក់។ ដូចជាមេជាងលាបថ្នាំ ដែលចាំតែបញ្ចេញពណ៌ត្នោតមកលាបលើសាច់ផ្លែឈើ ភ្លាមៗនៅពេលដែលសាច់ផ្លែឈើនោះត្រូវរងរបួសឬត្រូវខ្យល់ (ដូចពេលយើងពុះផ្លែប៉ោមទុកចោល)។
Phenylalanine ammonia lyase - PAL (អង់ស៊ីមហ្វេនីឡាឡានីនអាម៉ូញាក់លីយ៉ាស) ជាអង់ស៊ីមដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងរុក្ខជាតិដែលចូលរួមក្នុងដំណើរការបង្កើតសារធាតុសរីរាង្គផ្សេងៗ រួមទាំងសមាសធាតុហ្វេណុល (Phenolic compounds) នៅពេលរុក្ខជាតិរងសម្ពាធពីបរិស្ថាន។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាមិនមានទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ទៅនឹងការឡើងពណ៌ត្នោតនៃផ្លែម្នាស់នោះទេ។ ដូចជារោងចក្រផលិតវត្ថុធាតុដើម ដែលបញ្ចេញសារធាតុគីមីនៅពេលផ្លែឈើមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងរងការគំរាមកំហែង។
Titratable acidity (អាស៊ីតដែលអាចទីត្រាតបាន) ជារង្វាស់សរុបនៃកំហាប់អាស៊ីតសរីរាង្គដែលមាននៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ (ដូចជាអាស៊ីតស៊ីទ្រិក និងអាស៊ីតម៉ាលីក) ដែលគេអាចវាស់បានដោយប្រើប្រាស់សូលុយស្យុងបាស (Base) ដើម្បីធ្វើប្រតិកម្មបន្សាបអាស៊ីត។ វាជាសូចនាករបង្ហាញពីរស់ជាតិជូររបស់ផ្លែម្នាស់។ ដូចជាការវាស់កម្រិតភាពជូររបស់ទឹកខ្មេះនៅក្នុងទឹកជ្រលក់ ដើម្បីចង់ដឹងថាវាមានជាតិជូរខ្លាំងកម្រិតណា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖