Original Title: Atypical or Non-Standard Work: A Challenge to Workers’ Protection in South Africa
Source: doi.org/10.5901/mjss.2014.v5n27p1067
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការងារមិនប្រក្រតី ឬមិនតាមស្តង់ដារ៖ បញ្ហាប្រឈមចំពោះការការពារកម្មករនៅប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង

ចំណងជើងដើម៖ Atypical or Non-Standard Work: A Challenge to Workers’ Protection in South Africa

អ្នកនិពន្ធ៖ Mashele Rapatsa (University of Groningen & University of Limpopo)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014, Mediterranean Journal of Social Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Labour Law

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិភាក្សាអំពីបញ្ហានៃការងារមិនប្រក្រតី (Atypical work) ដែលកំពុងកើនឡើង និងបង្កការគំរាមកំហែងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់សិទ្ធិការងារ ការការពារសន្តិសុខសង្គម និងរបៀបវារៈការងារសមរម្យ (Decent work agenda) នៅប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រគុណវិស័យ (Qualitative method) ដោយផ្ដោតលើការពិពណ៌នា និងការរុករកតាមរយៈការវិភាគឯកសារនិងអក្សរសិល្ប៍ពាក់ព័ន្ធ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Labour Legislation (LRA Framework)
ក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ការងារជាប្រពៃណី (ឧទាហរណ៍៖ ច្បាប់ទំនាក់ទំនងការងារឆ្នាំ១៩៩៥)
ផ្តល់ការការពារច្បាស់លាស់សម្រាប់និយោជិតដែលមានកិច្ចសន្យាការងារពេញម៉ោងស្តង់ដារ។ ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងការងារដែលមានទម្រង់ច្បាស់លាស់រវាងនិយោជកនិងនិយោជិត។ ដកចេញកម្មករក្រៅប្រព័ន្ធ និងអ្នកម៉ៅការឯករាជ្យ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេប្រឈមនឹងការកេងប្រវ័ញ្ច។ និយោជកអាចប្រើល្បិចផ្លាស់ប្តូរទម្រង់កិច្ចសន្យាដើម្បីគេចវេសពីកាតព្វកិច្ចច្បាប់។ បណ្តាលឱ្យកម្មករភាគច្រើនមិនទទួលបានការការពារផ្នែកសិទ្ធិការងារ និងគ្មានសន្តិសុខសង្គម។
Transformative Constitutionalism & Decent Work Agenda
រដ្ឋធម្មនុញ្ញនិយមបែបផ្លាស់ប្តូរ និងរបៀបវារៈការងារសមរម្យរបស់ ILO
ធានាសិទ្ធិការងារសម្រាប់គ្រប់កម្មករដោយមិនរើសអើង ទោះស្ថិតក្នុងទម្រង់ការងារណាក៏ដោយ។ ផ្តោតលើខ្លឹមសារពិតនៃទំនាក់ទំនងការងារជាជាងស្លាកសញ្ញានៃកិច្ចសន្យា។ ទាមទារការពង្រឹងស្ថាប័នតុលាការ និងប្រឈមនឹងការលំបាកក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែងដោយសារការប្រកួតប្រជែងទីផ្សារសេរី និងកង្វះឆន្ទៈនយោបាយ។ អាចកាត់បន្ថយវិសមភាពសង្គម និងពង្រីកការគ្របដណ្តប់នៃសន្តិសុខសង្គមដល់កម្មករងាយរងគ្រោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយធនធានជាតួលេខនោះទេ ដោយសារវាជាការសិក្សាផ្នែកច្បាប់និងសង្គម ប៉ុន្តែវាទាមទារធនធានផ្នែកស្ថាប័ន និងធនធានមនុស្សដើម្បីអនុវត្តការកែទម្រង់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់លើបរិបទច្បាប់ និងស្ថានភាពទីផ្សារការងារនៅក្នុងប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារច្បាប់ និងយន្តការរបស់ប្រទេសនេះផ្ទាល់។ ទោះជាយ៉ាងណា បញ្ហានេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាក៏កំពុងប្រឈមនឹងកំណើនកម្មករក្រៅប្រព័ន្ធយ៉ាងគំហុក និងបញ្ហាខ្វះខាតការគាំពារសង្គមសម្រាប់អ្នកប្រកបរបរទាំងនោះដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាប្រព័ន្ធច្បាប់នៃប្រទេសទាំងពីរខុសគ្នាក៏ដោយ គោលគំនិតនៃការកែទម្រង់ច្បាប់ដើម្បីការពារកម្មករមិនប្រក្រតី (Atypical workers) គឺមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តនៅកម្ពុជាបាន។

សរុបមក ការសិក្សានេះផ្តល់ជាក្របខ័ណ្ឌគំនិតដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនៅកម្ពុជា ក្នុងការកែទម្រង់គោលនយោបាយដើម្បីការពារសិទ្ធិ និងលើកកម្ពស់យុត្តិធម៌សង្គមសម្រាប់កម្មករដែលងាយរងគ្រោះគ្រប់ប្រភេទ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃច្បាប់ និងស្តង់ដារការងារអន្តរជាតិ: និស្សិតត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការអានប្រៀបធៀបរវាងច្បាប់ស្តីពីការងាររបស់ប្រទេសកម្ពុជា និងអនុសញ្ញាស្នូលរបស់អង្គការពលកម្មអន្តរជាតិ (ILO Core Conventions) ដើម្បីកំណត់រកចន្លោះប្រហោងទាក់ទងនឹងការការពារកម្មករក្រៅប្រព័ន្ធ។
  2. ជំហានទី២៖ វិភាគស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៃកម្មករក្រៅប្រព័ន្ធនៅកម្ពុជា: អនុវត្តវិធីសាស្ត្រវិភាគឯកសារ ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីរបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវរបស់ UNDPILO Cambodia ទាក់ទងនឹងបញ្ហាប្រឈមនៃអ្នកធ្វើការក្រៅប្រព័ន្ធ (ឧទាហរណ៍៖ អត្ថប្រយោជន៍ សុវត្ថិភាពការងារ និងកិច្ចសន្យា)។
  3. ជំហានទី៣៖ សិក្សាពីយន្តការគាំពារសង្គមបច្ចុប្បន្ន: ចុះស្រាវជ្រាវ ឬពិនិត្យមើលឯកសារគោលនយោបាយថ្មីៗរបស់បេឡាជាតិសន្តិសុខសង្គម (NSSF) ស្ដីពីការបញ្ចូលអ្នកប្រកបរបរស្វ័យនិយោជន៍ ដើម្បីវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាព និងបញ្ហាប្រឈមក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង។
  4. ជំហានទី៤៖ សរសេរអត្ថបទស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបផ្នែកច្បាប់: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីគ្រប់គ្រងឯកសារយោងដូចជា MendeleyZotero ដើម្បីចងក្រងសេចក្តីសម្រេចរបស់ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល (Arbitration Council) នៅកម្ពុជា ហើយប្រៀបធៀបការបកស្រាយច្បាប់ទាំងនោះជាមួយនឹងការបកស្រាយបែបផ្លាស់ប្តូរ (Transformative Approach) ដែលលើកឡើងក្នុងឯកសារនេះ។
  5. ជំហានទី៥៖ ស្នើដំណោះស្រាយ និងសរសេរឯកសារសង្ខេបគោលនយោបាយ: ចងក្រងលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវទៅជាសេចក្តីសង្ខេបគោលនយោបាយ (Policy Brief) មួយ ដើម្បីស្នើសុំរដ្ឋាភិបាលឱ្យធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពច្បាប់ការងារឱ្យគ្របដណ្តប់លើទម្រង់ការងារក្នុងសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល (Gig Economy) និងពង្រឹងរបៀបវារៈការងារសមរម្យនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Atypical or Non-Standard Work ជាទម្រង់នៃការងារដែលមិនមានកិច្ចសន្យាពេញម៉ោង ឬមិនមានលក្ខណៈអចិន្ត្រៃយ៍ច្បាស់លាស់ដូចការងារធម្មតា ដូចជាការងារម៉ៅការបន្ត ការងារក្រៅម៉ោង ឬការងារតាមរដូវកាល ដែលធ្វើឱ្យកម្មករមិនសូវទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍និងការការពារពីច្បាប់ការងារពេញលេញ។ ដូចជាការជួលរថយន្តជិះមួយថ្ងៃៗដែលមិនមានការធានារ៉ាប់រងយូរអង្វែង ផ្ទុយពីការទិញរថយន្តជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនដែលមានការធានាត្រឹមត្រូវ។
Precarious worker សំដៅលើកម្មករដែលប្រកបរបរក្នុងស្ថានភាពមិនមានស្ថិរភាព គ្មានសុវត្ថិភាពការងារ និងគ្មានការគាំពារផ្នែកសន្តិសុខសង្គម ធ្វើឱ្យពួកគេងាយរងគ្រោះពីការកេងប្រវ័ញ្ចកម្លាំងពលកម្មពីសំណាក់និយោជក។ ដូចជាអ្នកដើរលើខ្សែពួរដែលគ្មានសំណាញ់ការពារនៅខាងក្រោម បើមានបញ្ហាភ្លាត់ស្នៀតណាមួយ គឺអាចធ្លាក់គ្រោះថ្នាក់ភ្លាមៗដោយគ្មានអ្នកជួយ។
Transformative constitutionalism ជាទស្សនវិជ្ជាច្បាប់ដែលប្រើប្រាស់រដ្ឋធម្មនុញ្ញជាឧបករណ៍យ៉ាងសកម្មដើម្បីផ្លាស់ប្តូរសង្គមពីភាពអយុត្តិធម៌ និងវិសមភាពក្នុងអតីតកាល ឱ្យទៅជាសង្គមដែលមានសមធម៌ និងយុត្តិធម៌សង្គម ជាពិសេសផ្តោតលើការការពារពលរដ្ឋឬកម្មករដែលងាយរងគ្រោះ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ប្លង់មេថ្មីដើម្បីវាយកម្ទេចផ្ទះចាស់ដែលទ្រុឌទ្រោម និងគ្មានសុវត្ថិភាព ហើយសាងសង់ផ្ទះថ្មីមួយដែលរឹងមាំនិងផ្តល់ជម្រកដ៏កក់ក្តៅដល់សមាជិកគ្រួសារគ្រប់ៗគ្នាដោយស្មើភាព។
Decent Work Agenda ជាកម្មវិធីគោលនយោបាយជាសកលរបស់អង្គការពលកម្មអន្តរជាតិ (ILO) ដែលជំរុញឱ្យការងារទាំងអស់ត្រូវផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលសមរម្យ មានសុវត្ថិភាពការងារ គោរពសិទ្ធិមនុស្ស និងមានការធានារ៉ាប់រងសង្គមសម្រាប់កម្មករនិងគ្រួសារ។ ដូចជាការកំណត់ស្តង់ដារមុខម្ហូបក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ដែលតម្រូវឱ្យម្ហូបគ្រប់មុខមិនត្រឹមតែឆ្ងាញ់ទេ តែត្រូវមានអនាម័យនិងមានជីវជាតិល្អសម្រាប់សុខភាពអ្នកបរិភោគ។
Tripartite employment relations ជាទម្រង់ទំនាក់ទំនងការងារដែលមានភាគីបីចូលរួម គឺកម្មករ ទីភ្នាក់ងារផ្តល់ការងារ (អ្នកម៉ៅការកម្លាំងពលកម្ម) និងក្រុមហ៊ុនដែលប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មផ្ទាល់ ដែលល្បិចនេះធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការកំណត់ថាតើនរណាជានិយោជកពិតប្រាកដដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវតាមច្បាប់។ ដូចជាការជួលមេចុងភៅតាមរយៈក្រុមហ៊ុនរៀបចំកម្មវិធី ដោយម្ចាស់ផ្ទះមិនមានកាតព្វកិច្ចទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់លើប្រាក់ខែ ឬអត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងៗរបស់មេចុងភៅនោះឡើយ។
Flexicurity ជាគំរូសេដ្ឋកិច្ចដែលព្យាយាមផ្គូផ្គងភាពបត់បែនសម្រាប់និយោជក (ងាយស្រួលជ្រើសរើសនិងបញ្ឈប់បុគ្គលិក) ជាមួយនឹងសន្តិសុខការងារសម្រាប់កម្មករ ប៉ុន្តែក្នុងជាក់ស្តែងពាក្យនេះច្រើនតែត្រូវបាននិយោជកប្រើជាលេសដើម្បីកាត់បន្ថយចំណាយ និងគេចវេសពីការផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍។ ដូចជាកៅអីជ័រដែលអាចបត់បានយ៉ាងងាយស្រួលសម្រាប់ម្ចាស់យកតាមខ្លួន (ភាពបត់បែន) ប៉ុន្តែវាមិនសូវរឹងមាំនិងអាចបាក់ធ្វើឱ្យអ្នកអង្គុយដួល (បាត់បង់សន្តិសុខ)។
Temporary Employment Services (TES) ជាភ្នាក់ងារ ឬក្រុមហ៊ុនដែលដើរតួជាអ្នកម៉ៅការកម្លាំងពលកម្ម ដោយជ្រើសរើសកម្មករទៅធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុនទីបីជាលក្ខណៈបណ្តោះអាសន្ន ដែលជាញឹកញាប់ប្រព័ន្ធនេះធ្វើឱ្យកម្មករអស់សិទ្ធិទាមទារអត្ថប្រយោជន៍ការងារពេញលេញពីក្រុមហ៊ុនទីបីនោះ។ ដូចជាមេខ្យល់ដែលរកកសិករទៅច្រូតស្រូវឱ្យម្ចាស់ស្រែ ពេលកសិករមានរបួសឬបញ្ហា ម្ចាស់ស្រែមិនទទួលខុសត្រូវទេ ដោយរុញទម្លាក់កាតព្វកិច្ចទៅលើមេខ្យល់វិញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖