Original Title: Field Trial and Agronomic Performance of Antibiotics in Naturally-Colored Cotton Against Key Leaf Damaging Pests
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសាកល្បងនៅវាល និងលក្ខណៈក្សេត្រសាស្ត្រនៃឥទ្ធិពលប្រតិជីវកម្មក្នុងកប្បាសពណ៌ធម្មជាតិប្រឆាំងនឹងសត្វល្អិតបំផ្លាញស្លឹកចម្បង

ចំណងជើងដើម៖ Field Trial and Agronomic Performance of Antibiotics in Naturally-Colored Cotton Against Key Leaf Damaging Pests

អ្នកនិពន្ធ៖ Praparat Hormchan (Department of Entomology, Faculty of Science, Kasetsart University), Arunee Wongpiyasatid (Department of Applied Radiation and Isotopes, Faculty of Science, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2008 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតលើដំណាំកប្បាស ដោយវាយតម្លៃពីភាពធន់តាមបែបធម្មជាតិ (Antibiosis) នៃពូជកប្បាសពណ៌ធម្មជាតិប្រឆាំងនឹងសត្វល្អិតបំផ្លាញស្លឹកចម្បងៗ ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការធ្វើតេស្តនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ការវាយតម្លៃក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ និងការសាកល្បងផ្ទាល់នៅទីវាលចំនួនពីរទីតាំងក្នុងឆ្នាំ ២០០៦ និង ២០០៧។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
SR60 (White Cotton Control)
ពូជកប្បាសពណ៌ស SR60 (ពូជត្រួតពិនិត្យ)
ជម្រើសស្តង់ដារដែលមានទិន្នផលខ្ពស់នៅពេលមានការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតបានល្អ និងមានប្រវែងសរសៃកប្បាសស្ថិតក្នុងកម្រិតល្អកម្រិតខ្ពស់ (Premium) នៅតំបន់មួយចំនួន។ ងាយរងគ្រោះខ្លាំងពីការបំផ្លាញដោយសត្វមមាចខៀវ (Leafhoppers) ដោយមានពិន្ទុខូចខាត (Hopperburn rating) ដល់ទៅ ៦,០ និងធ្លាក់ចុះទិន្នផលខ្លាំងនៅពេលមិនបាញ់ថ្នាំ។ ទិន្នផលគ្រាប់មានការខុសគ្នាខ្លាំងរវាងឡូតិ៍បាញ់ថ្នាំ (៣៧៦២ ក្រាម) និងមិនបាញ់ថ្នាំ (៦៤៩,៧ ក្រាម) ក្នុងឆ្នាំ ២០០៦ ដែលបង្ហាញពីភាពមិនធន់នឹងសត្វល្អិត។
AP2 (New Cotton Line)
ពូជកប្បាសថ្មី AP2
មានភាពធន់មធ្យមទៅនឹងសត្វមមាចខៀវ ដែលជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងមានភាគរយសរសៃកប្បាស (Lint percentage) ខ្ពស់ជាងគេ។ ប្រវែងសរសៃកប្បាសអាចធ្លាក់មកនៅត្រឹមកម្រិតមូលដ្ឋាន (Base range) អាស្រ័យលើទីតាំងដាំដុះ ហើយវានៅតែត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់លើការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតផ្សេងៗ។ ទទួលបានពិន្ទុនៃការខូចខាតស្លឹកដោយសត្វមមាចខៀវទាបបំផុតត្រឹម ៣,៥ និងមិនមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងនៃទិន្នផលរវាងការបាញ់ និងមិនបាញ់ថ្នាំ។
PM1 (Brown Naturally-Colored Cotton)
ពូជកប្បាសពណ៌ត្នោតធម្មជាតិ PM1
ផ្តល់សរសៃកប្បាសពណ៌ត្នោតពីធម្មជាតិដែលមានគុណភាពកម្រិតខ្ពស់ (Premium micronaire) និងមានភាគរយសរសៃប្រហាក់ប្រហែលនឹងពូជស្តង់ដារ ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយ។ ងាយរងគ្រោះពីសត្វមមាចខៀវដូចទៅនឹងពូជ SR60 ដែរ (ពិន្ទុ ៦,០) ដែលតម្រូវឱ្យមានយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតច្បាស់លាស់។ មានភាគរយសរសៃកប្បាស (Lint) ចន្លោះពី ៣៥,៣% ទៅ ៣៨,៤% និងមានតម្លៃ Micronaire ល្អប្រសើរសម្រាប់ឧស្សាហកម្មវាយនភ័ណ្ឌ។
PM4 (Green Naturally-Colored Cotton)
ពូជកប្បាសពណ៌បៃតងធម្មជាតិ PM4
ផ្តល់សរសៃកប្បាសពណ៌បៃតងពីធម្មជាតិដែលជាតម្រូវការទីផ្សារពិសេស និងមានឥទ្ធិពលប្រតិជីវកម្ម (Antibiosis) ខ្លះៗទៅលើសត្វល្អិត។ ទាក់ទាញសត្វមមាចខៀវច្រើនជាងគេបំផុត និងមានភាគរយសរសៃកប្បាស (Lint) ទាបជាងគេនៅគ្រប់ទីតាំងសាកល្បង។ ទាក់ទាញសត្វមមាចខៀវច្រើនជាងគេ (រហូតដល់ ៣៨,៥ ក្បាល/ដើម ក្នុងឡូតិ៍មិនបាញ់ថ្នាំ) និងមានភាគរយសរសៃត្រឹមតែ ៣០,១% - ៣៤,៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានកសិកម្ម និងបរិក្ខារពិសោធន៍កម្រិតមធ្យមទៅខ្ពស់ រួមមានផ្ទះកញ្ចក់ ដីដាំដុះ ឧបករណ៍វិភាគគុណភាពសរសៃ និងអ្នកជំនាញខាងក្សេត្រសាស្ត្រ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្ត Nakhon Ratchasima និង Kanchanaburi ប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ២០០៦ ទៅ ២០០៧។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារអាកាសធាតុត្រូពិច លក្ខខណ្ឌដី និងប្រភេទសត្វល្អិតមានភាពស្រដៀងគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណា ការប្រែប្រួលបរិមាណទឹកភ្លៀង (ដូចដែលបានកត់សម្គាល់ក្នុងឆ្នាំ ២០០៧) អាចជាកត្តាធ្វើឱ្យទិន្នផលប្រែប្រួល ដែលតម្រូវឱ្យមានការសាកល្បងបន្ថែមក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមូលដ្ឋានរបស់កម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការស្តារ និងអភិវឌ្ឍវិស័យកប្បាសសរីរាង្គនៅកម្ពុជា ជាពិសេសការប្រើប្រាស់ពូជធន់នឹងសត្វល្អិត។

ការប្រើប្រាស់ពូជកប្បាសពណ៌ធម្មជាតិ និងការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ នឹងជួយកម្ពុជាបង្កើតខ្សែច្រវាក់តម្លៃវាយនភ័ណ្ឌប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងសុវត្ថិភាពខ្ពស់សម្រាប់កសិករ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាលម្អិតពីប្រភេទសត្វល្អិត និងកម្រិតនៃការខូចខាត (Pest Assessment): និស្សិតត្រូវប្រមូលទិន្នន័យអំពីវត្តមានរបស់សត្វមមាចខៀវ (Amrasca biguttula) និងដង្កូវ (Helicoverpa armigera) នៅក្នុងតំបន់ដាំដុះកសិកម្មក្នុងស្រុក ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Hopperburn Rating System (ពិន្ទុ ០ ដល់ ៧) ដើម្បីវាយតម្លៃការខូចខាត។
  2. ជំហានទី២៖ សាកល្បងភាពធន់នៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ (Greenhouse Screening): រៀបចំការសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ទ្រុងសំណាញ់ (Screen cages) ដាក់គ្រាប់ពូជកប្បាសពណ៌ធម្មជាតិ រួចលែងសត្វមមាចខៀវក្នុងបរិមាណកំណត់មួយ ដើម្បីសង្កេតមើលឥទ្ធិពលប្រតិជីវកម្ម (Antibiosis effect) ដូចដែលបានអនុវត្តនៅក្នុងឯកសារស្រាវជ្រាវនេះ។
  3. ជំហានទី៣៖ រៀបចំដីឡូតិ៍សាកល្បងតាមស្តង់ដារស្ថិតិ (Field Trial Design): រៀបចំការសាកល្បងនៅទីវាលដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ Randomized Complete Block Design (RCBD) ដោយបែងចែកជាឡូតិ៍ប្រើប្រាស់ថ្នាំធម្មជាតិ (ស្តៅ) និងឡូតិ៍មិនប្រើប្រាស់ថ្នាំ ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផល និងការកើនឡើងនៃសត្វល្អិត។
  4. ជំហានទី៤៖ វាយតម្លៃគុណភាពសរសៃកប្បាស (Fiber Quality Analysis): ប្រមូលផលកប្បាសដែលទទួលបាន និងសហការជាមួយមន្ទីរពិសោធន៍វាយនភ័ណ្ឌ (ឧ. វិទ្យាស្ថានវាយនភ័ណ្ឌកម្ពុជា) ដើម្បីវិភាគគុណភាពដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធ HVI (High Volume Instrument) ផ្តោតលើប្រវែងសរសៃ និងតម្លៃ Micronaire
  5. ជំហានទី៥៖ សរសេររបាយការណ៍សេដ្ឋកិច្ច និងផ្សព្វផ្សាយ (Economic Feasibility & Extension): ធ្វើការប្រៀបធៀបទិន្នផល និងការចំណាយលើការដាំដុះពូជកប្បាសស (SR60) ធៀបនឹងកប្បាសពណ៌ (PM1, PM4) រួចចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំ (Extension Manual) ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដល់កសិករ និងសហគ្រាសតម្បាញ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Antibiosis (ភាពធន់តាមបែបប្រតិជីវកម្ម) លក្ខណៈជីវសាស្ត្រឬគីមីរបស់រុក្ខជាតិដែលធ្វើឱ្យសត្វល្អិតស៊ីវាហើយមានការលូតលាស់មិនប្រក្រតី ថយចុះការបន្តពូជ ឬស្លាប់មុនអាយុ។ វាកើតឡើងដោយសាររុក្ខជាតិបញ្ចេញសារធាតុគីមីការពារខ្លួន។ ដូចជាការញ៉ាំអាហារដែលធ្វើឱ្យយើងឈឺពោះ ឬមិនរំលាយអាហារ ធ្វើឱ្យយើងមិនចង់ញ៉ាំវាម្តងទៀត ឬបាត់បង់កម្លាំង។
Hopperburn rating (កម្រិតពិន្ទុនៃការខូចខាតស្លឹកដោយសត្វមមាច) ប្រព័ន្ធវាយតម្លៃកម្រិតនៃការខូចខាតស្លឹករុក្ខជាតិ (ដូចជាការឡើងពណ៌លឿង ក្រហម និងការស្ងួតខ្លោច) ដែលបង្កឡើងដោយការជញ្ជក់ទឹកដម និងការបញ្ចេញជាតិពុលរបស់សត្វមមាចខៀវ។ ដូចជារង្វាស់កម្រិតរលាកស្បែកពេលត្រូវកម្តៅថ្ងៃ ពីកម្រិតក្រហមតិចៗ រហូតដល់រលាកពងទឹកនិងរបកស្បែក។
Micronaire (ម៉ៃក្រូណែរ / សន្ទស្សន៍ភាពម៉ត់នៃសរសៃ) រង្វាស់សម្រាប់វាស់ភាពម៉ត់និងកម្រិតទុំនៃសរសៃកប្បាស ដែលជះឥទ្ធិពលដល់គុណភាព និងតម្លៃរបស់វានៅលើទីផ្សារវាយនភ័ណ្ឌ។ វាកំណត់ដោយទំហំបរិមាណខ្យល់ដែលអាចឆ្លងកាត់បណ្តុំសរសៃកប្បាសបាន។ ដូចជាការវាស់ទំហំនិងភាពទន់នៃសរសៃសក់របស់យើងដែរ សក់កាន់តែទន់ល្មម និងមានសុខភាពល្អ គឺកាន់តែងាយស្រួលធ្វើម៉ូដនិងមានតម្លៃខ្ពស់។
High Volume Instrument (ម៉ាស៊ីនវិភាគ HVI) ប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនស្វ័យប្រវត្តិសម្រាប់ធ្វើតេស្តនិងវិភាគគុណភាពសរសៃកប្បាសក្នុងបរិមាណច្រើន ដោយវាស់នូវប្រវែង ភាពរឹងមាំ ពណ៌ និងកម្រិត Micronaire យ៉ាងរហ័សនិងច្បាស់លាស់។ ដូចជាម៉ាស៊ីនស្កេនសុខភាពអូតូម៉ាតិច ដែលអាចប្រាប់យើងពីកម្ពស់ ទម្ងន់ និងសម្ពាធឈាមក្នុងពេលតែមួយយ៉ាងរហ័សដោយមិនបាច់ប្រើឧបករណ៍ច្រើន។
Economic threshold (កម្រិតសេដ្ឋកិច្ចនៃការកម្ចាត់សត្វល្អិត) ដង់ស៊ីតេឬចំនួនរបស់សត្វល្អិតបំផ្លាញដែលឈានដល់កម្រិតមួយ ដែលតម្រូវឱ្យកសិករត្រូវតែចាប់ផ្តើមប្រើប្រាស់វិធានការកម្ចាត់ (ដូចជាបាញ់ថ្នាំ) ដើម្បីការពារកុំឱ្យការខាតបង់ទិន្នផលមានតម្លៃខ្ពស់ជាងថ្លៃចំណាយលើការកម្ចាត់។ ដូចជាកម្រិតទឹកភ្លៀងលិចផ្លូវ បើលិចត្រឹមភ្នែកជើងយើងអាចដើរឆ្លងបាន តែបើលិចដល់ជង្គង់យើងត្រូវតែចំណាយលុយជួលរថយន្តដើម្បីឆ្លងកាត់ ការពារកុំឱ្យខូចខាតទ្រព្យសម្បត្តិធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះ។
Gossypol (ហ្គូស៊ីប៉ូល) សារធាតុគីមីធម្មជាតិ (Terpenoid aldehyde) ដែលមាននៅក្នុងក្រពេញរបស់ដើម ស្លឹក និងគ្រាប់កប្បាស ដែលមានតួនាទីជាថ្នាំការពារធម្មជាតិប្រឆាំងនឹងសត្វល្អិតនិងមេរោគ ដោយសារវាមានជាតិពុលចំពោះពពួកសត្វល្អិតទាំងនោះ។ ដូចជាជាតិហឹរនៅក្នុងម្ទេសដែលរុក្ខជាតិបង្កើតឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដើម្បីការពារកុំឱ្យសត្វមកស៊ីវាអញ្ចឹងដែរ។
Lint percentage (ភាគរយសរសៃកប្បាស) សមាមាត្រនៃទម្ងន់សរសៃកប្បាសសុទ្ធ ធៀបនឹងទម្ងន់គ្រាប់កប្បាសសរុប (រួមទាំងគ្រាប់) មុនពេលកិនបំបែកយកគ្រាប់ចេញ។ វាជាសូចនាករនៃការផ្តល់ទិន្នផលសរសៃពិតប្រាកដសម្រាប់ការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម។ ដូចជាការគិតភាគរយនៃសាច់ផ្លែឈើដែលយើងអាចញ៉ាំបាន ធៀបនឹងទម្ងន់ផ្លែឈើទាំងមូលរួមទាំងសំបកនិងគ្រាប់។
Naturally-colored cotton (កប្បាសពណ៌ធម្មជាតិ) ពូជកប្បាសដែលត្រូវបានបង្កាត់ឱ្យមានសរសៃពណ៌ (ដូចជាពណ៌ត្នោត ឬបៃតង) ពីធម្មជាតិតែម្តង ដែលជួយកាត់បន្ថយ ឬលុបបំបាត់ការប្រើប្រាស់ថ្នាំល័ក្ខពណ៌គីមីក្នុងការផលិតសម្លៀកបំពាក់ និងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាន។ ដូចជាពងមាន់ស្រែដែលមានសម្បកពណ៌ត្នោតស្រាប់ពីធម្មជាតិ ដោយយើងមិនបាច់យកវាទៅលាបពណ៌បន្ថែមនោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖