Original Title: Contamination of Fungi and Orchratoxin A Detected in Grape Fruits from Vineyard
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការចម្លងរោគនៃផ្សិត និងអ័រក្រាតូស៊ីន A (Orchratoxin A) ដែលបានរកឃើញនៅក្នុងផ្លែទំពាំងបាយជូរពីចម្ការ

ចំណងជើងដើម៖ Contamination of Fungi and Orchratoxin A Detected in Grape Fruits from Vineyard

អ្នកនិពន្ធ៖ Weeraporn Dejnumbunchachai, Boonyawadee Chirawut, Ratta Suttayakom

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture and Food Safety

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការចម្លងរោគដោយផ្សិត និងសារធាតុពុលអ័រក្រាតូស៊ីន A (Orchratoxin A) នៅក្នុងផ្លែទំពាំងបាយជូរតាំងពីដំណាក់កាលដាំដុះ ដែលបង្កហានិភ័យដល់គុណភាពកសិផលនិងសុខភាពអ្នកបរិភោគ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកទំពាំងបាយជូរ ដី និងខ្យល់ពីចម្ការចំនួន៤ ក្នុងដំណាក់កាលលូតលាស់៤ផ្សេងគ្នា ដើម្បីធ្វើការវិភាគរកវត្តមានមេរោគផ្សិត និងសារធាតុពុល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Enzyme Linked Immunosorbent Assay (ELISA)
ការវិភាគរកសារធាតុពុលអ័រក្រាតូស៊ីន A ដោយបច្ចេកទេស ELISA
ផ្តល់លទ្ធផលរហ័ស និងមានភាពជាក់លាក់ខ្ពស់ក្នុងការវាស់ស្ទង់កម្រិតជាតិពុលកម្រិតទាប (μg/kg) ដោយប្រើឈុតសាកល្បងពាណិជ្ជកម្ម។ តម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍អាន (Micro ELISA Reader) និងសារធាតុគីមី-អង់ស៊ីម ដែលមានតម្លៃថ្លៃ និងទាមទារជំនាញបច្ចេកទេសខ្ពស់។ អាចកំណត់បានយ៉ាងច្បាស់ពីកម្រិតជាតិពុលខ្ពស់បំផុតក្នុងដំណាក់កាលទី១និងទី២ (ចន្លោះពី 7.95 ទៅ 119.0 μg/kg)។
Dilution Plate Count and Settle Plate Method
ការរាប់ចំនួនផ្សិតនៅលើចានបណ្ដុះសម្រាប់សំណាកដី និងខ្យល់
ជាវិធីសាស្ត្រងាយស្រួល ចំណាយតិច និងអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទមេរោគផ្សិតបានតាមរយៈការពិនិត្យមីក្រូទស្សន៍ និងលក្ខណៈរូបសាស្ត្រ។ ទាមទារពេលវេលាយូរ (ត្រូវទុកចោលពី ៥ ទៅ ១៤ ថ្ងៃដើម្បីឱ្យផ្សិតលូតលាស់) និងត្រូវការជំនាញក្នុងការញែកប្រភេទផ្សិត។ បញ្ជាក់ពីវត្តមានផ្សិតផលិតជាតិពុល A. aculeatus និង Penicillium spp. ក្នុងកម្រិតរហូតដល់ 1.7 x 10^4 cfu/g ក្នុងដី។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កសិកម្មនិងមីក្រូជីវសាស្ត្រស្តង់ដារ ព្រមទាំងសារធាតុគីមី និងឈុតធ្វើតេស្តជាក់លាក់ ដែលអាចមានតម្លៃខ្ពស់បន្តិច។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងចម្ការទំពាំងបាយជូរចំនួន ៤ កន្លែងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ខេត្តសៈរៈបុរី, នគររាជសីមា និងលើយ) ដោយផ្ដោតលើពូជទំពាំងបាយជូរ Blackopor និង Shiraz ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារទីតាំងភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ (តំបន់ត្រូពិចក្តៅសើម) និងទម្លាប់នៃការអនុវត្តកសិកម្មមានភាពស្រដៀងគ្នា ដែលធ្វើឱ្យកសិករខ្មែរអាចប្រឈមនឹងបញ្ហាផ្សិត និងសារធាតុពុលនេះដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផល និងវិធីសាស្ត្រនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការផ្សព្វផ្សាយពីការអនុវត្តវិធានការអនាម័យចម្ការឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងការត្រួតពិនិត្យជាតិពុលជាប្រចាំ នឹងជួយលើកកម្ពស់សុវត្ថិភាពកសិផល គុណភាពស្រាទំពាំងបាយជូរ និងសុខភាពសាធារណៈនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះមីក្រូជីវសាស្ត្ររុក្ខជាតិ: ស្វែងយល់ពីរោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ និងលក្ខណៈទូទៅរបស់ផ្សិតបង្កជំងឺ ដូចជា Aspergillus និង Penicillium ព្រមទាំងរៀនពីបច្ចេកទេសរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្ដុះផ្សិត ដោយអនុវត្តជាក់ស្តែងជាមួយ Potato Dextrose Agar (PDA) និង Yeast Extract Sucrose (YES medium)
  2. អនុវត្តបច្ចេកទេសប្រមូលសំណាក និងវាយតម្លៃចម្ការ: ចុះកម្មសិក្សានៅតាមចម្ការកសិកម្មនានា ដើម្បីរៀនពីបច្ចេកទេសប្រមូលសំណាកដី ខ្យល់ និងផ្លែឈើ ដោយអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ Dilution plate count សម្រាប់វាស់កម្រិតមេរោគក្នុងដី និង Settle plate សម្រាប់ត្រួតពិនិត្យបរិមាណស្ព័រផ្សិតក្នុងខ្យល់បរិវេណចម្ការ។
  3. ស្ទាត់ជំនាញលើបច្ចេកទេសធ្វើតេស្តអង់ស៊ីម (ELISA): ចូលរួមក្នុងការពិសោធន៍ជាក់ស្តែងដើម្បីអនុវត្តបច្ចេកទេស Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) ដោយប្រើប្រាស់ Veratox® NEOGEN Kit និងរៀនសូត្រពីរបៀបអានលទ្ធផលវិភាគរកកម្រិតសារធាតុពុលកម្រិតទាប (μg/kg) តាមរយៈម៉ាស៊ីន Micro ELISA Reader
  4. ការវិភាគទិន្នន័យ និងរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រដោះស្រាយ: ប្រមូលទិន្នន័យបរិមាណជាតិពុល Orchratoxin A ដែលទទួលបាន មកប្រៀបធៀបជាមួយស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ (ឧទាហរណ៍ ស្តង់ដារ EU ដែលកំណត់ត្រឹម 2 μg/kg) រួចសរសេររបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍ស្តីពីការកែលម្អ Good Agricultural Practices (GAP) ដល់កសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Orchratoxin A (អ័រក្រាតូស៊ីន A) ជាសារធាតុពុលបន្ទាប់បន្សំ (Mycotoxin) ផលិតដោយមេរោគផ្សិតមួយចំនួន (ដូចជា Aspergillus និង Penicillium) ដែលមានគ្រោះថ្នាក់ដល់តម្រងនោម និងត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាសារធាតុដែលអាចបង្កជំងឺមហារីកដល់មនុស្ស។ វាអាចកកកុញនៅក្នុងផលិតផលកសិកម្មចាប់តាំងពីក្នុងចម្ការរហូតដល់ការកែច្នៃ។ វាប្រៀបដូចជាថ្នាំពុលដែលមេរោគផ្សិតបញ្ចេញចោលលើផ្លែឈើ ដែលយើងមើលមិនឃើញតែធ្វើឱ្យយើងឈឺថ្កាត់ពេលញ៉ាំវាចូល។
Enzyme Linked Immunosorbent Assay (បច្ចេកទេសវិភាគ ELISA) ជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍មួយប្រភេទដែលប្រើប្រាស់ប្រតិកម្មរវាងអង់ស៊ីម និងអង់ទីគ័រ (Antibody) ដើម្បីស្វែងរក និងវាស់ស្ទង់បរិមាណសារធាតុជាក់លាក់ណាមួយក្នុងកម្រិតទាបបំផុត ដូចជាការវាស់កម្រិតសារធាតុពុលអ័រក្រាតូស៊ីន A នៅក្នុងសំណាកទំពាំងបាយជូរ។ ដូចជាការប្រើសត្វឆ្កែហិតក្លិនដែលបានហ្វឹកហាត់យ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ដើម្បីតាមរកវត្ថុខុសច្បាប់ដែលលាក់កំបាំងក្នុងគំនរអីវ៉ាន់រាប់ពាន់។
Dilution plate count (ការរាប់ចំនួនមេរោគដោយវិធីពន្យឺតលើចានបណ្ដុះ) ជាវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃបរិមាណមេរោគ (ដូចជាផ្សិត និងបាក់តេរី) នៅក្នុងសំណាកដី ដោយយកដីមកលាយពន្យឺតជាមួយទឹកជាច្រើនដំណាក់កាល រួចបន្តក់លើចានបណ្ដុះមេរោគ ដើម្បីឱ្យងាយស្រួលរាប់ចំនួនកូឡូនី (Colony) ដែលដុះឡើង។ ដូចជាការយកទឹកស៊ុបដែលប្រៃខ្លាំងពេកទៅថែមទឹកបន្តិចម្ដងៗ ដើម្បីងាយស្រួលភ្លក់ និងញែករកមើលថាតើមានគ្រឿងផ្សំអ្វីខ្លះនៅក្នុងនោះ។
Settle plate (ការប្រមូលមេរោគក្នុងខ្យល់តាមរយៈចានបណ្ដុះ) ជាវិធីសាស្ត្រប្រមូលស្ព័រផ្សិត ឬមេរោគដែលមាននៅក្នុងខ្យល់ ដោយបើកគម្របចានដែលមានផ្ទុកមជ្ឈដ្ឋានបណ្ដុះមេរោគ (Culture media) ទុកចោលនៅក្នុងបរិវេណចម្ការក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ ដើម្បីឱ្យស្ព័រទាំងនោះធ្លាក់ចូល និងដុះជាផ្សិតដែលអាចរាប់ចំនួនបាន។ ដូចជាការដាក់ចានទទេមួយចោលនៅកណ្តាលទីធ្លា ដើម្បីចាំមើល និងរាប់ថាតើមានធូលី ឬស្លឹកឈើប៉ុន្មានធ្លាក់ចូលក្នុងរយ:ពេល១ម៉ោង។
Colony Forming Unit / CFU (ឯកតាកូឡូនីនៃមេរោគ) ជាខ្នាតរង្វាស់នៅក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រមីក្រូជីវសាស្ត្រ ដែលប្រើសម្រាប់ប៉ាន់ស្មានចំនួនកោសិកាមេរោគ (បាក់តេរី ឬផ្សិត) ដែលនៅរស់ និងមានសមត្ថភាពអាចបន្តពូជ បំបែកខ្លួនបង្កើតជាកូឡូនីថ្មីមួយដែលអាចមើលឃើញនឹងភ្នែកបាននៅលើចានបណ្ដុះ។ ប្រៀបដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិដែលនៅរស់និងអាចដុះជាដើមបាន ជំនួសឱ្យការរាប់គ្រាប់ពូជទាំងអស់ទាំងខូចទាំងល្អ។
Spore suspension (ការព្យួរស្ព័រផ្សិតក្នុងសូលុយស្យុង) គីជានីតិវិធីដែលគេយកស្ព័ររបស់មេរោគផ្សិតទៅកូរបំបែកនៅក្នុងសូលុយស្យុងរាវ ដើម្បីធានាថាស្ព័រទាំងនោះសាយភាយស្មើគ្នា ងាយស្រួលក្នុងការបូមយកក្នុងបរិមាណជាក់លាក់ណាមួយទៅពិសោធន៍បន្តរកសមត្ថភាពផលិតជាតិពុល។ ដូចជាការលាយម្សៅទឹកដោះគោក្នុងទឹកក្ដៅរួចកូរឱ្យសព្វ ដើម្បីធានាថារាល់ស្លាបព្រាដែលយើងដួសមកគឺមានជាតិទឹកដោះគោស្មើគ្នា។
Secondary metabolites (សមាសធាតុគីមីបន្ទាប់បន្សំ) ជាសមាសធាតុសរីរាង្គដែលផលិតដោយសារពាង្គកាយ (ដូចជាផ្សិត ឬរុក្ខជាតិ) ដែលមិនពាក់ព័ន្ធផ្ទាល់នឹងការលូតលាស់ ឬការបន្តពូជរបស់វាឡើយ ប៉ុន្តែវាដើរតួនាទីក្នុងការការពារខ្លួន ឬប្រកួតប្រជែង។ សារធាតុពុលពីផ្សិត (Mycotoxins) គឺជាឧទាហរណ៍មួយនៃសមាសធាតុនេះ។ ប្រៀបដូចជាអាវក្រោះ ឬអាវុធដែលទាហានផលិតឡើងដើម្បីការពារខ្លួនទប់ទល់នឹងសត្រូវ ដែលមិនមែនជាអាហារសម្រាប់ចិញ្ចឹមរាងកាយនោះទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖