Original Title: Occurrence of microorganisms, aflatoxin, ochratoxin, and heavy metals in paddy and rice produced in Iraq
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

វត្តមាននៃអតិសុខុមប្រាណ អាហ្វ្លាតុកស៊ីន អូក្រាតុកស៊ីន និងលោហៈធ្ងន់នៅក្នុងស្រូវ និងអង្ករដែលផលិតនៅប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់

ចំណងជើងដើម៖ Occurrence of microorganisms, aflatoxin, ochratoxin, and heavy metals in paddy and rice produced in Iraq

អ្នកនិពន្ធ៖ A.S. Alhendi (Quality Control Department, Grain Board of Iraq, Al Taji, Baghdad, Iraq), A.A. Mhaibes (Quality Control Department, Grain Board of Iraq, Al Taji, Baghdad, Iraq), S.H. Al–Rawi (Quality Control Department, Grain Board of Iraq, Al Taji, Baghdad, Iraq), A.K. Mohammed (Quality Control Department, Grain Board of Iraq, Al Taji, Baghdad, Iraq)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Food Safety

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃទៅលើកម្រិតសុវត្ថិភាពនៃគ្រាប់ស្រូវ និងអង្ករដែលផលិតក្នុងស្រុកនៅប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ ដោយផ្តោតលើការចម្លងរោគពីអតិសុខុមប្រាណ ជាតិពុលផ្សិត លោហៈធ្ងន់ និងឥទ្ធិពលនៃដំណើរការកិនកែច្នៃលើការចម្លងរោគទាំងនេះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកស្រូវ និងអង្ករចំនួន ៤២ ពីម៉ាស៊ីនកិនស្រូវចំនួន ៧ ក្នុងខេត្តចំនួន ៣ ដើម្បីយកមកធ្វើការវិភាគរកមេរោគ ជាតិពុល និងលោហៈធ្ងន់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Microbiological Plating & MPN Method
ការបណ្តុះមេរោគ និងរាប់ចំនួនបាក់តេរីដោយវិធីសាស្ត្រ MPN
ជាវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារដែលអាចជឿទុកចិត្តបានក្នុងការកំណត់បរិមាណបាក់តេរីសរុប (TPC) ពពួកផ្សិត និងមេរោគ E. coli។ វាមានតម្លៃសមរម្យ និងងាយស្រួលអនុវត្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ទូទៅ។ ទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការបណ្តុះមេរោគ (ឧ. ច្រើនថ្ងៃដើម្បីឱ្យផ្សិតដុះ) និងត្រូវការបរិស្ថានគ្មានមេរោគ (sterile) ដើម្បីចៀសវាងការចម្លងរោគពីខាងក្រៅ។ រកឃើញថាដំណើរការកិនស្រូវអាចកាត់បន្ថយបាក់តេរី TPC ពី 5.6×10^5 cfu/g មកត្រឹម 2.1×10^5 cfu/g ហើយមេរោគ E. coli ស្ថិតក្នុងកម្រិតសុវត្ថិភាព។
Competitive ELISA (Veratox Test)
ការវិភាគរកជាតិពុលផ្សិតដោយបច្ចេកទេស ELISA
ផ្តល់លទ្ធផលរហ័ស និងអាចវាស់ស្ទង់បរិមាណជាតិពុលផ្សិត (Aflatoxin និង Ochratoxin A) បានយ៉ាងជាក់លាក់ក្នុងកម្រិតទាប (µg/kg)។ អាចមានប្រតិកម្មខ្វែង (Cross-reactivity) ឧទាហរណ៍ ឧបករណ៍នេះមានភាពរសើប ១៨% ជាមួយ Ochratoxin B ជំនួសឱ្យតែប្រភេទ A ព្រមទាំងត្រូវការឧបករណ៍អាន (ELISA reader) ជាក់លាក់។ សំណាកអង្ករភាគច្រើនមានជាតិពុល Ochratoxin A លើសពីកម្រិតអនុញ្ញាតរបស់អឺរ៉ុប (រហូតដល់ ១២,៧ µg/kg)។
Atomic Absorption Spectrophotometry (AAS)
ការវាស់ស្ទង់កំហាប់លោហៈធ្ងន់ដោយឧបករណ៍ AAS
មានភាពសុក្រឹតខ្ពស់បំផុតក្នុងការចាប់យកបរិមាណលោហៈធ្ងន់ដូចជា សំណ (Pb) និង កាដមៀម (Cd) ទោះបីជាក្នុងកម្រិតតូចតាចក៏ដោយ។ ម៉ាស៊ីនមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំង ទាមទារការរៀបចំសំណាកស្មុគស្មាញ (ការដុតរំលាយ និងការប្រើប្រាស់អាស៊ីត) និងត្រូវការអ្នកបច្ចេកទេសមានជំនាញច្បាស់លាស់។ រកឃើញថាកំហាប់សំណ (Pb) ភាគច្រើនលើសកម្រិតអនុញ្ញាត ខណៈពេលដែលកាដមៀម (Cd) ស្ថិតក្នុងកម្រិតសុវត្ថិភាព (០,០៥៥ - ០,០៦៦ mg/kg)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតស្តង់ដារ ឧបករណ៍ទំនើបតម្លៃថ្លៃ និងសារធាតុគីមីជាក់លាក់ ព្រមទាំងអ្នកជំនាញបច្ចេកទេស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រមូលសំណាកចំនួន ៤២ ពីម៉ាស៊ីនកិនស្រូវចំនួន ៧ ក្នុងខេត្តចំនួន ៣ នៃប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់។ ដោយសារស្ថានភាពអាកាសធាតុ គុណភាពដី ទឹក និងបច្ចេកទេសកិនស្រូវនៅទីនោះមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីប្រទេសកម្ពុជា កម្រិតនៃការចម្លងរោគពិតប្រាកដប្រហែលជាមិនដូចគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រនៃការវាយតម្លៃគឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ការសិក្សាប្រៀបធៀប។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការវាយតម្លៃសុវត្ថិភាពអង្ករនេះគឺអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាប្រទេសពឹងផ្អែកលើការដាំដុះ និងនាំចេញអង្ករជាចម្បង។

ការអនុវត្តនូវក្របខ័ណ្ឌត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពនេះនឹងជួយពង្រឹងគុណភាពស្តង់ដារអង្ករកម្ពុជា បង្កើនទំនុកចិត្តដល់អ្នកបរិភោគ និងបើកច្រកទីផ្សារអន្តរជាតិបានកាន់តែទូលំទូលាយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីស្តង់ដារ និងច្បាប់បទប្បញ្ញត្តិពាក់ព័ន្ធ: និស្សិតត្រូវប្រមូលទិន្នន័យពីស្តង់ដារកម្ពុជា (CSN) និងប្រៀបធៀបជាមួយស្តង់ដារអន្តរជាតិដូចជា Codex AlimentariusEU Commission Regulation ទាក់ទងនឹងកម្រិតអនុញ្ញាតនៃជាតិពុលផ្សិត និងលោហៈធ្ងន់ក្នុងអង្ករ។
  2. រៀបចំផែនការប្រមូលសំណាកនៅមូលដ្ឋានពិត: ចុះទៅកាន់រោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវក្នុងខេត្តគោលដៅ (ឧទាហរណ៍ ខេត្តបាត់ដំបង) ដើម្បីប្រមូលសំណាកស្រូវមុនកិន និងអង្ករក្រោយកិន ដោយប្រើយុទ្ធសាស្ត្រយកសំណាកដោយចៃដន្យ និងរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌปลอดមេរោគ។
  3. អនុវត្តការវិភាគអតិសុខុមជីវសាស្ត្រ និងជាតិពុលផ្សិត: ប្រើប្រាស់មន្ទីរពិសោធន៍សាកលវិទ្យាល័យដើម្បីបណ្តុះមេរោគរក TPC និង E. coli ព្រមទាំងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ ELISA kits (Veratox) ដើម្បីធ្វើតេស្តរក Aflatoxins និង Ochratoxin A
  4. សហការដើម្បីធ្វើការវិភាគរកលោហៈធ្ងន់: ដោយសារម៉ាស៊ីនមានតម្លៃថ្លៃ និស្សិតគួរស្នើសុំសហការជាមួយវិទ្យាស្ថានជាតិ ឬអគ្គនាយកដ្ឋានការពារអ្នកប្រើប្រាស់កិច្ចការប្រកួតប្រជែង និងបង្ក្រាបការក្លែងបន្លំ (CCF) ដើម្បីប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន Atomic Absorption Spectrophotometer (AAS)ICP-MS ក្នុងការវិភាគរកសំណ និងកាដមៀម។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងរៀបចំរបាយការណ៍: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SASSPSS ដើម្បីវិភាគស្ថិតិ (ANOVA) វាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃការកិនកែច្នៃទៅលើការកាត់បន្ថយកម្រិតចម្លងរោគ និងសរសេររបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍ដល់ម្ចាស់រោងម៉ាស៊ីន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Mycotoxins (ជាតិពុលផ្សិត) ជាសមាសធាតុគីមីពុលដែលផលិតចេញពីពពួកផ្សិតនៅពេលវារីកលូតលាស់លើចំណីអាហារឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិ (ដូចជាស្រូវ ឬសណ្តែក) ដែលសារធាតុទាំងនេះអាចបង្កជាជំងឺមហារីក ជំងឺថ្លើម និងគ្រោះថ្នាក់ដល់សរីរាង្គផ្សេងៗទៀតរបស់មនុស្សសូម្បីតែក្នុងកម្រិតទាប។ ដូចជាកាកសំណល់គីមីពុលដែលរោងចក្របញ្ចេញចោលមកក្នុងទឹកទន្លេអញ្ចឹងដែរ ពពួកផ្សិតបញ្ចេញជាតិពុលនេះមកក្នុងគ្រាប់អង្ករ។
Aflatoxin (អាហ្វ្លាតុកស៊ីន) ជាប្រភេទជាតិពុលផ្សិតដ៏កាចសាហាវបំផុតមួយ ផលិតជាចម្បងដោយផ្សិតប្រភេទ Aspergillus flavus និង Aspergillus parasiticus ដែលជារឿយៗវាបង្កឱ្យមានជំងឺមហារីកថ្លើម ប្រសិនបើមនុស្សបរិភោគអាហារដែលមានផ្ទុកជាតិពុលនេះជាប្រចាំ។ ដូចជាថ្នាំបំពុលលាក់មុខនៅក្នុងម្ហូប ដែលស៊ីរូងបំផ្លាញរោងចក្រចម្រោះជាតិពុលក្នុងរាងកាយ (ថ្លើម) របស់យើងបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ខូច។
Ochratoxin A (អូក្រាតុកស៊ីន A) ជាប្រភេទជាតិពុលផ្សិតម្យ៉ាងទៀតដែលមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងទៅលើតម្រងនោម និងជាសារធាតុដែលអាចបង្កមហារីក។ វាច្រើនកើតមានលើគ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌសំណើមខ្ពស់ ហើយមិនងាយបំបាត់ចោលទោះបីជាឆ្លងកាត់ការចម្អិនដោយកម្តៅក៏ដោយ។ ដូចជាច្រែះដែលស៊ីដែកយឺតៗ វាគឺជាជាតិពុលដែលទៅបំផ្លាញសមត្ថភាពច្រោះទឹកនោម (តម្រងនោម) របស់រាងកាយ។
Total plate count (TPC) (ការរាប់ចំនួនបាក់តេរីសរុប) ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីវាស់ស្ទង់ចំនួនមេរោគ ឬបាក់តេរីសរុបដែលមាននៅក្នុងសំណាកម្ហូបអាហារ ដើម្បីវាយតម្លៃពីកម្រិតអនាម័យទូទៅនៃការផលិត ការរក្សាទុក និងគុណភាពនៃការរក្សាទុករបស់ផលិតផលនោះ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនមនុស្សសរុបនៅក្នុងពិធីជប់លៀងមួយ ដើម្បីដឹងថាមានមនុស្សកកកុញប៉ុណ្ណា ដោយមិនបាច់ខ្វល់ថាពួកគេជាអ្នកណាមកពីណាឡើយ។
Competitive ELISA (ការវិភាគដោយបច្ចេកទេសប្រកួតប្រជែង ELISA) ជាបច្ចេកទេសវាស់បរិមាណសារធាតុ (ដូចជាជាតិពុល) ដោយឱ្យសារធាតុក្នុងសំណាកប្រជែងគ្នាជាមួយសារធាតុគំរូដែលគេដាក់ពណ៌ ដើម្បីចាប់យកអង្គបដិប្រាណ។ បើពណ៌ដែលម៉ាស៊ីនអានបានកាន់តែស្រាល មានន័យថាមានជាតិពុលក្នុងសំណាកកាន់តែច្រើន។ ដូចជាការលេងកៅអីដណ្តើមគ្នា បើកៅអីត្រូវអង្គុយដោយក្មេងពាក់អាវធំ (ជាតិពុលពិត) អស់ច្រើន នោះក្មេងពាក់អាវពណ៌ (ជាតិពុលសិប្បនិម្មិត) គ្មានកន្លែងអង្គុយ ដែលធ្វើឱ្យពណ៌សរុបមើលទៅតិចជាងមុន។
Atomic Absorption Spectrophotometer (ឧបករណ៍ AAS) ជាម៉ាស៊ីនវិភាគកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើប្រាស់ពន្លឺដើម្បីវាស់កំហាប់លោហៈធ្ងន់ (ដូចជា សំណ កាដមៀម) នៅក្នុងសំណាក ដោយផ្អែកលើបរិមាណពន្លឺដែលអាតូមលោហៈនីមួយៗស្រូបយកបន្ទាប់ពីសំណាកត្រូវបានដុតកម្ដៅរហូតក្លាយជាឧស្ម័ន។ ដូចជាការបញ្ចាំងភ្លើងពិលកាត់ផ្សែង បើផ្សែងកាន់តែក្រាស់ ភ្លើងធ្លុះទៅម្ខាងទៀតកាន់តែតិច ដែលជួយឱ្យយើងដឹងពីកម្រិតភាពក្រាស់នៃផ្សែងនោះ។
Total coliform (ក្រុមបាក់តេរីខូលីហ្វមសរុប) ជាក្រុមបាក់តេរីដែលរស់នៅក្នុងបរិស្ថានទូទៅ ឬក្នុងពោះវៀនសត្វនិងមនុស្ស ដែលគេប្រើជាសូចនាករ (រង្វាស់រង្វាល់) ដើម្បីបញ្ជាក់ថាម្ហូបអាហារ ឬទឹកបរិភោគអាចមានការចម្លងរោគពីលាមក ឬបរិស្ថានជុំវិញដែលខ្វះអនាម័យ។ ដូចជាការឃើញផ្សែងហុយចេញពីព្រៃ ទោះបីមិនទាន់ឃើញភ្លើងផ្ទាល់ ក៏ជាសញ្ញាព្រមានថាកំពុងមានភ្លើងឆេះព្រៃនៅទីនោះដែរ។
Escherichia coli (បាក់តេរី E. coli) ជាប្រភេទបាក់តេរីជាក់លាក់មួយនៅក្នុងក្រុម coliform ដែលរស់នៅជាចម្បងក្នុងពោះវៀនរបស់សត្វឈាមក្តៅ និងមនុស្ស។ វត្តមានរបស់វានៅក្នុងអាហារបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ពីការចម្លងរោគពីលាមកថ្មីៗ ហើយប្រភេទខ្លះអាចបង្កជំងឺរាករូសធ្ងន់ធ្ងរដល់ស្លាប់។ ដូចជាការចាប់បានចោរមានស្នាមម្រាមដៃប្រឡាក់ថ្នាំពណ៌ក្រហមក្នុងផ្ទះរបស់អ្នក ដែលជាភស្តុតាងផ្ទាល់បញ្ជាក់ថាគេទើបតែលួចគាស់ទូដែករបស់អ្នករួចភ្លាមៗ។
Most Probable Number (MPN) (បច្ចេកទេសរាប់ចំនួនប៉ាន់ស្មានខ្ពស់បំផុត) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិម្យ៉ាងប្រើក្នុងមីក្រូជីវសាស្ត្រដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណចំនួនអតិសុខុមប្រាណមានជីវិតនៅក្នុងសំណាក ដោយផ្អែកលើការលាយសំណាកជាច្រើនកម្រិត និងសង្កេតមើលការលូតលាស់របស់មេរោគនៅក្នុងបំពង់សាកល្បងនីមួយៗ។ ដូចជាការរាយអន្ទាក់ចាប់កណ្តុរច្រើនកន្លែងជុំវិញផ្ទះ បើយើងឃើញអន្ទាក់រលាស់ជាប់ច្រើនកន្លែង យើងអាចស្មានដឹងប្រហាក់ប្រហែលថាមានកណ្តុរប៉ុន្មានក្បាលនៅក្នុងផ្ទះ ទោះបីយើងមិនបានឃើញវាផ្ទាល់ទាំងអស់ក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖