Original Title: A Comparison of Growth, Feed Efficiency and Carcass Characteristics of Kamphaengsaen Steers Fed Two TMR Fiber Sources During Two Different Feeding Period
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រៀបធៀបកំណើន ប្រសិទ្ធភាពចំណី និងលក្ខណៈសាច់នៃគោក្រៀវ Kamphaengsaen ដែលត្រូវបានផ្តល់ចំណី TMR ដែលមានប្រភពសរសៃពីរប្រភេទក្នុងអំឡុងពេលនៃការផ្តល់ចំណីពីរខុសគ្នា

ចំណងជើងដើម៖ A Comparison of Growth, Feed Efficiency and Carcass Characteristics of Kamphaengsaen Steers Fed Two TMR Fiber Sources During Two Different Feeding Period

អ្នកនិពន្ធ៖ Vibolbotra Khy (Buffalo and Beef Cattle Production Research and Development Center, Kasetsart University), Prattana Prucsasri, Chainarong Kanthapanit, Prasert Chtwachirawong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2000, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការចិញ្ចឹមគោសាច់នៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍតំបន់ត្រូពិច ជាទូទៅជួបប្រទះបញ្ហាកំណើនទម្ងន់យឺត ដោយសារការប្រើប្រាស់ចំណីមានគុណភាពជីវជាតិទាប។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ចំណីលាយបញ្ចូលគ្នា (TMR) ដែលមានប្រភពសរសៃពីរកខុសគ្នា ដើម្បីកែលម្អការលូតលាស់ និងគុណភាពសាច់គោ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍បែប 3×2 factorial (Completely Randomized Design) ដោយបែងចែកគោក្រៀវ Kamphaengsaen អាយុ ៨-៩ ខែ ចំនួន ១៨ ក្បាល ជាក្រុមដើម្បីធ្វើតេស្តរបបអាហារ និងរយៈពេលផ្តល់ចំណីខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (Concentrate + fresh paragrass)
ចំណីធម្មតា (ចំណីខាប់ + ស្មៅប៉ារ៉ាស្រស់)
សត្វអាចស៊ីចំណីបានច្រើនដោយផ្អែកលើភាគរយនៃទម្ងន់ខ្លួន (DMI %BW ខ្ពស់បំផុត ២,១៧%) និងងាយស្រួលក្នុងការរៀបចំតាមបែបប្រពៃណី។ ផ្តល់កំណើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG) ទាបបំផុត ហើយទាមទារបរិមាណចំណីច្រើនដើម្បីបង្កើតសាច់បានមួយគីឡូក្រាម (FCR ខ្ពស់ ៧,២៨)។ ADG: ០,៩៤ គ.ក្រ/ថ្ងៃ, FCR: ៧,២៨, ទម្ងន់សាច់ក្រោយពិឃាត: ២២០,៥០ គ.ក្រ
Hedge Lucern TMR (H-TMR)
ចំណីលាយបញ្ចូលគ្នាប្រើស្មៅហេដលូសឺន (H-TMR)
មានរសជាតិឆ្ងាញ់ (Palatability) ជំរុញឱ្យសត្វស៊ីបានច្រើន និងផ្តល់កំណើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG) ខ្ពស់ជាងគេបំផុត។ ទាមទារបច្ចេកទេសក្នុងការកិនលាយបញ្ចូលគ្នា (TMR Processing) និងការដាំដុះស្មៅ Desmanthus virgatus ADG: ១,១៧ គ.ក្រ/ថ្ងៃ, FCR: ៦,០៣, ទម្ងន់សាច់ក្រោយពិឃាត: ២៥៣,០០ គ.ក្រ
Leucaena TMR (L-TMR)
ចំណីលាយបញ្ចូលគ្នាប្រើស្លឹកក្ទម្ពទេស (L-TMR)
មានប្រសិទ្ធភាពបំប្លែងចំណីល្អបំផុត (FCR ទាបត្រឹម ៥,៦០) ដែលមានន័យថាសត្វស៊ីតិចតែឡើងទម្ងន់បានល្អ និងផ្តល់ទម្ងន់សាច់ធ្ងន់ជាងគេ។ បរិមាណចំណីដែលសត្វស៊ីគិតជាភាគរយនៃទម្ងន់ខ្លួនមានកម្រិតទាបជាងគេ (១,៩៩%) បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀត។ ADG: ១,០៩ គ.ក្រ/ថ្ងៃ, FCR: ៥,៦០, ទម្ងន់សាច់ក្រោយពិឃាត: ២៥៣,៣៣ គ.ក្រ

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីតម្លៃជាទឹកប្រាក់ជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការវិនិយោគលើវត្ថុធាតុដើមកសិកម្ម ឧបករណ៍លាយចំណី និងទីតាំងចិញ្ចឹមតាមស្តង់ដារ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់គោពូជបង្កាត់ Kamphaengsaen។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទោះបីជាអាកាសធាតុនិងវត្ថុធាតុដើមមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ក៏លទ្ធផលនៃការលូតលាស់អាចមានភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច អាស្រ័យលើសេនេទិចនៃពូជគោសាច់ក្នុងស្រុក (ឧទាហរណ៍ ពូជគោព្រៃ ឬពូជបង្កាត់ហរិយាណា)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់ចំណី TMR ផ្សំពីរុក្ខជាតិចំណីសត្វ (Legumes) នេះ គឺមានសក្តានុពល និងភាពជាក់ស្តែងខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរពីការផ្តល់ចំណីស្មៅធម្មតា មកប្រើចំណីលាយបញ្ចូលគ្នា (TMR) ដែលសម្បូរប្រូតេអ៊ីនពីរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក អាចជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនទិន្នផលសាច់គោ និងកាត់បន្ថយពេលវេលាចិញ្ចឹមបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ១. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអាហារូបត្ថម្ភសត្វកែអៀង: ចាប់ផ្តើមដោយការយល់ដឹងអំពីគោលការណ៍នៃការលាយចំណី TMR និងតម្រូវការអាហារូបត្ថម្ភរបស់គោសាច់ តាមរយៈឯកសារ ឬវគ្គសិក្សាខ្លីៗពី NRC (National Research Council) guidelines សម្រាប់គោសាច់។
  2. ២. អភិវឌ្ឍការដាំដុះរុក្ខជាតិចំណីសត្វសម្បូរប្រូតេអ៊ីន: ចាប់ផ្តើមសាកល្បងដាំដុះដើមក្ទម្ពទេស (Leucaena leucocephala) ឬស្មៅហេដលូសឺន (Desmanthus virgatus) នៅលើដីកសិដ្ឋាន ដោយផ្តោតលើវិធីសាស្ត្រប្រមូលផលយកស្លឹក និងដើមខ្ចីៗដើម្បីធានាបាននូវកម្រិតប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់។
  3. ៣. រៀបចំរូបមន្តចំណីដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីងាយៗដូចជា Excel based Feed Formulator ឬវិធីសាស្ត្រ Pearson Square ដើម្បីគណនារូបមន្តចំណីដោយលាយបញ្ចូលគ្នានូវប្រភពថាមពល (ឧ. ដំឡូងមី) និងប្រភពប្រូតេអ៊ីន (ស្លឹកក្ទម្ពទេស) ឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដារ។
  4. ៤. អនុវត្តការចិញ្ចឹមបំប៉នសាច់គោក្នុងរយៈពេលខ្លី (១៨០ថ្ងៃ): ជ្រើសរើសគោឈ្មោល ឬគោក្រៀវ ដើម្បីធ្វើការសាកល្បងផ្តល់ចំណី TMR ចំនួន ២ ដងក្នុងមួយថ្ងៃ។ ធ្វើការថ្លឹងទម្ងន់គោរៀងរាល់ ១៥ ថ្ងៃម្តង ដើម្បីតាមដានកំណើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ (ADG)។
  5. ៥. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច និងគុណភាពសាច់: នៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃទី១៨០ ត្រូវគណនាអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ដោយប្រៀបធៀបបរិមាណចំណីដែលស៊ីសរុប និងទម្ងន់ដែលកើនឡើង ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើការប្រើប្រាស់ TMR កាត់បន្ថយការចំណាយបានកម្រិតណា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Total Mixed Ration (TMR) (ចំណីលាយបញ្ចូលគ្នា) ជាវិធីសាស្ត្រនៃការរៀបចំចំណីសត្វដែលកិននិងលាយបញ្ចូលគ្នានូវប្រភពថាមពល ប្រូតេអ៊ីន វីតាមីន រ៉ែ និងចំណីគ្រើម (សរសៃរុក្ខជាតិ) ទាំងអស់ចូលគ្នា ដើម្បីធានាថាសត្វទទួលបានជីវជាតិមានតុល្យភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងរាល់ម៉ាត់ដែលវាស៊ី និងការពារកុំឱ្យវាជ្រើសរើសស៊ីតែចំណីណាដែលវាចូលចិត្ត។ ដូចជាការធ្វើបាយឆាដែលលាយសាច់ បន្លែ និងគ្រឿងទេសចូលគ្នាស្រេច ដើម្បីកុំឱ្យក្មេងរើសស៊ីតែសាច់ចោលបន្លែ។
Average Daily Gain (ADG) (កំណើនទម្ងន់ប្រចាំថ្ងៃ) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីចំនួនគីឡូក្រាមដែលសត្វកើនទម្ងន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃក្នុងអំឡុងពេលនៃការចិញ្ចឹមបំប៉ន ដោយគណនាតាមរយៈការយកទម្ងន់ដែលកើនឡើងសរុប ចែកនឹងចំនួនថ្ងៃនៃការផ្តល់ចំណី។ វាជាសូចនាករដ៏សំខាន់សម្រាប់វាយតម្លៃល្បឿននៃការលូតលាស់។ ដូចជាការវាស់កម្ពស់ឬទម្ងន់ក្មេងជារៀងរាល់ខែ ដើម្បីដឹងថាគេលូតលាស់និងធំធាត់លឿនប៉ុនណា។
Feed Conversion Ratio (FCR) (អត្រាបំប្លែងចំណី) ជាសូចនាករវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃចំណី ដោយគណនាថាតើសត្វត្រូវការស៊ីចំណីប៉ុន្មានគីឡូក្រាមទើបអាចបំប្លែងឱ្យរាងកាយឡើងទម្ងន់បានមួយគីឡូក្រាម។ តួលេខ FCR កាន់តែទាប មានន័យថាចំណីកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងចំណេញថវិកាច្រើន។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើម៉ូតូមួយគ្រឿងចាក់សាំងមួយលីត្រអាចជិះបានចម្ងាយប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រអ៊ីចឹងដែរ។
Dressing percentage (ភាគរយសាច់) ជាសមាមាត្រនៃទម្ងន់សាច់គោដែលទទួលបានក្រោយពេលពិឃាត (បន្ទាប់ពីបកស្បែក និងយកក្បាល ជើង ព្រមទាំងគ្រឿងក្នុងចេញរួច) ធៀបនឹងទម្ងន់គោរស់ទាំងមូល។ វាបង្ហាញពីទិន្នផលសាច់សុទ្ធដែលអាចលក់បាននៅលើទីផ្សារ។ ដូចជាការទិញផ្លែឪឡឹកមួយផ្លែ រួចថ្លឹងយកតែសាច់ក្រហមដែលអាចញ៉ាំបាន បន្ទាប់ពីចិតសំបកនិងចោលគ្រាប់រួច។
Dry matter (DM) (វត្ថុធាតុស្ងួត) ជាផ្នែកនៃចំណីសត្វដែលនៅសល់ បន្ទាប់ពីជាតិទឹក (សំណើម) ត្រូវបានហួត ឬដកចេញទាំងស្រុង។ ការគណនាចំណីផ្អែកលើវត្ថុធាតុស្ងួត គឺដើម្បីដឹងពីបរិមាណជីវជាតិពិតប្រាកដ (ប្រូតេអ៊ីន ថាមពល រ៉ែ) ដែលសត្វទទួលបាន ដោយមិនលាយឡំជាមួយទម្ងន់នៃទឹកនោះទេ។ ដូចជាការយកទំពាំងបាយជូរស្រស់ទៅហាលឱ្យក្លាយជាទំពាំងបាយជូរក្រៀម ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសាច់និងជាតិស្ករពិតប្រាកដដោយមិនគិតពីជាតិទឹក។
Hedge lucern (ស្មៅហេដលូសឺន) ជារុក្ខជាតិចំណីសត្វពពួកសណ្តែក (Desmanthus virgatus) ដែលមានអាយុកាលវែង ធន់នឹងភាពរាំងស្ងួត និងមានស្លឹកសម្បូរទៅដោយកម្រិតប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ ដែលគេនិយមដាំសម្រាប់កាត់យកស្លឹកនិងដើមខ្ចីមកធ្វើជាប្រភពសរសៃក្នុងចំណី TMR សម្រាប់សត្វកែអៀង។ ដូចជាការបន្ថែមគ្រាប់សណ្តែកខៀវទៅក្នុងបង្អែម ដើម្បីបង្កើនកម្រិតប្រូតេអ៊ីននិងថាមពលដល់រាងកាយអ្នកញ៉ាំ។
Palatability (ភាពឆ្ងាញ់នៃចំណី) ជាកម្រិតនៃការទាក់ទាញ រសជាតិ និងខ្លិននៃចំណី ដែលធ្វើឱ្យសត្វចូលចិត្ត និងជំរុញឱ្យវាស៊ីចំណីបានកាន់តែច្រើន។ ចំណីដែលមាន Palatability ខ្ពស់ជួយឱ្យសត្វស៊ីបានលើសពីតម្រូវការធម្មតា ដែលធ្វើឱ្យពួកវាឆាប់ធំធាត់។ ដូចជាក្លិនឈ្ងុយនៃសាច់អាំង ដែលទាក់ទាញឱ្យមនុស្សចង់ញ៉ាំបាយបានច្រើនចានជាងធម្មតា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖