Original Title: เปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารเคมีกำจัดวัชพืชในนาหว่านข้าวแห้งในสภาพที่มีการใส่และไม่ใส่ปุ๋ย
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅនៅក្នុងស្រែពង្រោះគ្រាប់ស្ងួត ក្នុងលក្ខខណ្ឌប្រើប្រាស់ជី និងមិនប្រើប្រាស់ជី

ចំណងជើងដើម៖ เปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารเคมีกำจัดวัชพืชในนาหว่านข้าวแห้งในสภาพที่มีการใส่และไม่ใส่ปุ๋ย

អ្នកនិពន្ធ៖ Prasan Vongsaroj (Division of Botany and Weed Science, Department of Agriculture, Bangkok), Sombat Chinawong, Somsak Leungsirorat, Ussawin Notaya

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1984, Agricultural Research Journal Vol. 2 No. 1

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាពនៃប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ និងការលាយបញ្ចូលគ្នានៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ សម្រាប់ការដាំដុះស្រូវពង្រោះគ្រាប់ស្ងួត ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមាន និងគ្មានការប្រើប្រាស់ជី នៅតំបន់ខ្ពស់ និងតំបន់ទំនាប។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវស្រូវ Ratchaburi ក្នុងរដូវដាំដុះឆ្នាំ ១៩៨០-១៩៨១ ដោយប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍ប្រភេទ Split-plot។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Bifenox (Upland, Non-fertilized)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Bifenox (តំបន់ខ្ពស់ មិនប្រើជី)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅដោយមិនតម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់ជី និងជួយសន្សំសំចៃថ្លៃដើម។ ប្រសិទ្ធភាពអាចថយចុះ ឬបង្កជាជាតិពុលដល់ស្រូវ ប្រសិនបើមានការប្រើប្រាស់ជីបន្ថែម។ ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់បំផុតក្នុងលក្ខខណ្ឌតំបន់ខ្ពស់មិនប្រើជី (២៣.៤៣ ថាំង/រ៉ៃ)។
Propanil + 2,4-D (Upland, Fertilized)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Propanil + 2,4-D (តំបន់ខ្ពស់ ប្រើជី)
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតនៅពេលប្រើប្រាស់រួមគ្នាជាមួយជីបំប៉នក្នុងលក្ខខណ្ឌដីតំបន់ខ្ពស់។ តម្រូវឱ្យមានការចំណាយបន្ថែមលើជី និងមានហានិភ័យនៃការពុលដល់ដំណាំ ប្រសិនបើអនុវត្តមិនបានត្រឹមត្រូវ។ ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់បំផុតក្នុងលក្ខខណ្ឌតំបន់ខ្ពស់ប្រើជី (២៦.៧៣ ថាំង/រ៉ៃ)។
Ioxynil + 2,4-D (Lowland, Fertilized)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Ioxynil + 2,4-D (តំបន់ទំនាប ប្រើជី)
មានប្រសិទ្ធភាពល្អប្រសើរបំផុតក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅ និងបង្កើនទិន្នផលក្នុងស្ថានភាពស្រែទំនាបដែលមានជាតិទឹក និងជី។ ថ្នាំមានសក្តានុពលបង្កជាជាតិពុលដល់ដើមស្រូវខ្ពស់ជាងនៅពេលមានវត្តមានជី។ ផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ដាច់គេក្នុងចំណោមការពិសោធន៍ទាំងអស់ (៣២.៨៥ ថាំង/រ៉ៃ)។
Unweeded Control
មិនប្រើថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ (វត្ថុបញ្ជា)
មិនមានការចំណាយលើសារធាតុគីមី និងមិនមានហានិភ័យនៃការពុលគីមីដល់ដំណាំស្រូវ។ ការប្រកួតប្រជែងរវាងស្មៅ និងស្រូវមានកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ទិន្នផលទាបបំផុត (ចន្លោះពី ៥.៨៥ ទៅ ១៥.៩៦ ថាំង/រ៉ៃ) ដោយសារស្មៅដុះជាន់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានផ្នែកកសិកម្ម ដូចជាដីពិសោធន៍ គ្រាប់ពូជ ជីគីមី និងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅប្រភេទជាក់លាក់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវស្រូវ Ratchaburi ប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨០-១៩៨១។ ទោះបីជាអាកាសធាតុមានភាពស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែគុណភាពដី ពូជស្រូវទំនើបៗ និងភាពស៊ាំរបស់ស្មៅទៅនឹងថ្នាំគីមី (Herbicide resistance) នាពេលបច្ចុប្បន្នអាចមានការប្រែប្រួលខុសពីលទ្ធផលកាលពីជាង ៤០ ឆ្នាំមុន។ នេះជាចំណុចសំខាន់ដែលកម្ពុជាត្រូវធ្វើការធ្វើតេស្តឡើងវិញជាមួយពូជស្រូវក្នុងស្រុកបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអនុវត្តកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងបរិបទដែលកសិករកំពុងងាកមកប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រព្រោះស្រូវស្ងួតដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះកម្លាំងពលកម្ម។

ការយល់ដឹងពីអន្តរកម្មរវាងការប្រើប្រាស់ជី និងប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ គឺជាគន្លឹះជួយកសិករកម្ពុជាបង្កើនទិន្នផលស្រូវពង្រោះ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការខូចខាតដំណាំដោយសារជាតិពុល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃប្រភេទស្មៅ និងស្ថានភាពដី: និស្សិតត្រូវចុះសិក្សាវាលស្រែជាក់ស្តែងដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទស្មៅចម្បងៗ (ដូចជា Cyperus rotundusEchinochloa colona) និងប្រមូលគំរូដីដើម្បីវិភាគកម្រិតជីជាតិ មុននឹងសម្រេចជ្រើសរើសប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ។
  2. សិក្សាពីអន្តរកម្មរវាងជី និងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ: រៀបចំការពិសោធន៍ខ្នាតតូចដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ពិសោធន៍ Split-plot design ដើម្បីសង្កេតមើលកម្រិតនៃការពុល (Phytotoxicity) នៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅទំនើបៗ នៅពេលអនុវត្តរួមគ្នាជាមួយជីគីមីក្នុងបរិមាណផ្សេងៗគ្នា។
  3. ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពលើប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅទំនើប: ដោយសារឯកសារនេះតាំងពីឆ្នាំ ១៩៨៤ និស្សិតគួរស្រាវជ្រាវពីថ្នាំសម្លាប់ស្មៅជំនាន់ថ្មីដែលមានសុវត្ថិភាពជាង និងពិនិត្យមើលភាពស៊ាំរបស់ស្មៅចំពោះសារធាតុគីមីចាស់ៗដូចជា 2,4-D
  4. បង្កើតសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេសសម្រាប់កសិករ: ចងក្រងជាខិត្តប័ណ្ណសាមញ្ញដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីដូចជា Canva ដើម្បីណែនាំកសិករអំពីពេលវេលាត្រឹមត្រូវក្នុងការបាចជី និងបាញ់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ជៀសវាងកុំឱ្យស្រូវពុល ឬឆេះស្លឹក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Phytotoxic / Phytotoxicity (ភាពពុលដល់ដំណាំ) កម្រិតនៃគ្រោះថ្នាក់ដែលសារធាតុគីមី (ដូចជាថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ) បង្កឡើងដោយចៃដន្យទៅលើដំណាំគោល (ស្រូវ) ធ្វើឱ្យវាមានអាការៈក្រិន ខ្លោចស្លឹក ឬងាប់។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ ការប្រើប្រាស់ជីបានធ្វើឱ្យថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមានជាតិពុលដល់ស្រូវកាន់តែខ្លាំង។ ដូចជាការផឹកថ្នាំពេទ្យដើម្បីសម្លាប់មេរោគក្នុងខ្លួន ប៉ុន្តែដោយសារថ្នាំនោះកម្រិតខ្លាំងពេក វាធ្វើឱ្យយើងមានអាការៈវិលមុខ ឬក្អួតចង្អោរជំនួសវិញ។
Split-plot design (ប្លង់ពិសោធន៍បែប Split-plot) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាឡូឡ៍ធំៗសម្រាប់កត្តាពិសោធន៍ចម្បង (ឧទាហរណ៍ ការដាក់ជី និងមិនដាក់ជី) ហើយបន្ទាប់មកបែងចែកឡូឡ៍ធំៗនោះជាកូនឡូឡ៍តូចៗសម្រាប់កត្តាបន្ទាប់បន្សំ (ឧទាហរណ៍ ប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅផ្សេងៗគ្នា)។ ដូចជាការសាកល្បងធ្វើនំខេក ដោយអ្នកបែងចែកនំធំជាពីរចំណែក (មួយដាក់ស្ករ មួយមិនដាក់ស្ករ) រួចកាត់នំនីមួយៗជាចំណែកតូចៗទៀត ដើម្បីលាបឡេពីលើខុសៗគ្នា។
Dry seeded rice (ស្រូវពង្រោះគ្រាប់ស្ងួត / ស្រូវសាបព្រោះស្ងួត) ជាវិធីសាស្ត្រដាំដុះស្រូវដោយសាបព្រោះគ្រាប់ពូជស្ងួតដោយផ្ទាល់ទៅលើដីដែលមិនមានទឹករួចភ្ជួរលុប ដោយមិនចាំបាច់សាបកូនក្នុងថ្នាលហើយដកទៅស្ទូងនោះទេ។ វិធីនេះជួយសន្សំសំចៃទឹក និងកម្លាំងពលកម្ម ប៉ុន្តែប្រឈមនឹងបញ្ហាស្មៅដុះប្រជែងខ្លាំង។ ដូចជាការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជបន្លែនៅលើដីចម្ការធម្មតា ដោយមិនបាច់បណ្តុះកូនក្នុងកន្ទោង ហើយរង់ចាំទឹកភ្លៀងធ្លាក់មកដើម្បីឱ្យវាដុះដុះឡើង។
Upland conditions (លក្ខខណ្ឌដីតំបន់ខ្ពស់ / ស្រូវចម្ការ) តំបន់កសិកម្មដែលពឹងផ្អែកលើទឹកភ្លៀង មិនមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ ឬទឹកដក់ក្នុងស្រែជាប្រចាំឡើយ។ ដីប្រភេទនេះងាយនឹងហួតទឹក និងធ្វើឱ្យស្មៅគោកជាច្រើនប្រភេទងាយដុះលូតលាស់ប្រជែងជាមួយដំណាំ។ ដូចជាការដាំរុក្ខជាតិនៅលើទួល ឬចង្កេះភ្នំ ដែលទឹកហូរចុះលឿន មិនដក់ជាថ្លុក អនុញ្ញាតឱ្យស្មៅងាយនឹងដុះ។
Lowland conditions (លក្ខខណ្ឌដីតំបន់ទំនាប / ស្រែទំនាប) តំបន់ស្រែដែលអាចរក្សាទឹកដក់បានយូរក្នុងអំឡុងពេលដាំដុះ។ វត្តមាននៃទឹកនេះជួយកាត់បន្ថយការដុះលូតលាស់នៃស្មៅមួយចំនួនដោយធម្មជាតិ និងផ្លាស់ប្តូរអន្តរកម្មរវាងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ដំណាំ និងដី។ ដូចជាការដាំឈូកក្នុងស្រះដែលមានទឹកដក់ ដែលទឹកនោះធ្វើជាខែលជួយរារាំងមិនឱ្យស្មៅលើគោកដុះរំខានបាន។
Propanil + 2,4-D (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅប្រភេទ Propanil + 2,4-D) ជាការលាយបញ្ចូលគ្នានៃសារធាតុគីមីសម្លាប់ស្មៅពីរប្រភេទ គឺប្រភេទប៉ះស្លឹក (Propanil) និងប្រភេទជ្រាបចូលតាមប្រព័ន្ធដើម (2,4-D) ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីកម្ចាត់ទាំងស្មៅស្លឹកទូលាយ និងស្មៅប្រភេទប្រមោយដំរីនៅក្នុងស្រែ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់កម្លាំងទ័ពអាកាសទម្លាក់គ្រាប់បែក (Propanil បំផ្លាញស្លឹក) រួមជាមួយទ័ពថ្មើរជើងចូលវាយកម្ទេចដល់ទីតាំងលាក់ខ្លួនទ័ពសត្រូវ (2,4-D បំផ្លាញដល់ឫសគល់) ដើម្បីកម្ចាត់សត្រូវឱ្យអស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖