Original Title: ประสิทธิภาพของสารกำจัดวัชพืชบางชนิดในไร่ชา (Efficiency of Selected Herbicides for Tea Plantations)
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមួយចំនួននៅក្នុងចម្ការតែ

ចំណងជើងដើម៖ ประสิทธิภาพของสารกำจัดวัชพืชบางชนิดในไร่ชา (Efficiency of Selected Herbicides for Tea Plantations)

អ្នកនិពន្ធ៖ Prateep Krasaesindhu (Botany and Weed Science Division, Department of Agriculture), Seri Songsak, Chanya Maneechote, Khempetch Chaiyamart

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1984, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Weed Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃនៅក្នុងចម្ការតែ ដោយវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាពនៃប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ និងកម្រិតនៃការប្រើប្រាស់ផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រកួតប្រជែងរបស់ស្មៅនិងថ្លៃដើមពលកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍ត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមទម្រង់ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design) ដែលមាន ៣ សំណាកជាន់គ្នា នៅក្នុងចម្ការតែអាយុ ៤ ឆ្នាំនៅស្រុកម៉ែតែង (Mae Tang) ខេត្តឈៀងម៉ៃ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Pre-emergence Application (Diuron)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមុនពេលដុះពន្លក (Diuron)
ផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅបានយូររហូតដល់រយៈពេល ២ ខែ។ ជួយកាត់បន្ថយការដុះគ្រាប់ពូជស្មៅថ្មីៗនៅក្នុងចម្ការ។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ការដុះនៃប្រភេទស្មៅរឹងរូសមួយចំនួនដូចជា ស្មៅយាប្លង (Imperata cylindrica) ឬ ស្មៅក្រវ៉ាន់ជ្រូក (Cyperus rotundus) ឡើយ។ គ្រប់គ្រងស្មៅបានល្អបំផុតក្នុងចំណោមថ្នាំមុនពេលដុះ ដោយទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃកម្រិត ៩ បន្ទាប់ពីរយៈពេល ២ ខែ (កម្រិត 4.50 គីឡូក្រាម/ហិកតា)។
Post-emergence Application (Glyphosate)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅក្រោយពេលដុះពន្លក (Glyphosate)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកម្ចាត់ស្មៅរឹងរូស និងស្មៅដែលពិបាកកម្ចាត់ដោយដៃ។ សម្លាប់ស្មៅបានដល់ឫសគល់។ ទាមទារការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ក្នុងការបាញ់កុំឱ្យសាចត្រូវស្លឹក ឬដើមដំណាំ ព្រោះវាអាចបណ្តាលឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់របស់ដំណាំ។ កម្ចាត់ប្រភេទស្មៅពិបាកៗបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃកម្រិត ៩ ទៅ ១០ (កម្រិត 2.0 ទៅ 3.0 គីឡូក្រាម/ហិកតា)។
Hand Weeding
ការដក ឬកាត់ស្មៅដោយកម្លាំងពលកម្ម (Hand Weeding)
មិនមានសល់នូវសំណល់គីមីនៅក្នុងដី ឬលើដំណាំ និងមិនបង្កហានិភ័យនៃការពុលដល់ដើមតែ។ ចំណាយពេលយូរ ត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន និងមានតម្លៃថ្លៃ ជាពិសេសសម្រាប់ចម្ការដែលមានទំហំធំ។ ស្មៅងាយនឹងដុះមកវិញលឿន។ ត្រូវបានប្រើជាវិធីសាស្ត្រគោល (Baseline) សម្រាប់ការប្រៀបធៀបទៅនឹងការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ដោយបង្ហាញថាចំណាយថ្លៃដើមពលកម្មខ្ពស់ជាង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះបង្ហាញថាការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅជួយសន្សំសំចៃថ្លៃដើមពលកម្ម និងកាត់បន្ថយពេលវេលា បើប្រៀបធៀបទៅនឹងការដកឬកាត់ស្មៅដោយដៃ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅចម្ការតែអាយុ ៤ ឆ្នាំ ក្នុងស្រុកម៉ែតែង ខេត្តឈៀងម៉ៃ ប្រទេសថៃ កាលពីឆ្នាំ១៩៨៣។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីនៅទីនោះមានភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងតំបន់ខ្ពង់រាបនៅកម្ពុជា ប៉ុន្តែដោយសារវាជាការសិក្សាចាស់ (ជាង៤០ឆ្នាំមុន) ទិន្នន័យនៃការស៊ាំរបស់ស្មៅទៅនឹងថ្នាំ (Herbicide resistance) និងបទប្បញ្ញត្តិបរិស្ថានអាចមានការប្រែប្រួលនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះអាចផ្តល់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏ល្អសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងស្មៅនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងដំណាំឧស្សាហកម្មនៅកម្ពុជា។

ការជ្រើសរើសថ្នាំសម្លាប់ស្មៅបានត្រឹមត្រូវតាមពេលវេលា និងប្រភេទស្មៅ នឹងជួយកសិករ និងម្ចាស់ចម្ការនៅកម្ពុជាកាត់បន្ថយការចំណាយលើពលកម្មយ៉ាងច្រើន និងធានាបាននូវការលូតលាស់ដំណាំបានល្អ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃ និងកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទស្មៅ (Weed Identification): ត្រូវដើរពិនិត្យចម្ការដើម្បីកំណត់ប្រភេទស្មៅចង្រៃដែលមានវត្តមាន (ឧទាហរណ៍ ស្មៅស្លឹកសំប៉ែត ឬស្មៅស្លឹកស្រួច) មុននឹងសម្រេចចិត្តទិញថ្នាំ។ ត្រូវកត់សម្គាល់ពិសេសលើពពួកស្មៅពិបាកកម្ចាត់ដូចជា Cyperus rotundus ជាដើម។
  2. ជ្រើសរើសយុទ្ធសាស្ត្របាញ់ថ្នាំ (Herbicide Selection): ប្រសិនបើដីទើបនឹងធ្វើការសម្អាត ឬភ្ជួររាស់រួច គួរប្រើថ្នាំ Pre-emergence ដូចជា Diuron ដើម្បីទប់ស្កាត់គ្រាប់ស្មៅមិនឱ្យដុះ។ ប្រសិនបើស្មៅដុះលូតលាស់ហើយ ត្រូវជ្រើសរើសថ្នាំ Post-emergence ដូចជា GlyphosateGlufosinate-ammonium
  3. អនុវត្តការបាញ់ថ្នាំដោយសុវត្ថិភាព (Safe Application Practices): ប្រើប្រាស់ធុងបាញ់ថ្នាំ (Knapsack Sprayers) ដោយមានបំពាក់ក្បាលបាញ់ដែលកាត់បន្ថយការសាចរាយប៉ាយ (Low-drift nozzles) និងត្រូវបាញ់ក្នុងទម្រង់ចង្អុលចុះក្រោម ដើម្បីចៀសវាងការសាចត្រូវស្លឹក ឬពន្លកដំណាំចម្បង។
  4. កំណត់កម្រិតលាយ និងពេលវេលាត្រឹមត្រូវ (Dosage and Timing): ត្រូវអនុវត្តតាមកម្រិតលាយដែលបានណែនាំ (ឧ. Glyphosate ២ ទៅ ៣ គីឡូក្រាម/ហិកតា)។ គួរអនុវត្តការបាញ់ថ្នាំនៅពេលដែលស្មៅកំពុងលូតលាស់សកម្ម (សម្រាប់ Post-emergence) និងចៀសវាងការបាញ់នៅពេលមេឃរៀបនឹងភ្លៀង ឬមានខ្យល់បក់ខ្លាំង។
  5. ត្រួតពិនិត្យ និងគ្រប់គ្រងការស៊ាំរបស់ស្មៅ (Monitor Resistance): តាមដានប្រសិទ្ធភាពក្រោយពេលបាញ់បាន ២ ទៅ ៣ សប្តាហ៍។ ដើម្បីចៀសវាងការកកើតភាពស៊ាំរបស់ស្មៅ (Weed Resistance) អ្នកមិនត្រូវប្រើប្រាស់ថ្នាំប្រភេទដដែលៗជាប់គ្នាច្រើនរដូវនោះទេ គួរឆ្លាស់គ្នារវាងក្រុមថ្នាំដែលមាន Mode of Action ខុសៗគ្នា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pre-emergence (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមុនពេលដុះពន្លក) ជាប្រភេទថ្នាំគីមីដែលត្រូវបាញ់ទៅលើដីផ្ទាល់មុនពេលគ្រាប់ស្មៅដុះពន្លក ដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់នៃគ្រាប់ពូជស្មៅនៅក្នុងដី មិនឱ្យដុះចេញមកក្រៅបាន។ ដូចជាការចាក់សោទ្វារផ្ទះពីខាងក្រៅ ដើម្បីកុំឱ្យចោរ (ស្មៅ) អាចបើកទ្វារចូលមកក្នុងផ្ទះ (ចម្ការ) បានតាំងពីដំបូង។
Post-emergence (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅក្រោយពេលដុះពន្លក) ជាប្រភេទថ្នាំគីមីដែលត្រូវបាញ់ដោយផ្ទាល់ទៅលើស្លឹក ឬដើមរបស់ស្មៅដែលបានដុះលូតលាស់រួចហើយ ដើម្បីបំផ្លាញកោសិកា ឬរារាំងការធ្វើរស្មីសំយោគរបស់វា ដែលធ្វើឱ្យស្មៅនោះងាប់។ ដូចជាការប្រើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតបាញ់ផ្ទាល់ទៅលើមូសដែលកំពុងហើរ គឺវាយប្រហារនៅពេលដែលសត្រូវលេចមុខចេញមកហើយ។
Phytotoxicity (ការពុលដល់ដំណាំ) កម្រិតនៃជាតិពុលរបស់សារធាតុគីមី (ដូចជាថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ) ដែលអាចបង្កការខូចខាតដល់រុក្ខជាតិ ឬដំណាំគោលដែលយើងចង់ការពារ ធ្វើឱ្យវាខ្លោចស្លឹក ក្រិន ឬងាប់។ ដូចជាការលេបថ្នាំពេទ្យដើម្បីព្យាបាលជំងឺ (កម្ចាត់ស្មៅ) ប៉ុន្តែបើប្រើខុសកម្រិត វាអាចបង្កជាផលរំខាន ឬប្រតិកម្មធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកជំងឺ (ដើមតែ) ខ្លួនឯង។
Imperata cylindrica (ស្មៅយាប្លង) ជាប្រភេទស្មៅចង្រៃដែលមានស្លឹកស្រួចវែង ដុះក្រាស់ និងមានប្រព័ន្ធឫសក្រោមដីចាក់ស្រាក់គ្នាយ៉ាងជ្រៅនិងរឹងមាំ ដែលធ្វើឱ្យវាមានភាពធន់ខ្ពស់ និងពិបាកក្នុងការកម្ចាត់ខ្លាំងណាស់។ ដូចជាមហារីកដែលចាក់ឫសជ្រៅចូលក្នុងសាច់ដុំ បើគ្រាន់តែកាត់សាច់ខាងលើចេញ វានឹងលូតលាស់មកវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស លុះត្រាតែប្រើថ្នាំឱ្យជ្រាបដល់ឫសគល់ទើបសម្លាប់បាន។
Cyperus rotundus (ស្មៅក្រវ៉ាន់ជ្រូក) ជាប្រភេទស្មៅម្យ៉ាងដែលមានមើមនៅក្រោមដីដែលអាចបន្តពូជបានយ៉ាងលឿន ទោះបីជាដើមខាងលើត្រូវបានកាត់ចោលក៏ដោយ ក៏មើមក្រោមដីអាចបន្តដុះពន្លកថ្មីបានភ្លាមៗ។ ដូចជាសត្វពស់ក្បាលច្រើនក្នុងរឿងព្រេង (Hydra) ដែលកាត់ក្បាលមួយដុះក្បាលពីរ ព្រោះវានៅមានមើមបម្រុងក្រោមដីសម្រាប់ដុះឡើងវិញរហូត។
Randomized Complete Block Design - RCB (ការរៀបចំការពិសោធន៍ជាប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាក្បាលដីតូចៗ (ប្លុក) រួចចាត់តាំងវិធីសាស្ត្រព្យាបាល (ដូចជាប្រភេទថ្នាំផ្សេងៗ) ទៅក្នុងប្លុកនីមួយៗដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងពីកត្តាទីតាំងដី។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យអង្គុយលាយឡំគ្នាក្នុងបន្ទប់ប្រឡង ដើម្បីធានាថាការវាយតម្លៃពិន្ទុគឺយុត្តិធម៌ មិនមែនដោយសារកន្លែងអង្គុយអំណោយផលនោះទេ។
Active Ingredient - a.i. (សារធាតុសកម្ម) សារធាតុគីមីចម្បងនៅក្នុងផលិតផលថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ដែលមានតួនាទីផ្ទាល់ក្នុងការវាយប្រហារ និងសម្លាប់រុក្ខជាតិចង្រៃ ខណៈដែលសារធាតុផ្សេងទៀតគ្រាន់តែជាសារធាតុផ្សំបន្ថែមដើម្បីសម្រួលដល់ការបាញ់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូចជាជាតិកាហ្វេអ៊ីននៅក្នុងកាហ្វេ គឺជាសារធាតុសកម្មដែលធ្វើឱ្យយើងស្វាង ខណៈទឹក និងស្ករគ្រាន់តែជាគ្រឿងផ្សំបន្ថែមប៉ុណ្ណោះ។
Glyphosate (គ្លីហ្វូសាត / ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅប្រភេទជ្រាប) ជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅដែលមិនរើសមុខ (Non-selective) មានលក្ខណៈជ្រាបចូលតាមស្លឹក ហើយបញ្ជូនទៅកាន់រាល់ផ្នែកទាំងអស់នៃរុក្ខជាតិ រហូតដល់ឫស និងមើម ដើម្បីសម្លាប់ស្មៅទាំងស្រុងពីលើដល់ក្រោម។ ដូចជាការចាក់ថ្នាំពុលចូលក្នុងសរសៃឈាម ធ្វើឱ្យជាតិពុលរត់សាយភាយពេញរាងកាយ និងបំផ្លាញប្រព័ន្ធសរីរាង្គទាំងមូលរហូតដល់ស្លាប់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖