Original Title: การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารเคมีกำจัดวัชพืชในสภาพที่มีการใส่ปุ๋ยและไม่ใส่ปุ๋ยในนาหว่านน้ำตม
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅក្នុងលក្ខខណ្ឌប្រើប្រាស់ជី និងមិនប្រើប្រាស់ជីក្នុងស្រែព្រោះទឹក

ចំណងជើងដើម៖ การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสารเคมีกำจัดวัชพืชในสภาพที่มีการใส่ปุ๋ยและไม่ใส่ปุ๋ยในนาหว่านน้ำตม

អ្នកនិពន្ធ៖ Prasan Vongsaroj (Department of Agriculture), Sombat Chinawong, Vasana Voramit, Somsak Leungsirorat, Ussawin Notaya, Pensee Nuntasomsaran

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1983, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Weed Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការគ្រប់គ្រងស្មៅក្នុងស្រែព្រោះទឹក ដោយធ្វើការប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ស្មៅផ្សេងៗគ្នា ព្រមទាំងផលប៉ះពាល់របស់វាទៅលើទិន្នផលស្រូវ ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមាន និងគ្មានការប្រើប្រាស់ជី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅស្ថានីយពិសោធន៍ស្រូវ Chai Nat និង Ratchaburi ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៩-១៩៨០ ដោយប្រើប្រាស់គំរូពិសោធន៍ដើម្បីសាកល្បងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅចំនួន ៥ ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
No weed control (Baseline)
ការមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ (វិធីសាស្ត្រគោល)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើសារធាតុគីមី និងមិនមានហានិភ័យនៃការពុលដល់ដើមស្រូវ។ ការដុះស្មៅច្រើនធ្វើឱ្យមានការប្រកួតប្រជែងដណ្តើមជីជាតិ បណ្តាលឱ្យទិន្នផលស្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ ទិន្នផលទាបបំផុតគឺ ៥១.៥៦ (មិនប្រើជី) និង ៥៩.៩៤ (ប្រើជី) ថាំង/រ៉ៃ នៅស្ថានីយរាជបុរី។
CNP Herbicide
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ CNP
មានកម្រិតពុលដល់កូនស្រូវទាបបំផុត និងជួយជំរុញឱ្យទទួលបានទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ជាងគេបំផុត។ ទាមទារការចំណាយទុនលើការទិញថ្នាំ និងកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការបាញ់ថ្នាំ។ ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ជាងគេគឺ ៥៨.៦៣ (មិនប្រើជី) និង ៧០.៥១ (ប្រើជី) ថាំង/រ៉ៃ នៅស្ថានីយរាជបុរី។
Oxadiazon + 2,4-D Herbicide
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ Oxadiazon រួមផ្សំ 2,4-D
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រង និងសម្លាប់ស្មៅចង្រៃបានល្អ។ មាននិន្នាការបង្កការពុលដល់កូនស្រូវខ្ពស់ជាងគេ ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់ដំបូង។ ទិន្នផលសម្រេចបាន ៥៦.៥៣ (មិនប្រើជី) និង ៦៨.២៣ (ប្រើជី) ថាំង/រ៉ៃ នៅស្ថានីយរាជបុរី។
Benthiocarb Herbicide
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ Benthiocarb
អាចទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ស្មៅបានក្នុងកម្រិតមធ្យមទៅល្អ។ បង្ហាញពីកម្រិតនៃការពុលដល់ដើមស្រូវខ្ពស់ បន្ទាប់ពីថ្នាំ Oxadiazon + 2,4-D។ ទិន្នផលសម្រេចបាន ៥២.១៩ (មិនប្រើជី) និង ៦៧.៤០ (ប្រើជី) ថាំង/រ៉ៃ។
Butachlor Herbicide
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ Butachlor
គ្រប់គ្រងស្មៅបានល្អ និងជួយការពារការបាត់បង់ទិន្នផលបានមួយកម្រិតធំ។ នៅតែមាននិន្នាការធ្វើឱ្យពុលដល់កូនស្រូវច្រើនជាងការប្រើថ្នាំ CNP។ ទិន្នផលសម្រេចបាន ៥៦.៤៦ (មិនប្រើជី) និង ៦៤.៩១ (ប្រើជី) ថាំង/រ៉ៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានរួមមាន ដីស្រែពិសោធន៍ សារធាតុគីមី (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅនិងជី) និងធនធានមនុស្សសម្រាប់វាស់ស្ទង់ទិន្នន័យ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយពិសោធន៍ស្រូវក្នងខេត្តជ័យនាថ (Chai Nat) និងរាជបុរី (Ratchaburi) ប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៩៧៩-១៩៨០ ដែលផ្តោតលើពូជស្រូវនិងលក្ខខណ្ឌដីនៅតំបន់នោះ។ វត្ថុធាតុសំណាកនេះមានអាយុកាលជាង ៤០ ឆ្នាំ ហើយប្រភេទស្មៅចង្រៃដូចជា Cyperus difformisSphenoclea zeylanica អាចមានការវិវត្តស៊ាំនឹងថ្នាំបច្ចុប្បន្ន ដូច្នេះការអនុវត្តនៅកម្ពុជាទាមទារការផ្ទៀងផ្ទាត់ឡើងវិញជាមួយលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនិងដីជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាការសិក្សានេះចាស់បន្តិចក្តី ប៉ុន្តែលទ្ធផលដែលបង្ហាញថា 'ប្រសិទ្ធភាពថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមិនប្រែប្រួលទៅតាមការដាក់ជី' គឺជាចំណេះដឹងដ៏មានតម្លៃសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ជារួម របកគំហើញពីអន្តរកម្មរវាងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅនិងជី អាចជួយកសិករកម្ពុជាក្នុងការរៀបចំផែនការគ្រប់គ្រងស្មៅដោយចំណាយទុនប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ដោយមិនបារម្ភពីឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាននៃជីមកលើប្រសិទ្ធភាពថ្នាំ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសារធាតុគីមីកសិកម្ម: និស្សិតត្រូវស្រាវជ្រាវពីយន្តការសកម្មភាពរបស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅប្រភេទ Pre-emergence និង Post-emergence ព្រមទាំងកម្រិតពុលរបស់វាទៅលើកូនស្រូវ ដោយប្រើប្រាស់ប្រភពឯកសារពី FAOIRRI
  2. រៀបចំគម្រោងពិសោធន៍ផ្ទាល់: តំឡើងស្រែពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ស្ថិតិ Split Plot Design ដោយកំណត់ការប្រើជី និងមិនប្រើជីជា Main-plots និងប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅជា Sub-plots
  3. អនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យនៅវាលស្រែ: ចុះវាស់ស្ទង់ទិន្នន័យជាក់ស្តែងដូចជា អត្រាងាប់របស់ស្មៅ កម្ពស់ដើមស្រូវ និងកម្រិតពុលដល់ស្រូវ បន្ទាប់ពីការបាញ់ថ្នាំបាន ១៥ និង ៣០ ថ្ងៃ ព្រមទាំងប្រមូលទម្ងន់ស្ងួតរបស់ស្មៅ (Dry weight of weeds)។
  4. វិភាគទិន្នន័យនិងទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ច: ក្រោយពេលប្រមូលផល ត្រូវប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា SPSSR Studio ដើម្បីវិភាគភាពខុសគ្នានៃទិន្នផលស្រូវ និងគណនាប្រាក់ចំណេញធៀបនឹងថ្លៃដើម (ថ្នាំនិងជី)។
  5. ចងក្រងសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេស: រៀបចំជាខិត្តប័ណ្ណ ឬសៀវភៅណែនាំសាមញ្ញជាភាសាខ្មែរ (Extension Materials) ដើម្បីចែករំលែកដល់កសិករអំពីប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅដែលគួរប្រើ និងពេលវេលាត្រឹមត្រូវក្នុងការដាក់ជី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pre-germinated Direct Seeded Rice (ស្រែព្រោះទឹក ឬ ស្រែសាបដោយផ្ទាល់) ការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជស្រូវដែលត្រូវបានត្រាំឱ្យដុះពន្លកបន្តិចរួចហើយ ទៅក្នុងដីស្រែដែលមានភក់រាវៗ (ទឹកតម្អុក) ដោយផ្ទាល់ ដោយមិនតម្រូវឱ្យមានការសាបកូន និងដកស្ទូងឡើយ។ ដូចជាការយកគ្រាប់ពូជដែលត្រាំដុះមាត់ចាបរួចទៅបាចដាំផ្ទាល់លើដីភក់ ជំនួសឱ្យការបណ្តុះជាកូនសិនទើបដកយកទៅដាំ។
Split plot design (ចំណាត់ក្បួនពិសោធន៍បែប Split plot) វិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកកត្តាសិក្សាជាពីរថ្នាក់ គឺកត្តាចម្បង (Main plot) និងកត្តារង (Sub-plot) ដើម្បីងាយស្រួលប្រៀបធៀបអន្តរកម្មរបស់វា និងកាត់បន្ថយកំហុសឆ្គងពីការរៀបចំដី។ ដូចជាការបែងចែកនំខេកមួយដុំធំជាចំណែកធំៗ (Main plot) រួចកាត់ចំណែកធំៗនោះជាចំណែកតូចៗបន្តទៀត (Sub-plot) ដើម្បីលាបក្រែមរសជាតិផ្សេងៗគ្នា។
Main-plot (ឡូតិ៍ពិសោធន៍ចម្បង) ផ្ទាំងដីពិសោធន៍ខ្នាតធំដែលត្រូវបានបែងចែកជាមូលដ្ឋានសម្រាប់អនុវត្តកត្តាពិសោធន៍ចម្បង (ក្នុងទីនេះគឺការដាក់ជី និងមិនដាក់ជី) មុននឹងត្រូវបែងចែកជាឡូតិ៍តូចៗបន្តទៀត។ ដូចជាការបែងចែកដីចម្ការមួយហិកតាជាពីរផ្នែកធំៗ ដោយមួយផ្នែករៀបចំប្រព័ន្ធស្រោចទឹក និងមួយផ្នែកទៀតមិនរៀបចំប្រព័ន្ធស្រោចទឹក។
Sub-plot (ឡូតិ៍ពិសោធន៍រង) ឡូតិ៍ដីតូចៗដែលមានទំហំកំណត់ (ឧទាហរណ៍ ៤x៨ ម៉ែត្រការ៉េ) ដែលស្ថិតនៅក្នុង Main-plot សម្រាប់អនុវត្តកត្តាពិសោធន៍បន្ទាប់បន្សំ (ក្នុងទីនេះគឺការសាកល្បងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅ ៥ ប្រភេទផ្សេងគ្នា)។ ដូចជាការយកដីមួយផ្នែកធំដែលរៀបចំប្រព័ន្ធទឹកនោះ មកចែកជា ៥ រងតូចៗទៀត ដើម្បីសាកល្បងដាំបន្លែ ៥ ប្រភេទផ្សេងគ្នា។
Toxicity to rice (កម្រិតពុលដល់ដើមស្រូវ) កម្រិតនៃផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន ឬការបំផ្លាញដែលបង្កឡើងដោយសារធាតុគីមីរបស់ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅទៅលើការលូតលាស់របស់កូនស្រូវ ដូចជាធ្វើឱ្យស្លឹកឡើងលឿង ក្រិន ឬងាប់។ ដូចជាពេលយើងលេបថ្នាំពេទ្យដើម្បីព្យាបាលជំងឺ (សម្លាប់ស្មៅ) តែថ្នាំនោះខ្លាំងពេកក៏ធ្វើឱ្យយើងមានអាការៈវិលមុខ ឬក្អួតចង្អោរ (ពុលដល់ស្រូវ) ជាផលរំខានដែរ។
Dry weight of weeds (ទម្ងន់ស្ងួតរបស់ស្មៅ) ទម្ងន់របស់ស្មៅចង្រៃដែលប្រមូលបានពីក្នុងស្រែ ហើយយកទៅសម្ងួតជាតិទឹកចេញអស់ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ពីបរិមាណជីវម៉ាសរបស់ស្មៅដែលនៅសេសសល់ក្រោយការប្រើថ្នាំ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពថ្នាំ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ត្រីងៀត ដើម្បីដឹងពីបរិមាណសាច់ត្រីសុទ្ធ ដោយមិនបូកបញ្ចូលទម្ងន់ទឹកដែលនៅក្នុងត្រីស្រស់។
CNP Herbicide (ថ្នាំសម្លាប់ស្មៅប្រភេទ CNP) ឈ្មោះកាត់នៃសារធាតុសកម្ម Chlornitrofen ដែលជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ស្មៅមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងស្មៅក្នុងស្រែទឹក ហើយមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ (ពុលតិចបំផុត) ចំពោះកូនស្រូវ។ ដូចជាសាប៊ូលាងចានកម្រិតស្រាល ដែលអាចកម្ចាត់ខ្លាញ់ (ស្មៅ) បានស្អាតល្អ តែមិនធ្វើឱ្យខូចឬស្ងួតស្បែកដៃ (កូនស្រូវ) ឡើយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖