Original Title: Exploring the main insect pest of Keo Romeat mango variety in Cambodia: A case study in Kampong Speu Province
Source: doi.org/10.61945/cjbar.2025.7.3.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការស្វែងយល់ពីសត្វល្អិតចង្រៃសំខាន់ៗលើដំណាំស្វាយកែវរមៀតនៅកម្ពុជា៖ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវនៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ

ចំណងជើងដើម៖ Exploring the main insect pest of Keo Romeat mango variety in Cambodia: A case study in Kampong Speu Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Chandara Khin (Centre for Biodiversity Conservation, Royal University of Phnom Penh), Sopha Sin (Centre for Biodiversity Conservation, Royal University of Phnom Penh), Seanghun Meas (Centre for Biodiversity Conservation, Royal University of Phnom Penh), Sathia Sim (Department of Biology, Royal University of Phnom Penh), Seiha Khom (Kirirom Food Product Co. Ltd.)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, The Cambodia Journal of Basic and Applied Research

វិស័យសិក្សា៖ Entomology and Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាសត្វល្អិតចង្រៃដែលបំផ្លាញដំណាំស្វាយកែវរមៀតនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសគឺការកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទរុយដែលបង្កការខូចខាតខ្លាំងជាងគេ ដើម្បីជួយដល់ការគ្រប់គ្រងទិន្នផលកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រមូលទិន្នន័យតាមរយៈវិធីសាស្ត្រយកផ្លែស្វាយដែលរងការបំផ្លាញមកចិញ្ចឹមយកសត្វល្អិតពេញវ័យ ព្រមទាំងប្រើប្រាស់អន្ទាក់នៅតាមទីតាំងគោលដៅក្នុងចម្ការ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Fruit-rearing method
ការចិញ្ចឹមដង្កូវក្នុងផ្លែឈើ
មានភាពសុក្រឹតខ្ពស់ក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណសត្វល្អិតដែលញាស់ចេញពីផ្លែឈើផ្ទាល់ ដោយបញ្ជាក់ច្បាស់ពីប្រភពមេរោគពិតប្រាកដ។ ប្រើប្រាស់ពេលវេលាយូរ (ប្រហែល ២៨ ថ្ងៃ) និងតម្រូវឱ្យមានការរៀបចំកន្លែងចិញ្ចឹមដែលមានការគ្រប់គ្រងបរិស្ថានត្រឹមត្រូវ។ កំណត់បាននូវរុយ Bactrocera dorsalis ពេញវ័យចំនួន ៣៩៤ ក្បាលចេញពីផ្លែស្វាយដែលបានប្រមូលដោយផ្ទាល់។
Protein-baited trapping method (McPhail and Steiner)
ការដាក់អន្ទាក់ដោយប្រើនុយប្រូតេអ៊ីន
មានភាពងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត ចំណាយតិច (អាចប្រើដបប្លាស្ទិកកែច្នៃ) និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការចាប់រុយពេញវ័យទូទាំងចម្ការ។ លទ្ធផលនៃចំនួនសត្វល្អិតដែលចាប់បានអាចទទួលរងឥទ្ធិពលពីទីតាំងដាក់អន្ទាក់ កម្ពស់ និងការរចនារបស់អន្ទាក់ ដែលអាចបង្កជាភាពលំអៀង។ អនុញ្ញាតឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យ និងប្រៀបធៀបរបាយសត្វល្អិតរវាងតំបន់ខាងក្នុងចម្ការ និងតំបន់ព្រំប្រទល់។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារសម្ភារៈពិសោធន៍ផ្នែកសត្វល្អិតសាមញ្ញ និងការចុះប្រមូលទិន្នន័យនៅតាមចម្ការ ដោយមានការលើកទឹកចិត្តឱ្យកសិករប្រើប្រាស់សម្ភារៈកែច្នៃដែលមានតម្លៃទាប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងតែនៅក្នុងចម្ការស្វាយឧស្សាហកម្មមួយកន្លែងគត់ (ក្រុមហ៊ុន Kirirom Food Product) ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ ក្នុងរយៈពេលខ្លីមួយនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៣។ កត្តានេះធ្វើឱ្យទិន្នន័យអាចខ្វះការតំណាងឱ្យបម្រែបម្រួលតាមរដូវកាល ឬប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីក្នុងចម្ការខ្នាតគ្រួសារតូចៗនៅតាមតំបន់ផលិតស្វាយសំខាន់ៗផ្សេងទៀត ដូចជាខេត្តបាត់ដំបង និងបន្ទាយមានជ័យ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងរបកគំហើញនៃការសិក្សានេះមានសារៈប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំស្វាយកែវរមៀតនៅកម្ពុជា។

ការសន្និដ្ឋាននេះជួយជំរុញឱ្យកសិករ និងអ្នកគ្រប់គ្រងចម្ការកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមី ហើយងាកមកប្រើប្រាស់វិធានការជីវសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ តម្លៃទាប និងមានចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. កំណត់អត្តសញ្ញាណសត្រូវដំណាំ: ប្រមូលសំណាករុយទិចផ្លែឈើពីចម្ការ ហើយធ្វើការកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទ Bactrocera dorsalis ដោយផ្អែកលើលក្ខណៈរូបសាស្ត្រតាមរយៈការប្រើប្រាស់ Taxonomic Keys ដើម្បីស្គាល់ច្បាស់ពីសត្រូវចម្បង។
  2. អនុវត្តការចិញ្ចឹមតាមដានសត្វល្អិត: ប្រមូលផ្លែស្វាយដែលសង្ស័យថាមានដង្កូវ យកមករក្សាទុកក្នុងប្រអប់ជ័រ (Plastic boxes) ដែលមានក្រាលខ្សាច់ និងរក្សាសំណើម ដើម្បីតាមដានវដ្តជីវិត និងវាយតម្លៃកម្រិតនៃការខូចខាតផ្លែឈើ។
  3. រៀបចំប្រព័ន្ធអន្ទាក់ជីវសាស្ត្រចំណាយតិច: រចនា និងដាក់ពង្រាយអន្ទាក់ដោយប្រើប្រាស់ដបប្លាស្ទិកចាស់ៗ រួចចាក់បញ្ចួលនុយទាក់ទាញ Methyl Eugenol និង Protein Lure ដើម្បីទាក់ទាញចាប់រុយពេញវ័យកុំឱ្យបន្តពូជ។
  4. កត់ត្រា និងវិភាគទិន្នន័យ: ចុះប្រមូលទិន្នន័យពីចំនួនសត្វល្អិតដែលចាប់បានជារៀងរាល់សប្តាហ៍ ហើយប្រើប្រាស់កម្មវិធី R programming ដើម្បីវិភាគស្ថិតិ (ឧទាហរណ៍ប្រើ Mann-Whitney U test) ក្នុងការស្វែងយល់ពីរបាយសត្វល្អិតក្នុងផ្ទៃចម្ការ។
  5. អនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងចម្រុះ (IPM): សហការជាមួយមន្ត្រីជំនាញពី MAFF ឬអង្គការ CEDAC ដើម្បីបង្កើតផែនការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយរួមបញ្ចូលការសម្អាតអនាម័យចម្ការ ការវេចខ្ចប់ផ្លែឈើ និងការប្រើប្រាស់អន្ទាក់ជំនួសការបាញ់ថ្នាំគីមី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bactrocera dorsalis (Oriental fruit fly) វាគឺជាប្រភេទរុយទិចផ្លែឈើដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយ ដែលរុយញីតែងតែពងដាក់ក្នុងផ្លែឈើស្រស់ ហើយនៅពេលពងញាស់ ដង្កូវរបស់វានឹងស៊ីសាច់ផ្លែឈើពីខាងក្នុង ដែលបណ្តាលឱ្យផ្លែឈើស្អុយ និងខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ វាប្រៀបដូចជាចោរលួចចូលទៅពងកូនក្នុងផ្ទះ (ផ្លែស្វាយ) រួចឱ្យកូនៗរបស់វាស៊ីបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងផ្ទះនោះរហូតដល់ខ្ទេចខ្ទីអស់។
Fruit-rearing method (វិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមយកសត្វល្អិតពីផ្លែឈើ) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវមួយដោយយកផ្លែឈើដែលសង្ស័យថាមានមេរោគ ឬដង្កូវ មករក្សាទុកក្នុងប្រអប់បិទជិតដែលមានលក្ខខណ្ឌអំណោយផល ដើម្បីរង់ចាំមើលដង្កូវនោះញាស់ចេញជាសត្វល្អិតពេញវ័យ ដែលងាយស្រួលក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណថាជាសត្វអ្វីឱ្យប្រាកដ។ ដូចជាការយកស៊ុតដែលយើងមិនស្គាល់ទៅភ្ញាស់មើល ដើម្បីចង់ដឹងថាតើវានឹងញាស់ចេញជាសត្វអ្វីឱ្យប្រាកដ។
Integrated Pest Management / IPM (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃចម្រុះ) ជាយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយរួមបញ្ចូលវិធីសាស្ត្រជាច្រើនបញ្ជូលគ្នា ដូចជាការប្រើប្រាស់អន្ទាក់ ការអនាម័យចម្ការ ការវេចខ្ចប់ផ្លែឈើ និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីក្នុងកម្រិតទាបបំផុត ដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងសុខភាព។ ដូចជាការការពារចោរដោយប្រើសោផង ចិញ្ចឹមឆ្កែផង និងដាក់កាមេរ៉ាសុវត្ថិភាពផង ជាជាងការប្រើតែកាំភ្លើងបាញ់ការពារតែមួយមុខដែលវាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់។
Mann-Whitney U test (តេស្តស្ថិតិ Mann-Whitney U) ជាវិធីសាស្ត្រវិភាគស្ថិតិមួយប្រភេទដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបទិន្នន័យពីរក្រុមឯករាជ្យពីគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ ចំនួនរុយនៅកណ្តាលចម្ការ និងនៅព្រំប្រទល់ចម្ការ) នៅពេលដែលទិន្នន័យទាំងនោះមិនមានរបាយជាទម្រង់ស្តង់ដារ (non-parametric data)។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ជញ្ជីងគណិតវិទ្យា ដើម្បីថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែស្វាយពីរគំនរខុសគ្នា ដើម្បីបញ្ជាក់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រថាគំនរទាំងពីរនេះពិតជាមានទម្ងន់ខុសគ្នាឬក៏អត់។
Methyl Eugenol (មេទីល អឺហ្សេណុល) ជាសារធាតុគីមីធម្មជាតិម្យ៉ាងដែលចម្រាញ់ចេញពីរុក្ខជាតិ ឬប្រេងសំខាន់ៗ ដែលត្រូវបានគេយកមកកែច្នៃប្រើប្រាស់ជានុយសម្រាប់ទាក់ទាញសត្វរុយទិចផ្លែឈើឈ្មោលឱ្យហើរចូលក្នុងអន្ទាក់។ ដូចជាការប្រើក្លិនឈ្ងុយនៃសាច់អាំង ដើម្បីទាក់ទាញមនុស្សឱ្យដើរចូលមកក្នុងហាងអញ្ចឹងដែរ។
McPhail and Steiner traps (អន្ទាក់ McPhail និង Steiner) ជាប្រភេទឧបករណ៍អន្ទាក់ស្តង់ដារដែលគេប្រើប្រាស់ជាទូទៅក្នុងវិស័យកសិកម្មសម្រាប់ដាក់នុយ (ដូចជាប្រូតេអ៊ីន ឬ Methyl Eugenol) ដើម្បីចាប់ និងតាមដានចំនួនសត្វរុយទិចផ្លែឈើនៅក្នុងចម្ការ។ វាប្រៀបដូចជាទ្រុងដាក់នុយចាប់កណ្តុរ ប៉ុន្តែនេះគឺជាការរចនាពិសេសសម្រាប់ឱ្យរុយហើរចូលហើយមិនអាចហើរចេញវិញបាន។
Tephritidae (អម្បូររុយទិចផ្លែឈើ Tephritid) ជាអម្បូរសត្វល្អិត (គ្រួសាររុយ) ដ៏ធំមួយដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា "រុយទិចផ្លែឈើ" ដោយសារញីរបស់វាប្រើម្ជុលនៅចុងពោះដើម្បីចាក់ទម្លុះសំបកផ្លែឈើហើយពងដាក់ខាងក្នុង ដែលបង្កការខូចខាតយ៉ាងខ្លាំងដល់ទិន្នផលកសិកម្មជុំវិញពិភពលោក។ វាគឺជាមេគ្រួសារនៃពពួកម៉ាហ្វីយ៉ារុយ ដែលមានជំនាញខាងស៊ីបំផ្លាញផ្លែឈើស្រស់ៗរាប់រយប្រភេទនៅលើពិភពលោក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖