Original Title: Irrigation Efficiency of the Greater Chao Phraya and the Greater Mae Klong Irrigation Projects
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រនៃគម្រោងធារាសាស្ត្រចៅប្រាយ៉ាធំ និងគម្រោងមេគ្លងធំ

ចំណងជើងដើម៖ Irrigation Efficiency of the Greater Chao Phraya and the Greater Mae Klong Irrigation Projects

អ្នកនិពន្ធ៖ Varawoot Vudhivanich (Department of Irrigation Engineering, Kasetsart University), Singha Pajongkitkran (Office of Hydrology and Water Management, Royal Irrigation Department), Adisak Bunpian (Office of Hydrology and Water Management, Royal Irrigation Department), Nimit Cherdchanpipat (Department of Irrigation Engineering, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2002 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Engineering

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រ និងកត្តាជះឥទ្ធិពលនៅក្នុងគម្រោងធារាសាស្ត្រដ៏ធំបំផុតពីរនៅប្រទេសថៃ ដោយសារប្រព័ន្ធទាំងនេះតែងតែជួបប្រទះការខ្វះខាតទឹក និងមានការបាត់បង់ទឹកច្រើន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ទិន្នន័យបែងចែកទឹក និងទិន្នន័យអាកាសធាតុ ដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រសម្រាប់រដូវប្រាំង និងរដូវវស្សាពីឆ្នាំ ១៩៩៥ ដល់ ១៩៩៨ ដោយបែងចែកតំបន់ជាប្លុកសម្រាប់ការគណនា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Greater Chao Phraya Irrigation Project (GCPP) System
ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រចៅប្រាយ៉ាធំ (ប្រើប្រឡាយដីធម្មតា)
អាចផ្គត់ផ្គង់ទឹកលើផ្ទៃដីកសិកម្មដ៏ធំសម្បើម (១,៧ លានហិកតា) ដែលជាជង្រុកស្រូវដ៏សំខាន់។ មានប្រភពទឹកធំពីអាងស្តុកទឹកពហុបំណង។ ប្រឡាយភាគច្រើនមិនមានចាក់បេតុង បណ្តាលឱ្យមានការបាត់បង់ទឹកខ្ពស់តាមផ្លូវទឹក (Conveyance losses) និងមានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងការបែងចែកទឹក។ ប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រ (Ei) ជាមធ្យមមានត្រឹមតែ ៣៩,៤% ប៉ុណ្ណោះ។
Greater Mae Klong Irrigation Project (GMKP) System
ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រមេគ្លងធំ (ប្រើប្រឡាយបេតុង)
ប្រឡាយភាគច្រើនថ្មី និងមានចាក់បេតុង ដែលជួយកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទឹក។ មានប្រព័ន្ធបែងចែកទឹកតាមលំដាប់លំដោយល្អ (ពីប្រឡាយមេ ទៅរង ទៅកសិដ្ឋាន)។ នៅតំបន់ខ្លះដែលបែងចែកទឹកដោយផ្ទាល់ពីប្រឡាយមេទៅប្រឡាយតូចៗ នៅតែមានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង និងមានប្រសិទ្ធភាពទាបនៅឡើយ (ឧទាហរណ៍ គម្រោង Thamaka)។ ប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រ (Ei) ជាមធ្យម ៤៣,២% ដែលខ្ពស់ជាងគម្រោង GCPP ប្រមាណ ៤%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការប្រមូលទិន្នន័យរយៈពេលវែង និងមានភាពជាក់លាក់ខ្ពស់ពីស្ថានីយ៍វាស់វែងផ្ទាល់នៅតាមទីតាំងគម្រោង ព្រមទាំងទាមទារជំនាញក្នុងការគណនាផ្នែកជលវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់វាលទំនាបកណ្តាលនៃប្រទេសថៃចន្លោះឆ្នាំ ១៩៩៥-១៩៩៨ ដោយផ្តោតលើដំណាំស្រូវនិងអំពៅ។ ទោះបីជាទិន្នន័យមានភាពចាស់បន្តិច ប៉ុន្តែអាកាសធាតុ (រដូវប្រាំង/វស្សា) ប្រភេទដំណាំ និងឥរិយាបថរបស់កសិករ (ការប្រើប្រាស់ទឹកខ្ជះខ្ជាយពេលមានភ្លៀង) គឺមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះមានតម្លៃជាឯកសារយោងយ៉ាងល្អ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យធារាសាស្ត្រនៅកម្ពុជា ដែលកំពុងជួបបញ្ហាខ្វះខាតទឹកក្នុងរដូវប្រាំង។

ការបំប្លែងរបកគំហើញនេះទៅជាការអនុវត្តជាក់ស្តែង នឹងជួយកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការឆ្លើយតបនឹងវិបត្តិខ្វះទឹក ទៅជាការគ្រប់គ្រងទឹកដោយផ្អែកលើទិន្នន័យច្បាស់លាស់ និងមាននិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះស្តីពីតម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ: និស្សិតត្រូវសិក្សាពីរបៀបគណនាតម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ (ETc), បរិមាណទឹកភ្លៀងមានប្រសិទ្ធភាព (Effective Rainfall) និងការបាត់បង់ទឹក ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្តង់ដាររបស់ FAO ដូចជា CROPWATAquaCrop
  2. កំណត់ព្រំដែនជលវិទ្យានិងរៀបចំប្រព័ន្ធទិន្នន័យបណ្តាញទឹក: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGISArcGIS ដើម្បីគូសផែនទីបែងចែកគម្រោងធារាសាស្ត្រជាប្លុកៗ (Blocks) ដោយកំណត់ទីតាំងទឹកហូរចូល (Inflow) និងហូរចេញ (Outflow) ឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការវាស់ស្ទង់។
  3. ប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែងនិងអនុវត្តការគណនា: ចុះកម្មសិក្សានៅស្ថានីយ៍ធារាសាស្ត្រណាមួយ (ឧ. ទំនប់សាលាតាអន) ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យទឹកភ្លៀងនិងលំហូរទឹកប្រចាំសប្តាហ៍ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelPython (Pandas) ដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រ (Ei) តាមរូបមន្តនៅក្នុងឯកសារស្រាវជ្រាវនេះ។
  4. វិភាគទំនាក់ទំនង និងស្នើដំណោះស្រាយ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSR ដើម្បីធ្វើការវិភាគជំនាញ (Correlation Analysis) រវាងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹក ទំហំផ្ទៃដីស្រោចស្រព និងបរិមាណទឹកភ្លៀង រួចសរសេរជារបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍សម្រាប់ការបែងចែកទឹក (Water Allocation Strategy) ជូនដល់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Irrigation Efficiency (ប្រសិទ្ធភាពធារាសាស្ត្រ) គឺជារង្វាស់ភាគរយដែលបង្ហាញពីបរិមាណទឹកពិតប្រាកដដែលដំណាំស្រូបយកបាន (តម្រូវការទឹកសុទ្ធ) ធៀបនឹងបរិមាណទឹកសរុបដែលត្រូវបានបញ្ចេញពីប្រភពទឹក ឬអាងស្តុកទឹកមេ។ ដូចជាការចាក់ទឹកចូលក្នុងកែវ បើកំពប់ក្រៅអស់ច្រើន ប្រសិទ្ធភាពគឺទាប តែបើចាក់ចូលកែវបានស្ទើរតែទាំងអស់ដោយមិនកំពប់ ប្រសិទ្ធភាពគឺខ្ពស់។
Upstream control (ការគ្រប់គ្រងទឹកពីផ្នែកខាងលើ) ជាវិធីសាស្ត្រនៃការបែងចែកទឹកដែលប្រតិបត្តិករនៅទំនប់មេ (ខាងលើ) ជាអ្នកកំណត់បរិមាណទឹកត្រូវបញ្ចេញ ដោយផ្អែកលើការប៉ាន់ស្មានតម្រូវការទឹកប្រចាំសប្តាហ៍នៅផ្នែកខាងក្រោម ជំនួសឱ្យការបើកទឹកតាមការស្នើសុំជាក់ស្តែងពីកសិករនៅខាងក្រោម។ ដូចជាមេចុងភៅដួសបាយចែកឱ្យអ្នកហូបស្រេចៗពីផ្ទះបាយ ដោយមិនរង់ចាំស្តាប់ការកុម្ម៉ង់ច្បាស់លាស់ពីអ្នកហូបម្នាក់ៗ ដែលពេលខ្លះអាចលើស ឬខ្វះ។
Hydraulic boundary (ព្រំដែនជលវិទ្យា) ជាការកំណត់ព្រំប្រទល់នៃតំបន់ធារាសាស្ត្រណាមួយដោយផ្អែកលើទិសដៅខ្សែទឹកហូរចូលនិងហូរចេញ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការវាស់ស្ទង់បរិមាណទឹកសរុបដែលបានប្រើប្រាស់ក្នុងតំបន់នោះឱ្យបានច្បាស់លាស់។ ដូចជាការគូសបន្ទាត់ជុំវិញបន្ទប់មួយ ហើយដាក់ឆ្មាំយាមច្រកចូលនិងច្រកចេញ ដើម្បីរាប់ចំនួនមនុស្សចេញចូលឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
Crop water requirements (តម្រូវការទឹករបស់ដំណាំ) គឺជាបរិមាណទឹកសរុបដែលដំណាំមួយប្រភេទត្រូវការដើម្បីលូតលាស់បានល្អបំផុត ដែលរួមបញ្ចូលទាំងទឹកដែលហួតពីដី និងទឹកដែលភាយចេញពីស្លឹករុក្ខជាតិ (Evapotranspiration) ។ ដូចជារបបអាហារប្រចាំថ្ងៃដែលមនុស្សម្នាក់ត្រូវការហូប ដើម្បីមានកម្លាំងពេញលេញក្នុងការធ្វើការងារ។
Effective rainfall (ទឹកភ្លៀងមានប្រសិទ្ធភាព) ជាចំណែកនៃទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់មកហើយត្រូវបានស្តុកទុកក្នុងតំបន់ឫសរបស់រុក្ខជាតិ ដែលរុក្ខជាតិអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់បាន (ដោយមិនរាប់បញ្ចូលទឹកដែលហូរហៀរចោល ឬជ្រាបចុះជ្រៅហួសឫសនោះទេ)។ ដូចជាលុយដែលយើងរកបានហើយអាចសន្សំទុកក្នុងកូនជ្រូកបាន មិនមែនលុយដែលរកបានហើយចាយអស់ភ្លាមៗនោះទេ។
Conveyance losses (ការបាត់បង់ទឹកតាមផ្លូវ) គឺជាការបាត់បង់ទឹកនៅក្នុងប្រព័ន្ធប្រឡាយធារាសាស្ត្រ (តាមរយៈការជ្រាបចូលដី ការហួត ឬការលេចធ្លាយ) ក្នុងអំឡុងពេលដែលទឹកកំពុងហូរពីប្រភពធំ ឬប្រឡាយមេ ឆ្ពោះទៅកាន់ស្រែចម្ការ។ ដូចជាការរែកទឹកដោយធុងធ្លុះបាត ដែលធ្វើឱ្យទឹកស្រក់ស្រកអស់ខ្លះៗតាមផ្លូវមុនពេលទៅដល់ផ្ទះ។
Percolation losses (ការបាត់បង់ទឹកដោយការជ្រាបចុះក្រោម) គឺជាដំណើរការដែលទឹកស្រោចស្រព ឬទឹកភ្លៀងជ្រាបចុះទៅក្នុងស្រទាប់ដីជ្រៅៗ ហួសពីតំបន់ឫសរបស់ដំណាំ ដែលធ្វើឱ្យដំណាំមិនអាចស្រូបយកទឹកនោះមកប្រើប្រាស់បាន។ ដូចជាការចាក់ទឹកលើកញ្ចែង ទឹកនឹងស្រក់ចុះទៅក្រោមបាត់អស់យ៉ាងលឿនដោយមិនអាចដក់ទុកបាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖