Original Title: Isolation and Screening of Histamine-Producing Bacteria from the First Six Months of the Cat Hai Fish Sauce Fermentation Process
Source: doi.org/10.31817/vjas.2018.1.3.03
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការញែក និងការចម្រាញ់រកបាក់តេរីដែលផលិតអ៊ីស្តាមីនពីដំណើរការបន្ទុំទឹកត្រីកាតហៃក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែដំបូង

ចំណងជើងដើម៖ Isolation and Screening of Histamine-Producing Bacteria from the First Six Months of the Cat Hai Fish Sauce Fermentation Process

អ្នកនិពន្ធ៖ Dang Thao Yen Linh (Faculty of Food Science and Technology, Vietnam National University of Agriculture), Tran Thi Thu Hang, Nguyen Thi Lam Doan, Nguyen Hoang Anh, Nguyen Thi Thanh Thuy

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2018, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ វត្តមានរបស់សារធាតុអ៊ីស្តាមីន (Histamine) កម្រិតខ្ពស់នៅក្នុងទឹកត្រីប្រពៃណីអាចបង្កហានិភ័យដល់ការពុលអាហារ និងប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់។ ការសិក្សានេះធ្វើឡើងដើម្បីស្វែងយល់ពីការប្រែប្រួលកម្រិតអ៊ីស្តាមីន និងកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរីដែលផលិតសារធាតុនេះក្នុងកំឡុងពេល ៦ខែដំបូងនៃការបន្ទុំទឹកត្រីកាតហៃ (Cat Hai)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រមូលសំណាកទឹកត្រីជារៀងរាល់ខែក្នុងរយៈពេល ៦ខែដំបូងនៃដំណើរការបន្ទុំ ដើម្បីវិភាគរកបរិមាណអ៊ីស្តាមីន និងញែកបាក់តេរី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Strain CH5.1 (Tetragenococcus halophilus)
បាក់តេរីប្រភេទ CH5.1 (Tetragenococcus halophilus)
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការរស់រាន និងលូតលាស់បានយ៉ាងល្អក្នុងបរិស្ថានដែលមានកម្រិតអំបិលខ្ពស់ (២៥%) និងសីតុណ្ហភាពក្ដៅ។ ជាភ្នាក់ងារចម្បងដែលជម្រុញឱ្យកម្រិតជាតិពុលអ៊ីស្តាមីនកើនឡើងខ្ពស់បំផុតក្នុងអំឡុងពេលបន្ទុំទឹកត្រីខែទី៥។ ផលិតអ៊ីស្តាមីនបានច្រើនជាងគេរហូតដល់ ៣៨៣,៩២ ppm ក្នុងរយៈពេលបណ្តុះ ៤ថ្ងៃ។
Strain CH4.4
បាក់តេរីប្រភេទ CH4.4
មានលទ្ធភាពបំប្លែងអាស៊ីតអាមីណូទៅជាអ៊ីស្តាមីនក្នុងបរិស្ថានទឹកត្រីនៅដំណាក់កាលកណ្តាលនៃការបន្ទុំ (ខែទី៤)។ ទោះជាមានសមត្ថភាពផលិតអ៊ីស្តាមីន ប៉ុន្តែបរិមាណដែលផលិតបាននៅមានកម្រិតទាបជាងប្រភេទ CH5.1 ។ ផលិតអ៊ីស្តាមីនបានត្រឹមតែ ២២៧,២២ ppm ក្នុងរយៈពេលបណ្តុះ ៤ថ្ងៃ។
Strain CH2.4 & CH3.3
បាក់តេរីប្រភេទ CH2.4 និង CH3.3
អាចរស់រានបានតាំងពីខែទី២ និងទី៣ ដែលជួយផ្តល់តម្រុយពីការចាប់ផ្តើមកកើតអ៊ីស្តាមីនតាំងពីដំណាក់កាលដំបូងនៃការបន្ទុំ។ សមត្ថភាពនៃការផលិតអង់ស៊ីម Histidine Decarboxylase នៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ បើធៀបនឹងប្រភេទបាក់តេរីដែលលូតលាស់នៅខែបន្ទាប់។ ផលិតអ៊ីស្តាមីនបាន ១៨៨,៦៥ ppm (CH2.4) និង ១៩៨,៤៨ ppm (CH3.3) ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រ និងគីមីវិភាគកម្រិតខ្ពស់ ព្រមទាំងសារធាតុគីមី និងចំណេះដឹងផ្នែកជីវសាស្ត្រម៉ូលេគុលជាក់លាក់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្អែកលើសំណាកទឹកត្រីម៉ាក Cat Hai ក្នុងខេត្តហាយហ្វុង ប្រទេសវៀតណាម ដែលមានបរិយាកាស និងបច្ចេកទេសផលិតបែបប្រពៃណីរៀងៗខ្លួន។ ទោះបីជាសំណាកមិនមែនជារបស់កម្ពុជាក្តី ប៉ុន្តែលទ្ធផលនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះកម្ពុជាមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា និងនិយមផលិតទឹកត្រី ឬប្រហុកតាមបែបប្រពៃណីដែលប្រឈមនឹងបញ្ហាបាក់តេរីស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងរបកគំហើញក្នុងការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យ និងកែលម្អសុវត្ថិភាពចំណីអាហារនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការអនុវត្តតាមលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះនឹងជួយលើកកម្ពស់ស្តង់ដារគុណភាព និងសុវត្ថិភាពនៃផលិតផលត្រីផ្អាប់កម្ពុជា ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការទីផ្សារអន្តរជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីបច្ចេកទេសវិភាគ និងបរិក្ខារ: និស្សិតគប្បីស្វែងយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន HPLC (High-Performance Liquid Chromatography) និងការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះបាក់តេរីជាក់លាក់ដូចជា TSA និង HBI នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. ប្រមូលសំណាកផលិតផលក្នុងស្រុក: ចុះប្រមូលសំណាកទឹកត្រី ឬប្រហុកពីសិប្បកម្មនានានៅខេត្តកំពត កែប ឬកោះកុង ដោយប្រមូលតាមដំណាក់កាលខែនៃការបន្ទុំខុសៗគ្នា ដើម្បីយកមកវិភាគរកការប្រែប្រួលនៃកម្រិតអ៊ីស្តាមីន។
  3. ញែក និងកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរី: អនុវត្តការញែកបាក់តេរីដែលផលិតអ៊ីស្តាមីនតាមរយៈការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស 16S rDNA Sequencing រួចផ្ទៀងផ្ទាត់ទិន្នន័យជាមួយ BLAST database ដើម្បីកំណត់ប្រភេទបាក់តេរីឲ្យបានច្បាស់លាស់។
  4. ធ្វើតេស្តស្វែងរកលក្ខខណ្ឌទប់ស្កាត់: សាកល្បងផ្លាស់ប្តូរកម្រិត pH, សីតុណ្ហភាព, និងកំហាប់អំបិល (NaCl) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In-vitro) ដើម្បីស្វែងរកលក្ខខណ្ឌដែលបាក់តេរីមិនអាចផលិតអង់ស៊ីម Histidine decarboxylase បាន។
  5. ចងក្រងជាគោលការណ៍ណែនាំសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ: សហការជាមួយស្ថាប័នជំនាញ ដើម្បិបង្កើតជាសៀវភៅណែនាំ ឬនីតិវិធីប្រតិបត្តិស្តង់ដារ (SOP) ចែកចាយដល់សិប្បករក្នុងស្រុក ពីវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងការបន្ទុំដើម្បីកាត់បន្ថយសារធាតុពុលអ៊ីស្តាមីន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Histamine (អ៊ីស្តាមីន) គឺជាសមាសធាតុគីមី (Biogenic amine) មួយប្រភេទដែលកើតឡើងពីការបំបែកអាស៊ីតអាមីណូនៅក្នុងសាច់ត្រី។ នៅពេលដែលវាមានកម្រិតខ្ពស់នៅក្នុងចំណីអាហារ វាអាចបង្កឱ្យមានអាការៈពុល ដូចជាចេញកន្ទួលរមាស់ ហើមបបូរមាត់ និងពិបាកដកដង្ហើម។ ដូចជាសញ្ញាប្រកាសអាសន្នខុសប្រក្រតីនៅក្នុងខ្លួនយើង ដែលធ្វើឱ្យរាងកាយបញ្ចេញប្រតិកម្មអាលែកហ្ស៊ីនៅពេលយើងញ៉ាំអាហារដែលមានសារធាតុនេះច្រើនពេក។
Histidine (អ៊ីស្ទីឌីន) គឺជាប្រភេទអាស៊ីតអាមីណូធម្មជាតិដែលមានសំបូរនៅក្នុងអាហារសម្បូរប្រូតេអ៊ីនដូចជាសាច់ត្រី។ វាមិនមែនជាសារធាតុពុលនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាវត្ថុធាតុដើមដែលបាក់តេរីយកទៅបំប្លែងឱ្យក្លាយជាអ៊ីស្តាមីន។ ដូចជាដុំឥដ្ឋឆៅនៅក្នុងសាច់ត្រី ដែលនៅពេលមានបាក់តេរីអាក្រក់មកច្នៃ (បំបែក) វានឹងក្លាយទៅជាសារធាតុពុលអ៊ីស្តាមីន។
Histidine decarboxylase (អង់ស៊ីមអ៊ីស្ទីឌីនដេកាបុកស៊ីឡាស) គឺជាអង់ស៊ីមម្យ៉ាងដែលផលិតដោយបាក់តេរីមួយចំនួន (និងមាននៅក្នុងសាច់ត្រី) ដែលដើរតួជាអ្នកជំរុញប្រតិកម្មគីមី ក្នុងការកាត់ផ្តាច់ក្រុម Carboxyl ចេញពី Histidine ដើម្បីបង្កើតជា Histamine ។ ដូចជាកន្ត្រៃវេទមន្តរបស់បាក់តេរី ដែលកាត់ផ្តាច់ផ្នែកមួយនៃសារធាតុចិញ្ចឹម (អ៊ីស្ទីឌីន) រួចប្រែក្លាយវាទៅជាសារធាតុពុល។
Tetragenococcus halophilus (បាក់តេរី Tetragenococcus halophilus) គឺជាប្រភេទបាក់តេរីឡាក់ទិកដែលចូលចិត្តរស់នៅក្នុងបរិស្ថានមានជាតិប្រៃខ្លាំង (Halophilic)។ វាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបន្ទុំទឹកត្រី ប៉ុន្តែការសិក្សានេះរកឃើញថា វាក៏ជាអ្នកផលិតសារធាតុពុលអ៊ីស្តាមីនដ៏ធំបំផុតមួយផងដែរ។ ដូចជាកម្មកររោងចក្រដែលចូលចិត្តបរិយាកាសប្រៃខ្លាំង ហើយខណៈពេលដែលពួកគេកំពុងជួយធ្វើឱ្យត្រីក្លាយជាទឹកត្រី ពួកគេក៏បានបញ្ចេញចោលនូវសារធាតុពុលជាលទ្ធផលបន្ទាប់បន្សំផងដែរ។
High-Performance Liquid Chromatography / HPLC (ក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីអង្គធាតុរាវកម្រិតខ្ពស់) គឺជាបច្ចេកទេសវិភាគគីមីដ៏ទំនើបមួយនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលប្រើសម្រាប់បំបែក កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងវាស់ស្ទង់បរិមាណពិតប្រាកដនៃសមាសធាតុនីមួយៗ (ឧទាហរណ៍៖ អ៊ីស្តាមីន) ដែលលាយឡំគ្នានៅក្នុងវត្ថុរាវ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនរែងគ្រាប់ខ្សាច់ដ៏វៃឆ្លាត ដែលអាចបែងចែក រាប់ និងស្គាល់ប្រភេទគ្រាប់ខ្សាច់នីមួយៗនៅក្នុងល្បាយទឹកត្រីដ៏ស្មុគស្មាញបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។
16S rDNA sequencing (ការវិភាគសេកង់ 16S rDNA) គឺជាវិធីសាស្ត្រខាងជីវសាស្ត្រម៉ូលេគុល ដែលប្រើដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងចាត់ថ្នាក់ប្រភេទបាក់តេរី ដោយការអានកូដសេណេទិច (DNA) នៃហ្សែន 16S របស់វា ដែលជាហ្សែនមានលក្ខណៈពិសេសខុសៗគ្នាតាមប្រភេទបាក់តេរី។ ដូចជាការស្កេនក្រយៅដៃរបស់ជនសង្ស័យ ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ក្នុងបញ្ជីទិន្នន័យប៉ូលីសថាតើជននោះ (បាក់តេរី) មានឈ្មោះអ្វី និងមកពីណា។
Primary fermentation / Hydrolysis (ការបន្ទុំដំណាក់កាលដំបូង / អ៊ីដ្រូលីស) ជាដំណាក់កាលទីមួយនៃការផលិតទឹកត្រី ដែលប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងសាច់ត្រីត្រូវបានបំបែក (Hydrolyzed) ទៅជាទម្រង់អាស៊ីតអាមីណូតូចៗដោយសារអង់ស៊ីម ដែលបង្កើតជាវត្ថុធាតុដើមងាយស្រួលសម្រាប់ឱ្យបាក់តេរីស៊ីនៅពេលក្រោយ។ ដូចជាការវាយបំបែកជញ្ជាំងផ្ទះចាស់ៗឱ្យទៅជាដុំឥដ្ឋតូចៗ ដើម្បីងាយស្រួលយកឥដ្ឋទាំងនោះទៅសាងសង់អ្វីផ្សេងទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖