Original Title: Effects of L-lysine on Callus Formation , Plant Regeneration and Flowering of Thai Rice c.v. KDML 105
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃ L-lysine ទៅលើការបង្កើត Callus ការបណ្តុះកូនរុក្ខជាតិឡើងវិញ និងការចេញផ្កានៃស្រូវថៃ ពូជ KDML 105

ចំណងជើងដើម៖ Effects of L-lysine on Callus Formation , Plant Regeneration and Flowering of Thai Rice c.v. KDML 105

អ្នកនិពន្ធ៖ Pradit Pongtongkam (Department of Genetics, Faculty of Science, Kasetsart University), Surin Peyachoknagul (Department of Genetics, Faculty of Science, Kasetsart University), Prapa Sripichit (Department of Agronomy, Faculty of Agriculture, Kasetsart University), Amara Thongpan (Department of General Science, Faculty of Science, Kasetsart University), Kanchana Klakhaeng (Pathumthani Rice Research Center), Saowanee Ketsagul (Department of Genetics, Faculty of Science, Kasetsart University), Kanokporn Lertsirirungson (Department of Genetics, Faculty of Science, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2004, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Plant Biotechnology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណេ L-lysine ដើម្បីជម្រុញការបង្កើតជាលិកា (Callus) ការបណ្តុះកូន និងការចេញផ្កានៃពូជស្រូវថៃ KDML 105 ដែលជាធម្មតាមានប្រតិកម្មនឹងពន្លឺនិងចេញផ្កាតែម្តងក្នុងមួយឆ្នាំ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសបណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយធ្វើការប្រៀបធៀបកំហាប់ L-lysine ផ្សេងៗគ្នា និងវិភាគក្រយៅសេនេទិច (DNA Fingerprinting) ដោយបច្ចេកទេស SRAP។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (0 µM L-lysine)
ការបណ្តុះដោយមិនប្រើ L-lysine (Control)
ចំណាយតិចលើសារធាតុចិញ្ចឹម និងជាវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារធម្មតា (Standard MS medium)។ អត្រានៃការលូតលាស់ជាកូនរុក្ខជាតិ (Plantlet regeneration) មានកម្រិតទាប។ អត្រាបង្កើត Callus ៩១.០២% ប៉ុន្តែអត្រាបណ្តុះកូនរុក្ខជាតិឡើងវិញមានកម្រិតទាប (១៧.៤៨% ទៅ ៤៥.៥១%) និងគ្មានការចេញផ្កា។
Optimal concentration (20 µM L-lysine)
ការប្រើ L-lysine កម្រិត 20 µM (កម្រិតល្អបំផុតសម្រាប់ការបណ្តុះ)
ជំរុញអត្រាការបង្កើត Callus និងការលូតលាស់ជាកូនរុក្ខជាតិឡើងវិញបានខ្ពស់បំផុត។ ទោះបីជាលូតលាស់ល្អ ប៉ុន្តែមិនបានជំរុញឱ្យមានការចេញផ្កាក្នុងលក្ខខណ្ឌពន្លឺថ្ងៃវែងនោះទេ។ អត្រាបង្កើត Callus ខ្ពស់បំផុត ៩៥.១៦% និងអត្រាបណ្តុះកូនរុក្ខជាតិឡើងវិញខ្ពស់បំផុត ៦៣.៨៧%។
Low/High concentration (5 µM and 40 µM L-lysine)
ការប្រើ L-lysine កម្រិតទាប (5 µM) និងខ្ពស់ (40 µM)
មានសមត្ថភាពជំរុញឱ្យរុក្ខជាតិអាចចេញផ្កាខុសរដូវ (ក្នុងលក្ខខណ្ឌពន្លឺថ្ងៃវែង) និងបង្កើតបំរែបំរួលសេនេទិច (Somaclonal variation)។ អត្រារស់រានមានជីវិតរហូតដល់ចេញផ្កាមានកម្រិតទាបខ្លាំង (មានតែ ២ ដើមប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោម ៨០ ដើម)។ ជំរុញឱ្យមានការចេញផ្កាខុសរដូវ និងបង្កើតបានគ្រាប់ពូជចំនួន ៦ គ្រាប់ ដែលមានទម្រង់ DNA ខុសពីពូជដើម។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍បណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិស្តង់ដារ និងឧបករណ៍វិភាគម៉ូលេគុលសេនេទិច (Molecular biology tools)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតតែទៅលើពូជស្រូវផ្កាម្លិះរបស់ថៃ (KDML 105) ដែលជាពូជប្រកាន់រដូវ (Photo-sensitive)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារកម្ពុជាមានអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា ហើយពូជស្រូវប្រណីតរបស់កម្ពុជាដូចជា ពូជផ្ការំដួល ក៏ជាពូជប្រកាន់រដូវ និងចេញផ្កាតែម្តងក្នុងមួយឆ្នាំដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណេ និងការបណ្តុះជាលិកាដើម្បីជំរុញបំរែបំរួលសេនេទិចនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

បច្ចេកទេសនេះផ្តល់នូវជម្រើសដ៏មានប្រសិទ្ធភាព និងចំណាយតិចជាងការប្រើប្រាស់វិទ្យុសកម្ម (Radiation mutation) ក្នុងការបង្កើតពូជស្រូវថ្មីៗដែលធន់ ឬមិនប្រកាន់រដូវសម្រាប់កម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសបណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិ (Plant Tissue Culture): និស្សិតត្រូវចាប់ផ្តើមពីរៀនការលាយមជ្ឈដ្ឋាន MS medium ការប្រើប្រាស់អរម៉ូន 2,4-D និង Kinetin ព្រមទាំងបច្ចេកទេសធ្វើឱ្យគ្មានមេរោគ (Aseptic technique)។
  2. សិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃអាស៊ីតអាមីណេលើរុក្ខជាតិ: ស្រាវជ្រាវស៊ីជម្រៅអំពីតួនាទីរបស់ L-lysine នៅក្នុងរុក្ខជាតិ និងរបៀបដែលវាបំប្លែងទៅជា Pipecolic acid ដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើការចេញផ្កា។
  3. អនុវត្តបច្ចេកទេសវិភាគ DNA (Molecular Markers): អនុវត្តផ្ទាល់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នូវការទាញយក DNA (DNA extraction) និងប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស PCR ជាពិសេសវិធីសាស្ត្រ SRAPSSR markers ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណបំរែបំរួលសេនេទិច។
  4. រៀបចំគម្រោងស្រាវជ្រាវសាកល្បងលើពូជស្រូវខ្មែរ: ជ្រើសរើសពូជស្រូវប្រកាន់រដូវរបស់ខ្មែរ (ឧទាហរណ៍៖ ពូជផ្ការំដួល) ដើម្បីធ្វើការសាកល្បងបណ្តុះជាលិកាដោយប្រើកំហាប់ L-lysine ផ្សេងៗគ្នា ហើយតាមដានការចេញផ្ការបស់វានៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Callus (កាឡូស ឬ ជាលិកាមិនទាន់ប្រែក្លាយ) ជាដុំកោសិការុក្ខជាតិដែលមិនទាន់មានទម្រង់ច្បាស់លាស់ (គ្មានគល់ គ្មានស្លឹក ឬឫស) ដែលកើតឡើងពីការបណ្ដុះជាលិការុក្ខជាតិនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានសិប្បនិម្មិត ដើម្បីត្រៀមលូតលាស់ទៅជាសរីរាង្គផ្សេងៗ។ ដូចជាដុំដីឥដ្ឋទន់ៗដែលគេអាចយកទៅសូនជារូបរាងអ្វីក៏បាន (ដើម ស្លឹក ឬឫស) តាមរយៈការដាក់បន្ថែមមេថ្នាំ (អ័រម៉ូន)។
Plant regeneration (ការបណ្ដុះកូនរុក្ខជាតិឡើងវិញ) គឺជាដំណើរការជំរុញដុំកោសិការុក្ខជាតិ (Callus) ឱ្យលូតលាស់ចេញជាឫស ដើម និងស្លឹក ក្លាយជាកូនរុក្ខជាតិពេញលេញមួយដើមឡើងវិញដោយប្រើប្រាស់អ័រម៉ូន។ ដូចជាការយកបំណែកតូចមួយនៃរុក្ខជាតិ ទៅបណ្ដុះក្នុងកែវពិសោធន៍រហូតដល់វាដុះចេញជាដើមឈើថ្មីមួយទាំងមូល។
Murashige and Skoog (MS) medium (មជ្ឈដ្ឋាន MS) ជាប្រភេទជែលជីវជាតិស្តង់ដារដែលផ្ទុកទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម វីតាមីន និងរ៉ែចាំបាច់នានា សម្រាប់ចិញ្ចឹមកោសិការុក្ខជាតិនៅក្នុងកែវពិសោធន៍ឱ្យលូតលាស់បានល្អ។ ដូចជាទឹកដោះគោម្សៅសម្រាប់ទារក ដែលមានផ្ទុកជីវជាតិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឱ្យទារកលូតលាស់ តែនេះសម្រាប់ចិញ្ចឹមកូនរុក្ខជាតិក្នុងកែវ។
Sequence-related amplified polymorphism / SRAP (បច្ចេកទេស SRAP) គឺជាបច្ចេកទេសវិភាគម៉ូលេគុលសេនេទិច (DNA) មួយប្រភេទ ដើម្បីប្រៀបធៀប និងស្វែងរកភាពខុសគ្នានៃក្រយៅសេនេទិចរវាងរុក្ខជាតិដើម និងរុក្ខជាតិដែលបានបំប្លែងថ្មី។ ដូចជាការស្កេនក្រយៅដៃមនុស្សដើម្បីរកមើលថា តើមនុស្សពីរនាក់ជាបងប្អូននឹងគ្នា ឬមានភាពខុសគ្នាត្រង់ចំណុចណាខ្លះ។
Somaclonal variation (បំរែបំរួលសេនេទិចតាមរយៈការបណ្ដុះជាលិកា) ជាការប្រែប្រួលលក្ខណៈសេនេទិចរបស់រុក្ខជាតិ ដែលកើតឡើងដោយចៃដន្យកំឡុងពេលបណ្ដុះជាលិកានៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលធ្វើឱ្យកូនរុក្ខជាតិថ្មីមានលក្ខណៈខុសពីមេរបស់វា។ ដូចជាការថតចម្លងឯកសារមួយច្រើនដង ហើយមានឯកសារខ្លះប្រែពណ៌ ឬខូចអក្សរដោយចៃដន្យ ដែលបង្កើតបានជាឯកសារថ្មីប្លែកពីគេ។
Photoperiod (ថិរវេលាពន្លឺ) ជារយៈពេលនៃការត្រូវពន្លឺព្រះអាទិត្យ (ថ្ងៃ) និងភាពងងឹត (យប់) ក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើការលូតលាស់ និងជាពិសេសការចេញផ្ការបស់រុក្ខជាតិ (ដូចជាពូជស្រូវប្រកាន់រដូវ)។ ដូចជានាឡិការោទ៍នៅក្នុងខ្លួនរុក្ខជាតិ ដែលប្រាប់វាឱ្យដឹងថាពេលណាត្រូវចេញផ្កា ដោយផ្អែកលើរយៈពេលដែលវាត្រូវពន្លឺថ្ងៃវែង ឬខ្លី។
Pipecolic acid (អាស៊ីតពីប៉េកូលីក) ជាសារធាតុគីមីធម្មជាតិមួយប្រភេទ ដែលរាងកាយរុក្ខជាតិបំប្លែងចេញពីអាស៊ីតអាមីណេ L-lysine ហើយសារធាតុនេះមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជួយជំរុញ ឬដោះសោការបញ្ចេញផ្កា។ ដូចជាកុងតាក់ភ្លើងដែលពេលត្រូវបានចុច (ដោយសារធាតុនេះ) វានឹងបញ្ជាឱ្យរុក្ខជាតិចាប់ផ្តើមបញ្ចេញផ្កាតែម្តង ទោះបីក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមិនអំណោយផលក៏ដោយ។
Kinetin (គីនីទីន) ជាប្រភេទអ័រម៉ូនរុក្ខជាតិ (Cytokinin) ដែលគេនិយមប្រើក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីជំរុញឱ្យកោសិការុក្ខជាតិបំបែកខ្លួនយ៉ាងលឿន និងជួយជំរុញឱ្យដុំកាឡូសលូតលាស់ចេញជាដើម និងស្លឹក។ ដូចជាថ្នាំប៉ូវម្យ៉ាងដែលពេលចាក់បញ្ចូលទៅ វាបញ្ជាឱ្យដុំកោសិកាធម្មតាៗ ប្រែក្លាយជាកូនដើមឈើនិងមានស្លឹកដុះចេញមក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖