Original Title: วิธีป้องกันการทำลายของแมลงศัตรูข้าวเปลือกในโรงเก็บโดยใช้สารคลุกเมล็ด
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1993.3
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

វិធីសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតបំផ្លាញគ្រាប់ពូជស្រូវក្នុងជង្រុកដោយប្រើប្រាស់ថ្នាំប្រឡាក់គ្រាប់ពូជ

ចំណងជើងដើម៖ วิธีป้องกันการทำลายของแมลงศัตรูข้าวเปลือกในโรงเก็บโดยใช้สารคลุกเมล็ด

អ្នកនិពន្ធ៖ Charuwan Bangwaek (Prachin Buri Rice Research Center), Niwat Chareonsilp (Prachin Buri Rice Research Center), Prayote Charoendham

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ អត្ថបទនេះដោះស្រាយបញ្ហាការខូចខាតគ្រាប់ពូជស្រូវទឹកជ្រៅក្នុងជង្រុកស្តុកទុក ដែលបង្កឡើងដោយសត្វល្អិតចង្រៃ និងស្វែងរកវិធីសាស្ត្រការពារដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងដំណុះគ្រាប់ពូជ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃសារធាតុផ្សំពីធម្មជាតិ និងគីមីចំនួន៥ប្រភេទ ទៅលើគ្រាប់ពូជស្រូវទឹកជ្រៅចំនួន២ពូជ ក្នុងរយៈពេលស្តុកទុកពី ៨ ទៅ ១២ខែ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Neem leaf extract (Azadirachta indica)
ទឹកចម្រាញ់ពីស្លឹកស្តៅ (Azadirachta indica)
កាត់បន្ថយការខូចខាតពីសត្វល្អិតបានល្អ និងមិនប៉ះពាល់ដល់អត្រាដំណុះគ្រាប់ពូជ។ ជារុក្ខជាតិងាយស្រួលរកក្នុងស្រុក មិនចំណាយថវិកា និងមិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន។ ទាមទារពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មក្នុងការប្រមូល បុកកិន និងរៀបចំទឹកចម្រាញ់ បើធៀបនឹងការទិញថ្នាំគីមីស្រាប់។ មានអត្រាខូចខាតគ្រាប់ពូជ និងការបាត់បង់ទម្ងន់ទាប ស្រដៀងនឹងការប្រើថ្នាំគីមី ក្នុងរយៈពេលស្តុកទុកពី ៨ ទៅ ១២ខែ។
Eupatol leaf extract (Eupatorium odoratum)
ទឹកចម្រាញ់ពីស្លឹកទន្សាយ (Eupatorium odoratum)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់សត្វល្អិត មិនប៉ះពាល់ដល់ការដុះពន្លក។ ជារុក្ខជាតិដុះព្រៃដែលសំបូរ និងងាយស្រួលរកដោយឥតគិតថ្លៃ។ តម្រូវឱ្យមានការរៀបចំច្របាច់យកទឹកចម្រាញ់ដោយដៃ ឬម៉ាស៊ីន និងត្រូវប្រាកដថាអត្រាលាយត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដារ។ រក្សាគុណភាពគ្រាប់ពូជបានយ៉ាងល្អ ដោយលទ្ធផលមិនមានភាពខុសគ្នាជាដុំកំភួនពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី Pirimiphos-methyl ឡើយ។
Lime powder (CaCO3)
ម្សៅកំបោរ (CaCO3)
មានតម្លៃថោក ងាយស្រួលរកទិញ និងងាយស្រួលអនុវត្តដោយគ្រាន់តែប្រឡាក់ផ្ទាល់ជាមួយគ្រាប់ពូជ។ អាចធ្វើឱ្យគ្រាប់ពូជមានធូលីដីកំបោរជាប់ច្រើន និងអាចបង្កការរំខានដល់ផ្លូវដង្ហើមអ្នកអនុវត្តពេលកំពុងលាយបញ្ចូលគ្នា។ អាចកាត់បន្ថយការខូចខាតដោយសារសត្វល្អិតបានប្រសើរជាងការមិនប្រើប្រាស់អ្វីសោះ (Control)។
Pirimiphos-methyl (Chemical)
ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី (Pirimiphos-methyl)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងរហ័សក្នុងការសម្លាប់សត្វល្អិត ចំណាយពេលតិចក្នុងការលាយនិងអនុវត្ត។ ធ្វើឱ្យអត្រាដំណុះគ្រាប់ពូជធ្លាក់ចុះយ៉ាងលឿនបន្ទាប់ពីស្តុកទុកលើសពី ៦ខែ។ មានគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់ ប៉ះពាល់បរិស្ថាន និងត្រូវចំណាយថវិកាទិញ។ ទោះបីជាការពារសត្វល្អិតបានល្អ ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យគ្រាប់ពូជបាត់បង់សមត្ថភាពដុះពន្លកយ៉ាងខ្លាំងនៅខែទី៨ ដល់ទី១២។
Untreated (Control)
មិនប្រើប្រាស់សារធាតុអ្វីសោះ (Control)
មិនតម្រូវឱ្យចំណាយថវិកា ពេលវេលា ឬកម្លាំងពលកម្មក្នុងការរៀបចំសារធាតុប្រឡាក់គ្រាប់ពូជឡើយ។ មិនមានស្រទាប់ការពារគ្រាប់ពូជ ធ្វើឱ្យសត្វល្អិតក្នុងជង្រុកអាចវាយលុក និងបំផ្លាញបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ទទួលរងអត្រាខូចខាតគ្រាប់ពូជ និងការបាត់បង់ទម្ងន់ខ្ពស់បំផុត បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗទៀត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រការពារគ្រាប់ពូជនេះទាមទារធនធានតិចតួចបំផុត ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់កសិករខ្នាតតូចនៅតាមជនបទ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវប្រាជីនបុរី នៅក្នុងប្រទេសថៃ ទៅលើពូជស្រូវទឹកជ្រៅ (LMN 111 និង HTA 60)។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏លទ្ធផលអាចមានការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើប្រភេទពូជស្រូវក្នុងស្រុករបស់កម្ពុជា (ដូចជាពូជស្រូវក្រអូប ឬពូជស្រូវស្រាល) និងប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃដែលមានវត្តមានក្នុងតំបន់ជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់រុក្ខជាតិធម្មជាតិដើម្បីការពារគ្រាប់ពូជនេះ គឺពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងមានភាពងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់ប្រជាកសិករនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ថ្នាំប្រឡាក់គ្រាប់ពូជផ្សំពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិ មិនត្រឹមតែជួយសន្សំសំចៃថវិកា និងធានាសុវត្ថិភាពសុខភាពប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងអាចរក្សាគុណភាពដំណុះគ្រាប់ពូជបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការដាំដុះនៅរដូវបន្ទាប់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការកំណត់តម្រូវការ និងប្រមូលវត្ថុធាតុដើម: គណនាបរិមាណគ្រាប់ពូជស្រូវដែលត្រូវស្តុកទុក រួចចុះប្រមូលស្លឹកស្តៅ ឬស្លឹកទន្សាយ (Eupatorium odoratum) ស្រស់ៗពីក្នុងភូមិ ក្នុងអត្រា ២០ក្រាម សម្រាប់ប្រើលើគ្រាប់ពូជ ១គីឡូក្រាម។
  2. ការរៀបចំទឹកចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិ (Botanical Extract Preparation): យកស្លឹកដែលប្រមូលបានមកបុក ឬកិនឱ្យម៉ត់ រួចលាយជាមួយទឹកស្អាតក្នុងបរិមាណសមាមាត្រ (ស្លឹក ២០ក្រាម លាយទឹក ២០មីលីលីត្រ) ហើយច្រោះយកតែទឹកថ្លាដោយប្រើកន្ត្រង ដើម្បីត្រៀមយកទៅប្រឡាក់។
  3. ការប្រឡាក់ និងសម្ងួតគ្រាប់ពូជ (Seed Treatment and Drying): យកទឹកចម្រាញ់ទៅប្រឡាក់ច្របល់ជាមួយគ្រាប់ពូជស្រូវឱ្យសព្វល្អ។ បន្ទាប់មក ត្រូវយកគ្រាប់ពូជទាំងនោះទៅហាលក្នុងម្លប់ ឬកន្លែងមានខ្យល់ចេញចូលឱ្យស្ងួតល្អ (ចៀសវាងហាលកម្តៅថ្ងៃខ្លាំងផ្ទាល់) មុននឹងច្រកចូលក្នុងការុង។
  4. ការស្តុកទុក និងការតាមដាន (Storage and Monitoring): ទុកដាក់គ្រាប់ពូជក្នុងជង្រុក ឬធុងដែលបិទជិត ស្ងួត ផុតពីសំណើម និងមិនមានសត្វកកេរ។ និស្សិត ឬកសិករគួរធ្វើការត្រួតពិនិត្យរៀងរាល់ ២ខែម្តង ដើម្បីកត់ត្រាវាយតម្លៃស្ថានភាពនៃការវាយលុកពីសត្វល្អិត។
  5. ការសាកល្បងដំណុះមុនពេលដាំដុះ (Germination Testing): មុនពេលយកទៅសាបព្រួសនៅរដូវបន្ទាប់ (នៅចន្លោះខែទី៨ ឬទី១២ នៃការស្តុកទុក) ត្រូវយកគំរូគ្រាប់ពូជចំនួនខ្លះមកធ្វើតេស្តអត្រាដំណុះ (Germination test) ដើម្បីធានាថាគ្រាប់ពូជនៅតែមានកម្លាំងដុះពន្លកល្អ និងរឹងមាំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Botanical substances (សារធាតុពីរុក្ខជាតិ / ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតធម្មជាតិ) គឺជាសារធាតុគីមីធម្មជាតិដែលត្រូវបានទាញយកពីរុក្ខជាតិ (ដូចជាស្លឹកស្តៅ ឬស្លឹកទន្សាយ) ដើម្បីប្រើប្រាស់សម្រាប់បណ្តេញ ឬសម្លាប់សត្វល្អិតចង្រៃ។ នៅក្នុងការអនុវត្ត កសិករប្រើវាជាជម្រើសជំនួសថ្នាំគីមីដែលមានគ្រោះថ្នាក់ ដោយសារវាមានសុវត្ថិភាពចំពោះបរិស្ថាន និងមិនបន្សល់កាកសំណល់ពុល។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំបុរាណឬឱសថរុក្ខជាតិ ដើម្បីការពារមេរោគ ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំពេទ្យគីមីសម័យ។
Pirimiphos-methyl (ថ្នាំគីមី Pirimiphos-methyl) គឺជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមីសិប្បនិម្មិត (Organophosphate) ដែលគេនិយមប្រើសម្រាប់បាញ់ឬប្រឡាក់គ្រាប់ធញ្ញជាតិ ដើម្បីការពារការបំផ្លាញពីសត្វល្អិតក្នុងជង្រុកស្តុកទុក។ ទោះវាមានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់សត្វល្អិតបានលឿន ប៉ុន្តែការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថាវាអាចធ្វើឱ្យសមត្ថភាពដុះពន្លករបស់គ្រាប់ពូជថយចុះយ៉ាងឆាប់រហ័សប្រសិនបើទុកយូរ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចកម្រិតខ្លាំងដែលអាចសម្លាប់មេរោគបានលឿន តែបើយូរទៅវាអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរាងកាយ (គុណភាពគ្រាប់ពូជ) ផងដែរ។
Seed germination (អត្រាដំណុះគ្រាប់ពូជ) គឺជាដំណើរការដែលគ្រាប់ពូជចាប់ផ្តើមដុះពន្លកចេញជាកូនរុក្ខជាតិថ្មី។ ក្នុងការស្រាវជ្រាវកសិកម្ម គេតែងតែវាស់វែងអត្រាដំណុះ (គិតជាភាគរយ) បន្ទាប់ពីការស្តុកទុក ឬក្រោយពេលប្រឡាក់ថ្នាំ ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើថ្នាំទាំងនោះមានធ្វើឱ្យគ្រាប់ពូជស្កក ឬងាប់កោសិកាខាងក្នុងដែរឬទេ។ ដូចជាការភ្ញាក់ពីដេករបស់ទារក អត្រាដំណុះគឺជាភាគរយនៃគ្រាប់ពូជដែលនៅមានជីវិត អាចភ្ញាក់ដឹងខ្លួន និងចាប់ផ្តើមលូតលាស់ជាដើមស្រូវថ្មីបាន។
Seed vigor (ភាពរឹងមាំរបស់គ្រាប់ពូជ) គឺជាសូចនាករវាស់វែងគុណភាពរួមរបស់គ្រាប់ពូជ ដែលកំណត់ពីសក្តានុពលរបស់វាក្នុងការដុះលូតលាស់បានលឿន ស្មើគ្នា និងរឹងមាំទប់ទល់នឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមិនអំណោយផលក្នុងស្រែ។ ក្នុងការសិក្សានេះ គេវាយតម្លៃភាពរឹងមាំ ដោយថ្លឹងទម្ងន់ស្ងួតរបស់កូនស្រូវអាយុ ៧ថ្ងៃ។ ដូចជាកម្លាំងកាយរបស់អត្តពលិក គ្រាប់ពូជដែលមានភាពរឹងមាំខ្ពស់ អាចដុះលូតលាស់បានលឿន និងអាចតស៊ូឆ្លងកាត់ស្ថានភាពលំបាកៗបានយ៉ាងល្អ។
Deepwater rice (ស្រូវទឹកជ្រៅ / ស្រូវឡើងទឹក) គឺជាពូជស្រូវពិសេសដែលអាចរស់រានមានជីវិត និងលូតលាស់នៅក្នុងលក្ខខណ្ឌទឹកជំនន់លិចជ្រៅ (លើសពី ៥០សង់ទីម៉ែត្រ ដល់ទៅរាប់ម៉ែត្រ) អស់រយៈពេលជាច្រើនខែ។ វាមានសមត្ថភាពលូតដើមវែងឡើងលើតាមកម្ពស់ទឹក ដើម្បីរក្សាទីតាំងស្លឹកឱ្យផុតពីផ្ទៃទឹក។ ដូចជាអ្នកហែលទឹកដ៏ពូកែ ស្រូវប្រភេទនេះមានសមត្ថភាពពិសេសអាចលូតដើមវែងទៅតាមកម្ពស់ទឹកជំនន់ ដើម្បីកុំឱ្យលិចទឹកស្លាប់។
Control / Untreated seed (សំណាកត្រួតពិនិត្យ / គ្រាប់ពូជមិនប្រឡាក់ថ្នាំ) នៅក្នុងការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រ នេះគឺជាក្រុមដែលមិនត្រូវបានគេអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ ឬប្រើប្រាស់សារធាតុអ្វីទាំងអស់ (ដូចជាមិនប្រឡាក់ថ្នាំអ្វីសោះ)។ ក្រុមនេះដើរតួជាគោលសម្រាប់ប្រៀបធៀប ដើម្បីវាស់វែងថាវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀតពិតជាមានប្រសិទ្ធភាពខុសប្លែកពីធម្មជាតិកម្រិតណា។ ដូចជាក្រុមមនុស្សដែលមិនបានលេបថ្នាំក្នុងកំឡុងពេលធ្វើតេស្តថ្នាំថ្មី ដើម្បីប្រៀបធៀបមើលថាតើអ្នកលេប និងអ្នកមិនលេបថ្នាំ មានអាការៈខុសគ្នាដូចម្តេចខ្លះ។
Randomized Complete Block (RCB) design (ការរចនាប្លុកដោយចៃដន្យពេញលេញ) គឺជាបច្ចេកទេសរៀបចំការពិសោធន៍មួយ ដែលគេបែងចែកវត្ថុសាកល្បងជាក្រុមៗ (ប្លុក) ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា ហើយបន្ទាប់មកទើបអនុវត្តវិធីសាស្ត្រពិសោធន៍ផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យទៅក្នុងប្លុកនីមួយៗ។ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយភាពលម្អៀង និងធ្វើឱ្យលទ្ធផលនៃការសាកល្បងកាន់តែមានភាពសុក្រឹត។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមៗដែលមានសមត្ថភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នា រួចចាប់ឆ្នោតជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្របង្រៀនខុសៗគ្នាក្នុងក្រុមនីមួយៗ ដើម្បីធានាថាការប្រកួតប្រជែង ឬការវាយតម្លៃមានភាពយុត្តិធម៌។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖