Original Title: Minimizing yield loss of wheat (Triticum aestivum L.) by controlling leaf rust (Puccinia triticina L.) with an appropriate combination of fungicides
Source: doi.org/10.20431/2454-6224.0209005
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទិន្នផលស្រូវសាលី (Triticum aestivum L.) តាមរយៈការគ្រប់គ្រងជំងឺច្រែះស្លឹក (Puccinia triticina L.) ដោយប្រើប្រាស់បន្សំថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតដែលសមស្រប

ចំណងជើងដើម៖ Minimizing yield loss of wheat (Triticum aestivum L.) by controlling leaf rust (Puccinia triticina L.) with an appropriate combination of fungicides

អ្នកនិពន្ធ៖ K.E. Mustarin (Bangladesh Wheat and Maize Research Institute), M.M.E. Rahman, K.K. Roy, M.M.A. Reza, M.S. Ali, M.E. Ali (University of Georgia), A. Gaber (Taif University), A. Hossain (Bangladesh Wheat and Maize Research Institute)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023, Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science / Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាការបាត់បង់ទិន្នផលស្រូវសាលីយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដែលបណ្តាលមកពីជំងឺច្រែះស្លឹក (Leaf rust) បង្កដោយផ្សិត Puccinia triticina និងស្វែងរកការរួមបញ្ចូលគ្នានៃថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺនេះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការពិសោធន៍លើវាលស្រែដោយប្រើប្រាស់ប្លង់ចៃដន្យពេញលេញជាប្លុក (Randomized Complete Block Design) ក្នុងរយៈពេល ៣ រដូវដាំដុះជាប់គ្នាពីឆ្នាំ ២០១៧ ដល់ ២០២០។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Tilt 250 EC (Propiconazole)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត Tilt 250 EC (សារធាតុ Propiconazole)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺ (៩៨%) និងផ្តល់អត្រាផលប្រយោជន៍-ចំណាយ (BCR) ខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ៨.០៣។ ទាមទារការបាញ់ថ្នាំឱ្យចំពេលវេលា (វគ្គចេញកួរ និង១៥ថ្ងៃបន្ទាប់) និងមានហានិភ័យនៃសំណល់គីមី។ អត្រាផលប្រយោជន៍-ចំណាយ (BCR) ៨.០៣ និងបង្កើនទិន្នផលគ្រាប់ ១៦៩%។
Folicur 250 EC (Tebuconazole)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត Folicur 250 EC (សារធាតុ Tebuconazole)
ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់សរុបខ្ពស់ជាងគេបំផុត និងប្រាក់ចំណូលដុលខ្ពស់បំផុត។ មានតម្លៃថ្លៃជាង Tilt 250 EC បន្តិច ដែលធ្វើឱ្យអត្រា BCR (៧.១៨) ទាបជាង។ កំណើនទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ១៧០% និងគ្រប់គ្រងជំងឺបាន ៩៨%។
Nativo 75 WG (Tebuconazole + Trifloxystrobin)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតបន្សំ Nativo 75 WG
មានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់ផ្សិតបានយ៉ាងល្អប្រសើរ និងជួយបង្កើនទិន្នផលបាន ១៦៩%។ មានតម្លៃដើមខ្ពស់ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យអត្រាផលចំណេញ (BCR) ធ្លាក់មកនៅត្រឹម ៥.០៤។ គ្រប់គ្រងជំងឺបាន ៩៨% ប៉ុន្តែអត្រា BCR ទាបត្រឹម ៥.០៤។
Unsprayed Control
ការមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត (កន្លែងត្រួតពិនិត្យ)
មិនមានចំណាយលើសារធាតុគីមីកម្ម និងមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ រងការខូចខាតស្លឹកយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ (៨២%) ដែលបណ្តាលឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ ផ្ទៃស្លឹករងជំងឺ ៨២% និងទទួលបានទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹម ២៥០ ក្រាម/៣ម៉ែត្រការ៉េ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការចំណាយជាចម្បងលើថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត កម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការបាញ់ថ្នាំ និងសម្ភារៈការពារ ដោយចំណាយសរុបលើថ្នាំប្រែប្រួលពី ៣,២០០ ទៅ ៦,៦៨០ តាកា (រូបិយប័ណ្ណបង់ក្លាដែស) ក្នុងមួយហិកតា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់អនុត្រូពិចនៃប្រទេសបង់ក្លាដែសក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំជាប់គ្នា ដោយផ្តោតលើពូជស្រូវសាលី 'Morocco' ដែលងាយរងគ្រោះតែមួយគត់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះប្រហែលជាមិនអាចអនុវត្តផ្ទាល់លើស្រូវសាលីបានទេ ដោយសារអាកាសធាតុនិងប្រភេទដំណាំខុសគ្នា ប៉ុន្តែលទ្ធផលនៃប្រសិទ្ធភាពថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតនេះមានតម្លៃសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវលើជំងឺផ្សិតលើដំណាំផ្សេងទៀត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាស្រូវសាលីមិនមែនជាដំណាំចម្បងនៅកម្ពុជាក៏ដោយ ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃនិងជម្រើសថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតនេះមានប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជំងឺដំណាំកសិកម្មផ្សេងៗ។

សរុបមក វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវ និងការវិភាគបែបសេដ្ឋកិច្ចពីឯកសារនេះ ផ្តល់ជាគំរូដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺដំណាំដោយប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់នៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ និងការវាយតម្លៃភាពធ្ងន់ធ្ងរ: ស្វែងយល់ពីលក្ខណៈជីវសាស្ត្រនៃផ្សិត Puccinia spp. និងអនុវត្តការវាយតម្លៃភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ ដោយរៀនគណនាផ្ទៃក្រោមកោងវឌ្ឍនភាពជំងឺ (Area Under the Disease Progress Curve - AUDPC) ដើម្បីវាស់វែងការវិវត្តជំងឺ។
  2. វិភាគក្រុមថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត: ធ្វើការស្រាវជ្រាវលម្អិតលើក្រុមថ្នាំ Triazoles ដូចជា Propiconazole និង Tebuconazole ដោយផ្តោតលើរបៀបសកម្មភាពរបស់វាទៅលើកោសិកាផ្សិត។
  3. រៀបចំប្លង់ពិសោធន៍វាលស្រែ: អនុវត្តការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍តាមទម្រង់ Randomized Complete Block Design (RCBD) សម្រាប់ដំណាំគោលដៅ និងអនុវត្តការបាញ់ថ្នាំប្រកបដោយបច្ចេកទេសសុវត្ថិភាព (ប្រើផ្ទាំងប្លាស្ទិកដើម្បីទប់ស្កាត់ការសាយភាយថ្នាំ)។
  4. វិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ និងសេដ្ឋកិច្ច: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី R softwareSPSS ដើម្បីវិភាគ ANOVA និងគណនាអត្រា Benefit-Cost Ratio (BCR) ដើម្បីកំណត់ជម្រើសដែលផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់បំផុតជូនកសិករ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Leaf rust (ជំងឺច្រែះស្លឹក) ជាជំងឺរុក្ខជាតិបង្កឡើងដោយផ្សិតដែលបំផ្លាញស្លឹកស្រូវសាលី និងដំណាំផ្សេងៗ ដោយបង្កើតជាពងបែកមានស្ពែរពណ៌ត្នោតក្រហម ឬទឹកក្រូច ធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិចុះខ្សោយ ឆាប់ងាប់ស្លឹក និងធ្លាក់ចុះទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ វាប្រៀបដូចជាច្រែះដែលស៊ីដែកឱ្យពុកផុយ តែនេះវាស៊ីស្លឹករុក្ខជាតិធ្វើឱ្យស្លឹកខូចខាតនិងមិនអាចផលិតអាហារបាន។
Puccinia triticina (ផ្សិត Puccinia triticina) គឺជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រនៃប្រភេទផ្សិតដែលជាភ្នាក់ងារចម្បងបង្កឱ្យមានជំងឺច្រែះស្លឹកលើដំណាំស្រូវសាលី។ ផ្សិតនេះបន្តពូជនិងរីករាលដាលយ៉ាងលឿនតាមរយៈស្ពែរ (Spores) ដែលហើរតាមខ្យល់។ វាដូចជាមេរោគផ្តាសាយដែលឆ្លងតាមខ្យល់អាកាស ដែលចាំតែចូលទៅវាយលុកនិងតោងរស់នៅលើទម្រស្លឹកស្រូវសាលី។
Area under the disease progress curve / AUDPC (ផ្ទៃក្រោមកោងវឌ្ឍនភាពជំងឺ) គឺជារង្វាស់បរិមាណនៅក្នុងរោគវិទ្យារុក្ខជាតិ ដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃកម្រិតនៃការវិវឌ្ឍនិងភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺក្នុងរយៈពេលណាមួយ។ ទំហំ AUDPC កាន់តែតូច មានន័យថាថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺ។ ដូចជាការបូកសរុបពិន្ទុនៃការខាតបង់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីដឹងថាតាំងពីចាប់ផ្តើមឈឺរហូតដល់ជាសះស្បើយ រាងកាយយើងខូចខាតអស់កម្រិតណា។
Benefit-cost ratio / BCR (អត្រាផលប្រយោជន៍-ចំណាយ) ជាសូចនាករសេដ្ឋកិច្ចដែលបង្ហាញពីទំហំប្រាក់ចំណូលធៀបនឹងប្រាក់ចំណាយដើមសរុប។ បើគណនាឃើញ BCR ស្មើ ៨ មានន័យថា ការចំណាយ ១ ដុល្លារ នឹងទទួលបានប្រាក់ចំណូលត្រឡប់មកវិញ ៨ ដុល្លារ។ ប្រៀបដូចជាការដាក់ទុនរកស៊ី បើយើងចំណាយទិញនុយ ១ពាន់រៀល តែស្ទូចបានត្រីលក់បាន ៨ពាន់រៀល នោះការវិនិយោគនេះគឺចំណេញខ្លាំង។
Systemic fungicides (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតប្រភេទជ្រាបចូល) ជាប្រភេទថ្នាំកសិកម្មដែលនៅពេលបាញ់លើរុក្ខជាតិ សារធាតុគីមីនឹងជ្រាបចូលទៅក្នុងកោសិកា និងធ្វើចលនាតាមប្រព័ន្ធសរសៃរបស់រុក្ខជាតិ ដើម្បីសម្លាប់មេរោគផ្សិតដែលលាក់ខ្លួននៅខាងក្នុងជាលិកា។ ដូចជាការលេបថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (Antibiotic) ដែលជ្រាបចូលទៅក្នុងឈាមដើម្បីសម្លាប់មេរោគក្នុងរាងកាយ មិនមែនគ្រាន់តែលាបពីលើស្បែកនោះទេ។
Triazoles (ក្រុមថ្នាំគីមីទ្រីយ៉ាហ្សូល) ជាក្រុមថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតដ៏ពេញនិយម (ឧទាហរណ៍ Propiconazole, Tebuconazole) ដែលមានសកម្មភាពទប់ស្កាត់ការផលិតអង់ស៊ីមសម្រាប់បង្កើតភ្នាសកោសិការបស់ផ្សិត ធ្វើឱ្យផ្សិតមិនអាចលូតលាស់និងងាប់ក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូចជាការបំផ្លាញរោងចក្រផលិតឥដ្ឋមិនឱ្យដំណើរការ ដែលធ្វើឱ្យសត្រូវមិនអាចសាងសង់ជញ្ជាំងការពារខ្លួនបាន ហើយក៏ត្រូវស្លាប់ដោយឯកឯង។
Randomized complete block design (ប្លង់ពិសោធន៍ចៃដន្យពេញលេញជាប្លុក) ជាវិធីសាស្ត្រនៃការរៀបចំការពិសោធន៍កសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុក (ក្រុម) ផ្សេងៗគ្នា ហើយរៀបចំកន្លែងពិសោធន៍ដោយការចាប់ឆ្នោតចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលរំខានពីកត្តាខាងក្រៅដូចជាគុណភាពដីដែលមិនស្មើគ្នា។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យនៅលាយឡំគ្នាក្នុងក្រុមនីមួយៗ ដើម្បីឱ្យការប្រកួតប្រជែងវាយតម្លៃសមត្ថភាពមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត។
Thousand-grain weight (ទម្ងន់គ្រាប់១ពាន់) ជារង្វាស់ស្តង់ដារក្នុងកសិកម្មដើម្បីវាយតម្លៃគុណភាព ទំហំ និងបរិមាណសាច់នៃការប្រមូលផល ដោយថ្លឹងគ្រាប់ធញ្ញជាតិចំនួន ១,០០០ គ្រាប់។ ទម្ងន់ TGW កាន់តែធ្ងន់ បង្ហាញថាគ្រាប់ធញ្ញជាតិកាន់តែមានគុណភាពល្អនិងមានតម្លៃខ្ពស់។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែស្វាយ ១០ ផ្លែ ដើម្បីទាយមើលថាស្វាយក្នុងចម្ការទាំងមូលផ្លែធំល្អ និងមានសាច់ច្រើនកម្រិតណា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖