Original Title: การตอบสนองของถั่วเขียวต่อการจัดระยะปลูกและปริมาณการให้น้ำ
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1995.18
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការឆ្លើយតបរបស់សណ្តែកបាយចំពោះការរៀបចំគម្លាតដាំដុះ និងបរិមាណនៃការស្រោចស្រព

ចំណងជើងដើម៖ การตอบสนองของถั่วเขียวต่อการจัดระยะปลูกและปริมาณการให้น้ำ

អ្នកនិពន្ធ៖ Wanchai Thanomsub (Chai Nat Field Crops Research Center), Kanokporn Maolanont, Somchai Boonpradub

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1995 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកំណត់ពីឥទ្ធិពលនៃការរៀបចំគម្លាតដាំដុះ និងបរិមាណទឹកស្រោចស្រពទៅលើការលូតលាស់ ទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ទឹករបស់សណ្តែកបាយពូជ Chai Nat 36 ក្នុងរដូវប្រាំង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍ត្រូវបានអនុវត្តនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការ Chai Nat ដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ Split-plot design ជាមួយនឹងការបែងចែកកម្រិតទឹកនៅឡូត៍ធំ និងគម្លាតដាំដុះនៅឡូត៍តូច។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Square Planting (1:1 arrangement)
ការដាំដុះទម្រង់ការេ (គម្លាត ១:១)
ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ខ្ពស់បំផុត និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការស្រូបយកពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ វាក៏ផ្តល់នូវប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ទឹក (WUE) ខ្ពស់បំផុតផងដែរ។ អាចមានការលំបាកក្នុងការដើរចូលថែទាំ ឬកម្ចាត់ស្មៅដោយប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រធំៗ ដោយសារតែគម្លាតចន្លោះជួរ និងចន្លោះគុម្ពមានប្រវែងស្មើគ្នា។ ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ២៨៤ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និង WUE ២,៦៩ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ/ម.ម
Rectangular Planting (10:1 arrangement)
ការដាំដុះទម្រង់ចតុកោណកែង (គម្លាត ១០:១)
មានចន្លោះជួរធំទូលាយ ដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួលសម្រាប់ការដើរចូលថែទាំ បាញ់ថ្នាំ និងកម្ចាត់ស្មៅដោយម៉ាស៊ីន។ ទិន្នផលថយចុះគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ការគ្របដណ្តប់នៃស្លឹកលើផ្ទៃដីមានភាពយឺតយ៉ាវ ដែលធ្វើឱ្យពន្លឺព្រះអាទិត្យបាត់បង់ទៅលើដីទទេ និងអត្រារំហួតខ្ពស់។ ទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹម ២២៥ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និង WUE ២,០៧ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ/ម.ម
High Irrigation Level (IW/E 0.7)
ការស្រោចស្រពកម្រិតខ្ពស់ (IW/E ០,៧)
ជំរុញឱ្យមានការលូតលាស់រាងកាយបានល្អ មានចំនួនផ្លែក្នុងមួយដើមច្រើន និងផ្តល់បរិមាណទិន្នផលសរុបខ្ពស់បំផុត។ ទាមទារបរិមាណទឹកច្រើន ដែលមិនស័ក្តិសមសម្រាប់តំបន់ខ្វះខាតទឹក ហើយប្រសិទ្ធភាពនៃការបំប្លែងទឹកទៅជាទិន្នផលមានកម្រិតទាប។ ទិន្នផលជាមធ្យម ២៩៣ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ តែមាន WUE ទាបបំផុតត្រឹម ១,៤៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ/ម.ម
Deficit Irrigation (IW/E 0.1)
ការស្រោចស្រពកម្រិតទាប/ខ្វះខាតទឹក (IW/E ០,១)
សន្សំសំចៃទឹកបានយ៉ាងច្រើនបំផុត ស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់រដូវប្រាំង ហើយរុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ទឹកបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ធ្វើឱ្យទិន្នផលសរុបធ្លាក់ចុះ និងរុក្ខជាតិអាចជួបប្រទះភាពតានតឹងដោយសារកង្វះទឹក (Water stress) ក្នុងវគ្គលូតលាស់។ ទិន្នផលធ្លាក់មកត្រឹម ១៩៦ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ ប៉ុន្តែមាន WUE ខ្ពស់កប់ពពក ៣,៦២ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ/ម.ម

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍វាស់វែងអាកាសធាតុ កសិដ្ឋានពិសោធន៍ និងឧបករណ៍វាស់សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក ដើម្បីតាមដានការលូតលាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវខេត្តឆៃណាត ប្រទេសថៃ ក្នុងរដូវប្រាំងលើប្រភេទដីឥដ្ឋលាយខ្សាច់ (Clay Loam)។ ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ប្រភេទដី និងពូជសណ្តែក មានភាពស្រដៀងគ្នាយ៉ាងខ្លាំងទៅនឹងតំបន់វាលទំនាបកណ្តាល និងពាយ័ព្យនៃប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យនេះមិនមានភាពលំអៀងភូមិសាស្ត្រធ្ងន់ធ្ងរឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការអនុវត្តផ្ទាល់នៅកម្ពុជាអាចប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើពូជក្នុងស្រុក និងកម្រិតជីជាតិដីជាក់ស្តែង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រទាំងនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការបង្កើនទិន្នផលដំណាំរដូវប្រាំង និងការគ្រប់គ្រងទឹក។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរមកប្រើប្រាស់ទម្រង់ដាំដុះរាងការេ និងការផ្តល់ទឹកក្នុងកម្រិតសមស្រប អាចជួយកសិករកម្ពុជាសន្សំទាំងទឹក និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលក្នុងរដូវប្រាំងបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ វាយតម្លៃដី និងកែសម្រួលគម្លាតដាំដុះ: ណែនាំកសិករឱ្យប្តូរពីការដាំដុះដែលមានគម្លាតជួរធំ (ឧទាហរណ៍ ៥០ x ៥ ស.ម.) មកសាកល្បងការដាំដុះទម្រង់ការេ (ឧទាហរណ៍ ១៥.៨ x ១៥.៨ ស.ម.) ឬខិតទៅជិតការេ ដើម្បីរក្សាដង់ស៊ីតេ ៤០ ដើម/ម៉ែត្រការ៉េ ដោយប្រើឧបករណ៍សាបព្រួសកែច្នៃ។
  2. ជំហានទី២៖ រៀបចំកាលវិភាគស្រោចស្រពសន្សំសំចៃទឹក: សម្រាប់តំបន់ខ្វះទឹក គួរណែនាំឱ្យអនុវត្តការស្រោចស្រពបែប Deficit Irrigation ដោយផ្តោតលើការផ្តល់ទឹកនៅដំណាក់កាលចេញផ្កា និងដាក់គ្រាប់ ដែលជួយរក្សាទិន្នផលរាងកាយ តែទទួលបានប្រសិទ្ធភាពប្រើទឹកខ្ពស់បំផុត។
  3. ជំហានទី៣៖ ការគ្រប់គ្រងស្មៅដំណាក់កាលដំបូង: ដោយសារការដាំទម្រង់ការេមានភាពលំបាកក្នុងការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនភ្ជួរជ្រោយស្មៅនៅចន្លោះជួរ កសិករត្រូវអនុវត្តវិធានការទប់ស្កាត់ស្មៅតាំងពីមុនដាំ ឬប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់ស្មៅមុនពន្លក (Pre-emergence herbicides)។
  4. ជំហានទី៤៖ តាមដានសំណើមដី និងរំហួតសាមញ្ញ: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់សំណើមដីសាមញ្ញ ដូចជា Tensiometer ឬការប៉ាន់ស្មានតាមអាកាសធាតុ ដើម្បីកំណត់បរិមាណទឹកស្រោចស្រព ជៀសវាងការផ្តល់ទឹកច្រើនលើសលុបដែលធ្វើឱ្យខាតបង់ទឹកដោយមិនបង្កើនទិន្នផល។
  5. ជំហានទី៥៖ សាកល្បងជាមួយគ្រឿងចក្រដាំដុះ (Mechanization Adaptation): សម្រាប់កសិដ្ឋានខ្នាតធំ គួរធ្វើការកែច្នៃក្បាលម៉ាស៊ីនដាំ (Planter attachment) ឱ្យអាចទម្លាក់គ្រាប់បានចន្លោះជួរតូចជាងមុន (Narrow rows) ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ទាំងពីទម្រង់ការេ និងភាពងាយស្រួលនៃគ្រឿងចក្រ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Water Use Efficiency (WUE) (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹក) សមាមាត្ររវាងទិន្នផលដំណាំដែលទទួលបានធៀបនឹងបរិមាណទឹកដែលបានប្រើប្រាស់ ឬស្រោចស្រព។ វាវាស់ស្ទង់ថាតើរុក្ខជាតិអាចបំប្លែងទឹកទៅជាទិន្នផលបានល្អកម្រិតណា។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើម៉ូតូមួយគ្រឿងអាចជិះបានប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រដោយស៊ីសាំងត្រឹមមួយលីត្រ។
Plant Arrangement / Rectangularity (ការរៀបចំគម្លាតដាំដុះ / ទម្រង់ចតុកោណកែង) របៀបនៃការរៀបចំគម្លាតចន្លោះជួរ និងចន្លោះគុម្ពរបស់ដំណាំនៅលើផ្ទៃដីដាំដុះ។ ឧទាហរណ៍ គម្លាត ១០:១ មានន័យថាចន្លោះជួរធំជាងចន្លោះគុម្ព ១០ដង (ជារាងចតុកោណកែងទ្រវែង) ដែលប៉ះពាល់ដល់ការស្រូបយកពន្លឺ និងសារធាតុចិញ្ចឹម។ ដូចជាការរៀបចំកៅអីអង្គុយក្នុងថ្នាក់រៀន ដែលអាចរៀបជាជួរឃ្លាតពីគ្នាខ្លាំង ឬរៀបឱ្យមានគម្លាតស្មើៗគ្នាទាំងមុខក្រោយនិងឆ្វេងស្តាំ។
Square Planting (ការដាំដុះទម្រង់ការេ) ការរៀបចំគម្លាតដាំដុះដោយកំណត់ឱ្យចន្លោះជួរ និងចន្លោះគុម្ពមានប្រវែងស្មើគ្នា (សមាមាត្រ ១:១) ដែលជួយឱ្យរុក្ខជាតិមានលំហរស្មើគ្នាក្នុងការលូតលាស់ និងកាត់បន្ថយការប្រកួតប្រជែងដណ្តើមពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ដូចជាការឈរតម្រង់ជួរធ្វើលំហាត់ប្រាណដែលសិស្សម្នាក់ៗឈរឃ្លាតពីគ្នាមួយម៉ែត្រស្មើៗគ្នាទាំង៤ទិស ដើម្បីកុំឱ្យទើសដៃគ្នាពេលបញ្ចេញកាយវិការ។
IW/E Ratio (សមាមាត្ររវាងទឹកស្រោចស្រព និងរំហួតទឹកបូកសរុប) សូចនាករសម្រាប់កំណត់បរិមាណទឹកដែលត្រូវស្រោចស្រព ដោយផ្អែកលើការប្រៀបធៀបបរិមាណទឹកដែលផ្តល់ឱ្យ (Irrigation Water) ទៅនឹងបរិមាណទឹកដែលហួតចេញពីផ្ទៃដីនិងរុក្ខជាតិ (Evaporation) ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ។ ដូចជាការចាក់ទឹកបំពេញកែវវិញក្នុងបរិមាណសមាមាត្រទៅនឹងទឹកដែលអ្នកបានផឹកអស់ ដើម្បីកុំឱ្យហៀរ ឬខ្វះ។
Leaf Area Index (LAI) (សន្ទស្សន៍ផ្ទៃស្លឹក) រង្វាស់នៃផ្ទៃក្រឡាសរុបរបស់ស្លឹករុក្ខជាតិធៀបនឹងផ្ទៃក្រឡាដីដែលវាដុះពីលើ។ វាបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពគ្របដណ្តប់ដី ការកាត់បន្ថយរំហួតទឹកពីដី និងការស្រូបយកពន្លឺព្រះអាទិត្យសម្រាប់ការរស្មីសំយោគ។ ដូចជាការវាស់ថាតើឆ័ត្រមួយអាចលាតសន្ធឹងបង្កើតជាម្លប់គ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីបានទំហំប៉ុនណា។
Top Dry Matter (TDM) (ម៉ាសស្ងួតផ្នែកខាងលើដី) ទម្ងន់សរុបរបស់ផ្នែករុក្ខជាតិដែលនៅខាងលើដី (ដើម ស្លឹក ផ្កា ផ្លែ) បន្ទាប់ពីត្រូវបានសម្ងួតយកជាតិទឹកចេញអស់។ វាជារង្វាស់នៃការលូតលាស់ និងការប្រមូលផ្តុំសារធាតុចិញ្ចឹមរឹងរបស់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់សាច់ត្រីសុទ្ធបន្ទាប់ពីហាលវាក្លាយជាត្រីងៀតស្ងួតរួចរាល់ ដោយមិនគិតពីជាតិទឹកដែលមានក្នុងខ្លួនត្រីស្រស់។
Yield Components (សមាសភាគទិន្នផល) កត្តាយ่อยៗដែលរួមផ្សំគ្នាបង្កើតបានជាទិន្នផលសរុបរបស់ដំណាំ។ សម្រាប់សណ្តែកបាយ សមាសភាគទាំងនោះរួមមាន ចំនួនផ្លែក្នុងមួយដើម ចំនួនគ្រាប់ក្នុងមួយផ្លែ និងទម្ងន់របស់គ្រាប់នីមួយៗ។ ដូចជាប្រាក់ខែសរុបរបស់អ្នកដែលបានមកពីការបូកបញ្ចូលគ្នានូវប្រាក់គោល ប្រាក់លើកទឹកចិត្ត និងប្រាក់ថ្លៃធ្វើការបន្ថែមម៉ោង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖