Original Title: Mycoflora and mycotoxins in kolanuts during storage
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1240
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ពពួកផ្សិត និងសារធាតុពុលពីផ្សិតនៅក្នុងគ្រាប់កូឡា អំឡុងពេលស្តុកទុក

ចំណងជើងដើម៖ Mycoflora and mycotoxins in kolanuts during storage

អ្នកនិពន្ធ៖ L. O. Adebajo (Department of Biological Sciences, Olabisi Onabanjo University), O. J. Popoola (Department of Biological Sciences, Olabisi Onabanjo University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Food Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកើនឡើងនូវការដុះផ្សិត និងការកកើតសារធាតុពុលពីផ្សិត (Mycotoxins) នៅក្នុងគ្រាប់កូឡាប្រភេទ Cola acuminata និង C. nitida ក្នុងអំឡុងពេលស្តុកទុកតាមបែបប្រពៃណី ដែលបង្កហានិភ័យដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកគ្រាប់កូឡា និងវាយតម្លៃវត្តមានផ្សិតព្រមទាំងសារធាតុពុលនៅចន្លោះពេលខុសៗគ្នាក្នុងអំឡុងពេលនៃការស្តុកទុក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Visual Inspection
ការពិនិត្យមើលវត្តមានផ្សិតដោយភ្នែកទទេ
ងាយស្រួលធ្វើ ចំណាយពេលលឿន និងមិនត្រូវការឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ស្មុគស្មាញ។ មិនអាចប្រាប់ពីប្រភេទពូជផ្សិតច្បាស់លាស់ ហើយមិនអាចដឹងពីវត្តមានសារធាតុពុលដែលមើលមិនឃើញ។ រកឃើញការកើនឡើងនៃអត្រាឆ្លងមេរោគផ្សិតពីប្រមាណ ២% ទៅដល់ ៨៨% ក្នុងរយៈពេល ៩ ខែនៃការស្តុកទុក។
Mycological Plating (PDA Media)
ការបណ្តុះ និងញែកមេរោគផ្សិតលើចាហួយ PDA
អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សិតចម្ការ (Field fungi) និងផ្សិតស្តុកទុក (Storage fungi) បានយ៉ាងសុក្រឹត។ ទាមទារពេលវេលាយូរ (៥ ទៅ ១០ថ្ងៃ) និងត្រូវការបរិក្ខារព្រមទាំងជំនាញផ្នែកមីក្រូជីវសាស្ត្រ។ បានញែកប្រភេទមេរោគផ្សិតចំនួន ១៦ ប្រភេទ ដោយមាន ៥ ប្រភេទជាផ្សិតចម្ការ និង ១១ ប្រភេទជាផ្សិតស្តុកទុក។
2-Dimensional Thin Layer Chromatography (TLC)
ការវិភាគបំបែកសារធាតុគីមីដោយប្រើបន្ទះក្រដាសស្តើង (TLC)
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងបរិមាណសារធាតុពុលពីផ្សិត (Mycotoxins) បានច្បាស់លាស់។ តម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីរំលាយ ឧបករណ៍បញ្ចេញពន្លឺ UV និងអ្នកជំនាញប្រចាំមន្ទីរពិសោធន៍។ រកឃើញបរិមាណសារធាតុពុល Aflatoxins ចន្លោះពី ៥ ទៅ ១៦០ ppb ចាប់ពីខែទី ៣ និងរាវរកឃើញ Zearalenone ព្រមទាំង Ochratoxin A។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រ និងគីមីវិទ្យាជាមូលដ្ឋាន ព្រមទាំងសារធាតុគីមីសម្រាប់ការវិភាគសារធាតុពុល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះធ្វើឡើងនៅក្នុងរដ្ឋ Ogun និង Lagos នៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្ដោតលើគ្រាប់កូឡា (Cola acuminata និង C. nitida) ដែលស្តុកទុកក្នុងកន្ត្រកទ្រាប់ស្លឹកឈើតាមបែបប្រពៃណី។ ទោះបីជាគ្រាប់កូឡាមិនមែនជាដំណាំពេញនិយមនៅកម្ពុជាក្ដី ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិកក្ដៅសើមស្រដៀងគ្នានេះ ធ្វើឱ្យរបកគំហើញពីការរាលដាលនៃផ្សិត និងសារធាតុពុល មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងកសិផលស្តុកទុកនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងការរកឃើញនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងគុណភាព និងសុវត្ថិភាពកសិផលស្តុកទុកនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តការត្រួតពិនិត្យសំណើមយ៉ាងតឹងរ៉ឹង និងការធ្វើតេស្តរាវរកសារធាតុពុលជាប្រចាំ គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ក្នុងការធានាសុវត្ថិភាពកសិផលស្តុកទុកនៅក្នុងអាកាសធាតុត្រូពិករបស់កម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះមីក្រូជីវសាស្ត្រផ្សិត: ចាប់ផ្តើមរៀនពីរបៀបបណ្តុះ និងញែកមេរោគផ្សិតពីកសិផល ដោយប្រើប្រាស់មជ្ឈដ្ឋាន Potato Dextrose Agar (PDA) និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Streptomycin (5 mg/ml) ដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់បាក់តេរី។
  2. ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសវិភាគសារធាតុពុល: អនុវត្តនីតិវិធីនៃការទាញយកសារធាតុពុល និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស 2-dimensional Thin Layer Chromatography (TLC) រួមជាមួយនឹងម៉ាស៊ីន UV Light (254 nm and 365 nm) ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណសារធាតុពុល។
  3. ចុះស្រាវជ្រាវ និងប្រមូលសំណាកកសិផលក្នុងស្រុក: ប្រមូលគំរូសណ្តែកដី ឬពោតដែលស្តុកទុកយូរពីទីផ្សារក្នុងស្រុក ហើយយកមកវិភាគរកមេរោគផ្សិត Aspergillus ព្រមទាំងវាស់កម្រិតសារធាតុពុល Aflatoxins បៀបធៀបជាមួយស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។
  4. អភិវឌ្ឍ និងសាកល្បងវិធីសាស្ត្រស្តុកទុកថ្មី: សិក្សាប្រៀបធៀបរវាងការស្តុកទុកតាមបែបប្រពៃណី និងការប្រើប្រាស់ថង់បិទជិត (Hermetic storage bags) ដើម្បីគ្រប់គ្រងកម្រិតសកម្មភាពទឹក (Water activity - aw) ក្នុងគោលបំណងកាត់បន្ថយការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Mycoflora (ពពួកផ្សិត) គឺជាបណ្តុំនៃប្រភេទមេរោគផ្សិតផ្សេងៗគ្នាដែលរស់នៅ ឬដុះនៅលើបរិស្ថានណាមួយ ជាពិសេសនៅលើកសិផល ឬចំណីអាហារ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ វាសំដៅលើផ្សិតទាំងឡាយដែលឆ្លងចូលទៅក្នុងគ្រាប់កូឡាក្នុងពេលស្តុកទុក។ វាប្រៀបដូចជាសហគមន៍នៃរុក្ខជាតិដែលដុះនៅក្នុងព្រៃមួយអញ្ចឹង តែនេះគឺជាសហគមន៍របស់មេរោគផ្សិតដែលដុះលើចំណីអាហារ។
Mycotoxins (សារធាតុពុលពីផ្សិត) គឺជាសារធាតុគីមីពុលដែលបញ្ចេញដោយមេរោគផ្សិតនៅពេលដែលវាលូតលាស់លើចំណីអាហារ ដែលវាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរដល់សុខភាពមនុស្ស និងសត្វនៅពេលបរិភោគចូលទៅក្នុងរាងកាយ។ វាប្រៀបដូចជាពិសរបស់សត្វពស់អញ្ចឹង តែនេះគឺជាពិសដែលបញ្ចេញដោយមេរោគផ្សិតចូលទៅក្នុងចំណីអាហារដែលវាដុះ។
Aflatoxins (សារធាតុពុលអាហ្ល្វាតុកស៊ីន) គឺជាប្រភេទសារធាតុពុលពីផ្សិតម្យ៉ាងដែលមានកម្រិតគ្រោះថ្នាក់បំផុត និងអាចបង្កជាជំងឺមហារីក (ជាពិសេសមហារីកថ្លើម) ដែលជាទូទៅផលិតឡើងដោយមេរោគផ្សិតប្រភេទ Aspergillus flavus និង A. parasiticus វាប្រៀបដូចជាថ្នាំពុលដ៏កាចសាហាវលាក់ខ្លួនយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់នៅក្នុងសណ្តែកដី ឬពោតដែលដុះផ្សិត។
Thin layer chromatography (ការវិភាគបំបែកសារធាតុដោយបន្ទះស្តើង) គឺជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍មួយដែលប្រើសម្រាប់បំបែកសារធាតុគីមីលាយឡំគ្នា។ គេប្រើប្រាស់វាដើម្បីទាញយក និងកំណត់ប្រភេទព្រមទាំងបរិមាណសារធាតុពុលពីផ្សិតនីមួយៗដាច់ពីគ្នាបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។ វាប្រៀបដូចជាការបន្តក់ទឹកខ្មៅលើក្រដាសជូតមាត់ ហើយសង្កេតឃើញពណ៌ផ្សេងៗហូរដាច់ពីគ្នាតាមទឹកដែលជ្រាបឡើងលើ។
Water activity (សកម្មភាពទឹក / កម្រិតសំណើមសកម្ម) គឺជារង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរីដែលមាននៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលមេរោគផ្សិត ឬបាក់តេរីអាចទាញយកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់របស់ពួកវាបាន។ បើកម្រិតនេះកាន់តែទាប ផ្សិតកាន់តែពិបាកដុះ។ វាប្រៀបដូចជាបរិមាណសាច់ប្រាក់សុទ្ធដែលយើងអាចដកចាយបានភ្លាមៗពីធនាគារ ដែលផ្សិតត្រូវការវាដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។
Potato dextrose agar (ចាហួយបណ្តុះមេរោគផ្សិត PDA) គឺជាមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមមេរោគស្តង់ដារក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ផ្សំឡើងពីទឹកដំឡូងបារាំង និងស្ករ ដែលគេប្រើសម្រាប់បណ្តុះមេរោគផ្សិត ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការរាប់ និងកំណត់អត្តសញ្ញាណរបស់វា។ វាប្រៀបដូចជាដីជីដ៏មានជីជាតិ និងសំបូរជីវជាតិ ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្ររៀបចំទុកសម្រាប់ដាំមេរោគផ្សិតនៅក្នុងចានពិសោធន៍។
Cotyledons (កូទីលេដុង / ស្លឹកបណ្ដូលគ្រាប់) គឺជាផ្នែកស្នូលដ៏សំខាន់នៃគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិដែលមានផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹម។ នៅក្នុងបរិបទនៃគ្រាប់កូឡា វាគឺជាសាច់គ្រាប់ខាងក្នុងដែលមនុស្សយកមកទំពារ ឬប្រើប្រាស់ក្នុងការកែច្នៃ។ វាប្រៀបដូចជាសាច់ពណ៌សសងខាងនៃគ្រាប់សណ្តែកដីដែលយើងទំពារញ៉ាំយ៉ាងឆ្ងាញ់នោះឯង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖