Original Title: Effects of a Combination of Nitrogen Fertilizer and Composted Manure on Production and Nitrogen Use Efficiency of Paddy Rice
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2013.9
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូតរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយជីកំប៉ុសទៅលើទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់អាសូតរបស់ស្រូវ

ចំណងជើងដើម៖ Effects of a Combination of Nitrogen Fertilizer and Composted Manure on Production and Nitrogen Use Efficiency of Paddy Rice

អ្នកនិពន្ធ៖ Auraiwan Isuwan (Faculty of Animal Science and Agricultural Technology, Silpakorn University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហានៃការគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ជី ដើម្បីបង្កើនទិន្នផលស្រូវ និងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីអាសូត (NUE) ដោយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកតែលើជីគីមីតែមួយមុខ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់គម្រោងពិសោធន៍ចៃដន្យពេញលេញ (CRD) ដែលមាន ៧ វគ្គពិសោធន៍ប្រៀបធៀបកម្រិតជីខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No Fertilizer)
មិនប្រើជី (វគ្គត្រួតពិនិត្យ)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយដើមទុនលើការទិញជី ឬកម្លាំងពលកម្មក្នុងការដាក់ជីនោះទេ។ ដំណាំលូតលាស់ខ្សោយ ហើយផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុត ដែលមិនអាចឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការសេដ្ឋកិច្ច។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវទាបបំផុតត្រឹមតែ ២៧៥ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ។
Chemical Fertilizer Only (F12: 12 kg N/rai)
ការប្រើប្រាស់ជីគីមីអាសូតតែមួយមុខ (១២ គ.ក N/រ៉ៃ)
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត និងរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមបានលឿនដើម្បីលូតលាស់។ មិនជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធរូបសាស្ត្ររបស់ដីឡើយ ហើយការប្រើរយៈពេលយូរអាចធ្វើឱ្យដីខូចគុណភាព។ ផ្តល់ទិន្នផល ៥២៧ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ ដែលនៅតែទាបជាងការប្រើជីចម្រុះ។
Recommended Combination (CF24: CM 500 kg/rai + FN 24 kg N/rai)
ការប្រើជីចម្រុះតាមអនុសាសន៍ (ជីកំប៉ុស ៥០០ គ.ក + អាសូត ២៤ គ.ក/រ៉ៃ)
ជួយបង្កើនទិន្នផលស្រូវបានខ្ពស់ រក្សាលំនឹងគុណភាពដី និងមានប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចល្អបំផុតក្នុងការកាត់បន្ថយការចំណាយលើជីគីមី។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងការដឹកជញ្ជូន និងរៀបចំជីកំប៉ុសក្នុងបរិមាណច្រើន (៥០០ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ)។ ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវ ៨៦២ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ ព្រមទាំងមានប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់អាសូត (NUE) ៣៣,៣៣%។
Maximum Application (CF36: CM 500 kg/rai + FN 36 kg N/rai)
ការប្រើជីចម្រុះកម្រិតអតិបរមា (ជីកំប៉ុស ៥០០ គ.ក + អាសូត ៣៦ គ.ក/រ៉ៃ)
ជំរុញការលូតលាស់របស់ដើមស្រូវបានល្អបំផុត និងផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវខ្ពស់ជាងគេ។ ចំណាយដើមទុនខ្ពស់លើជីគីមី ហើយបរិមាណអាសូតដែលនៅសល់អាចធ្វើឱ្យបាត់បង់តុល្យភាពសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងដី។ ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ១.០០៦ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងមានប្រសិទ្ធភាពអាសូត ៣៧,៣៣%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ទំនើបៗសម្រាប់ការវិភាគគុណភាពដីនិងរុក្ខជាតិ ក៏ដូចជាការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្ទះកញ្ចក់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងការដាំដុះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ក្នុងខេត្ត Phetchaburi ប្រទេសថៃ ដែលជាបរិស្ថានត្រូវបានគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនេះអាចមានភាពប្រែប្រួលនៅពេលយកទៅអនុវត្តផ្ទាល់លើវាលស្រែបើកចំហ ដោយសារភាពខុសគ្នានៃប្រភេទដី កម្រិតទឹកភ្លៀង និងសីតុណ្ហភាពតាមតំបន់។ ទោះជាយ៉ាងណា វាផ្តល់ជាមូលដ្ឋានសម្មតិកម្មដ៏រឹងមាំមួយសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គរួមជាមួយជីគីមី។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការអនុវត្តរូបមន្តជីចម្រុះនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដីសឹករេចរឹល និងតម្លៃជីគីមីកើនឡើងនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការណែនាំឱ្យកសិករខ្មែរអនុវត្តការប្រើជីចម្រុះ (ជីកំប៉ុស + ជីគីមីកម្រិតមធ្យម) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការធានាបាននូវទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ និងនិរន្តរភាពបរិស្ថានដីរយៈពេលវែង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ធ្វើតេស្តគុណភាពដីមុនពេលដាំដុះ (Soil Testing): កសិករ ឬនិស្សិតស្រាវជ្រាវត្រូវប្រមូលសំណាកដីយកទៅវិភាគរកកម្រិត pH និងសារធាតុចិញ្ចឹមដែលមានស្រាប់ដោយប្រើប្រាស់ Soil pH MeterSoil Test Kit ដើម្បីកំណត់បរិមាណជីដែលត្រូវបំពេញបន្ថែមឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  2. ផលិត និងស្តុកទុកជីកំប៉ុស (Compost Preparation): ប្រមូលលាមកសត្វ និងសំណល់កសិកម្មនៅតាមមូលដ្ឋានដើម្បីធ្វើជីកំប៉ុស ដោយធានាឱ្យមានបរិមាណយ៉ាងតិច ៣ តោនក្នុងមួយហិកតា (ស្មើនឹងប្រហែល ៥០០ គ.ក/រ៉ៃ) មុនរដូវកាលធ្វើស្រែ។
  3. អនុវត្តការដាក់ជីតាមរូបមន្តចម្រុះ (Fertilizer Application): ដាក់ជីកំប៉ុសជាទ្រនាប់បាតអំឡុងពេលភ្ជួររាស់ដី។ បន្ទាប់មក ប្រើប្រាស់ជីគីមីអាសូត (ឧទាហរណ៍ ជីអ៊ុយរ៉េ) ក្នុងអត្រា ២៤ គ.ក នៃអាសូតសកម្ម/រ៉ៃ (រូបមន្ត CF24) ដោយបែងចែកការបាចជាពីរឬបីដំណាក់កាល ដូចជាពេលស្រូវបែកគុម្ព និងពេលស្រូវផើម។
  4. តាមដានទិន្នផល និងវិភាគទិន្នន័យសេដ្ឋកិច្ច (Yield & Economic Analysis): កត់ត្រាការចំណាយសរុបលើជី និងប្រៀបធៀបទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវដែលប្រមូលបានដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelGoogle Sheets ដើម្បីគណនាប្រសិទ្ធភាពនៃការចំណាយធៀបនឹងការប្រើជីគីមីសុទ្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Nitrogen use efficiency (NUE) (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់អាសូត) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញថាតើរុក្ខជាតិ (ដូចជាស្រូវ) អាចស្រូបយក និងប្រើប្រាស់ជាតិអាសូតពីជីដែលយើងដាក់ឱ្យវាបានល្អកម្រិតណា ដើម្បីបំប្លែងទៅជាទិន្នផលគ្រាប់។ បើកម្រិតនេះខ្ពស់ មានន័យថារុក្ខជាតិស៊ីជីអស់ច្រើន មិនសូវសល់ចោលក្នុងដី ឬហូរចូលប្រភពទឹក។ ដូចជាការចាក់សាំងម៉ូតូ បើម៉ូតូស៊ីសាំងតិចតែរត់បានឆ្ងាយជាងមុន នោះគឺបញ្ជាក់ថាវាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។
Composted manure (CM) (ជីកំប៉ុសលាមកសត្វ) ជាជីសរីរាង្គដែលទទួលបានពីការរលួយនៃលាមកសត្វ និងកាកសំណល់រុក្ខជាតិផ្សេងៗ តាមរយៈសកម្មភាពរបស់អតិសុខុមប្រាណ។ វាជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី បង្កើនសមត្ថភាពផ្ទុកទឹក និងបញ្ចេញសារធាតុចិញ្ចឹមយឺតៗដល់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាអាហារប៉ូវដែលជួយបំប៉នក្រពះពោះវៀន (ដី) ឱ្យមានសុខភាពល្អរឹងមាំយូរអង្វែង មិនមែនគ្រាន់តែជាថ្នាំបំបាត់ការឃ្លានភ្លាមៗនោះទេ។
Completely randomized design (CRD) (គម្រោងពិសោធន៍ចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍មួយ ដែលការព្យាបាលនីមួយៗ (ដូចជាការដាក់កម្រិតជីខុសៗគ្នា) ត្រូវបានចាត់តាំងដោយចៃដន្យទៅលើឯកតាសាកល្បងទាំងអស់ក្នុងបរិស្ថានដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រង ដោយគ្មានការរើសអើង ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀង និងធានាភាពត្រឹមត្រូវនៃលទ្ធផលទិន្នន័យ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតចែករង្វាន់ ដើម្បីឱ្យប្រាកដថាអ្នកចូលរួមគ្រប់រូបមានឱកាសស្មើៗគ្នាក្នុងការទទួលបានរង្វាន់ណាមួយ ដោយគ្មានការរៀបចំទុកមុន។
Recovery of nitrogen use efficiency (RNUE) (ប្រសិទ្ធភាពនៃការស្រូបយកអាសូត) គឺជាការគណនារកបរិមាណភាគរយនៃធាតុអាសូតដែលស្រូវពិតជាបានស្រូបយកពីជីដែលយើងបានដាក់ឱ្យវា ធៀបនឹងបរិមាណជីអាសូតសរុបដែលបានប្រើប្រាស់។ វាបង្ហាញពីបរិមាណជីដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ពិតប្រាកដដល់រុក្ខជាតិ និងមិនបានហូរជ្រាបបាត់បង់ទៅក្នុងបរិស្ថាន។ ដូចជាការគិតលុយអាប់ បើយើងឲ្យលុយ ១០ ម៉ឺនរៀលទៅកូនយកទៅរៀន តើកូនចាយចំគោលដៅបានប៉ុន្មានភាគរយ ហើយជ្រុះបាត់ប៉ុន្មាន។
Physiological nitrogen use efficiency (PNUE) (ប្រសិទ្ធភាពអាសូតផ្នែកសរីរវិទ្យា) ជាសូចនាករវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពរបស់រុក្ខជាតិ ក្នុងការបំប្លែងបរិមាណអាសូតដែលវាបានស្រូបយកចូលទៅក្នុងជាលិការបស់វារួចហើយ ឱ្យទៅជាទិន្នផលសេដ្ឋកិច្ច (ដូចជាគ្រាប់ស្រូវ)។ ដូចជាអ្នកកីឡាដែលញ៉ាំអាហារហើយ តើគាត់អាចទាញយកថាមពលពីអាហារនោះមកបញ្ចេញកម្លាំងប្រកួតបានល្អកម្រិតណា។
Cation exchange capacity (CEC) (សមត្ថភាពប្តូរប្រែអ៊ីយ៉ុងវិជ្ជមាន) ជារង្វាស់ទំហំនៃសមត្ថភាពរបស់ដី ក្នុងការចាប់យក និងរក្សាទុកនូវសារធាតុចិញ្ចឹមដែលមានបន្ទុកវិជ្ជមាន (ដូចជា ប៉ូតាស្យូម កាល់ស្យូម ម៉ាញ៉េស្យូម) ដើម្បីកុំឱ្យត្រូវទឹកភ្លៀងលាងជម្រះបាត់ និងរក្សាទុកសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ឫសរុក្ខជាតិនៅពេលក្រោយ។ ដូចជាទំហំនៃឃ្លាំងស្តុកទំនិញ បើឃ្លាំងធំ ដីអាចស្តុកជីទុកបានច្រើនសម្រាប់រុក្ខជាតិស៊ីបន្តិចម្តងៗដោយមិនខូចគុណភាព។
Tillers per plant (ចំនួនបែកគុម្ព ឬចំនួនដើមបែក) សំដៅលើចំនួនដើមស្រូវថ្មីៗដែលដុះបែកចេញពីដើមមេដំបូងរបស់វា។ ចំនួនបែកគុម្ពកាន់តែច្រើន ជាទូទៅមានន័យថារុក្ខជាតិមានសក្តានុពលផ្តល់កួរស្រូវច្រើន និងទទួលបានទិន្នផលគ្រាប់កាន់តែខ្ពស់។ ដូចជាការបើកសាខាហាងលក់ដទៃទៀតពីហាងធំមួយ បើសាខាកាន់តែច្រើន ប្រាក់ចំណេញ ឬទិន្នផលសរុបក៏អាចកើនឡើងតាមនោះដែរ។
Kjeldahl Method (វិធីសាស្ត្រជែលដាល់) ជាវិធីសាស្ត្រគីមីនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ ដើម្បីកំណត់បរិមាណសរុបនៃជាតិអាសូត (Total Nitrogen) ដែលមាននៅក្នុងសំណាកផ្សេងៗ ដូចជាដី ទឹក រុក្ខជាតិ តាមរយៈដំណើរការរំលាយសំណាកជាមួយអាស៊ីតស៊ុលផួរីក និងការបិត (Distillation)។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនស្កេនដើម្បីរាប់ចំនួនកាក់យីកាដែលមាននៅក្នុងកូនជ្រូកសន្សំប្រាក់ ដោយឆ្លងកាត់ដំណើរការគណនាតាមបច្ចេកទេស។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖