Original Title: Effect of Paclobutrazol on Flowering, Fruit Setting and Fruit Quality of Durian (Durio zibethinus Murr.) CV. Chanee.
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃប៉ាក្លូប៊ុយត្រាហ្សូល (Paclobutrazol) ទៅលើការចេញផ្កា ការជាប់ផ្លែ និងគុណភាពផ្លែនៃធុរេន (Durio zibethinus Murr.) ពូជចានី (Chanee)

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Paclobutrazol on Flowering, Fruit Setting and Fruit Quality of Durian (Durio zibethinus Murr.) CV. Chanee.

អ្នកនិពន្ធ៖ Suranant Subhadrabandhu (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Kittipoom Kaiviparkbunyay (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1998, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាពនៃសារធាតុគីមី Paclobutrazol ក្នុងការជំរុញការចេញផ្កាមុនរដូវ និងការកែលម្អទិន្នផលព្រមទាំងគុណភាពផ្លែរបស់ធុរេនពូជចានី (Chanee)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវត្រូវបានបែងចែកជា ៣ ពិសោធន៍ដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ដោយធ្វើការបាញ់ថ្នាំលើស្លឹកដើម្បីវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃពេលវេលាបាញ់ ទីតាំងបាញ់លើដើម និងអាយុរបស់ដើមធុរេន។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No Paclobutrazol applied)
មិនប្រើសារធាតុគីមីប៉ាក្លូប៊ុយត្រាហ្សូល (Control)
ដើមធុរេនលូតលាស់តាមធម្មជាតិ ទងផ្លែមានប្រវែងវែងល្អកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការខូចទ្រង់ទ្រាយផ្លែដោយសារការប្រជ្រៀតគ្នា ហើយដើមវ័យក្មេងអាចផ្តល់ផ្លែមានទំហំធំ។ អាំងតង់ស៊ីតេនៃការចេញផ្កា (ចំនួនមែកដែលមានផ្កា) មានកម្រិតទាបជាងបើប្រៀបធៀបនឹងដើមដែលបានប្រើថ្នាំ។ អត្រាមែកចេញផ្កាមានពី ៨៣% ទៅ ៩៣% និងប្រវែងទងផ្លែមធ្យមពី ៥.៣ ទៅ ៦.២ សង់ទីម៉ែត្រ។
Foliar Spray of Paclobutrazol (500-1000 ppm)
ការបាញ់ថ្នាំប៉ាក្លូប៊ុយត្រាហ្សូលលើស្លឹក និងមែក (Foliar Spray)
បង្កើនភាគរយនៃមែកដែលចេញផ្កាបានយ៉ាងខ្ពស់ និងជួយគ្រប់គ្រងទំហំផ្លែឲ្យនៅកម្រិតមធ្យម (០.៥-១.០ គីឡូក្រាម) ដែលត្រូវប៉ាន់សម្រាប់ទីផ្សារនាំចេញ។ មិនអាចជំរុញការចេញផ្កាមុនរដូវ (Off-season flowering) បានទេ ហើយវាធ្វើឲ្យទងផ្លែខ្លីដែលអាចបណ្តាលឲ្យផ្លែប្រជ្រៀតគ្នាខូចរាង។ ការស្រូបយកថ្នាំតាមស្លឹកមានកម្រិតទាប។ អត្រាមែកចេញផ្កាកើនឡើងដល់ ៩៦-៩៧% ប៉ុន្តែប្រវែងទងផ្លែថយចុះមកត្រឹម ៤.៩-៥.៤ សង់ទីម៉ែត្រ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារនូវធនធានកសិកម្ម និងឧបករណ៍មូលដ្ឋានមួយចំនួន ព្រមទាំងការយល់ដឹងពីបច្ចេកទេសលាយថ្នាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងចម្ការឯកជនមួយក្នុងខេត្តរ៉ាក់យ៉ង (Rayong) ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតតែទៅលើធុរេនពូជចានី (Chanee)។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ពិសេសតំបន់ដាំធុរេនដូចជា ខេត្តកំពត កែប និងត្បូងឃ្មុំ ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុមានភាពស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែវាប្រហែលជាមានប្រតិកម្មខុសគ្នាប្រសិនបើអនុវត្តលើពូជផ្សេងដូចជា ម៉ាន់ថង (Monthong)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Paclobutrazol នេះមានសក្តានុពលក្នុងការអនុវត្តនៅកម្ពុជា ដើម្បីបង្កើនបរិមាណផ្កា និងគ្រប់គ្រងទំហំផ្លែសម្រាប់ការនាំចេញ។

ជារួម ការប្រើប្រាស់ប៉ាក្លូប៊ុយត្រាហ្សូលតាមការបាញ់លើស្លឹកមិនអាចជំរុញឲ្យធុរេនចេញផ្កាមុនរដូវនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏ប្រសើរមួយសម្រាប់ការបង្កើនបរិមាណផ្កា និងគ្រប់គ្រងទំហំផ្លែឱ្យត្រូវនឹងស្តង់ដារទីផ្សារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីប្រភេទពូជ និងវដ្តនៃការលូតលាស់: និស្សិត ឬអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវស្វែងយល់ពីវដ្តជីវិតរបស់ធុរេនពូជ ChaneeMonthong ព្រមទាំងកត្តាអាកាសធាតុ មុនពេលសម្រេចចិត្តប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។
  2. រៀបចំឧបករណ៍ និងសាកល្បងកំហាប់ថ្នាំ: ត្រូវប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនបាញ់ថ្នាំ Foliar Sprayer ដើម្បីសាកល្បងបាញ់ថ្នាំ Paclobutrazol ក្នុងកំហាប់ ៥០០ ទៅ ១០០០ ppm ដោយបូករួមជាមួយសារធាតុ Surfactant លើដើមធុរេនមួយចំនួនតូចជាមុនសិន។
  3. តាមដាន និងវាស់វែងលទ្ធផលនៃការចេញផ្កា: កត់ត្រាពីពេលវេលាចេញផ្កា ភាគរយនៃមែកដែលចេញផ្កា និងប្រវែងទងផ្លែ ដោយប្រើប្រាស់ Vernier Caliper ដើម្បីប្រៀបធៀបជាមួយដើមដែលមិនបានបាញ់ថ្នាំ (Control)។
  4. ប្រើប្រាស់សារធាតុបន្សាបបើចាំបាច់: ប្រសិនបើទងផ្លែខ្លីពេកដែលអាចធ្វើឲ្យផ្លែខូចទ្រង់ទ្រាយ ត្រូវពិចារណាប្រើប្រាស់ថ្នាំ Gibberellic Acid នៅដំណាក់កាលដំបូងនៃការលូតលាស់ផ្លែ ដើម្បីពន្លូតទងផ្លែឡើងវិញ។
  5. ស្រាវជ្រាវបន្តលើវិធីសាស្ត្រដាក់ថ្នាំតាមដី: រៀបចំការពិសោធន៍ប្រៀបធៀបរវាងការបាញ់លើស្លឹក និងការដាក់ថ្នាំតាមដី Soil Drench ដើម្បីស្វែងរកប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការជំរុញការចេញផ្កាមុនរដូវ (Off-season flowering) សម្រាប់បរិបទប្រទេសកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
paclobutrazol (ប៉ាក្លូប៊ុយត្រាហ្សូល) ជាសារធាតុគីមីម្យ៉ាង (Plant Growth Regulator) ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យកសិកម្មដើម្បីទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ផ្នែកស្លឹក និងមែក ហើយជំរុញឲ្យរុក្ខជាតិចេញផ្កាខុសរដូវ ឬបង្កើនបរិមាណផ្កា។ វាធ្វើការដោយកាត់បន្ថយការផលិតអរម៉ូនលូតលាស់ (Gibberellin) នៅក្នុងរុក្ខជាតិ។ ដូចជាហ្វ្រាំងឡានដែលបន្ថយល្បឿនលូតលាស់មែកធាងរុក្ខជាតិ ដើម្បីឲ្យដើមឈើផ្តោតកម្លាំងទៅលើការបញ្ចេញផ្កាវិញ។
foliar spray (ការបាញ់ថ្នាំលើស្លឹក) គឺជាបច្ចេកទេសនៃការផ្តល់ជី ឬថ្នាំកសិកម្មជាទម្រង់រាវ ដោយបាញ់ដោយផ្ទាល់ទៅលើស្លឹករុក្ខជាតិ ដើម្បីឲ្យរុក្ខជាតិស្រូបយកសារធាតុទាំងនោះតាមរយៈរន្ធខ្យល់តូចៗនៅលើស្លឹក (Stomata) ចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធកោសិកា។ ដូចជាការលាបថ្នាំលើស្បែកមនុស្ស ដើម្បីឲ្យថ្នាំជ្រាបចូលទៅក្នុងខ្លួនលឿន ជាជាងការលេបចូលពោះ។
soil drench (ការស្រោចថ្នាំតាមគល់) គឺជាការលាយសារធាតុគីមី ឬជីទៅក្នុងទឹក រួចស្រោចជុំវិញគល់រុក្ខជាតិ ដើម្បីឲ្យប្រព័ន្ធឫសរបស់វាស្រូបយកសារធាតុទាំងនោះបញ្ជូនទៅកាន់ដើម មែក និងស្លឹកតាមរយៈបំពង់ទឹករុក្ខជាតិ។ ដូចជាការឲ្យចំណីអាហារឬថ្នាំទៅមនុស្សតាមរយៈការទទួលទានតាមមាត់ ដើម្បីឲ្យក្រពះពោះវៀនស្រូបយក។
surfactant (សារធាតុជំនួយការតោងជាប់) ជាសារធាតុគីមីបន្ថែមដែលគេលាយជាមួយថ្នាំកសិកម្ម ដើម្បីបំបែកកម្លាំងស្អិតរបស់ទឹក (Surface tension) ជួយឲ្យទឹកថ្នាំអាចសាយភាយបានល្អ និងតោងជាប់ផ្ទៃស្លឹករុក្ខជាតិបានយូរដោយមិនងាយរអិលធ្លាក់ចុះមកដីវិញ។ ដូចជាសាប៊ូដែលជួយរំលាយជាតិខ្លាញ់ និងធ្វើឲ្យទឹកអាចជ្រាបចូលសម្លៀកបំពាក់បានសព្វល្អនៅពេលបោកគក់។
floral bud differentiation (ការផ្ដុំរូបរាងជាត្រួយផ្កា) ជាដំណាក់កាលផ្លាស់ប្តូរខាងក្នុងនៃកោសិការុក្ខជាតិ ដែលត្រួយធម្មតាចាប់ផ្តើមប្រែក្លាយខ្លួនទៅជាត្រួយផ្កា ក្រោមឥទ្ធិពលនៃអរម៉ូន ឬអាកាសធាតុ មុនពេលដែលយើងអាចមើលឃើញវាលេចចេញជាផ្កាពិតប្រាកដនៅខាងក្រៅ។ ដូចជាការធ្វើប្លង់ និងចាក់គ្រឹះសាងសង់ផ្ទះ មុនពេលដែលយើងមើលឃើញជញ្ជាំងផ្ទះលេចជារូបរាងឡើង។
total soluble solids (TSS) (កម្រិតជាតិស្ករសរុប) ជារង្វាស់សម្រាប់កំណត់បរិមាណសារធាតុរឹងដែលរលាយក្នុងទឹកផ្លែឈើ ដែលភាគច្រើនបំផុតគឺជាជាតិស្ករ (Sucrose, Fructose)។ នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម វាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីវាស់កម្រិតភាពផ្អែម និងភាពទុំល្អនៃផ្លែឈើ។ ដូចជាការភ្លក់កម្រិតភាពផ្អែមនៃទឹកស្ករ ដើម្បីដឹងថាតើយើងបានដាក់ស្ករប៉ុន្មានស្លាបព្រាចូលក្នុងទឹកនោះ។
endogenous hormonal level (កម្រិតអរម៉ូនធម្មជាតិក្នុងដើម) ជាបរិមាណនៃសារធាតុអរម៉ូនដែលរុក្ខជាតិផលិតឡើងដោយខ្លួនឯងពីធម្មជាតិ ដើម្បីគ្រប់គ្រងការលូតលាស់ ការចេញផ្កា និងការបញ្ចេញផ្លែ ដោយឆ្លើយតបទៅនឹងកត្តាអាកាសធាតុ និងអាយុកាលរបស់វា។ ដូចជាអរម៉ូនក្នុងរាងកាយមនុស្សដែលកំណត់ការលូតលាស់កម្ពស់ ឬភាពពេញវ័យតាមធម្មជាតិដោយមិនបាច់លេបថ្នាំ។
gibberellic acid (អាស៊ីតហ្គីបបេរ៉េលីក) ជាអរម៉ូនលូតលាស់ម្យ៉ាងរបស់រុក្ខជាតិដែលជំរុញការលូតវែងនៃកោសិកា។ គេជារឿយៗប្រើវាជាថ្នាំបាញ់បន្ថែមដើម្បីពន្លូតទងផ្លែឈើ ឬធ្វើឲ្យផ្លែមានទំហំធំ និងកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលធ្វើឲ្យក្រិនរបស់សារធាតុ Paclobutrazol។ ដូចជាវីតាមីន ឬថ្នាំបំប៉នដែលជួយកុមារឲ្យឆាប់លូតកម្ពស់លឿនជាងធម្មតា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖