Original Title: การศึกษาผลการใช้สารพาโคลบิวทราโซลที่มีต่อการติดผลและคุณภาพผลส้มจุก
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាពីឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់សារធាតុ Paclobutrazol ទៅលើការជាប់ផ្លែ និងគុណភាពផ្លែក្រូចចុក

ចំណងជើងដើម៖ การศึกษาผลการใช้สารพาโคลบิวทราโซลที่มีต่อการติดผลและคุณภาพผลส้มจุก

អ្នកនិពន្ធ៖ Mongkol Lim (Plant Science Department, Faculty of Natural Resources Prince of Songkhla University), Charassri Nualsri

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1992, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីបញ្ហានៃការចេញផ្កា ការជាប់ផ្លែ និងគុណភាពផ្លែនៃក្រូចចុក (Neck orange ឬ Citrus reticulata Blanco) ដោយធ្វើការវាយតម្លៃលើឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីជំនួយការលូតលាស់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមទម្រង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block - RCB) ដោយបែងចែកជា ៦ វិធីសាស្ត្រ និងមាន ៣ ច្បាប់ចម្លង (Replications)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (No paclobutrazol applied)
មិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី (ក្រុមត្រួតពិនិត្យ)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយបន្ថែមលើសារធាតុគីមី និងមិនមានផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានដី។ អត្រានៃការជាប់ផ្លែ និងទិន្នផលផ្លែដែលប្រមូលផលបានមានកម្រិតទាបបំផុតបើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀត។ អត្រាជាប់ផ្លែមានត្រឹមតែ ១០.៣% ហើយទិន្នផលជាមធ្យមទទួលបានតែ ១៣ ផ្លែ/ដើម។
Paclobutrazol Leaf Spray (1,000 ppm)
ការបាញ់សារធាតុ Paclobutrazol លើស្លឹក (កម្រិត ១០០០ ppm)
ជួយបង្កើនទម្ងន់ផ្លែស្រស់និងទម្ងន់ផ្លែស្ងួតបានយ៉ាងល្អប្រសើរជាងវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ។ អត្រាជាប់ផ្លែ និងចំនួនផ្លែសរុបមិនសូវខ្ពស់ដូចការចាក់បញ្ចូលសារធាតុទៅក្នុងដីនោះទេ។ ផ្តល់ទម្ងន់ផ្លែស្រស់ខ្ពស់បំផុត (១៩១ ក្រាម/ផ្លែ) ប៉ុន្តែទិន្នផលជាមធ្យមមានត្រឹម ៥២ ផ្លែ/ដើម។
Paclobutrazol Soil Drench (1 g/plant )
ការចាក់សារធាតុ Paclobutrazol បញ្ចុះដី (កម្រិត ១ ក្រាម/ដើម)
ជាវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អបំផុតក្នុងការបង្កើនចំនួនផ្លែសម្រាប់ប្រមូលផល ដោយប្រើកម្រិតសារធាតុគីមីទាបល្មម។ ទាមទារការចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងដីដោយផ្ទាល់ ដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការកកកុញនៃសារធាតុគីមីក្នុងដី។ ផ្តល់ទិន្នផលផ្លែប្រមូលផលបានខ្ពស់ជាងគេបំផុត ជាមធ្យម ៦៨ ផ្លែ/ដើម និងមានអត្រាជាប់ផ្លែ ២៧.៥%។
Paclobutrazol Soil Drench (2.5 g/plant )
ការចាក់សារធាតុ Paclobutrazol បញ្ចុះដី (កម្រិត ២,៥ ក្រាម/ដើម)
ផ្តល់អត្រាភាគរយនៃការជាប់ផ្លែខ្ពស់បំផុត ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់កាត់បន្ថយបញ្ហាជ្រុះផ្លែ។ ទាមទារការប្រើប្រាស់បរិមាណសារធាតុគីមីច្រើនជាងមុន ដែលអាចបង្កើនថ្លៃដើមផលិតកម្ម។ ផ្តល់អត្រាជាប់ផ្លែខ្ពស់បំផុតដល់ទៅ ២៨.១% ប៉ុន្តែទិន្នផលផ្លែជាមធ្យម (៦២ ផ្លែ/ដើម) ទាបជាងកម្រិត ១ ក្រាម/ដើមបន្តិច។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះតម្រូវឱ្យមានការចំណាយលើសារធាតុគីមីជំនួយការលូតលាស់ ជីបំប៉ន និងឧបករណ៍កសិកម្មសម្រាប់ថែទាំដំណាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅក្នុងខេត្តសុងខ្លា (Songkhla) ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសថៃ ដែលមានអាកាសធាតុត្រូពិចក្ដៅសើម។ លទ្ធផលអាចមានការប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើប្រភេទដី និងអាកាសធាតុខុសៗគ្នានៅតំបន់ផ្សេង។ ទោះយ៉ាងណា ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារប្រទេសយើងមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នាដែលអាចយកមកអនុវត្តបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់សារធាតុ Paclobutrazol នេះមានប្រយោជន៍ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសការដាំដុះដំណាំហូបផ្លែ។

ការអនុវត្តបច្ចេកទេសចាក់សារធាតុបញ្ចុះដីក្នុងកម្រិត ១ ទៅ ២,៥ ក្រាម/ដើម នឹងក្លាយជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អសម្រាប់កសិករកម្ពុជាក្នុងការបង្កើនទិន្នផលផ្លែក្រូច ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់គុណភាព និងរសជាតិផ្លែឡើយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីលក្ខខណ្ឌដី និងរៀបចំសម្ភារៈ: ចាប់ផ្តើមដោយការវិភាគគុណភាពដីនៅកសិដ្ឋាន និងស្វែងរកទិញសារធាតុ Paclobutrazol រួមទាំងឧបករណ៍ចាំបាច់ពីទីផ្សារកសិកម្ម។
  2. រៀបចំផែនការពិសោធន៍ (Experimental Design): សាកល្បងអនុវត្តលើដើមក្រូចពោធិ៍សាត់ ដោយបែងចែកជាក្រុម (ឧទាហរណ៍៖ ក្រុមមិនប្រើថ្នាំ និងក្រុមចាក់ដី) ដោយប្រើប្រាស់ទម្រង់ Randomized Complete Block (RCB) ដើម្បីធានាបាននូវភាពសុក្រឹតនៃការសាកល្បង។
  3. អនុវត្តការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីកសិកម្ម: ធ្វើការចាក់សារធាតុបញ្ចុះដីក្នុងកម្រិត 1 g/plant ទៅ 2.5 g/plant ប្រមាណ ៤សប្តាហ៍ មុនពេលក្រូចចាប់ផ្តើមចេញផ្កា ដើម្បីជំរុញអត្រាការជាប់ផ្លែឱ្យបានអតិបរមា។
  4. តាមដាន និងប្រមូលទិន្នន័យ (Data Collection): កត់ត្រាភាគរយនៃការចេញផ្កា ការជាប់ផ្លែ ទម្ងន់ និងគុណភាពផ្លែ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រដូចជា Refractometer ដើម្បីវាស់កម្រិតជាតិស្ករ (Brix) នៅក្នុងផ្លែក្រូច។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា SPSSR Studio ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផលនៃក្រុមនីមួយៗ និងកំណត់រកកម្រិតថ្នាំដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ជាងគេ និងចំណាយតិចបំផុតសម្រាប់លក្ខខណ្ឌដីនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
paclobutrazol (សារធាតុប៉ាក្លូប៊ូត្រាហ្សូល) វាគឺជាសារធាតុគីមីម្យ៉ាងដែលកសិករប្រើសម្រាប់គ្រប់គ្រងការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ដោយវាជួយទប់ស្កាត់ការលូតលាស់មែកនិងស្លឹកខ្លាំងពេក ហើយជំរុញឱ្យរុក្ខជាតិបញ្ចេញផ្កា និងជាប់ផ្លែបានច្រើនជាងមុន។ ដូចជាហ្វ្រាំងរថយន្តដែលជួយបន្ថយល្បឿននៃការលូតលាស់ស្លឹក ដើម្បីទុកកម្លាំងឱ្យដើមឈើផ្តោតលើការបង្កើតផ្កានិងផ្លែជំនួសវិញ។
fruit setting (ការជាប់ផ្លែ) គឺជាដំណាក់កាលដែលផ្ការបស់រុក្ខជាតិបានឆ្លងកាត់ការបង្កកំណើតដោយជោគជ័យ ហើយប្រែក្លាយទៅជាកូនផ្លែតូចៗដោយមិនជ្រុះធ្លាក់ចេញពីទង។ ការជាប់ផ្លែខ្ពស់មានន័យថាទិន្នផលនឹងទទួលបានច្រើន។ ដូចជាការប្រឡងជាប់របស់សិស្ស គឺផ្កាដែលជោគជ័យក្នុងការបង្កកំណើតក្លាយទៅជាផ្លែតូចៗ មិនជ្រុះចោលកណ្តាលទី។
soil drench (ការចាក់បញ្ចុះដី ឬ ការស្រោចគល់) គឺជាវិធីសាស្ត្រនៃការដាក់ជី ឬសារធាតុគីមីកសិកម្ម ដោយលាយជាមួយទឹកហើយស្រោច ឬចាក់ដោយផ្ទាល់ទៅលើដីនៅជុំវិញគល់រុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យឫសរបស់វាបឺតស្រូបយកទៅប្រើប្រាស់។ វិធីនេះផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពយូរអង្វែង។ ដូចជាការលេបថ្នាំចូលទៅក្នុងក្រពះដើម្បីឱ្យរាងកាយស្រូបយកសន្សឹមៗពីខាងក្នុង ផ្ទុយពីការលាបថ្នាំលើស្បែក។
leaf spray (ការបាញ់ថ្នាំលើស្លឹក) គឺជាការបាញ់សូលុយស្យុងរាវនៃជី ឬសារធាតុគីមីទៅលើស្លឹករុក្ខជាតិដោយផ្ទាល់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យរុក្ខជាតិស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមតាមរយៈរន្ធតូចៗនៅលើស្លឹក (Stomata) បានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូចជាការលាបឡេលើស្បែកដើម្បីឱ្យជាតិទឹកជ្រាបចូលលឿនភ្លាមៗ ប៉ុន្តែឥទ្ធិពលរបស់វាអាចមិននៅបានយូរដូចការញ៉ាំចូលទៅក្នុងនោះទេ។
RCB - Randomized Complete Block (ទម្រង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) គឺជាការរចនាគំរូនៃការស្រាវជ្រាវផ្នែកកសិកម្ម ដោយបែងចែករុក្ខជាតិជាក្រុមៗ (ប្លុក) ដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នា (ដូចជាអាយុដើម ឬប្រភេទដី) រួចអនុវត្តវិធីសាស្ត្រសាកល្បងដោយចៃដន្យក្នុងប្លុកនីមួយៗ ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងនៃលទ្ធផល។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមៗដែលមានសមត្ថភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នា មុននឹងសាកល្បងវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មី ដើម្បីធានាថាលទ្ធផលប្រឡងមិនលម្អៀង។
ppm - parts per million (ភាគក្នុងមួយលាន) ជាខ្នាតរង្វាស់បរិមាណកំហាប់នៃសារធាតុណាមួយនៅក្នុងល្បាយ ដោយវាស់ថាតើមានប៉ុន្មានភាគនៃសារធាតុនោះ នៅក្នុងមួយលានភាគនៃល្បាយសរុប។ វាត្រូវបានប្រើសម្រាប់វាស់សារធាតុគីមីដែលមានបរិមាណតិចតួចបំផុត។ ដូចជាការបន្តក់ទឹកថ្នាំពណ៌មួយតំណក់តូចចូលទៅក្នុងទឹកមួយធុងធំចំណុះរាប់ពាន់លីត្រ។
soluble solid (ភាគរយសារធាតុរឹងរលាយ ឬ កម្រិតជាតិស្ករ) នៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម ជាពិសេសលើដំណាំហូបផ្លែ ពាក្យនេះសំដៅទៅលើបរិមាណជាតិស្ករ និងសារធាតុរ៉ែផ្សេងៗដែលរលាយក្នុងទឹកផ្លែឈើ ដែលគេតែងតែវាស់ជាខ្នាត Brix ដើម្បីកំណត់ពីភាពផ្អែមរបស់ផ្លែឈើ។ ដូចជាការវាស់បរិមាណស្ករសដែលរលាយក្នុងកែវកាហ្វេ ភាគរយកាន់តែខ្ពស់ កាហ្វេកាន់តែផ្អែម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖