Original Title: Effects of Para Rubber Solution on Grapevine Physiology, Yield and Quality
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃសូលុយស្យុងកៅស៊ូប៉ារ៉ាទៅលើសរីរវិទ្យា ទិន្នផល និងគុណភាពនៃទំពាំងបាយជូរ

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Para Rubber Solution on Grapevine Physiology, Yield and Quality

អ្នកនិពន្ធ៖ Choopong Sukumalanandana, Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Jingtair Siriphanich, Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Surasak Nilnond, Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Niphon Visarathanonth, Dept. of Plant Pathology, Faculty of Agriculture, Kasetsart Univ.

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1988, Kasetsart Journal (Natural Science)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស៊ើបអង្កេតពីប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុងកៅស៊ូប៉ារ៉ា (ប៉ូលីមែរធម្មជាតិ) ជាជម្រើសចំណាយទាបជំនួសសារធាតុគីមី ដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺផ្សិត និងវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់របស់វាទៅលើសរីរវិទ្យា និងទិន្នផលនៃដំណាំទំពាំងបាយជូរ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តជាពីរដំណាក់កាលគឺរដូវវស្សា និងរដូវប្រាំង ដោយបាញ់សូលុយស្យុងកៅស៊ូប៉ារ៉ាក្នុងកំហាប់ផ្សេងៗគ្នា (០ ដល់ ៥%) លើពូជទំពាំងបាយជូរពីរប្រភេទផ្សេងគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Water Application (Control Baseline)
ការបាញ់ទឹកធម្មតា (វត្ថុបញ្ជា)
មិនចំណាយថវិកា និងងាយស្រួលអនុវត្តបំផុត។ មិនមានផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ មិនមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការការពារជំងឺផ្សិត ហើយក៏មិនមានឥទ្ធិពលជំរុញទិន្នផល ឬភាពផ្អែមរបស់ទំពាំងបាយជូរឡើយ។ អត្រាជាប់ផ្លែ (Fruit set) មានកម្រិតទាបត្រឹម ២៨.២៤% និងមានអត្រាកើតជំងឺផ្សិតខ្ពស់រហូតដល់ ៧៣.៩០%។
5% Para Rubber Solution
ការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុងកៅស៊ូប៉ារ៉ាកំហាប់ ៥%
ជួយបង្កើនអត្រាជាប់ផ្លែបានយ៉ាងខ្ពស់ និងបង្កើនបរិមាណសារធាតុរឹងរលាយ (ភាពផ្អែម) នៃផ្លែ។ វាជាវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិដែលជួយកាត់បន្ថយរំហួតទឹកបានខ្លះៗ។ ធ្វើឱ្យសាច់ទំពាំងបាយជូរប្រែជាទន់ជាងមុន និងមិនអាចកម្ចាត់ជំងឺផ្សិតបានទាំងស្រុងនោះទេ (ត្រឹមពន្យារពេលការកកើតស្ប៉ូរ៉ង់បាន១ថ្ងៃ)។ អត្រាជាប់ផ្លែកើនដល់ ៨០.៩២% និងកម្រិតភាពផ្អែម (SSC) កើនដល់ ១៥.៧៦% ប៉ុន្តែភាពរឹងរបស់ផ្លែធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ០.៤៨ គីឡូក្រាម។
Chemical Fungicide (Dithane M 45)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី (Dithane M 45)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការគ្រប់គ្រង និងទប់ស្កាត់ការរីករាលដាលនៃជំងឺផ្សិតស្លឹក (Downy mildew) លើដំណាំទំពាំងបាយជូរ។ ជាសារធាតុគីមីដែលអាចបន្សល់ទុកនូវសំណល់ពុល ប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងតម្រូវឱ្យចំណាយថវិកាខ្ពស់ក្នុងការទិញ។ អាចបញ្ឈប់ការកកើតស្ប៉ូរ៉ង់នៃផ្សិត Plasmopara viticola បានទាំងស្រុងចាប់ពីថ្ងៃទី២ ក្រោយពេលបាញ់ថ្នាំរួច។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្រ្តនេះទាមទារវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិដែលអាចរកបានក្នុងស្រុក ព្រមទាំងឧបករណ៍វិភាគកសិកម្មមួយចំនួននៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តនគរបឋម ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើពូជទំពាំងបាយជូរ 'White Malaga' និង 'Cardinal'។ អាកាសធាតុត្រូពិចនៅក្នុងតំបន់នេះគឺស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់ ពិសេសសម្រាប់កសិករកម្ពុជាដែលកំពុងស្វែងរកដំណោះស្រាយចំណាយទាបពីវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិដើម្បីបង្កើនទិន្នផល និងទប់ទល់ជំងឺផ្សិតក្នុងរដូវវស្សា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកសាកល្បងអនុវត្តបាននៅក្នុងវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការដាំដុះដំណាំទំពាំងបាយជូរ។

ជារួម ការប្រើប្រាស់ជ័ររាវកៅស៊ូប៉ារ៉ាគឺជាជម្រើសបឋមដ៏មានសក្តានុពលមួយសម្រាប់ការបង្កើនទិន្នផល និងគុណភាពទំពាំងបាយជូរ ទោះបីជាវាមិនអាចជំនួសថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមីបាន១០០% ក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺ Downy mildew ក៏ដោយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសរីរវិទ្យាដំណាំ និងជំងឺផ្សិត: និស្សិតត្រូវសិក្សាពីវដ្តជីវិតរបស់ដំណាំទំពាំងបាយជូរ និងយន្តការនៃការចម្លងរោគរបស់ផ្សិត Plasmopara viticola ដោយប្រើប្រាស់ Optical Microscope ដើម្បីតាមដានការលូតលាស់របស់ស្ប៉ូរ៉ង់លើផ្ទៃស្លឹក។
  2. រៀបចំការចម្រាញ់ និងលាយសូលុយស្យុងកៅស៊ូប៉ារ៉ា: អនុវត្តការលាយជ័រកៅស៊ូខាប់ជាមួយទឹក និងសារធាតុជំនួយ Surfactant (ដូចជា Shellestrol) ក្នុងកំហាប់ ១% ដល់ ៥% ដោយត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការគ្រប់គ្រងកម្រិត pH ដើម្បីកុំឱ្យជ័រកក (Agglutination)។
  3. សាកល្បងអនុវត្តផ្ទាល់លើកូនដំណាំក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ (Greenhouse): បាញ់សូលុយស្យុងលើកូនទំពាំងបាយជូរក្នុងផើង រួចតាមដានអត្រារំហួតទឹក (Transpiration rate) ប្រចាំថ្ងៃដោយប្រើប្រាស់ Digital Weighing Scale ដើម្បីថ្លឹងទម្ងន់ទឹកដែលបាត់បង់ និងវាយតម្លៃការរលាកស្លឹក (Phytotoxicity)។
  4. វាយតម្លៃទិន្នផល និងគុណភាពផ្លែនៅទីវាល: អនុវត្តការបាញ់ថ្នាំលើចម្ការជាក់ស្តែងនៅរដូវវស្សា ព្រមទាំងប្រមូលទិន្នន័យពីអត្រាជាប់ផ្លែ។ ប្រើប្រាស់ Hand Refractometer ដើម្បីវាស់កម្រិតភាពផ្អែម (SSC) និង Penetrometer ដើម្បីវាស់ភាពរឹងរបស់សាច់ផ្លែទំពាំងបាយជូរ។
  5. សិក្សាពីការរួមបញ្ចូលគ្នាក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត និងជំងឺ (IPM): ស្រាវជ្រាវបន្ថែមពីការប្រើប្រាស់ប៉ូលីមែរកៅស៊ូប៉ារ៉ា រួមផ្សំជាមួយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតក្នុងកម្រិតទាបបំផុត (Low-dose fungicides) ដើម្បីស្វែងរកចំណុចដែលផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Transpiration (រំហួតទឹកពីសរីរាង្គរុក្ខជាតិ) ជាដំណើរការដែលទឹករំហួតចេញពីរុក្ខជាតិទៅក្នុងបរិយាកាស ភាគច្រើនតាមរយៈរន្ធតូចៗនៅលើផ្ទៃស្លឹកដែលហៅថាស្តូម៉ាត (stomata) ដើម្បីជួយទាញទឹកពីឫសមកចិញ្ចឹមដើម។ ដូចជាការបែកញើសរបស់មនុស្សនៅពេលក្តៅ ដើម្បីធ្វើឱ្យរាងកាយត្រជាក់ និងបញ្ចេញជាតិទឹកពីក្នុងខ្លួន។
Downy mildew (ជំងឺផ្សិតសីរា ឬផ្សិតម្សៅ) ជាជំងឺម្យ៉ាងបង្កឡើងដោយមេរោគផ្សិត Plasmopara viticola ដែលបំផ្លាញស្លឹក និងផ្លែទំពាំងបាយជូរ ធ្វើឱ្យមានស្នាមអុចៗពណ៌លឿងនៅលើស្លឹក និងដុះសរសៃផ្សិតពណ៌សនៅផ្នែកខាងក្រោមស្លឹកនារដូវវស្សា។ ដូចជាជំងឺផ្តាសាយធំដែលឆ្លងលឿននៅរដូវភ្លៀង ធ្វើឱ្យដើមឈើចុះខ្សោយ និងខូចផល។
Sporangiophore (ទងបង្កើតស្ប៉ឺផ្សិត) ជារចនាសម្ព័ន្ធរបស់ផ្សិតដែលដុះលូតលាស់ចេញមកក្រៅ (ជាទូទៅតាមរន្ធស្តូម៉ាតរបស់ស្លឹក) ដើម្បីបង្កើត និងបញ្ចេញស្ប៉ឺ (spores) សម្រាប់ការបន្តពូជ និងការឆ្លងរាលដាលទៅដើមរុក្ខជាតិផ្សេងទៀត។ ដូចជាដើមផ្កាដែលលូតចេញមកដើម្បីបញ្ចេញលម្អងហើរតាមខ្យល់ទៅបង្កាត់ពូជនៅកន្លែងផ្សេង។
Fruit set (ការជាប់ផ្លែ) ជាដំណាក់កាលដែលផ្ការបស់រុក្ខជាតិប្រែខ្លួនទៅជាកូនផ្លែបានសម្រេច បន្ទាប់ពីការបង្កកំណើត (លម្អង) រួចរាល់។ អត្រាជាប់ផ្លែខ្ពស់មានន័យថាផ្កាភាគច្រើនមិនជ្រុះ និងប្រែជាផ្លែ។ ដូចជាការប្រែក្លាយពីពងមាន់ដែលបង្កកំណើតរួច ទៅជាកូនមាន់នៅក្នុងសំបកដោយជោគជ័យ។
Soluble solid content (បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយ ឬកម្រិតភាពផ្អែម) ជារង្វាស់ទម្ងន់នៃសារធាតុដែលរលាយក្នុងទឹកផ្លែឈើ (គិតជាភាគរយ) ដែលភាគច្រើនតំណាងឱ្យបរិមាណជាតិស្ករសរុប និងត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីវាយតម្លៃភាពផ្អែម និងកម្រិតភាពទុំរបស់ផ្លែទំពាំងបាយជូរ។ ដូចជាការវាស់ថាតើយើងបានដាក់ស្ករប៉ុន្មានស្លាបព្រាទៅក្នុងកែវទឹកក្រូចឆ្មារ ដើម្បីដឹងថាវាផ្អែមកម្រិតណា។
Phytotoxicity (ការពុលលើរុក្ខជាតិ) ជាឥទ្ធិពលពុលដែលបង្កឡើងដោយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ឬថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតខុសកម្រិត ដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិរលាកស្លឹក ក្រិន លូតលាស់មិនល្អ ឬងាប់។ ដូចជាការលាបឡេលើស្បែកខុសប្រភេទ ឬច្រើនពេក ដែលធ្វើឱ្យស្បែករបស់យើងរលាកក្រហម។
Natural polymer (ប៉ូលីមែរធម្មជាតិ) ជាម៉ូលេគុលខ្សែវែងដែលកើតឡើងដោយធម្មជាតិ (ដូចជាជ័រកៅស៊ូប៉ារ៉ា) ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងកសិកម្មដើម្បីបង្កើតជាស្រទាប់ស្តើងរុំព័ទ្ធស្លឹកឈើ សម្រាប់ការពារការបាត់បង់ជាតិទឹក ឬទប់ស្កាត់ការជ្រៀតចូលនៃមេរោគផ្សិត។ ដូចជាការប្រើស្លឹកចេក ឬថង់ប្លាស្ទិកមករុំនំដើម្បីកុំឱ្យវាស្ងួត និងការពារពីធូលីដីនៅខាងក្រៅ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖