Original Title: Effect of supplements based on fishmeal or cottonseed cake and management system on the performance and economic efficiency of exotic hens in Burkina Faso
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1039
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃអាហារបំប៉នផ្សំពីម្សៅត្រី ឬកាកគ្រាប់កប្បាស និងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទៅលើទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃមេមាន់ពូជនាំចូលក្នុងប្រទេសប៊ូគីណាហ្វាសូ

ចំណងជើងដើម៖ Effect of supplements based on fishmeal or cottonseed cake and management system on the performance and economic efficiency of exotic hens in Burkina Faso

អ្នកនិពន្ធ៖ S. Pousga (Centre National de la Recherche Scientifique et Technologique), H. Boly (Universite de Ouagadougou), J.E. Lindberg (Swedish University of Agricultural Sciences), B. Ogle (Swedish University of Agricultural Sciences)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017, Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Animal Nutrition and Poultry Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការចិញ្ចឹមបក្សីនៅប្រទេសប៊ូគីណាហ្វាសូប្រឈមនឹងបញ្ហាថ្លៃចំណីខ្ពស់ ជាពិសេសការនាំចូលម្សៅត្រី ដូច្នេះការស្វែងរកប្រភពប្រូតេអ៊ីនក្នុងស្រុកដែលមានតម្លៃសមរម្យដូចជាកាកគ្រាប់កប្បាស គឺជារឿងចាំបាច់ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល និងប្រាក់ចំណេញ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាត្រូវបានធ្វើឡើងដោយបែងចែកមេមាន់ពូជនាំចូលឈ្មោះ Isa Brown ចំនួន ១២០ ក្បាល ទៅជា ៤ ប្រព័ន្ធនៃការផ្តល់ចំណី និងការគ្រប់គ្រងផ្សេងៗគ្នាក្នុងរយៈពេល ៦ ខែ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Confined with Cottonseed/Bran diet (CCB)
ការចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងទាំងស្រុងជាមួយចំណីលាយកាកគ្រាប់កប្បាស និងកន្ទក់ (CCB)
ផ្តល់ទិន្នផលពងខ្ពស់បំផុត អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ល្អប្រសើរ និងមានថ្លៃដើមផលិតពងទាបជាងគេ។ ទាមទារការចំណាយដើមទុនទាំងស្រុងលើចំណី និងត្រូវការប្រព័ន្ធការពារសុវត្ថិភាពខ្ពស់ (មានការងាប់សត្វដោយសារពស់ចូលទ្រុងក្នុងការសិក្សានេះ)។ ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃ ៧២.៤% អត្រាបំប្លែងចំណី ២.៩២ និងប្រាក់ចំណេញ ២.០ ដុល្លារអាមេរិក/គីឡូក្រាមពង។
Semi-scavenging with Cottonseed/Bran diet (SCB)
ការចិញ្ចឹមលែងពាក់កណ្តាលជាមួយចំណីលាយកាកគ្រាប់កប្បាស និងកន្ទក់ (SCB)
ជួយកាត់បន្ថយបរិមាណស៊ីចំណីផ្សំ បង្កើនកម្រិតពណ៌ក្រហមនៃស៊ុត និងផ្តល់ប្រាក់ចំណេញគួរសមធៀបនឹងប្រព័ន្ធប្រើម្សៅត្រី។ ទិន្នផលពងនៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ បើធៀបនឹងការចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុង ដោយសារមាន់មិនមានពេលគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការស៊ីចំណីបំប៉នឱ្យបានគ្រប់តម្រូវការ។ ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃ ២៩.០% អត្រាបំប្លែងចំណី ៤.៩០ និងប្រាក់ចំណេញ ១.៥ ដុល្លារអាមេរិក/គីឡូក្រាមពង។
Semi-scavenging with Fishmeal diet (SFM)
ការចិញ្ចឹមលែងពាក់កណ្តាលជាមួយចំណីលាយម្សៅត្រី (SFM)
ផ្តល់ប្រភពប្រូតេអ៊ីនពីសត្វដែលមានសក្តានុពលសម្រាប់មេមាន់ ប្រសិនបើម្សៅត្រីមានគុណភាពល្អ។ ម្សៅត្រីប្រើក្នុងការសិក្សានេះមានតម្លៃថ្លៃ គុណភាពអន់ (ក្លិនមិនល្អ) និងមានប្រូតេអ៊ីនទាប ធ្វើឱ្យមាន់មិនសូវស៊ី និងទិន្នផលធ្លាក់ចុះ។ ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃ ២០.៨% អត្រាបំប្លែងចំណី ៥.១១ និងប្រាក់ចំណេញ ១.០ ដុល្លារអាមេរិក/គីឡូក្រាមពង។
Scavenging only (SO)
ការចិញ្ចឹមលែងឱ្យរកស៊ីទាំងស្រុងដោយគ្មានចំណីបំប៉ន (SO)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយដើមទុនលើថ្លៃចំណីទាល់តែសោះ ហើយពណ៌ស៊ុតមានភាពស្រស់ល្អដោយសារចំណីធម្មជាតិ។ បរាជ័យទាំងស្រុងសម្រាប់ពូជមាន់នាំចូល ដោយសារកង្វះជីវជាតិពីបរិស្ថាន បណ្តាលឱ្យទិន្នផលពងធ្លាក់ចុះស្ទើរតែស្មើសូន្យ។ ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃត្រឹមតែ ២.៣០% (សរុបបានតែ ១២១ គ្រាប់ ពីមាន់ ៣០ ក្បាល ក្នុងរយៈពេល ៦ ខែ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបក្សី និងការរៀបចំរូបមន្តចំណីកែច្នៃពីវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវភាគខាងត្បូងទីក្រុង Ouagadougou ប្រទេសប៊ូគីណាហ្វាសូ (Burkina Faso) ដែលស្ថិតក្នុងតំបន់អាកាសធាតុស្ងួត-ក្តៅ និងមានប្រភពចំណីធម្មជាតិតិចតួច។ លទ្ធផលនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពដែលបរិស្ថានមិនសូវអំណោយផលសម្រាប់ការលែងមាន់ឱ្យរកស៊ី។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដែលមានអាកាសធាតុត្រូពិកសើម សម្បូរទៅដោយសត្វល្អិត និងកាកសំណល់កសិកម្ម លទ្ធផលនៃការចិញ្ចឹមបែបលែងពាក់កណ្តាលអាចមានភាពល្អប្រសើរជាងនេះ ប្រសិនបើអនុវត្តក្នុងរដូវវស្សា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការស្វែងរកប្រភពប្រូតេអ៊ីនក្នុងស្រុកដែលមានតម្លៃថោកជំនួសវត្ថុធាតុដើមនាំចូលថ្លៃៗ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់អនុវត្តនៅក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា។

សរុបមក ការស្វែងរកវត្ថុធាតុដើមជំនួសប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងការផ្តល់ចំណីបំប៉នឱ្យបានត្រឹមត្រូវស្របតាមប្រព័ន្ធនៃការចិញ្ចឹម គឺជាកត្តាគន្លឹះក្នុងការបង្កើនទិន្នផល និងប្រាក់ចំណេញសម្រាប់វិស័យបក្សីនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីតម្រូវការជីវជាតិរបស់បក្សី: ស្វែងយល់អំពីតម្រូវការកម្រិតប្រូតេអ៊ីន ថាមពល រ៉ែ និងអាស៊ីតអាមីណូរបស់មាន់យកពង (Layer hens) ទៅតាមវគ្គនីមួយៗនៃការលូតលាស់ ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងដូចជា NRC (1994) Nutrient Requirements of Poultry
  2. វាយតម្លៃវត្ថុធាតុដើមចំណីក្នុងស្រុក: ប្រមូល និងវាយតម្លៃតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ (Crude Protein, Dry Matter, Energy) នៃវត្ថុធាតុដើមដែលមានតម្លៃថោក និងងាយរកនៅកម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ ពោត កន្ទក់ កាកសណ្តែកសៀង ម្សៅត្រីចុង ឬ ចកអាសូឡា) ដើម្បីរៀបចំជាមូលដ្ឋានទិន្នន័យចំណី។
  3. រៀបចំរូបមន្តចំណីដោយកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រជំនាញដូចជា WinFeedExcel Solver ដើម្បីរៀបចំរូបមន្តចំណីដែលបំពេញតម្រូវការជីវជាតិបក្សី ក្នុងតម្លៃថោកបំផុត (Least-cost formulation) និងធានាបាននូវតុល្យភាពអាស៊ីតអាមីណូ។
  4. រៀបចំការពិសោធន៍ផ្ទាល់: អនុវត្តការពិសោធន៍នៅកសិដ្ឋាន ដោយបែងចែកប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងផ្សេងៗគ្នា (ចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងទាំងស្រុង vs. លែងពាក់កណ្តាល) ព្រមទាំងប្រមូលទិន្នន័យបរិមាណស៊ីចំណី ទិន្នផលពង និងគុណភាពស៊ុតឱ្យបានជាប្រចាំ (ឧទាហរណ៍៖ រយៈពេល ៣ ទៅ ៦ ខែ)។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា MINITABSPSS (GLM procedure) សម្រាប់វិភាគភាពខុសគ្នានៃទិន្នផល និងគណនាប្រាក់ចំណេញធៀបនឹងថ្លៃដើមចំណី (Gross Margin Analysis) ក្នុងមួយគីឡូក្រាមពង ដើម្បីរក្សារូបមន្តដែលចំណេញបំផុត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Semi-scavenging (ការចិញ្ចឹមបែបលែងពាក់កណ្តាល) ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមសត្វដែលអនុញ្ញាតឱ្យសត្វដើររកស៊ីចំណីដោយខ្លួនឯងនៅពេលថ្ងៃ (ដូចជា សត្វល្អិត និងគ្រាប់រុក្ខជាតិ) រួចផ្តល់ចំណីបំប៉នបន្ថែមនៅពេលល្ងាច ឬពេលព្រឹក ហើយដាក់ចូលក្នុងទ្រុងវិញនៅពេលយប់។ ដូចជាកូនក្មេងដែលរត់លេង និងរកនំញ៉ាំនៅខាងក្រៅខ្លះនៅពេលថ្ងៃ រួចត្រលប់មកញ៉ាំបាយបន្ថែមនៅផ្ទះពេលល្ងាច។
Feed conversion ratio (អត្រាបំប្លែងចំណី) រង្វាស់ប្រាប់ពីបរិមាណចំណីសរុបដែលសត្វស៊ី (គិតជាគីឡូក្រាម) ដើម្បីបង្កើតបានជាផលិតផលមួយគីឡូក្រាម (ដូចជាសាច់ ឬពងមាន់)។ អត្រានេះកាន់តែទាប មានន័យថាសត្វស៊ីចំណីតិចតែផ្តល់ផលច្រើន ដែលផ្តល់ផលចំណេញខាងសេដ្ឋកិច្ចកសិដ្ឋាន។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើម៉ូតូស៊ីសាំងប៉ុន្មានលីត្រ ដើម្បីជិះបានចម្ងាយ ១០០ គីឡូម៉ែត្រ (ស៊ីសាំងតិច តែជិះបានឆ្ងាយ)។
Hen-day production (ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃគិតតាមក្បាលមាន់រស់) ភាគរយនៃចំនួនស៊ុតដែលផលិតបាន ធៀបនឹងចំនួនមេមាន់ដែលនៅរស់ជាក់ស្តែងនៅក្នុងហ្វូងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ វាប្រើសម្រាប់បង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្តល់ពងរបស់មាន់ដែលមិនទាន់ងាប់។ ដូចជាការគិតភាគរយសិស្សដែលប្រឡងជាប់ ធៀបនឹងចំនួនសិស្សដែលបានមកអង្គុយប្រឡងជាក់ស្តែងក្នុងថ្នាក់រៀន។
Hen-housed production (ទិន្នផលពងប្រចាំថ្ងៃគិតតាមក្បាលមាន់ដើមគ្រា) ភាគរយនៃចំនួនស៊ុតសរុបដែលផលិតបាន ធៀបនឹងចំនួនមេមាន់ដើមគ្រាដែលទើបនឹងដាក់ចូលទ្រុងចិញ្ចឹមដំបូងបង្អស់ (ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការបាត់បង់ដោយសារមាន់ងាប់ក្នុងកំឡុងពេលចិញ្ចឹមផងដែរ)។ វាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចរួមពិតប្រាកដនៃកសិដ្ឋាន។ ដូចជាការគិតភាគរយសិស្សដែលប្រឡងជាប់ ធៀបនឹងបញ្ជីឈ្មោះសិស្សចុះឈ្មោះសរុបតាំងពីដើមឆ្នាំ (បូកបញ្ចូលទាំងអ្នកបោះបង់ការសិក្សាពាក់កណ្តាលទី)។
Haugh unit (ឯកតា Haugh) រង្វាស់ស្តង់ដារអន្តរជាតិសម្រាប់វាយតម្លៃគុណភាពខាងក្នុងនៃស៊ុត ដោយគណនាផ្អែកលើកម្ពស់ផ្នែកសនៃស៊ុត (albumen) និងទម្ងន់របស់ស៊ុត។ ឯកតាកាន់តែខ្ពស់ បញ្ជាក់ថាស៊ុតមានគុណភាពកាន់តែល្អ និងស្រស់។ ដូចជាការវាស់កម្រិតភាពហាប់ណែន និងភាពស្រស់របស់ផ្លែឈើ ដើម្បីដឹងថាវាថ្មី ឬទុកយូរថ្ងៃហើយ។
Gossypol (ហ្កូស៊ីប៉ូល) សារធាតុពុលម្យ៉ាងដែលមានតាមធម្មជាតិនៅក្នុងគ្រាប់កប្បាស ដែលអាចធ្វើឱ្យមាន់ពុល និងធ្វើឱ្យផ្នែកក្រហមនៃស៊ុតប្រែពណ៌ទៅជាខៀវ-បៃតង ប្រសិនបើមាន់ស៊ីក្នុងបរិមាណច្រើនពេក។ ដូចជាជ័រក្នុងមើមដំឡូងមីឆៅ ដែលទាមទារការចម្អិន ឬកែច្នៃជាមុន ទើបមនុស្ស ឬសត្វអាចបរិភោគបានដោយសុវត្ថិភាពដោយមិនពុល។
Ideal Protein concept (គោលគំនិតប្រូតេអ៊ីនល្អឥតខ្ចោះ) ទ្រឹស្តីនៃការរៀបចំរូបមន្តចំណីសត្វ ដែលផ្តល់នូវសមាមាត្រអាស៊ីតអាមីណូចាំបាច់យ៉ាងត្រឹមត្រូវបំផុតតាមតម្រូវការរបស់សត្វ ដើម្បីឱ្យសត្វលូតលាស់បានល្អបំផុតដោយមិនមានការខ្ជះខ្ជាយជីវជាតិប្រូតេអ៊ីនលើសកម្រិត។ ដូចជាការធ្វើនំខេក ដែលទាមទារការវាស់ស្ទង់គ្រឿងផ្សំ (ម្សៅ ស្ករ ស៊ុត) ក្នុងសមាមាត្រដ៏ត្រឹមត្រូវមួយ ដើម្បីឱ្យនំចេញមកឆ្ងាញ់ និងមិនខូចទ្រង់ទ្រាយ។
Metabolisable energy (ថាមពលមេតាបូលីស) បរិមាណថាមពលសុទ្ធនៅក្នុងចំណី ដែលរាងកាយសត្វអាចស្រូបយកទៅប្រើប្រាស់បានសម្រាប់ចិញ្ចឹមរាងកាយ និងផលិតជាស៊ុតឬសាច់ បន្ទាប់ពីដកថាមពលដែលបាត់បង់តាមរយៈលាមក និងទឹកនោមចេញរួចរាល់។ ដូចជាប្រាក់ខែសល់សុទ្ធក្នុងហោប៉ៅរបស់អ្នក បន្ទាប់ពីដកកាត់ពន្ធ និងការចំណាយផ្សេងៗរបស់ក្រុមហ៊ុនរួចរាល់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖