Original Title: Environmental Assessment of an Egg Production Supply Chain using Life Cycle Assessment
Source: www.aecl.org
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ការវាយតម្លៃបរិស្ថាននៃខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ផលិតកម្មស៊ុតដោយប្រើប្រាស់ការវាយតម្លៃវដ្តជីវិត

ចំណងជើងដើម៖ Environmental Assessment of an Egg Production Supply Chain using Life Cycle Assessment

អ្នកនិពន្ធ៖ S.G. Wiedemann, E.J. McGahan

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2011 Australian Egg Corporation Limited

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះធ្វើការវាយតម្លៃនិងវាស់វែងពីផលប៉ះពាល់បរិស្ថាននិងការប្រើប្រាស់ធនធានសំខាន់ៗ (ឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ទឹក និងថាមពល) នៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ផលិតកម្មស៊ុតនៅប្រទេសអូស្ត្រាលី ដោយប្រៀបធៀបរវាងប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងនិងប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមលែងក្រៅ (Free range)។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃវដ្តជីវិត (Life Cycle Assessment - LCA) ស្របតាមស្តង់ដារអន្តរជាតិ ISO 14040 ដើម្បីតាមដានរាល់ដំណើរការទាំងអស់តាំងពីការចាប់ផ្តើមរហូតដល់បញ្ចប់ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មបឋម។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញថា ផលិតកម្មស៊ុតនៅប្រទេសអូស្ត្រាលីមានប្រសិទ្ធភាពបរិស្ថានខ្ពស់ ដោយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងការប្រើប្រាស់ថាមពលមានកម្រិតទាបបើធៀបនឹងអន្តរជាតិ។ កត្តាជំរុញចម្បងនៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថានទាំងនេះ គឺកើតចេញពីការផលិតចំណីសត្វ ការគ្រប់គ្រងលាមកសត្វ និងការប្រើប្រាស់ថាមពលអគ្គិសនីក្នុងកសិដ្ឋាន។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
កម្រិតនៃការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ទាប (Low GHG Emissions) ផលិតកម្មស៊ុតក្នុងទ្រុងបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់តិចជាងការចិញ្ចឹមលែងក្រៅ (Free range) ដោយសារតែការចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងមានអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) និងផលិតភាពល្អជាង ដែលកាត់បន្ថយតម្រូវការចំណីសរុប។ ១,៣ គីឡូក្រាម CO2-e/kg សម្រាប់ការចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុង បៀបធៀបនឹង ១,៦ គីឡូក្រាម CO2-e/kg សម្រាប់ការចិញ្ចឹមលែងក្រៅ។
តម្រូវការថាមពលសរុប (Cumulative Energy Demand) ការប្រើប្រាស់ថាមពលសម្រាប់ការផលិតស៊ុតក្នុងទ្រុងមានកម្រិតទាបជាងការសិក្សានៅតំបន់អឺរ៉ុប ដោយថាមពលភាគច្រើនត្រូវបានប្រើប្រាស់ទៅលើការផលិតចំណីសត្វ និងអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ក្នុងកសិដ្ឋាន។ ១០,៧ MJ ក្នុងមួយគីឡូក្រាមស៊ុតសម្រាប់ការចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុង និង ១៣,១ MJ សម្រាប់ការចិញ្ចឹមលែងក្រៅ។
ការប្រើប្រាស់ទឹកភាគច្រើនជាទឹកបៃតង (Green Water Dominance) ថ្វីត្បិតតែស្នាមជើងទឹក (Water Footprint) សរុបមានទំហំធំ ប៉ុន្តែទឹកចំនួន ៩៥ ទៅ ៩៦% គឺជាទឹកភ្លៀង (Green water) ដែលដំណាំចំណីសត្វស្រូបយក រីឯការប្រើប្រាស់ទឹកដែលមានការប្រកួតប្រជែងផ្ទាល់ (Blue water) គឺមានបរិមាណតិចតួចបំផុត។ ស្នាមជើងទឹកសរុបមានចន្លោះពី ២១៨៧ ទៅ ២៥៤៣ លីត្រ/គ.ក្រ ខណៈទឹកបូមប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង (ABS water) មានត្រឹមតែ ១៧,៤ ទៅ ១៧,៥ លីត្រ/គ.ក្រ ប៉ុណ្ណោះ។
ផលប៉ះពាល់ចម្បងពីចំណីសត្វ (Dominant Impact of Feed Production) ការផលិតចំណី ការប្រើប្រាស់ជីសម្រាប់ដាំដំណាំចំណីសត្វ និងអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) គឺជាប្រភពធំបំផុតនៃការបញ្ចេញកាបូន ការប្រើប្រាស់ថាមពល និងទឹកនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម។ ចំណីសត្វចូលរួមចំណែក ៥៥% នៃការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់សរុបនៅក្នុងប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុង។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

ដើម្បីកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថានបន្ថែមទៀត របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍សំខាន់ៗដែលពាក់ព័ន្ធនឹងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ទាំងមូល។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
កសិករ និងអ្នកគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋាន (Farmers and Farm Managers) ត្រូវអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ចំណីសត្វ តាមរយៈការកែលម្អអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថាមពលអគ្គិសនីក្នុងកសិដ្ឋានដើម្បីកាត់បន្ថយការបញ្ចេញ GHG និងសន្សំសំចៃការចំណាយ។ ខ្ពស់ (High)
សមាគមឧស្សាហកម្មស៊ុត (Egg Industry Associations) ត្រូវប្រមូលទិន្នន័យគោល (Benchmarking data) ស្តីពីការប្រើប្រាស់ទឹក និងថាមពលនៅទូទាំងឧស្សាហកម្ម ដើម្បីកំណត់គោលដៅកែលម្អឱ្យកាន់តែច្បាស់លាស់។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ (Research Institutions) ធ្វើការស្រាវជ្រាវបន្ថែមដើម្បីវាស់វែង និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពកត្តាបញ្ចេញឧស្ម័នពីលាមកសត្វ (manure emission factors) រួមទាំងអាម៉ូញាក់ និងនីត្រូសអុកស៊ីត ជាពិសេសសម្រាប់ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុងទំនើប។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅក្នុងវិស័យចិញ្ចឹមបក្សីពាណិជ្ជកម្ម។ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃវដ្តជីវិត (LCA) អាចជួយកសិដ្ឋាននៅកម្ពុជាក្នុងការកំណត់នូវចំណុចខ្សោយ ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្ម (ចំណី និងថាមពល) និងកាត់បន្ថយការបំពុលបរិស្ថាន។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការអនុលោមតាមគោលការណ៍ផលិតកម្មដែលសន្សំសំចៃធនធាន និងយកចិត្តទុកដាក់លើបរិស្ថាន នឹងជួយឱ្យឧស្សាហកម្មស៊ុតកម្ពុជាមាននិរន្តរភាពយូរអង្វែង និងមានលទ្ធភាពប្រកួតប្រជែងតម្លៃទីផ្សារ។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការប្រមូលទិន្នន័យមូលដ្ឋាន (Baseline Data Collection): ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ (MAFF) សហការជាមួយសមាគមអ្នកចិញ្ចឹមសត្វកម្ពុជា គួរចាប់ផ្តើមកម្មវិធីប្រមូលទិន្នន័យពីការប្រើប្រាស់ចំណី ទឹក និងអគ្គិសនី ពីកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់យកស៊ុតធំៗ ដើម្បីបង្កើតទិន្នន័យគោល (Benchmark) ប្រចាំប្រទេស។
  2. ការបណ្តុះបណ្តាលពីប្រសិទ្ធភាពចំណីសត្វ (Feed Efficiency Training): សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) និងមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត គួររៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសដល់កសិករ ផ្តោតលើការកែលម្អគុណភាពចំណី និងការគ្រប់គ្រងអត្រា FCR ដើម្បីកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយ។
  3. ការលើកកម្ពស់ថាមពលកកើតឡើងវិញ (Renewable Energy Promotion): វិស័យឯកជន ធនាគារ ឬអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល គួរបង្កើតកញ្ចប់ឥណទានបៃតង (Green Loans) ដើម្បីលើកទឹកចិត្តដល់ម្ចាស់កសិដ្ឋានក្នុងការដំឡើងផ្ទាំងសូឡា និងប្រព័ន្ធ Biogas សំដៅកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់អគ្គិសនីពីបណ្តាញជាតិ និងការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។
  4. ការណែនាំស្តង់ដារការវាយតម្លៃវដ្តជីវិត (Introduction to LCA Standards): វិទ្យាស្ថានស្តង់ដារកម្ពុជា (ISC) គួរតែណែនាំនិងសម្រួលស្តង់ដារ ISO 14040 សម្រាប់ការវាយតម្លៃបរិស្ថានក្នុងវិស័យកសិឧស្សាហកម្ម ដើម្បីរៀបចំខ្លួនស្របតាមតម្រូវការទីផ្សារតំបន់និងអន្តរជាតិនៅថ្ងៃអនាគត។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Life Cycle Assessment (LCA) ជាវិធីសាស្ត្រសម្រាប់វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថាននៃផលិតផលមួយតាំងពីការចាប់ផ្តើមប្រមូលវត្ថុធាតុដើម រហូតដល់ការបញ្ចប់វដ្តជីវិតរបស់វា។ ក្នុងការអនុវត្ត វាជួយអ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ និងអ្នកស្រាវជ្រាវដឹងពីចំណុចដែលបញ្ចេញការបំពុលខ្លាំងបំផុតក្នុងខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម ដើម្បីដាក់ចេញវិធានការកាត់បន្ថយចំគោលដៅ។ ដូចជាការពិនិត្យមើលប្រវត្តិរូបសុខភាពរបស់ទំនិញមួយតាំងពីកើតរហូតដល់ស្លាប់ ដើម្បីដឹងថាវាធ្វើបាបបរិស្ថានកម្រិតណា។
Feed Conversion Ratio (FCR) ជារង្វាស់បញ្ជាក់ពីបរិមាណចំណីសត្វ (គីឡូក្រាម) ដែលត្រូវការដើម្បីផលិតបានសាច់ឬស៊ុតមួយគីឡូក្រាម។ ក្នុងកសិកម្ម អត្រា FCR កាន់តែទាប មានន័យថាកសិដ្ឋានចំណាយចំណីតិចតែទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ ដែលជួយកាត់បន្ថយទាំងការចំណាយសេដ្ឋកិច្ច និងផលប៉ះពាល់បរិស្ថានពីការផលិតចំណី។ ដូចជារង្វាស់ស៊ីសាំងរបស់ឡានដែរ គឺការវាស់ថាតើសត្វស៊ីចំណីប៉ុន្មានគីឡូទើបបង្កើតបានស៊ុតមួយគីឡូក្រាម។
Carbon Dioxide Equivalent (CO2-e) ជាខ្នាតរង្វាស់ស្តង់ដារដែលបំប្លែងឥទ្ធិពលនៃការកើនឡើងកម្តៅផែនដីនៃឧស្ម័នផ្សេងៗ (ដូចជាមេតាន ឬនីត្រូសអុកស៊ីត) ទៅជាបរិមាណស្មើគ្នានៃឧស្ម័នកាបូនិច។ វាជួយឱ្យរដ្ឋាភិបាលងាយស្រួលបូកសរុបនិងរាយការណ៍ពីការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់សរុបក្នុងក្របខ័ណ្ឌជាតិ។ ដូចជាការប្តូររូបិយប័ណ្ណបរទេសផ្សេងៗ (លុយបាត ដុង យ៉េន) មកជាប្រាក់រៀលតែមួយ ដើម្បីងាយស្រួលគិតលុយសរុប។
Cumulative Energy Demand (CED) ជាការបូកសរុបនូវរាល់ថាមពលទាំងអស់ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយផ្ទាល់និងដោយប្រយោលពេញមួយខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មទាំងមូល។ វាជួយសូចនាករសម្រាប់អ្នករៀបចំគោលនយោបាយវាស់ស្ទង់ថាតើប្រព័ន្ធផលិតកម្មមួយប្រើប្រាស់ធនធានថាមពលអស់កម្រិតណា ដើម្បីរកយុទ្ធសាស្ត្រសន្សំសំចៃ។ ដូចជាការបូកសរុបវិក័យប័ត្រភ្លើងនិងសាំងទាំងអស់របស់អ្នកពាក់ព័ន្ធ តាំងពីកសិករដាំចំណីសត្វរហូតដល់រោងចក្រវេចខ្ចប់ស៊ុត។
Green Water ជាបរិមាណទឹកភ្លៀងដែលត្រូវបានស្តុកទុកក្នុងដី ហើយត្រូវបានស្រូបយកដោយរុក្ខជាតិ (ដូចជាដំណាំចំណីសត្វ)។ ការយល់ដឹងពីទឹកបៃតងជួយអ្នករៀបចំគោលនយោបាយកសិកម្មដឹងថា ការផលិតនោះពឹងផ្អែកលើអាកាសធាតុនិងទឹកភ្លៀងច្រើនជាងការដណ្តើមប្រភពទឹកប្រកួតប្រជែងដទៃទៀត។ ដូចជាទឹកភ្លៀងធម្មជាតិដែលស្រោចស្រពដំណាំដោយផ្ទាល់ ដោយមិនបាច់ឱ្យកសិករខំប្រឹងបូមទឹកពីទន្លេឬអណ្តូងមកស្រោចឡើយ។
Blue Water ជាបរិមាណទឹកសាបដែលត្រូវបានបូមចេញពីប្រភពទឹកលើដី (ទន្លេ បឹង) ឬទឹកក្រោមដី ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងផលិតកម្ម។ វាមានសារៈសំខាន់ក្នុងការគ្រប់គ្រងធនធានទឹក និងការវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការដណ្តើមទឹកគ្នារវាងវិស័យកសិកម្ម ឧស្សាហកម្ម និងការប្រើប្រាស់ក្នុងទីក្រុង។ ដូចជាទឹកម៉ាស៊ីន ឬទឹកអណ្តូងដែលយើងត្រូវចំណាយកម្លាំងនិងលុយដើម្បីបូមយកមកប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ។
System Expansion ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងការវាយតម្លៃវដ្តជីវិត (LCA) ដែលពង្រីកព្រំដែននៃការសិក្សាដើម្បីរាប់បញ្ចូលទាំងផលប្រយោជន៍នៃអនុផលដែលកាត់បន្ថយបន្ទុកបរិស្ថាននៅកន្លែងផ្សេង។ ឧទាហរណ៍ ការយកលាមកសត្វទៅធ្វើជីជំនួសជីគីមី ជួយកាត់បន្ថយការបញ្ចេញកាបូនពីការផលិតជីគីមី។ ដូចជាការទិញមាន់មួយក្បាលបានទាំងសាច់និងរោម ហើយយើងគិតតម្លៃរោមមាន់ដែលលក់បាននោះមកទូទាត់កាត់បន្ថយថ្លៃដើមទិញមាន់វិញ។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖