Original Title: Productivity of auxin-treated sugarcane bud chip under field conditions
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលិតភាពនៃពន្លកអំពៅដែលត្រូវបានព្យាបាលដោយអុកស៊ីនក្រោមលក្ខខណ្ឌដាំដុះក្នុងចំការ

ចំណងជើងដើម៖ Productivity of auxin-treated sugarcane bud chip under field conditions

អ្នកនិពន្ធ៖ Darwin M. Cacal (Isabela State University), Janet P. Pablo (Benguet State University), Darwin A. Basquial (Benguet State University), Esther Josephine D. Sagalla (Benguet State University), Leila Mary A. Ayban (Benguet State University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ វិធីសាស្ត្រដាំអំពៅ (Saccharum officinarum) ជាប្រពៃណីទាមទារការប្រើប្រាស់ដើមពូជច្រើនដែលនាំឱ្យចំណាយខ្ពស់ ខណៈការដាំដោយប្រើពន្លក (Bud chip) ជួបប្រទះបញ្ហាអត្រាងាប់ច្រើននៅក្នុងចំការ។ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់អ័រម៉ូនអុកស៊ីន (Auxin) លើពន្លកអំពៅដើម្បីបង្កើនការលូតលាស់ ទិន្នផល និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់ការរចនាបែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (RCBD) ដោយមាន ១១ ជម្រើសនៃការព្យាបាល ដើម្បីប្រៀបធៀបកំហាប់ និងរយៈពេលនៃការត្រាំអ័រម៉ូនផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional Seed Cane Planting (T1)
ការដាំដោយប្រើដើមពូជប្រពៃណី (T1)
ងាយស្រួលអនុវត្ត កសិករភាគច្រើនធ្លាប់ស្គាល់ និងមានអត្រារស់រាននៅដំណាក់កាលដំបូងខ្ពស់ (១០/១០ ដើម) ដោយមិនបាច់បណ្តុះក្នុងថ្នាល។ ត្រូវការបរិមាណពូជច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ (៦-១០ តោន/ហិកតា) ដែលនាំឱ្យចំណាយខ្ពស់លើការដឹកជញ្ជូន និងកម្លាំងពលកម្ម។ ផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹមតែ ២៨,៣៥ តោន/ហិកតា និងមានអត្រាប្រាក់ចំណេញ (ROI) ត្រឹមតែ ៣៦,៧២% ប៉ុណ្ណោះ។
Untreated Bud Chip Method (T2)
ការដាំដោយប្រើពន្លកមិនមានប្រើអុកស៊ីន (T2)
កាត់បន្ថយតម្រូវការប្រើប្រាស់ដើមពូជបានយ៉ាងច្រើន (ត្រូវការត្រឹមតែ ៥០០-៦០០ គីឡូក្រាម/ហិកតា) ដែលជួយសន្សំសំចៃចំណាយលើការដឹកជញ្ជូន។ អត្រារស់រានមានកម្រិតទាបជាងធម្មតាបើសិនជាមិនមានការថែទាំដិតដល់ ហើយទិន្នផល និងការលូតលាស់មិនសូវល្អដូចការប្រើអ័រម៉ូនជំនួយ។ ផ្តល់ទិន្នផល ១៣៦,២៧ តោន/ហិកតា ដែលនៅតែខ្ពស់ជាងវិធីសាស្ត្រប្រពៃណី។
Auxin-Treated Bud Chip Method (T10: 200 ppm, 30 mins)
ការដាំដោយប្រើពន្លកត្រាំអុកស៊ីនកំហាប់ 200 ppm រយៈពេល ៣០ នាទី (T10)
ជំរុញការលូតលាស់ឫស និងពន្លកបានយ៉ាងល្អិតល្អន់ បង្កើនចំនួនការបែកគុម្ព ប្រវែងចន្លោះថ្នាំង ទិន្នផលជីវម៉ាស និងកម្រិតទឹកអំពៅបានអតិបរមា។ ទាមទារចំណេះដឹងបច្ចេកទេសក្នុងការលាយកំហាប់អ័រម៉ូនឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងទាមទារការបណ្តុះកូនក្នុងថ្នាលជាមុនដែលប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មបន្ថែម។ ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ១៦៤,៧១ តោន/ហិកតា និងអត្រាប្រាក់ចំណេញ (ROI) ខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ២២៣,០៩%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះទាមទារការវិនិយោគបន្ថែមបន្តិចបន្តួចទៅលើសម្ភារៈថ្នាលបណ្តុះ និងសារធាតុគីមី ប៉ុន្តែវាត្រូវបានប៉ះប៉ូវមកវិញយ៉ាងច្រើនដោយការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមពូជ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន (Isabela State University) ដោយប្រើប្រាស់ពូជអំពៅ PHIL 2006-1899 នៅលើប្រភេទដីល្បាយឥដ្ឋ (Clay loam) និងអាកាសធាតុមូសុងត្រូពិច។ ការអនុវត្តនៅកម្ពុជាអាចនឹងមានការប្រែប្រួលលទ្ធផល ដោយសារភាពខុសគ្នានៃប្រភេទដី (ឧទាហរណ៍៖ ដីខ្សាច់ ឬដីក្រហមនៅតាមតំបន់មួយចំនួន) លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងការឆ្លើយតបសេនេទិចនៃពូជអំពៅក្នុងស្រុកចំពោះអ័រម៉ូន NAA។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បច្ចេកទេសនៃការដាំពន្លកអំពៅដោយប្រើអ័រម៉ូននេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់ក្នុងការកែប្រែទម្លាប់ដាំដុះនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

ជារួម បច្ចេកទេសនេះផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ដ៏ធំធេងទាំងផ្នែកកសិកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ច ហើយគួរតែត្រូវបានសាកល្បងនិងពង្រីកការប្រើប្រាស់ដល់សហគមន៍កសិកម្មនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីសរីរវិទ្យារុក្ខជាតិ និងអ័រម៉ូន: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅពីតួនាទីរបស់អ័រម៉ូនលូតលាស់ ជាពិសេស Auxins (NAA, IBA, 2,4-D) និងយន្តការរបស់វាក្នុងការជំរុញការបែកឫស និងការពន្លូតកោសិការបស់រុក្ខជាតិ។
  2. រៀបចំថ្នាលបណ្តុះ និងអនុវត្តបច្ចេកទេសចោះពន្លក: រៀនពីរបៀបប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Bud Chipper ដើម្បីចោះយកពន្លកអំពៅឱ្យបានត្រឹមត្រូវដោយមិនធ្វើឱ្យខូចខាតពន្លក និងរៀបចំដីបណ្តុះកូនក្នុងថង់ Polyethylene bags ដោយធានាឱ្យមានការប្រព័ន្ធបញ្ចេញទឹកបានល្អ។
  3. សាកល្បងលាយកំហាប់អ័រម៉ូន និងធ្វើពិសោធន៍ខ្នាតតូច (Pot Experiment): ហ្វឹកហាត់ការគណនានិងលាយសូលុយស្យុង NAA ក្នុងកំហាប់ ២០០ ppm (ដោយប្រើប្រាស់ Ethyl alcohol ជាសារធាតុរំលាយដំបូង) រួចត្រាំពន្លករយៈពេល ៣០ នាទី មុននឹងបណ្តុះសាកល្បងជាមួយពូជអំពៅក្នុងស្រុករបស់កម្ពុជា។
  4. អនុវត្តក្នុងចំការសាកល្បង និងប្រមូលទិន្នន័យ (Field Trial): ស្ទូងកូនអំពៅដែលមានអាយុ ៦០ ថ្ងៃចូលទៅក្នុងដីចំការពិសោធន៍ ដោយប្រើប្រាស់ការរចនាបែប RCBD រួចកត់ត្រាអត្រារស់ កម្ពស់ដើម ប្រវែងចន្លោះថ្នាំង និងចំនួនការបែកគុម្ពនៅចន្លោះ ៣០ ទៅ ១៦០ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីស្ទូង។
  5. វាយតម្លៃទិន្នផល និងការវិភាគសេដ្ឋកិច្ច (ROI Analysis): នៅពេលប្រមូលផល ត្រូវថ្លឹងទិន្នផលជីវម៉ាស និងបរិមាណទឹកអំពៅ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី ExcelSPSS ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យ (ANOVA) ព្រមទាំងគណនាការចំណាយសរុប និងប្រាក់ចំណេញធៀបនឹងការដាំដុះបែបប្រពៃណី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Auxin (អុកស៊ីន) ជាប្រភេទអ័រម៉ូនលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិដែលជួយជំរុញការពន្លូតកោសិការ និងការបង្កើតឫសថ្មីៗនៅដំណាក់កាលដំបូងនៃការលូតលាស់។ ដូចជាវីតាមីនបំប៉នពិសេសដែលជួយឱ្យក្មេងលូតកម្ពស់និងមានឆ្អឹងរឹងមាំលឿនជាងធម្មតា។
Bud chip (ពន្លកអំពៅ) ជាបច្ចេកទេសកសិកម្មដោយកាត់យកតែថ្នាំងអំពៅមួយដែលមានពន្លកនិងឬសបន្តិចបន្តួចទៅបណ្តុះ ជំនួសឱ្យការកាត់ដើមអំពៅទាំងមូលទៅដាំ ដើម្បីសន្សំសំចៃពូជ។ ដូចជាការកាត់យកតែភ្នែកដំឡូងបារាំងទៅដាំ ជំនួសឱ្យការកប់ដំឡូងទាំងមូលចូលទៅក្នុងដី។
Naphthaleneacetic acid (អាស៊ីតណាប់តាលីនអាសេទិក / NAA) ជាអ័រម៉ូនអុកស៊ីនសំយោគ (បង្កើតដោយមនុស្ស) ដែលមានស្ថិរភាពខ្ពស់និងតម្លៃថោក ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ឫសនិងពន្លកដោយមិនសូវមានហានិភ័យពុលដល់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាថ្នាំកម្លាំងសិប្បនិម្មិតដែលផ្សំឡើងយ៉ាងពិសេសដើម្បីជួយឱ្យរុក្ខជាតិឆាប់ចាក់ឫសនិងលូតលាស់លឿនក្រោយពេលដាំ។
Randomized Complete Block Design (ការរចនាបែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ / RCBD) ជារបៀបរៀបចំការពិសោធន៍ក្នុងចំការ ដោយបែងចែកដីជាប្លុកៗ ហើយនៅក្នុងប្លុកនីមួយៗគេដាក់ជម្រើសពិសោធន៍ទាំងអស់ដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពខុសគ្នារបស់គុណភាពដីទៅលើលទ្ធផល។ ដូចជាការចែកសិស្សពូកែនិងខ្សោយឱ្យនៅរាយប៉ាយស្មើៗគ្នាក្នុងគ្រប់ក្រុម មុននឹងប្រឡងប្រជែង ដើម្បីធានាថាការប្រកួតគឺយុត្តិធម៌មិនលម្អៀង។
Internodal length (ប្រវែងចន្លោះថ្នាំង) ជារង្វាស់ប្រវែងពីថ្នាំងមួយទៅថ្នាំងមួយទៀតនៃដើមអំពៅ។ ប្រវែងនេះកាន់តែវែង បញ្ជាក់ថាដើមអំពៅលូតលាស់បានល្អ និងអាចផ្ទុកបរិមាណទឹកអំពៅបានកាន់តែច្រើន។ ដូចជាប្រវែងបន្ទប់នីមួយៗនៃទូរថភ្លើង បើបន្ទប់កាន់តែវែង វាអាចផ្ទុកអ្នកដំណើរ (ឬទឹកអំពៅ) បានកាន់តែច្រើន។
Tillering (ការបែកគុម្ព / ការបែកខ្នែង) ជាដំណើរការដែលរុក្ខជាតិ (ដូចជាអំពៅ ឬស្រូវ) បង្កើតពន្លកថ្មីៗ ឬដើមថ្មីៗចេញពីគល់តែមួយ ធ្វើឱ្យគុម្ពរបស់វាកាន់តែធំនិងមានដើមច្រើន ដែលនាំឱ្យទិន្នផលកើនឡើង។ ដូចជាការបែកមែកធាងរបស់ក្រុមហ៊ុនមួយដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលតែមួយ តែមានសាខាច្រើនដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណូល។
Phytotoxic effects (ឥទ្ធិពលពុលដល់រុក្ខជាតិ) ជាឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាន ឬការពុលដែលកើតឡើងលើរុក្ខជាតិ ដោយសារការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ឬអ័រម៉ូនក្នុងកំហាប់ច្រើនហួសកម្រិត ធ្វើឱ្យវាក្រិន ខ្លោចស្លឹក ឬងាប់។ ដូចជាការលេបថ្នាំពេទ្យលើសកម្រិត ដែលជំនួសឱ្យការជាសះស្បើយ បែរជាធ្វើឱ្យរាងកាយប្រតិកម្មនិងមានគ្រោះថ្នាក់ទៅវិញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖