បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការស្វែងយល់ពីចំណូលចិត្តរបស់ភ្ញៀវទេសចរចំពោះអាហារជនជាតិដើមភាគតិច ដើម្បីលើកកម្ពស់ទេសចរណ៍កសិកម្ម ក៏ដូចជាបង្កើនប្រភពចំណូល និងលើកទឹកចិត្តយុវជនឱ្យបន្តរស់នៅក្នុងសហគមន៍មូលដ្ឋាននៃតំបន់ Hualien កោះតៃវ៉ាន់។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគខ្លឹមសារលើមតិយោបល់ក្នុងបណ្តាញសង្គម ដើម្បីកំណត់វិមាត្រនៃរូបភាពអាហារជនជាតិដើម និងរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Social Media Content Analysis (MAXQDA) ការវិភាគខ្លឹមសារមតិយោបល់លើបណ្តាញសង្គម |
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការប្រមូលទិន្នន័យពីចំណូលចិត្តពិតប្រាកដរបស់អតិថិជន និងចំណាយតិច។ ជួយឱ្យយល់ច្បាស់ពីវិមាត្ររូបភាពអាហារដែលទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ។ | ទិន្នន័យមានកម្រិតត្រឹមតែអ្នកដែលប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត និងបន្សល់ទុកមតិយោបល់ (Google Reviews) ដែលអាចរំលងមតិរបស់ភ្ញៀវទេសចរដែលមិនប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធឌីជីថល។ | បានរកឃើញវិមាត្ររូបភាពអាហារជនជាតិដើមចំនួន ៧ ដោយពាក្យ 'ឆ្ងាញ់' មាន ៥៧.១៤% និង 'បន្លែព្រៃ' មាន ៩.៥២%។ |
| Experiential Wild Vegetable Gardens ការបង្កើតសួនបន្លែព្រៃសម្រាប់បទពិសោធន៍ទេសចរណ៍ |
ជួយអភិរក្សពូជរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក លើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ចសហគមន៍ និងបង្កើតបទពិសោធន៍ទេសចរណ៍ថ្មីប្លែកតាមរយៈសកម្មភាពផ្ទាល់ (Hands-on activities)។ | ទាមទារការចំណាយលើការរៀបចំដីធ្លី ការថែទាំជាប្រចាំ និងការបណ្តុះបណ្តាលប្រជាជនមូលដ្ឋានឱ្យចេះរៀបចំសេវាកម្មកម្សាន្ត។ | អាជីវកម្មចំនួន ៨ បានបង្កើតរូបមន្តម្ហូបប្រចាំតំបន់ចំនួន ៥៨ មុខ និងសកម្មភាពកម្សាន្តជាក់ស្តែងចំនួន ៨ ប្រភេទ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់វិភាគទិន្នន័យ ការចូលរួមពីសហគមន៍ និងការវិនិយោគលើការរៀបចំទីតាំងជាក់ស្តែង។
ការសិក្សានេះធ្វើឡើងនៅតំបន់ Hualien កោះតៃវ៉ាន់ ដោយផ្តោតលើសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច និងពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើទិន្នន័យពី Google Reviews។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការពឹងផ្អែកតែលើទិន្នន័យឌីជីថលអាចនឹងមានភាពលម្អៀង (Bias) ដោយសារភ្ញៀវទេសចរក្នុងស្រុកមួយចំនួននៅតាមតំបន់ជនបទមិនសូវបញ្ចេញមតិយោបល់លើប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដែលទាមទារឱ្យមានការចុះសម្ភាសន៍ផ្ទាល់បន្ថែម។
វិធីសាស្ត្រក្នុងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍កសិកម្មដោយប្រើប្រាស់អត្តសញ្ញាណម្ហូបអាហារជនជាតិដើមភាគតិចនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា។
ការរួមបញ្ចូលវប្បធម៌ម្ហូបអាហារជាមួយទេសចរណ៍កសិកម្ម មិនត្រឹមតែជួយជំរុញសេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការថែរក្សាអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ជនជាតិដើមនៅកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Agritourism (ទេសចរណ៍កសិកម្ម) | ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងវិស័យកសិកម្ម និងទេសចរណ៍ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យភ្ញៀវទេសចរទៅទស្សនាកសិដ្ឋាន ស្វែងយល់ពីការដាំដុះ និងចូលរួមក្នុងសកម្មភាពកសិកម្មផ្ទាល់ ដើម្បីជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលដល់កសិករ និងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចសហគមន៍។ | ដូចជាការបើកចម្ការរបស់អ្នកឱ្យអ្នកដទៃទិញសំបុត្រចូលបេះផ្លែឈើញ៉ាំផ្ទាល់ ជំនួសឱ្យការបេះយកទៅលក់នៅផ្សារ។ |
| Content analysis (ការវិភាគខ្លឹមសារ) | វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវមួយដែលប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ (ដូចជា MAXQDA) ដើម្បីរាប់ និងស្វែងរកអត្ថន័យទូទៅនៃពាក្យ ឬឃ្លាដែលលេចឡើងញឹកញាប់នៅក្នុងទិន្នន័យអត្ថបទច្រើន (ឧទាហរណ៍៖ មតិយោបល់របស់អតិថិជនលើអ៊ីនធឺណិត) ដើម្បីទាញយកនិន្នាការ ឬចំណូលចិត្តរបស់ពួកគេ។ | ដូចជាការអានសំបុត្ររាប់ពាន់ច្បាប់ រួចគូសបន្ទាត់ពីក្រោមពាក្យដែលគេប្រើញឹកញាប់ជាងគេ ដើម្បីដឹងថាមនុស្សភាគច្រើនកំពុងគិត ឬចាប់អារម្មណ៍លើអ្វី។ |
| Food imagery (រូបភាពម្ហូបអាហារក្នុងអារម្មណ៍) | ចំណាប់អារម្មណ៍ ការយល់ឃើញ និងការចងចាំរបស់ភ្ញៀវទេសចរចំពោះម្ហូបអាហារប្រចាំតំបន់ណាមួយ ដែលជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ការសម្រេចចិត្តរបស់ពួកគេក្នុងការធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីតាំងនោះ។ | ដូចជានៅពេលឮពាក្យ 'កំពត' អ្នកនឹកឃើញដល់ 'ក្តាមម្រេចខ្ចី' ដែលធ្វើឱ្យអ្នកចង់ធ្វើដំណើរទៅទីនោះភ្លាមៗ។ |
| Experiential gardens (សួនកម្សាន្តបែបបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែង) | ការរៀបចំសួនកសិកម្មដែលមិនត្រឹមតែសម្រាប់ដាំដុះដើម្បីផលទិន្នផលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីឱ្យភ្ញៀវទេសចរអាចរៀនសូត្រ ប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ និងអនុវត្តសកម្មភាពជាក់ស្តែង ដូចជាការបេះបន្លែ ឬការយកមកចម្អិនជាដើម។ | ដូចជាថ្នាក់រៀនក្រៅប្រព័ន្ធដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករៀនធ្វើម្ហូបដោយការចុះបេះបន្លែស្រស់ៗពីសួនផ្ទាល់ដៃ ជំនួសឱ្យការអង្គុយស្តាប់គេពន្យល់នៅក្នុងបន្ទប់។ |
| Culinary tourism (ទេសចរណ៍ម្ហូបអាហារ) | ប្រភេទនៃទេសចរណ៍ដែលគោលបំណងចម្បងនៃការធ្វើដំណើររបស់ភ្ញៀវ គឺការស្វែងរក ការភ្លក់ និងការស្វែងយល់ពីប្រវត្តិវប្បធម៌ម្ហូបអាហារប្រចាំតំបន់នៃគោលដៅទេសចរណ៍ណាមួយ។ | ដូចជាការធ្វើដំណើរទៅខេត្តសៀមរាប ដោយគោលបំណងធំបំផុតមិនមែនទៅមើលប្រាសាទ តែដើម្បីទៅញ៉ាំនំបញ្ចុក និងរៀនធ្វើអាម៉ុកត្រី។ |
| Ecotourism (អេកូទេសចរណ៍) | ការធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ធម្មជាតិដោយមានការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ មិនបំផ្លាញបរិស្ថាន និងជួយគាំទ្រដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋាន ព្រមទាំងចូលរួមអភិរក្សធនធានធម្មជាតិ និងវប្បធម៌ទីនោះ។ | ដូចជាការទៅបោះជំរំក្នុងព្រៃដោយមិនបោះសំរាមចោល ហើយថែមទាំងជួលអ្នកភូមិនៅទីនោះជាមគ្គុទ្ទេសក៍ ដើម្បីជួយផ្តល់ប្រាក់ចំណូលដល់ពួកគេ។ |
| Tribal itinerary (ផែនការដំណើរកម្សាន្តសហគមន៍ជនជាតិដើម) | ការរៀបចំកាលវិភាគ ឬកញ្ចប់សេវាកម្មទេសចរណ៍ដែលផ្តល់ឱកាសឱ្យភ្ញៀវទេសចរបានចូលរួមផ្ទាល់ក្នុងសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ និងវប្បធម៌របស់ជនជាតិដើមភាគតិច ដូចជាការត្បាញ ការបាញ់ធ្នូ ឬការកិនស្រូវជាដើម។ | ដូចជាការទិញកញ្ចប់សេវាកម្មដែលតម្រូវឱ្យអ្នករស់នៅ ហូបចុក និងស្លៀកពាក់ដូចប្រជាជនជនជាតិដើមពិតៗរយៈពេលមួយថ្ងៃពេញ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
