Original Title: การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของส้มโอพันธุ์ทองดีที่ระยะเวลาหลังการเก็บเกี่ยวต่างกัน (Quality Changes of Thong Dee Pummelo at Different Post Harvest Aging Periods)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.18
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផ្លាស់ប្តូរគុណភាពនៃក្រូចថ្លុងពូជ Thong Dee នៅរយៈពេលរក្សាទុកក្រោយពេលប្រមូលផលខុសៗគ្នា

ចំណងជើងដើម៖ การเปลี่ยนแปลงคุณภาพของส้มโอพันธุ์ทองดีที่ระยะเวลาหลังการเก็บเกี่ยวต่างกัน (Quality Changes of Thong Dee Pummelo at Different Post Harvest Aging Periods)

អ្នកនិពន្ធ៖ Somsri Prabuddham (Agricultural Chemistry Division, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1994, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture / Postharvest Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីផលប៉ះពាល់នៃរយៈពេលរក្សាទុកក្នុងម្លប់ក្រោយពេលប្រមូលផល ទៅលើគុណភាពរូបវន្ត និងគីមីនៃផ្លែក្រូចថ្លុងពូជ Thong Dee ដើម្បីស្វែងរកលក្ខខណ្ឌប្រសើរបំផុតសម្រាប់ការប្រើប្រាស់និងការនាំចេញ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូលសំណាកផ្លែក្រូចថ្លុងពីចម្ការចំនួន ៥ ក្នុងខេត្តនគរបឋម ហើយធ្វើការរក្សាទុកក្នុងម្លប់រយៈពេល ១ ថ្ងៃ ១, ២ និង ៤ សប្តាហ៍ ដើម្បីវិភាគការផ្លាស់ប្តូរគុណភាព។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Short-term Aging (0 to 1 week)
ការរក្សាទុកគិតត្រឹមរយៈពេលខ្លី (០ ទៅ ១ សប្តាហ៍)
រក្សាបាននូវទម្ងន់ផ្លែ កម្រាស់សំបក និងលក្ខណៈរូបវន្តបានល្អប្រសើរ ដោយមិនសូវមានការបាត់បង់ជាតិទឹក។ បរិមាណជាតិស្ករ និងភាពផ្អែមរបស់សាច់ក្រូចមិនទាន់កើនឡើងដល់កម្រិតអតិបរមានៅឡើយទេ។ ទម្ងន់ផ្លែជាមធ្យមនៅចន្លោះ ១.១៣២ ទៅ ១.០៦១ ក្រាម ខណៈបរិមាណជាតិស្ករមានចន្លោះពី ៧,១៥% ទៅ ៧,៤៩%។
Long-term Aging (4 weeks)
ការរក្សាទុករយៈពេលយូរ (៤ សប្តាហ៍)
គុណភាពគីមីមានភាពប្រសើរឡើងខ្លាំង ជាពិសេសការកើនឡើងនូវជាតិស្ករ និងសមាមាត្រស្ករទៅនឹងអាស៊ីត ដែលធ្វើឱ្យផ្លែមានរសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់។ មានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំងនូវទម្ងន់ផ្លែសរុប ទំហំ និងកម្រាស់សំបក ដោយសារតែការរំហួតជាតិទឹកចេញពីសំបកជាបន្តបន្ទាប់។ ទម្ងន់ផ្លែធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៩១៧ ក្រាម ប៉ុន្តែបរិមាណជាតិស្ករកើនឡើងដល់ ៧,៧៣% ហើយបរិមាណកាល់ស្យូម (Ca) ក៏កើនឡើងផងដែរ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍គីមីកសិកម្ម និងបរិក្ខារវាស់វែងរូបវន្តជាមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តនគរបឋម (Nakhon Pathom) ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើក្រូចថ្លុងពូជ Thong Dee តែមួយគត់ និងការរក្សាទុកក្នុងម្លប់នៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ធម្មតា។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារយើងមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នា ហើយកសិករខ្មែរក៏មានការដាំដុះក្រូចថ្លុងពូជស្រដៀងគ្នានេះច្រើនផងដែរ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការសិក្សានេះពិតជាមានប្រយោជន៍សម្រាប់កសិករ និងអាជីវករនាំចេញផ្លែឈើនៅកម្ពុជា ក្នុងការគ្រប់គ្រងគុណភាពក្រោយពេលប្រមូលផល។

ជារួម ការយល់ដឹងពីតុល្យភាពរវាងការបាត់បង់ទម្ងន់ និងការកើនឡើងនៃជាតិស្ករ នឹងជួយអ្នកផលិតកម្ពុជាទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចអតិបរមាពីការធ្វើអាជីវកម្មក្រូចថ្លុង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំទីតាំងស្តុកទុកក្នុងម្លប់: រៀបចំឃ្លាំងឬទីតាំងស្តុកទុកក្រូចថ្លុងក្រោយពេលប្រមូលផល ដោយធានាថាមានខ្យល់ចេញចូលល្អនិងគ្មានពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងផ្ទាល់។ ប្រើប្រាស់ Digital Hygrometer ដើម្បីតាមដានសីតុណ្ហភាព និងសំណើមប្រចាំថ្ងៃ។
  2. តាមដានទម្ងន់ និងលក្ខណៈរូបវន្ត: ថ្លឹងទម្ងន់ផ្លែក្រូចថ្លុងជារៀងរាល់សប្តាហ៍ដោយប្រើ Digital Scale និងវាស់ទំហំដោយ Digital Caliper ដើម្បីវាយតម្លៃអត្រានៃការបាត់បង់ជាតិទឹក និងសភាពនៃសំបកផ្លែ។
  3. វាស់កម្រិតជាតិស្ករ (Brix): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Refractometer (Brix Meter) ដែលងាយស្រួលនិងចំណាយតិច ដើម្បីវាស់ភាពផ្អែម (Total Soluble Solids) របស់ទឹកក្រូចថ្លុងនៅចន្លោះសប្តាហ៍ទី១ ទី២ និងទី៤ នៃការរក្សាទុក។
  4. វិភាគសមាមាត្រស្ករនិងអាស៊ីត: ធ្វើការវិភាគកម្រិតអាស៊ីតដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Titration ជាមូលដ្ឋាននៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីគណនាសមាមាត្ររវាងស្ករនិងអាស៊ីត (Sugar:Acid ratio) ដែលជាសូចនាករចម្បងនៃរសជាតិ។
  5. កំណត់យុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារផ្អែកលើទិន្នន័យ: វិភាគទិន្នន័យដែលទទួលបាន៖ ប្រសិនបើលក់គិតជាគីឡូក្រាមដោយមិនខ្វល់ពីរសជាតិខ្លាំង គួរលក់ចេញក្នុងសប្តាហ៍ទី១។ ប្រសិនបើទីផ្សារទាមទាររសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់ (Premium Quality) គួររក្សាទុករហូតដល់ ៣-៤ សប្តាហ៍មុនពេលលក់ចេញ បើទោះជាស្រកទម្ងន់បន្តិចក៏ដោយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Post harvest aging (ការរក្សាទុកក្រោយពេលប្រមូលផល) ដំណើរការនៃការរក្សាទុកផ្លែឈើក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយបន្ទាប់ពីបេះចេញពីដើម ដើម្បីឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូររូបវន្តនិងគីមីខាងក្នុង ដែលជារឿយៗជួយកែលម្អរសជាតិនិងគុណភាពសម្រាប់ការបរិភោគឬការនាំចេញ។ ដូចជាការទុកផ្លែឈើដែលទើបនឹងបេះថ្មីៗឱ្យនៅមួយកន្លែងសិន ដើម្បីឱ្យវាទុំល្អនិងមានរសជាតិផ្អែមជាងមុន មុននឹងយកទៅញ៉ាំ។
Sugar:Acid ratio (សមាមាត្រស្ករទៅនឹងអាស៊ីត) រង្វាស់គីមីសម្រាប់កំណត់តុល្យភាពនៃភាពផ្អែមនិងភាពជូររបស់ផ្លែឈើ ដែលគណនាដោយការចែកបរិមាណជាតិស្ករសរុបជាមួយនឹងបរិមាណអាស៊ីត។ កាលណាសមាមាត្រនេះកាន់តែខ្ពស់ ផ្លែឈើមានរសជាតិកាន់តែផ្អែម។ ដូចជាការថ្លឹងថ្លែងរវាងស្ករនិងក្រូចឆ្មារនៅក្នុងកែវទឹកក្រូចឆ្មារ បើបរិមាណស្ករច្រើនជាង វានឹងមានរសជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់មិនសូវជូរ។
Lane-Eynon General Volumetric Method (វិធីសាស្ត្រវាស់ចំណុះសូលុយស្យុង Lane-Eynon) វិធីសាស្ត្រគីមីវិភាគ (Titration) ដែលប្រើសម្រាប់កំណត់បរិមាណជាតិស្ករ (reducing sugars) នៅក្នុងសំណាក ដោយពឹងផ្អែកលើប្រតិកម្មរវាងស្ករ និងសូលុយស្យុងទង់ដែង (Copper sulfate) រហូតដល់វាប្តូរពណ៌។ ដូចជាការន្តក់ទឹកថ្នាំចូលទៅក្នុងទឹកបន្តិចម្តងៗដើម្បីមើលការប្រែពណ៌ ដែលការប្រែពណ៌នេះប្រាប់យើងពីបរិមាណស្ករលាក់កំបាំងនៅក្នុងទឹកនោះ។
Atomic Absorption Spectrophotometry (ឧបករណ៍វាស់ចំណាំងផ្លាតស្រូបយកពន្លឺអាតូមិច) បច្ចេកទេសវិភាគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់ការស្រូបយកពន្លឺដោយអាតូម ដើម្បីកំណត់បរិមាណធាតុគីមី ឬសារធាតុរ៉ែជាក់លាក់ណាមួយ (ដូចជា កាល់ស្យូម ឬម៉ាញ៉េស្យូម) នៅក្នុងសំណាក។ ដូចជាការបញ្ចាំងពន្លឺភ្លើងពិលកាត់ផ្សែង បើផ្សែងកាន់តែក្រាស់ ពន្លឺឆ្លងកាត់បានកាន់តែតិច ដែលប្រាប់យើងពីកម្រិតភាពក្រាស់នៃសារធាតុនោះ។
Tri-acid wet oxidation (អុកស៊ីតកម្មសើមដោយអាស៊ីតបី) ដំណើរការប្រើប្រាស់ល្បាយអាស៊ីតខ្លាំងចំនួន៣មុខបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីរំលាយសំណាកសរីរាង្គទាំងស្រុងរហូតក្លាយជាសារធាតុរាវ មុននឹងយកទៅវិភាគរកបរិមាណសារធាតុរ៉ែលម្អិត។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ទឹកក្ដៅពុះនិងសាប៊ូខ្លាំង ដើម្បីរំលាយនិងសម្អាតខ្លាញ់ដែលជាប់ស្អិតខ្លាំងលើចានឱ្យរលាយអស់ ងាយស្រួលនឹងពិនិត្យមើលផ្ទៃចាន។
Total Soluble Solids (បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយសរុប) រង្វាស់នៃកំហាប់សារធាតុរឹងដែលរលាយនៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ ដែលភាគច្រើនលើសលប់ជាជាតិស្ករ (វាស់ជាអង្សា Brix) ។ វាជាសូចនាករចម្បងសម្រាប់វាស់កម្រិតភាពផ្អែមរបស់កសិផល។ ដូចជាការវាស់មើលថាតើមានស្ករប៉ុន្មានស្លាបព្រាដែលបានរលាយចូលក្នុងកែវទឹក។
Carp / Albedo (សំបកស ឬស្រទាប់សនៃសំបកក្រូច) ផ្នែកពណ៌ស មានសភាពស្ពោតៗ ដែលស្ថិតនៅចន្លោះសំបកក្រៅពណ៌បៃតង និងសាច់ក្រូចខាងក្នុង។ ស្រទាប់នេះមានផ្ទុកជាតិទឹកច្រើន ហើយងាយនឹងបាត់បង់ជាតិទឹក (រំហួត) នៅពេលរក្សាទុកយូរ។ ដូចជាស្រទាប់អេប៉ុងការពារការប៉ះទង្គិច ដែលរុំព័ទ្ធជុំវិញសាច់ក្រូច ដើម្បីការពារកុំឱ្យខូចខាងក្នុង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖