Original Title: Reimagining Life Quality of Farmers in South Sumatra Peatlands, Indonesia
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i1.1153
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគិតគូរឡើងវិញពីគុណភាពជីវិតរបស់កសិករនៅតំបន់ដីកំប៉ុស (Peatlands) ភាគខាងត្បូងស៊ូម៉ាត្រា ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី

ចំណងជើងដើម៖ Reimagining Life Quality of Farmers in South Sumatra Peatlands, Indonesia

អ្នកនិពន្ធ៖ M. Edi Armanto (Faculty of Agriculture, Sriwijaya University), Elisa Wildayana (Faculty of Agriculture, Sriwijaya University), Bella Syakina (Centre for Global Sustainability Studies, Universiti Sains Malaysia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាជុំវិញការផ្លាស់ប្តូរការយល់ឃើញរបស់កសិករទៅលើគុណភាពជីវិត ខណៈពេលដែលពួកគេប្រឈមមុខនឹងសម្ពាធនៃការថយចុះគុណភាពធនធានធម្មជាតិ និងបម្រែបម្រួលបរិស្ថាននៅតំបន់ដីកំប៉ុស (Peatlands)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូលទិន្នន័យដោយផ្ទាល់តាមរយៈការពិភាក្សាក្រុមគោលដៅ និងការសម្ភាសន៍ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដើម្បីវិភាគទិន្នន័យគុណវិស័យ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Reactive Adaptation
ការបន្ស៊ាំខ្លួនបែបអសកម្ម (តបតនឹងបញ្ហាភ្លាមៗ)
កសិករអាចអនុវត្តបានភ្លាមៗដោយខ្លួនឯង តាមរយៈការធ្វើចំណាកស្រុក ការពង្រីកការដាំដុះ ឬការស្វែងរកប្រភពចំណូលផ្សេងៗទៀត (ពិពិធកម្មមុខរបរ)។ មិនមានភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការរក្សាមូលដ្ឋានទ្រព្យសម្បត្តិយូរអង្វែងឡើយ ដោយសារកសិករនៅតែពឹងផ្អែកខ្លាំងលើធនធានធម្មជាតិដែលកំពុងខ្សោះជីវជាតិ និងខ្វះសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងហានិភ័យធម្មជាតិធំៗ។ ៥១% នៃកសិករចូលរួមពិភាក្សា ប្រើប្រាស់ប្រាក់សន្សំផ្ទាល់ខ្លួន ខណៈការធ្វើពិពិធកម្មចំណូលមានត្រឹមតែ ១០,៦៧% ប៉ុណ្ណោះក្នុងឆ្នាំ ២០២៤។
Proactive Adaptation
ការបន្ស៊ាំខ្លួនបែបសកម្ម (រៀបចំផែនការទុកជាមុនពីរដ្ឋ)
ជួយដោះស្រាយបញ្ហាជាប្រព័ន្ធកម្រិតម៉ាក្រូ ដូចជាការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ ស្ពាន និងសេវាអប់រំ ដែលផ្តល់ភាពធន់និងផលប្រយោជន៍រយៈពេលយូរអង្វែង។ ទាមទារការវិនិយោគទុនខ្ពស់ពីស្ថាប័នរដ្ឋ ហើយជារឿយៗជួបការរាំងស្ទះដោយសារអស្ថិរភាពនយោបាយ និងកង្វះខាតថវិកាជាតិ ដែលធ្វើឱ្យការអនុវត្តមានភាពយឺតយ៉ាវ។ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅមានកម្រិតខ្សោយ ដែលធ្វើឱ្យកសិករមានការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការគាំទ្ររបស់រដ្ឋាភិបាលលើបញ្ហាជីវភាព ផ្លូវថ្នល់ និងការអប់រំ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់លើវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ ដែលទាមទារធនធានជាចម្បងលើការចុះប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់នៅមូលដ្ឋាន និងកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់វិភាគទិន្នន័យអត្ថបទ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងស្រុក Pedamaran ខេត្ត Ogan Komering Ilir កោះស៊ូម៉ាត្រា ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ដោយផ្តោតលើកសិករនៅតំបន់ដីកំប៉ុស (Peatlands) ដែលប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមានលក្ខណៈជាក់លាក់។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីសង្គមជនបទឥណ្ឌូនេស៊ីដែលមានការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតយ៉ាងលឿនទៅលើតម្លៃហិរញ្ញវត្ថុជាងការអភិរក្សធនធានធម្មជាតិ។ ទោះបីជាបរិបទដីកំប៉ុសខុសពីទីតាំងភូមិសាស្ត្រកម្ពុជាមួយចំនួនក៏ដោយ វានៅតែមានសារៈសំខាន់ព្រោះកសិករកម្ពុជាក៏កំពុងប្រឈមនឹងការធ្លាក់ចុះធនធានធម្មជាតិ សម្ពាធសេដ្ឋកិច្ច និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផល និងវិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សានេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់នៃការអភិវឌ្ឍ និងបម្រែបម្រួលបរិស្ថានមកលើសន្តិសុខជីវភាពកសិករ។

សរុបមក ការស្វែងយល់ពីបម្រែបម្រួលនៃការយល់ឃើញរបស់កសិករពីមួយដំណាក់កាលទៅមួយដំណាក់កាល គឺជាគន្លឹះដើម្បីរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍ជនបទនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព និងចំគោលដៅ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីទ្រឹស្តីមូលធនជីវភាពរស់នៅ (Livelihood Capitals): ចាប់ផ្តើមដោយការស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅអំពីទ្រព្យសកម្មមូលធនទាំង ៦ របស់កសិករ (មនុស្ស, ហិរញ្ញវត្ថុ, រូបវន្ត, ធម្មជាតិ, សង្គម, និងបរិក្ខារសាធារណៈ) ដើម្បីរៀបចំជាស៊ុមគំនិត (Conceptual Framework) សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នក។
  2. រៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធីវិភាគទិន្នន័យគុណវិស័យ: ចូលរៀនវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ឬទស្សនាវីដេអូបង្រៀនអំពីរបៀបប្រើប្រាស់កម្មវិធី NVivo ដើម្បីចេះពីរបៀបរៀបចំ ចងក្រង កូដនីយកម្ម និងទាញយកប្រធានបទធំៗ (Themes/Nodes) ពីអត្ថបទបទសម្ភាសន៍។
  3. អនុវត្តការប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់តាមមូលដ្ឋាន (Field Data Collection): រៀបចំនិងដឹកនាំកិច្ចពិភាក្សាក្រុមគោលដៅ (Focus Group Discussion) សាកល្បងមួយនៅក្នុងសហគមន៍កសិកម្ម ឬសហគមន៍នេសាទណាមួយក្នុងប្រទេសកម្ពុជា (ឧ. សហគមន៍នេសាទបឹងទន្លេសាប) ដោយរៀបចំសំណួរចំហ (Open-ended guidelines)។
  4. វាយតម្លៃ និងប្រៀបធៀបយុទ្ធសាស្ត្របន្ស៊ាំខ្លួន (Adaptation Strategies): យកទិន្នន័យដែលប្រមូលបានមកវិភាគរកមើលភាពខុសគ្នា រវាងយុទ្ធសាស្ត្រប្រតិកម្មតបបណ្ដោះអាសន្នរបស់កសិករ (Reactive) និងតម្រូវការការគាំទ្រជាមុនពីរដ្ឋ (Proactive) រួចសរសេរជារបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍គោលនយោបាយដល់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Peatlands (ដីកំប៉ុស ឬ ដីពូក) តំបន់ដីសើមដែលមានស្រទាប់ដីកកើតឡើងពីការរលួយមិនសព្វជ្រុងជ្រោយនៃសាកសពរុក្ខជាតិរាប់ពាន់ឆ្នាំ ដែលជាធម្មតាមានជាតិអាស៊ីតខ្ពស់ និងសម្បូរកាបូន ប៉ុន្តែងាយរងការឆេះ និងខ្សោះជីវជាតិប្រសិនបើមិនបានគ្រប់គ្រង ឬបង្ហូរទឹកចេញខុសបច្ចេកទេស។ ដូចជាអេប៉ុងធំមួយដែលស្រូបទឹកនិងស្តុកទុកស្លឹកឈើងាប់ៗរាប់ពាន់ឆ្នាំ តែបើវាស្ងួត វាងាយនឹងឆេះយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅ។
Reactive Adaptation (ការបន្ស៊ាំខ្លួនបែបអសកម្ម ឬ ការតបត) ជាការឆ្លើយតបឬដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗ (ដូចជាគ្រោះធម្មជាតិ ឬការធ្លាក់ចុះទិន្នផល) តែនៅពេលដែលបញ្ហានោះបានកើតឡើងរួចរាល់ហើយ ដោយគ្មានការត្រៀមលក្ខណៈទុកជាមុន។ ឧទាហរណ៍ កសិករទៅរកការងារធ្វើនៅទីក្រុងពេលដាំដុះមិនបានផល។ ដូចជាការចាំឱ្យភ្លៀងធ្លាក់ទទឹកសើមខ្លួនសិន ទើបរត់ទៅទិញឆ័ត្រមកបាំង។
Proactive Adaptation (ការបន្ស៊ាំខ្លួនបែបសកម្ម ឬ ការត្រៀមជាមុន) ជាការរៀបចំផែនការ និងចាត់វិធានការទុកជាមុនដើម្បីទប់ទល់នឹងហានិភ័យ ឬការប្រែប្រួលដែលនឹងអាចកើតមាននៅថ្ងៃអនាគត។ ជាទូទៅ វាពាក់ព័ន្ធនឹងគម្រោងធំៗរបស់រដ្ឋ ដូចជាការសាងសង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវថ្នល់ ស្ពាន ឬប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ។ ដូចជាការជួសជុលដំបូលផ្ទះនៅរដូវប្រាំង ដើម្បីត្រៀមទប់ទល់នឹងខ្យល់ព្យុះនិងភ្លៀងធ្លាក់នៅរដូវវស្សា។
Livelihood Capitals (មូលធនជីវភាពរស់នៅ) ប្រភេទទ្រព្យសកម្មទាំងឡាយដែលមនុស្សម្នាក់ៗ ឬគ្រួសារនីមួយៗពឹងផ្អែកដើម្បីរស់រានមានជីវិត ដែលរួមមានមូលធនមនុស្ស (សុខភាព ចំណេះដឹង) ធម្មជាតិ (ដី ទឹក) ហិរញ្ញវត្ថុ (លុយ សន្សំ) រូបវន្ត (ផ្ទះ ឧបករណ៍) និងសង្គម (បណ្តាញទំនាក់ទំនង)។ ដូចជាប្រអប់ឧបករណ៍ជាង (Toolbox) របស់គ្រួសារនីមួយៗ ដែលមានឧបករណ៍ផ្សេងៗគ្នាសម្រាប់យកទៅដោះស្រាយបញ្ហាជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។
Focus Group Discussion (FGD) (ការពិភាក្សាក្រុមគោលដៅ) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវគុណវិស័យមួយ ដោយប្រមូលផ្តុំមនុស្សមួយក្រុមតូច (ជាទូទៅ ៦ ទៅ ១០នាក់) ដើម្បីពិភាក្សាស៊ីជម្រៅលើប្រធានបទជាក់លាក់ណាមួយ ក្រោមការសម្របសម្រួលរបស់អ្នកស្រាវជ្រាវ ដើម្បីស្វែងយល់ពីមតិ និងការយល់ឃើញរបស់ពួកគេយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ដូចជាការហៅអ្នកភូមិមួយក្រុមមកអង្គុយផឹកតែជុំគ្នា ហើយជជែកវែកញែករកមូលហេតុនិងដំណោះស្រាយលើបញ្ហាអ្វីមួយ។
Extensification (ការពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះ) វិធីសាស្ត្រក្នុងការបង្កើនទិន្នផលកសិកម្មតាមរយៈការគាស់កកាយ ឬពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះឱ្យធំជាងមុន ជាជាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ឬជីដើម្បីបង្កើនទិន្នផលលើដីទំហំដដែល។ ដូចជាការសាងសង់រោងចក្រថ្មីមួយទៀតដើម្បីផលិតឥវ៉ាន់ឱ្យបានច្រើន ជាជាងការទិញម៉ាស៊ីនទំនើបមកដាក់ក្នុងរោងចក្រចាស់។
Intensification (ការធ្វើប្រពលវប្បកម្មកសិកម្ម) ការបង្កើនកម្រិតនៃការផលិតកសិកម្មលើផ្ទៃដីដដែល ដោយប្រើប្រាស់ធាតុចូលច្រើនជាងមុន ដូចជា កម្លាំងពលកម្ម ជី ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ឬបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ ដើម្បីទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត។ ដូចជាការបញ្ជូនកូនទៅរៀនគួរ ឬរៀនបំប៉នបន្ថែម ដើម្បីឱ្យទទួលបានពិន្ទុល្អជាងមុន ទោះបីជារៀននៅសាលាដដែលក៏ដោយ។
Qualitative Analysis (ការវិភាគគុណវិស័យ) ការវិភាគទិន្នន័យដែលមិនមែនជាតួលេខ ប៉ុន្តែជាអត្ថបទ ពាក្យសម្តី ឬការយល់ឃើញ ដើម្បីស្វែងយល់ពីអត្ថន័យ ហេតុផល និងអាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សចំពោះបរិបទអ្វីមួយ (ដូចជាការប្រើកម្មវិធី NVivo ដើម្បីស្វែងរកពាក្យគន្លឹះ)។ ដូចជាការស្តាប់និងបកស្រាយអត្ថន័យនៃចម្រៀងមួយបទ ជាជាងការរាប់ថាតើចម្រៀងនោះមានពាក្យប៉ុន្មានម៉ាត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖