បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការបាត់បង់កាបូនសរីរាង្គក្នុងដី (SOC) និងភាពចាំបាច់ក្នុងការថែរក្សា ព្រមទាំងបង្កើនការស្តុកទុកកាបូន ដើម្បីកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ធានាសន្តិសុខស្បៀង និងទប់ស្កាត់ការរិចរិលដី។
វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ របាយការណ៍នេះបានសង្ខេបលទ្ធផលនៃការពិភាក្សាពីសន្និសីទសកលស្តីពីកាបូនសរីរាង្គក្នុងដី (GSOC17) ដោយផ្តោតលើប្រធានបទសំខាន់ៗចំនួនបី។
សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖
របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៃកាបូនសរីរាង្គក្នុងដី (SOC) ក្នុងការកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងការពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀង។ ការការពារស្តុកកាបូនដែលមានស្រាប់ ជាពិសេសនៅតំបន់ដីមានកាបូនខ្ពស់ និងការបង្កើនការស្រូបយកកាបូនតាមរយៈការគ្រប់គ្រងដីប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រមិនអាចខ្វះបានសម្រាប់សម្រេចគោលដៅអព្យាក្រឹតភាពនៃការរិចរិលដី (LDN)។
| ការរកឃើញ (Finding) | ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) | ភស្តុតាង (Evidence) |
|---|---|---|
| ទំហំស្តុកកាបូនសកល (Global Carbon Pool) | ដីគឺជាប្រភពផ្ទុកកាបូនធំបំផុតនៅលើគោក ដោយដីផ្ទុកបរិមាណកាបូនច្រើនជាងបរិយាកាសដល់ទៅជិតពីរដង ដែលដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរក្សាតុល្យភាពអាកាសធាតុផែនដី។ | ដីជម្រៅ ១ ម៉ែត្រខាងលើមានផ្ទុកកាបូនសរីរាង្គប្រមាណ ១៤១៧ ជីហ្គាតោន (GtC) ធៀបនឹងបរិមាណកាបូនក្នុងបរិយាកាសដែលមានត្រឹមតែ ៨៤៧ GtC។ |
| សក្តានុពលនៃការស្រូបយកកាបូន (Sequestration Potential) | ការស្ដារដីដែលរិចរិល និងការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព អាចទាញយកឧស្ម័នកាបូនពីបរិយាកាសមកកប់ទុកក្នុងដីបានយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ | ការអនុវត្តការគ្រប់គ្រងដីល្អលើ ៧០% នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសកល អាចស្រូបយកកាបូនពី ១ ទៅ ២ GtC ក្នុងមួយឆ្នាំ ក្នុងរយៈពេលពី ៣០ ទៅ ៥០ ឆ្នាំខាងមុខ។ |
| ហានិភ័យនៃការបាត់បង់កាបូន (Risk of Carbon Loss) | ការកាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ និងការធ្វើកសិកម្មមិនត្រឹមត្រូវ គឺជាដើមចហេតុចម្បងដែលធ្វើឱ្យកាបូនភាយចេញពីដីទៅក្នុងអាកាស បង្កឱ្យផែនដីឡើងកម្តៅកាន់តែខ្លាំង។ | ការផ្លាស់ប្តូរការប្រើប្រាស់ដីនិងគម្របដី គឺជាប្រភពបញ្ចេញកាបូនធំទីពីរ ដែលបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ស្តុកកាបូនពី ២៥% ទៅ ៧៥% នៃស្តុកកាបូនដើមនៅក្នុងតំបន់នីមួយៗ។ |
| សារៈសំខាន់នៃដីស្ងួត និងវាលស្មៅ (Drylands & Grasslands) | ទោះបីជាតំបន់ដីស្ងួតមើលទៅហាក់ដូចជាខ្វះជីវជាតិ ប៉ុន្តែវាមានផ្ទៃក្រឡាធំធេង និងផ្ទុកបរិមាណកាបូនសកលយ៉ាងច្រើន ដែលទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ការពារខ្ពស់ដើម្បីចៀសវាងការក្លាយជាវាលលំហ។ | តំបន់ដីស្ងួតគ្របដណ្តប់ ៤៧% នៃផ្ទៃដីសកល និងមានផ្ទុកជាង ២៥% នៃកាបូនសរីរាង្គ ខណៈដែលតំបន់វាលស្មៅផ្ទុកប្រមាណ ២០% នៃស្តុកកាបូនសកល។ |
របាយការណ៍នេះបានផ្តល់អនុសាសន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រ និងគោលការណ៍ណែនាំសំខាន់ៗ ដើម្បីការពារស្តុកកាបូនក្នុងដី និងលើកកម្ពស់ការគ្រប់គ្រងដីប្រកបដោយនិរន្តរភាព៖
| គោលដៅ (Target) | សកម្មភាព (Action) | អាទិភាព (Priority) |
|---|---|---|
| រាជរដ្ឋាភិបាល (Government) | រៀបចំការបណ្តុះបណ្តាល និងអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពដើម្បីបង្កើតតម្លៃយោងថ្នាក់ជាតិសម្រាប់ស្តុកកាបូនសរីរាង្គក្នុងដី និងពង្រឹងការវាស់វែង ការរាយការណ៍ និងការផ្ទៀងផ្ទាត់ (MRV)។ | ខ្ពស់ (High) |
| អ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ (Policy Makers) | ផ្តល់អាទិភាពដល់ការអភិរក្សតំបន់ដីដែលមានស្តុកកាបូនខ្ពស់បំផុត (ដូចជាតំបន់ដីធ្យូងភក់ Peatlands) នៅក្នុងគោលនយោបាយថែរក្សាដីជាតិ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការភាយកាបូនដោយផ្ទាល់។ | ខ្ពស់ (High) |
| វិស័យឯកជន និងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល (Private Sector & NGOs) | កំណត់ និងផ្តល់យន្តការលើកទឹកចិត្ត (ដូចជាឥណទានកាបូន ឬការគាំទ្របច្ចេកទេស) ដែលបង្ហាញពីអត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែងដល់កសិករ ដើម្បីជំរុញឱ្យពួកគេផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់មកអនុវត្តកសិកម្មរក្សាកាបូន។ | មធ្យម (Medium) |
| អ្នកស្រាវជ្រាវ (Researchers) | រួមបញ្ចូលការគណនាតុល្យភាពឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (GHG balance) ទាំងមូល រួមទាំងអន្តរកម្មរវាងកាបូននិងអាសូត នៅពេលធ្វើការវាយតម្លៃពីសក្តានុពលនៃការស្រូបយកកាបូនរបស់គម្រោងនីមួយៗ។ | មធ្យម (Medium) |
របាយការណ៍នេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដែលជាប្រទេសពឹងផ្អែកលើវិស័យកសិកម្ម និងងាយរងគ្រោះដោយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ។ ការពង្រឹងកាបូនសរីរាង្គក្នុងដីមិនត្រឹមតែជួយកម្ពុជាសម្រេចគោលដៅអាកាសធាតុជាតិ (NDC) ប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងជួយស្តារជីជាតិដីកសិកម្មដែលរិចរិល និងរក្សាសន្តិសុខស្បៀងទប់ទល់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតថែមទៀតផង។
សរុបមក កម្ពុជាគប្បីបញ្ជ្រាបយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងកាបូនសរីរាង្គក្នុងដីនេះ ទៅក្នុងផែនការអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មជាតិ ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ទ្វេដង ទាំងការកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងការលើកកម្ពស់ជីវភាពកសិករក្នុងស្រុក។
ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Soil Organic Carbon (SOC) | កាបូនសរីរាង្គក្នុងដី គឺជាសមាសធាតុកាបូនដែលអាចរកបាននៅក្នុងរូបធាតុសរីរាង្គនៃដី ដែលបានមកពីរុក្ខជាតិ និងសត្វដែលរលួយ។ ក្នុងបរិបទគោលនយោបាយ វាដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរក្សាជីជាតិដី និងការកាត់បន្ថយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុដោយការរក្សាកាបូនកុំឱ្យភាយទៅក្នុងបរិយាកាស។ | វាប្រៀបដូចជា "គណនីសន្សំ" របស់ដី ដែលរក្សាទុកសារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់សម្រាប់រុក្ខជាតិ និងជួយទប់អាកាសធាតុកុំឱ្យក្តៅដោយការលាក់កាបូនទុក។ |
| Land Degradation Neutrality (LDN) | អព្យាក្រឹតភាពនៃការរិចរិលដី គឺជាគោលដៅអន្តរជាតិ (SDG 15.3) ក្នុងគោលបំណងរក្សាបរិមាណ និងគុណភាពនៃធនធានដីឱ្យនៅថេរ ឬកើនឡើង។ ក្នុងន័យអនុវត្ត គឺការធានាថាប្រសិនបើមានការបំផ្លាញគុណភាពដីនៅតំបន់មួយ នោះត្រូវមានការស្តារដីសងវិញនៅតំបន់មួយទៀតឱ្យមានតុល្យភាព។ | ដូចជាគោលការណ៍ "រក្សាជញ្ជីងឱ្យមានតុល្យភាព" ដោយធានាថា បើយើងធ្វើឱ្យដីខូចខាតកម្រិតណា យើងត្រូវព្យាយាមជួសជុល ឬស្តារដីផ្សេងទៀតឱ្យបានមកវិញកម្រិតនោះ។ |
| Carbon Sequestration | ការស្រូបយក និងស្តុកទុកកាបូន គឺជាដំណើរការនៃការទាញយកកាបូនឌីអុកស៊ីតពីបរិយាកាស ហើយរក្សាវាទុកក្នុងរយៈពេលយូរនៅក្នុងដី ឬរុក្ខជាតិ។ ជាវិធានការគោលនយោបាយបរិស្ថានដ៏សំខាន់មួយ ដើម្បីកាត់បន្ថយកំណើនឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ | ប្រៀបដូចជាការប្រើប្រាស់ដីនិងរុក្ខជាតិជា "ម៉ាស៊ីនបូមធូលី" ដើម្បីបូមយកឧស្ម័នកាបូនពីអាកាសមកលាក់ទុកក្នុងដី មិនឱ្យវាធ្វើឱ្យភពផែនដីឡើងកម្តៅ។ |
| Measurement, Reporting and Verification (MRV) | ការវាស់វែង ការរាយការណ៍ និងការផ្ទៀងផ្ទាត់ គឺជាប្រព័ន្ធស្តង់ដារបច្ចេកទេសដែលប្រទេសនានាប្រើប្រាស់ដើម្បីតាមដាន និងបញ្ជាក់ពីបរិមាណកាបូនដែលបានស្តុកទុក ឬកាត់បន្ថយ ដើម្បីទទួលបានការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ដូចជាឥណទានកាបូន (Carbon Credits) ជាដើម។ | ដូចជា "សៀវភៅបញ្ជីគណនេយ្យ និងសវនកម្ម" ដែលធ្វើឡើងដើម្បីបញ្ជាក់ប្រាប់អន្តរជាតិថាប្រទេសមួយពិតជាបានស្តុកកាបូន និងការពារបរិស្ថានដូចការអះអាងមែន។ |
| Peatlands | តំបន់ដីធ្យូងភក់ គឺជាប្រភេទដីសើមដែលមានផ្ទុករូបធាតុសរីរាង្គរលួយមិនអស់ក្នុងបរិមាណដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងមានស្តុកកាបូនខ្ពស់បំផុត។ ការអភិរក្សវាជារឿងចាំបាច់ ព្រោះបើវាត្រូវគេបង្ហូរទឹកចោល ឬឆេះ វាស់នឹងបញ្ចេញឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីតយ៉ាងច្រើនទៅក្នុងបរិយាកាស។ | គឺជា "ឃ្លាំងស្តុកកាបូនយក្ស" របស់ធម្មជាតិ ដែលបើកាលណាយើងធ្វើឱ្យវាស្ងួត ឬឆេះ វាប្រៀបដូចជាការបើកទ្វារឱ្យឧស្ម័នពុលហោះចេញមកក្រៅរាប់សិបតោន។ |
| Greenhouse Gases (GHG) | ឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ដូចជាកាបូនឌីអុកស៊ីត (CO2), មេតាន (CH4), និងនីត្រូអុកស៊ីត (N2O) គឺជាឧស្ម័នដែលស្រូបយកកម្តៅនៅក្នុងបរិយាកាសផែនដី បង្កឱ្យមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ការធ្វើកសិកម្មតាមបែបប្រពៃណីអាចបញ្ចេញឧស្ម័នទាំងនេះច្រើន។ | ប្រៀបដូចជា "ភួយ" ដែលគ្របដណ្តប់ផែនដី បើយើងបញ្ចេញឧស្ម័ននេះកាន់តែច្រើន ភួយកាន់តែក្រាស់ ដែលធ្វើឱ្យភពផែនដីកាន់តែក្តៅខ្លាំង។ |
| Soil Organic Matter (SOM) | រូបធាតុសរីរាង្គក្នុងដី រួមបញ្ចូលទាំងកាកសំណល់រុក្ខជាតិ និងសត្វគ្រប់ដំណាក់កាលនៃការរលួយ។ ការលើកកម្ពស់ SOM គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងកសិកម្ម ដើម្បីបង្កើនភាពមានជីជាតិ សមត្ថភាពផ្ទុកទឹក និងការទប់ទល់នឹងភាពរាំងស្ងួត។ | ប្រៀបដូចជា "វីតាមីន និងអេប៉ុង" នៅក្នុងដី ដែលជួយផ្តល់កម្លាំងដល់រុក្ខជាតិ និងជួយឱ្យដីអាចទប់ទឹកមិនឱ្យហួតលឿនពេលមានភាពរាំងស្ងួត។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖