Original Title: Remote cartographic assessment of the erosion condition of agrolandscapes
Source: doi.org/10.17221/71/2016-JFS
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃតាមរយៈផែនទីពីចម្ងាយលើស្ថានភាពសំណឹកនៃទេសភាពកសិកម្ម

ចំណងជើងដើម៖ Remote cartographic assessment of the erosion condition of agrolandscapes

អ្នកនិពន្ធ៖ Aleksey Semenovich Ovchinnikov (Volgograd State Agrarian University), Evgeniy Aleksandrovich Litvinov, Aleksandr Sergeevich Rulev, Sergey Denisovich Fomin, Maksim Mikhaylovich Kochkar', Olga Mikhaylovna Vorob'eva

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 Journal of Forest Science

វិស័យសិក្សា៖ Agroecology and Geoinformatics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តំបន់ Dono-Chirskiy ក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ីកំពុងប្រឈមនឹងការរិចរិលដីធ្ងន់ធ្ងរដោយសារសំណឹក ដែលទាមទារឱ្យមានវិធានការគ្រប់គ្រងកសិរុក្ខកម្មជាបន្ទាន់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ និងរូបភាពពីផ្កាយរណប ដើម្បីវិភាគ និងគូសផែនទីស្ថានភាពសំណឹកដី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Remote Sensing and GIS-based Cartographic Assessment
ការវាយតម្លៃតាមរយៈផែនទីដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធ GIS និងរូបភាពពីផ្កាយរណប
អាចផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពជារួមនៃស្ថានភាពសំណឹកដីលើផ្ទៃដីធំទូលាយ និងអាចធ្វើស្វ័យប្រវត្តិកម្មក្នុងការវិភាគទិន្នន័យ។ កាត់បន្ថយការចំណាយថវិកាបានច្រើន។ ទាមទារឱ្យមានទិន្នន័យរូបភាពផ្កាយរណបកម្រិតច្បាស់ខ្ពស់ កម្មវិធីកុំព្យូទ័រពិសេស និងអ្នកជំនាញក្នុងការបកស្រាយទិន្នន័យ។ កាត់បន្ថយការចំណាយថវិកាបាន ១,៩ ដង (ស្មើនឹង ៤៧,៤%) និងអាចជួយរៀបចំផែនការការពារផ្ទៃដីបានជាង ៨០%។
Traditional Land Methods / Field Surveys
វិធីសាស្ត្រវាស់វែងផ្ទាល់លើដីតាមបែបប្រពៃណី
ផ្តល់នូវទិន្នន័យជាក់ស្តែង និងច្បាស់លាស់អំពីលក្ខណៈរបស់ដី និងកម្រិតសំណឹកនៅទីតាំងនីមួយៗផ្ទាល់។ ចំណាយពេលវេលាយូរ កម្លាំងពលកម្មច្រើន និងថវិកាខ្ពស់ ហើយពិបាកក្នុងការគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីធំៗ (Watersheds) ក្នុងពេលតែមួយ។ មានការចំណាយខ្ពស់ជាងវិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់ផ្កាយរណបរហូតដល់ជិតពាក់កណ្តាល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារឱ្យមានការវិនិយោគលើកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ កម្លាំងម៉ាស៊ីន ទិន្នន័យរូបភាពពីផ្កាយរណប និងធនធានមនុស្សដែលមានជំនាញផ្នែកប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS)។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់ Dono-Chirskiy នៃសហព័ន្ធរុស្ស៊ី ដែលមានប្រភេទដី Chestnut និងអាកាសធាតុខុសប្លែកពីប្រទេសកម្ពុជា។ សម្រាប់កម្ពុជាដែលមានអាកាសធាតុត្រូពិច ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងរដូវវស្សា និងប្រភេទដីខុសគ្នា ការគំរូសំណឹក (Erosion models) និងជម្រើសប្រភេទដើមឈើសម្រាប់ដាំការពារចាំបាច់ត្រូវមានការកែតម្រូវឱ្យស្របតាមបរិបទក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ GIS និងរូបភាពផ្កាយរណបដើម្បីវាយតម្លៃសំណឹកដី និងរៀបចំកសិរុក្ខកម្ម គឺមានសក្តានុពល និងសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា GIS និង Remote Sensing នេះនឹងជួយរាជរដ្ឋាភិបាល និងអ្នកស្រាវជ្រាវកម្ពុជាចំណេញថវិកា និងពេលវេលាយ៉ាងច្រើនក្នុងការរៀបចំផែនការអភិរក្សដី និងទឹកប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃ GIS និង Remote Sensing: និស្សិតគួរចាប់ផ្តើមរៀនប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ QGIS (ឥតគិតថ្លៃ) ឬ ArcGIS ដើម្បីយល់ពីរបៀបដំណើរការទិន្នន័យភូមិសាស្ត្រ (Geospatial data) និងការគូសផែនទីមូលដ្ឋាន។
  2. ប្រមូលទិន្នន័យរូបភាពផ្កាយរណបដោយឥតគិតថ្លៃ: ទាញយករូបភាពផ្កាយរណបពីប្រភពឥតគិតថ្លៃដូចជា Sentinel-2Landsat 8 តាមរយៈ Google Earth EngineUSGS Earth Explorer សម្រាប់តំបន់សិក្សានៅកម្ពុជា។
  3. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃហានិភ័យសំណឹកដី: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី GIS ដើម្បីទាញយកសន្ទស្សន៍បន្លែ (NDVI) និងគំរូដី (DEM) រួចអនុវត្តរូបមន្តគណនាសំណឹកដីដូចជា RUSLE (Revised Universal Soil Loss Equation) ដើម្បីកំណត់តំបន់ដែលរងការហូរច្រោះខ្លាំង។
  4. រៀបចំផែនការកសិរុក្ខកម្ម (Agroforestry Planning): ផ្អែកលើផែនទីហានិភ័យសំណឹកដី និស្សិតត្រូវគូសតំបន់ស្នើឡើងសម្រាប់ដាំរបាំងព្រៃឈើការពារ (Shelterbelts) ដោយផ្តោតលើទីជម្រាល និងតំបន់ដែលគ្មានគម្របព្រៃឈើការពារគ្រប់គ្រាន់។
  5. ចុះផ្ទៀងផ្ទាត់ទិន្នន័យផ្ទាល់លើដី (Ground-truthing): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ GPS ឬកម្មវិធីស្មាតហ្វូនដូចជា SW Maps ដើម្បីចុះទៅទីតាំងផ្ទាល់ ប្រមូលទិន្នន័យប្រភេទដី និងកម្រិតសំណឹកជាក់ស្តែង ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ភាពត្រឹមត្រូវនៃផែនទីដែលបានគូស។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Agrolandscapes ទេសភាពកសិកម្ម សំដៅលើតំបន់ដីដែលត្រូវបានរៀបចំ និងប្រើប្រាស់សម្រាប់សកម្មភាពកសិកម្ម ដោយមានការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងធម្មជាតិ (ដី ទឹក ព្រៃឈើ) និងការកែច្នៃដោយមនុស្សដើម្បីផលិតកម្ម។ វាដូចជាកសិដ្ឋានដ៏ធំមួយដែលមានការរៀបចំជាវាលស្រែ ជួរដើមឈើ និងប្រភពទឹក ដែលយើងអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ពីលើអាកាស។
Multi-parameter cartographic analysis ការវិភាគផែនទីដោយផ្អែកលើកត្តាជាច្រើនរួមបញ្ចូលគ្នា (ដូចជាប្រភេទដី គម្របព្រៃឈើ និងកម្រិតទីជម្រាល) ដើម្បីស្វែងយល់ពីទំនាក់ទំនង និងព្យាករណ៍ពីហានិភ័យផ្សេងៗដូចជាសំណឹកដី។ វាដូចជាការយកផ្ទាំងប្លាស្ទិកថ្លាៗដែលគូររូបប្លែកៗពីគ្នា (ផ្លូវ ទឹក ព្រៃឈើ) មកត្រួតស៊ីគ្នា ដើម្បីមើលឃើញទិដ្ឋភាពរួម និងរកចំណុចដែលមានបញ្ហា។
Geoinformation systems (GIS) ប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រមូល ផ្ទុក វិភាគ និងបង្ហាញទិន្នន័យដែលមានទីតាំងភូមិសាស្ត្រច្បាស់លាស់ ដើម្បីជួយក្នុងការវិភាគលំហ និងការសម្រេចចិត្តរៀបចំផែនការ។ វាជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័រដ៏ឆ្លាតវៃមួយដែលជួយយើងគូសផែនទី និងប្រាប់យើងថាគួរដាំដើមឈើនៅកន្លែងណាទើបអាចការពារដីមិនឱ្យបាក់ស្រុតបានល្អបំផុត។
Remote sensing បច្ចេកវិទ្យាក្នុងការប្រមូលព័ត៌មានអំពីផ្ទៃដីដោយមិនបាច់ចុះទៅដល់ទីតាំងផ្ទាល់ គឺធ្វើឡើងតាមរយៈការថតរូបពីលើអាកាសដោយប្រើឧបករណ៍សេនស័រលើផ្កាយរណប ឬយន្តហោះ។ វាដូចជាការប្រើកែវយឹតសម្លឹងមើលភូមិរបស់អ្នកពីលើភ្នំ ដើម្បីដឹងថាផ្ទះណាខ្លះមានដាំដើមឈើ ដោយមិនបាច់ដើររាប់ផ្ទាល់ជើង។
Erosion-control agroforestry complex ការរៀបចំប្រព័ន្ធដាំដុះដោយច្របាច់បញ្ចូលគ្នារវាងដំណាំកសិកម្ម និងដើមឈើព្រៃឈើជាលក្ខណៈយុទ្ធសាស្ត្រ ដើម្បីការពារផ្ទៃដីពីការហូរច្រោះដោយសារទឹកភ្លៀង និងខ្យល់។ វាដូចជាការសាងសង់របងការពារ និងជញ្ជាំងរឹងមាំព័ទ្ធជុំវិញផ្ទះ ដើម្បីការពារកុំឱ្យខ្យល់ព្យុះ ឬទឹកជំនន់ហូរគួចយកទ្រព្យសម្បត្តិទៅបាត់។
Watershed ទីវារីទីន ឬអាងទីជម្រាល ជាតំបន់ផ្ទៃដីដែលប្រមូលទឹកភ្លៀងទាំងអស់ឱ្យហូរប្រមូលផ្តុំចូលទៅកាន់ប្រភពទឹកតែមួយ ដូចជាទន្លេ បឹង ឬជ្រោះ។ វាមានរាងដូចជាចានគោមដ៏ធំមួយ ដែលរាល់តំណក់ទឹកភ្លៀងធ្លាក់មកលើមាត់ចាន នឹងហូរប្រមូលផ្តុំគ្នាចុះទៅបាតចានជានិច្ច។
Shelterbelts ជួរដើមឈើ ឬគុម្ពោតព្រៃដែលគេដាំជាបន្ទាត់ៗនៅតាមព្រំប្រទល់ដីកសិកម្ម ឬទីជម្រាល ដើម្បីជួយបាំងកម្លាំងខ្យល់ រក្សាសំណើមដី និងទប់ស្កាត់ការហូរច្រោះដីខាងលើ។ វាដូចជាអាវក្រោះបាំងខ្យល់ដែលកសិករំពាក់ឱ្យវាលស្រែ ដើម្បីកុំឱ្យខ្យល់បក់ប៉ើងដីមានជីជាតិពណ៌ខ្មៅល្អៗចេញអស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖