Original Title: Development of sorghum populations for resistance to Striga hermonthica in the Nigerian Sudan Savanna
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1006
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍប្រជាសាស្ត្រដំណាំស័រហ្គុមសម្រាប់ភាពធន់នឹងស្មៅចង្រៃប៉ារ៉ាស៊ីត Striga hermonthica នៅតំបន់ Sudan Savanna នៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Development of sorghum populations for resistance to Striga hermonthica in the Nigerian Sudan Savanna

អ្នកនិពន្ធ៖ I.E. Ezeaku (International Crops Research Institute for the Semi-Arid Tropics), S.C. Gupta (International Crops Research Institute for the Semi-Arid Tropics)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2011, Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ស្មៅចង្រៃប៉ារ៉ាស៊ីត Striga hermonthica គឺជាការគំរាមកំហែងដ៏ធំបំផុតដល់ដំណាំធញ្ញជាតិនៅតំបន់អាហ្វ្រិកខាងលិច ដែលបណ្តាលឱ្យខូចខាតទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដូច្នេះការអភិវឌ្ឍពូជដំណាំដែលធន់ទ្រាំគឺជារឿងចាំបាច់បំផុត។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របង្កាត់ពូជតាមសែស្រឡាយ ដោយធ្វើការបង្កាត់ពូជស័រហ្គុមល្បីៗចំនួន ៦ ជាមួយនឹងពូជដែលធន់នឹងស្មៅចង្រៃចំនួន ២ (SRN 39 និង IS 9830)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Pedigree Breeding with SRN 39 donor parent
ការបង្កាត់ពូជតាមសែស្រឡាយដោយប្រើពូជមេ SRN 39
ផ្តល់ភាគរយជោគជ័យខ្ពស់ក្នុងការបង្កើតកូនកាត់ដែលគ្មានស្មៅចង្រៃ (ច្រើនជាង ៥០% បើធៀបនឹង IS 9830) និងមានយន្តការធន់ទ្រាំល្អ។ ទាមទារការបង្កាត់ត្រឡប់ (Backcrossing) បន្ថែមដើម្បីប្រាកដថាពូជកូនកាត់ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់និងលក្ខណៈក្សេត្រសាស្ត្រល្អជាប់លាប់។ ពូជកូនកាត់ ICSV 00090 NG ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ខ្ពស់រហូតដល់ ២,០២ តោន/ហិកតា ដែលខ្ពស់ជាងពូជមេ។
Pedigree Breeding with IS 9830 donor parent
ការបង្កាត់ពូជតាមសែស្រឡាយដោយប្រើពូជមេ IS 9830
អាចបង្កើតបានកូនកាត់មួយចំនួនដែលធន់នឹងស្មៅចង្រៃ Striga សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវបន្ត។ ផ្តល់ចំនួនដើមកូនកាត់ដែលស៊ាំនឹងស្មៅចង្រៃតិចតួច ហើយយន្តការធន់ទ្រាំមិនសូវរឹងមាំដូចពូជ SRN 39 ឡើយ។ មានរុក្ខជាតិត្រឹមតែ ១៤៥ ដើមប៉ុណ្ណោះត្រូវបានជ្រើសរើសពីប្រជាសាស្ត្រ F2 ចំនួន ៥ បើធៀបនឹង ២១៥ ដើមពីការបង្កាត់ពូជ SRN 39។
Local Varieties / Susceptible Checks
ពូជក្នុងស្រុក ឬពូជត្រួតពិនិត្យ (Local Checks)
មានវដ្តជីវិតវែង និងសម្របខ្លួនទៅនឹងអាកាសធាតុក្នុងតំបន់បានល្អ ប៉ុន្តែងាយស្រួលក្នុងការប្រៀបធៀបជាពូជត្រួតពិនិត្យ។ ងាយរងគ្រោះខ្លាំងដោយសារស្មៅចង្រៃ Striga ដែលបណ្តាលឱ្យខូចខាតទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ពិន្ទុរងគ្រោះមានកម្រិតខ្ពស់ និងផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុត (ឧទាហរណ៍ ពូជ Gaya Early ផ្តល់ទិន្នផលត្រឹមតែ ០,២៥ ទៅ ០,៥៥ តោន/ហិកតា)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាក់ស្តែង ទីតាំងពិសោធន៍ផ្ទាល់នៅវាលស្រែ និងពេលវេលាយូរសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជតាមជំនាន់នីមួយៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់សាវ៉ាណា (Sudan Savanna) នៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្តោតលើពូជស័រហ្គុម និងស្មៅចង្រៃ Striga hermonthica ដែលមានប្រភពនៅទ្វីបអាហ្វ្រិក។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទស្មៅចង្រៃអាចមានភាពខុសគ្នា ប៉ុន្តែទ្រឹស្តីនៃការបង្កាត់ពូជធន់នេះគឺមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កែច្នៃដំណាំក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្របង្កាត់ពូជរុក្ខជាតិដើម្បីទប់ទល់នឹងស្មៅចង្រៃនេះ គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចយកមកអនុវត្តបាននៅក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ដើម្បីពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀង។

ជារួម ការអភិវឌ្ឍពូជធន់តាមរយៈការបង្កាត់សែស្រឡាយ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចំណាយតិចសម្រាប់ប្រជាកសិករកម្ពុជាក្នុងការទប់ទល់នឹងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុនិងសត្វល្អិតចង្រៃ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះ និងប្រមូលពូជ: អ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវសិក្សាពីទ្រឹស្តីបង្កាត់ពូជ (Pedigree Breeding) និងចុះប្រមូលពូជដំណាំក្នុងស្រុក ព្រមទាំងស្វែងរកពូជបរទេសដែលមានហ្សែនធន់នឹងជំងឺ ដើម្បីត្រៀមធ្វើជាពូជមេ (Donor parent) ដោយអាចទាញយកទិន្នន័យពី IRRI ឬ CIMMYT។
  2. រៀបចំទីតាំងពិសោធន៍ចម្លងរោគ (Sick Plots): បង្កើតតំបន់ពិសោធន៍ដោយរៀបចំដី និងបណ្តុះមេរោគ ឬគ្រាប់ស្មៅចង្រៃក្នុងកម្រិតជាក់លាក់តាមស្តង់ដារ ដើម្បីធ្វើតេស្តភាពធន់របស់ដំណាំកូនកាត់នីមួយៗឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  3. អនុវត្តការបង្កាត់ពូជ និងការថែទាំ: អនុវត្តការបង្កាត់ពូជរវាងពូជក្នុងស្រុកនិងពូជធន់ ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសថង់ប្លាស្ទិកទ្វេរដងដើម្បីការពារលម្អងកាត់គ្នា រួចផ្តល់ជី NPK តាមកម្រិតណែនាំ។
  4. ការប្រមូលទិន្នន័យ និងវិភាគស្ថិតិ: កត់ត្រាទិន្នន័យរៀងរាល់សប្តាហ៍រួមមាន កម្ពស់ដើម ទិន្នផល និងពិន្ទុរងគ្រោះ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី R ឬ Genstat ដើម្បីវិភាគប្រៀបធៀប (ANOVA) ប្រសិទ្ធភាពរវាងពូជកូនកាត់និងពូជដើម។
  5. ការបង្កាត់ត្រឡប់ (Backcrossing) និងជ្រើសរើស: ជ្រើសរើសយកកូនកាត់នៅក្នុងប្រជាសាស្ត្រ F2 ឬ F3 ដែលមានទិន្នផលខ្ពស់ និងធន់នឹងជំងឺ ដើម្បីយកទៅធ្វើការបង្កាត់ត្រឡប់ (Backcrossing) ជាមួយពូជធន់ដើម រហូតទទួលបានពូជថ្មីដែលល្អឥតខ្ចោះ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Striga hermonthica (ស្មៅចង្រៃប៉ារ៉ាស៊ីត ស្ទ្រីហ្កា) គឺជាប្រភេទស្មៅប៉ារ៉ាស៊ីតដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតមួយ ដែលដុះតោងភ្ជាប់ទៅនឹងឫសដំណាំធញ្ញជាតិ (ដូចជាស័រហ្គុម និងពោត) ដើម្បីបឺតស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមនិងទឹក ដែលធ្វើឱ្យដំណាំរងគ្រោះក្រិន ថយចុះទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ឬងាប់តែម្តង។ វាប្រៀបដូចជាសត្វឈ្លើង ឬតុកកែដែលទាមទារបឺតឈាមពីសត្វដទៃដើម្បីរស់រានមានជីវិត ដែលធ្វើឱ្យម្ចាស់រាងកាយចុះខ្សោយ និងឈឺចាប់។
Pedigree breeding (ការបង្កាត់ពូជតាមសែស្រឡាយ) ជាវិធីសាស្ត្របង្កាត់ពូជរុក្ខជាតិដែលអ្នកស្រាវជ្រាវធ្វើការកត់ត្រាប្រវត្តិជំនាន់នីមួយៗយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយជ្រើសរើសយកកូនកាត់ដែលមានលក្ខណៈល្អ (ដូចជាទិន្នផលខ្ពស់ និងធន់នឹងជំងឺ) ពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ រហូតទាល់តែទទួលបានពូជថ្មីមួយដែលនឹងនរ។ ដូចជាការកត់ត្រាខ្សែស្រឡាយគ្រួសារដើម្បីតាមដាន និងជ្រើសរើសរក្សាតែលក្ខណៈល្អៗរបស់ដូនតា (កម្ពស់ សម្បុរ) សម្រាប់បន្សល់ទុកឱ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយ។
Donor parent (ពូជមេផ្តល់ហ្សែន) នៅក្នុងដំណើរការបង្កាត់ពូជ វាគឺជាពូជរុក្ខជាតិដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសយកមកបង្កាត់ ដើម្បីផ្ទេរលក្ខណៈពិសេសជាក់លាក់ណាមួយ (ឧទាហរណ៍៖ ហ្សែនធន់នឹងស្មៅចង្រៃ) ទៅឱ្យពូជមួយទៀតដែលល្អស្រាប់តែខ្វះភាពធន់។ ប្រៀបដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង (ផ្ទេរហ្សែនធន់) ចូលទៅក្នុងរាងកាយមនុស្ស ដើម្បីឱ្យរាងកាយនោះមានប្រព័ន្ធការពារមេរោគដ៏រឹងមាំ ដោយរក្សាសុខភាពល្អដដែល។
Transgressive segregants (កូនកាត់បំបែកលក្ខណៈប្រសើរជាងមេ) គឺជារុក្ខជាតិកូនកាត់ជំនាន់ក្រោយៗ (ដូចជា F2 ឬ F3) ដែលបង្ហាញលក្ខណៈពិសេសល្អដាច់គេ ឬអាក្រក់ដាច់គេ ហួសពីដែនកំណត់នៃពូជមេទាំងពីររបស់វា ដោយសារការបន្សំគ្នានៃហ្សែនថ្មីៗបង្កើតបានជាលក្ខណៈថ្មី។ ដូចជាកូនដែលកើតមកមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងឪពុក និងម្តាយរបស់ខ្លួនឆ្ងាយ ដោយសារតែទទួលបានការបន្សំសេនេទិចថ្មីដ៏ល្អពីអ្នកទាំងពីរ។
Backcrossing (ការបង្កាត់ត្រឡប់) ជាដំណើរការនៃការយកកូនកាត់ដែលទើបតែបង្កាត់បាន ទៅបង្កាត់ត្រឡប់ជាមួយនឹងពូជមេណាមួយរបស់វាវិញ (ច្រើនដង) ដើម្បីបង្កើនភាគរយនៃហ្សែនលក្ខណៈល្អរបស់ពូជមេនោះនៅក្នុងកូនកាត់ថ្មី ដោយរក្សាទុកតែហ្សែនចាំបាច់ពីពូជផ្តល់។ ដូចជាការលាយពណ៌ថ្នាំ ដោយយើងបន្ថែមពណ៌ដើមម្ដងបន្តិចៗរហូតដល់ទទួលបានពណ៌មួយដែលដូចទៅនឹងពណ៌ដើមទាំងស្រុង ប៉ុន្តែមានពន្លឺភ្លឺជាងមុនបន្តិច។
Crop syndrome reaction score (ពិន្ទុរងគ្រោះរបស់ដំណាំ) ជារង្វាស់ស្តង់ដារមួយដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើប្រាស់ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការខូចខាត ឬរោគសញ្ញារបស់ដំណាំបន្ទាប់ពីទទួលរងការវាយប្រហារពីស្មៅចង្រៃ (ឧទាហរណ៍៖ ១ ដល់ ៩ ដោយ ១ គឺមានសុខភាពល្អ និង ៩ គឺងាប់ទាំងស្រុង)។ ដូចជាពិន្ទុវាយតម្លៃសុខភាពអ្នកជំងឺនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ ដោយលេខ ១ មានន័យថាសុខភាពល្អធម្មតា ចំណែកលេខ ៩ មានន័យថាស្ថិតក្នុងសភាពធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។
F2 populations (ប្រជាសាស្ត្រជំនាន់ទី២) គឺជាជំនាន់រុក្ខជាតិទីពីរដែលទទួលបានពីការបង្កាត់ខ្លួនឯងនៃរុក្ខជាតិជំនាន់ទីមួយ (F1)។ ជំនាន់នេះមានការបំបែកលក្ខណៈហ្សែនច្រើនជាងគេបំផុត ដែលផ្តល់ជម្រើសយ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងការជ្រើសរើសពូជល្អៗ។ ប្រសិនបើពូជ F1 ជាកូន នោះពូជ F2 គឺជាចៅ។ ចៅៗនេះមានមុខមាត់ និងចរិតលក្ខណៈប្លែកៗគ្នាជាច្រើន ដែលធ្វើឱ្យយើងងាយស្រួលជ្រើសរើសយកម្នាក់ដែលឆ្លាត និងរឹងមាំជាងគេ។
Double plastic bag technique (បច្ចេកទេសថង់ប្លាស្ទិកទ្វេរដង) ជាបច្ចេកទេសក្នុងវិស័យកសិកម្មដោយប្រើថង់ប្លាស្ទិកពីរជាន់ដើម្បីគ្របកញ្ចុំផ្ការុក្ខជាតិ ការពារមិនឱ្យលម្អងផ្កាពីដើមផ្សេងហោះមកទុំបាន ដែលវាធានាថាការបង្កាត់ពូជគឺកើតឡើងតែរវាងរុក្ខជាតិដែលគេបានកំណត់ទុកប៉ុណ្ណោះ។ ដូចជាការដាក់អ្នកជំងឺក្នុងបន្ទប់ដាច់ដោយឡែក (Quarantine) ដែលមានទ្វារពីរជាន់ ដើម្បីការពារកុំឱ្យមេរោគពីខាងក្រៅចូលមកឆ្លង ឬលាយឡំគ្នាបន្ថែមទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖