Original Title: การศึกษาโรคกอเน่าของสตรอเบอรี่ในประเทศไทย
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1996.10
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាអំពីជំងឺរលួយគល់ស្ត្របឺរីនៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ การศึกษาโรคกอเน่าของสตรอเบอรี่ในประเทศไทย

អ្នកនិពន្ធ៖ Surachart Kooariyakul (Chiang Rai Horticultural Research Center), Chainarong Chansaentor (Chiang Rai Horticultural Research Center)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1996, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺរលួយគល់ (Crown rot) គឺជាបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយដែលបណ្តាលឱ្យដើមស្ត្របឺរីស្រពោន និងងាប់ភ្លាមៗនៅក្នុងតំបន់ដាំដុះនៃខេត្តឈៀងម៉ៃ និងឈៀងរ៉ៃ។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកំណត់អត្តសញ្ញាណភ្នាក់ងារបង្កជំងឺពិតប្រាកដ ដើម្បីជាមូលដ្ឋានគ្រឹះក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺនេះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការប្រមូលសំណាករុក្ខជាតិដែលមានជំងឺពីចម្ការផ្ទាល់ និងការបណ្ដុះញែកមេរោគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដោយប្រើយន្តការចម្រុះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conidial suspensions spraying method
ការបាញ់សូលុយស្យុងស្ព័រផ្សិត
ងាយស្រួលអនុវត្ត និងមានលក្ខណៈស្រដៀងទៅនឹងការឆ្លងជំងឺតាមបែបធម្មជាតិបំផុត។ រុក្ខជាតិបង្ហាញរោគសញ្ញាលឿនជាង (ក្នុងចន្លោះ ១៤-២៨ ថ្ងៃ)។ ទាមទារឱ្យមានទូសើម (Moist chamber) ដើម្បីគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងសំណើមឱ្យបានល្អនៅដំណាក់កាលដំបូង ទើបស្ព័រអាចលូតលាស់បាន។ អត្រានៃការញែកមេរោគផ្សិត Colletotrichum ត្រឡប់មកវិញក្រោយពេលចម្លងរោគគឺទទួលបាន ៥៥,០% ដែលបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការបង្កជំងឺ។
Mycelial disc on unwounded stem tissues method
ការដាក់កោសិកាសរសៃផ្សិតលើដើមដែលគ្មានមុខរបួស
អាចបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពបង្កជំងឺដោយផ្ទាល់តាមរយៈការយកកោសិកាផ្សិតទៅដាក់ផ្ទាល់លើជាលិការបស់រុក្ខជាតិ។ រុក្ខជាតិបង្ហាញរោគសញ្ញាយឺតជាងវិធីបាញ់ស្ព័រ (ប្រើពេល ២១-៦៣ ថ្ងៃ) ហើយស្ថានភាពចម្លងមិនសូវដូចនឹងការឆ្លងតាមធម្មជាតិជាក់ស្តែង។ អត្រានៃការញែកមេរោគផ្សិត Colletotrichum ត្រឡប់មកវិញក្រោយពេលចម្លងរោគគឺទទួលបាន ៥៣,៣%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍រោគវិទ្យារុក្ខជាតិកម្រិតមធ្យម សម្រាប់ការបណ្ដុះ ញែកមេរោគ និងថែរក្សាសំណាក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តឈៀងម៉ៃ និងឈៀងរ៉ៃ ភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ១៩៩២-១៩៩៣ លើពូជស្ត្របឺរី Tioga និង Florida 90។ ទោះបីជាទិន្នន័យនេះចាស់បន្តិចក្ដី ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនៃតំបន់ទាំងនោះមានភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងតំបន់ខ្ពង់រាបក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះនៅតែមានតម្លៃសម្រាប់ការសិក្សាអនុវត្ត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការញែកមេរោគ និងលទ្ធផលពីការសិក្សានេះ មានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការកំណត់អត្តសញ្ញាណរោគរុក្ខជាតិនៅតំបន់ត្រជាក់។

ការបំពាក់បំប៉នបច្ចេកទេសញែកមេរោគ និងការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រតាមគំរូនេះ នឹងជួយពង្រឹងសមត្ថភាពក្នុងការវិភាគ និងគ្រប់គ្រងជំងឺរុក្ខជាតិឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការប្រមូលសំណាករុក្ខជាតិដែលមានជំងឺ (Field Sampling): ចុះប្រមូលសំណាកដើមស្ត្របឺរី ឬដំណាំផ្សេងទៀតដែលបង្ហាញរោគសញ្ញាស្រពោន ឬរលួយគល់ពីចម្ការ។ ត្រូវកត់ត្រាទីតាំង និងរក្សាសំណាកក្នុងថង់ប្លាស្ទិកស្អាត (Clean plastic bags) ដើម្បីបញ្ជូនទៅមន្ទីរពិសោធន៍ដោយមិនឱ្យមានការបំពុលពីមេរោគខាងក្រៅ។
  2. ការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានបណ្ដុះមេរោគផ្សិត (Preparation of Culture Media): រៀបចំមជ្ឈដ្ឋានទូទៅ PDA (Potato Dextrose Agar) និងមជ្ឈដ្ឋានពិសេសដូចជា N5ARP ដោយបន្ថែមថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ដើម្បីញែកប្រភេទផ្សិតគោលដៅ (Pathogenic fungi) និងទប់ស្កាត់ការដុះបាក់តេរី។
  3. ការញែក និងបន្សុទ្ធមេរោគ (Isolation and Purification): កាត់ជាលិការុក្ខជាតិដែលមានជំងឺជាចំណិតតូចៗ សម្លាប់មេរោគលើផ្ទៃដោយប្រើ Sodium hypochlorite 0.525% រួចដាក់បណ្ដុះលើចាន Petri dish។ បន្តយកសរសៃផ្សិតដែលដុះទៅបណ្ដុះក្នុងចានថ្មីដើម្បីទទួលបាន Pure culture
  4. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណ (Morphological Identification): ប្រើប្រាស់ Microscope ដើម្បីពិនិត្យមើលរូបរាង ទំហំនៃស្ព័រ (Conidia) និង Appressoria របស់ផ្សិត រួចប្រៀបធៀបជាមួយឯកសារយោង ដើម្បីកំណត់ប្រភេទផ្សិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ (ឧទាហរណ៍៖ Colletotrichum gloeosporioides)។
  5. ការធ្វើតេស្តបញ្ជាក់សមត្ថភាពបង្កជំងឺ (Pathogenicity Test): រៀបចំសូលុយស្យុងស្ព័រតាមកម្រិត 1.64 x 10^6 conidia/ml ដោយប្រើ Hemacytometer រួចបាញ់លើកូនរុក្ខជាតិដែលមានសុខភាពល្អ។ រក្សារុក្ខជាតិក្នុង Moist chamber រយៈពេល ៤៨ម៉ោង រួចតាមដានរោគសញ្ញាជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីបញ្ជាក់ថាផ្សិតនោះពិតជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Crown rot (ជំងឺរលួយគល់) ជំងឺរុក្ខជាតិដែលបំផ្លាញផ្នែកគល់ (Crown) របស់ដើមស្ត្របឺរី ធ្វើឱ្យជាលិកាខាងក្នុងប្រែពណ៌ត្នោតក្រហម រលួយ និងបណ្តាលឱ្យរុក្ខជាតិស្រពោនស្លាប់ភ្លាមៗ។ ដូចជាគ្រឹះផ្ទះដែលពុកផុយ ធ្វើឱ្យផ្ទះទាំងមូលរលំដួលយ៉ាងលឿនទោះបីជាដំបូលនៅល្អក៏ដោយ។
Pathogenicity test (ការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រ ឬ ការធ្វើតេស្តសមត្ថភាពបង្កជំងឺ) ដំណើរការពិសោធន៍ដើម្បីបញ្ជាក់ថា មេរោគដែលបានញែកចេញពីសំណាកពិតជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺប្រាកដមែន ដោយការយកវាទៅចម្លងលើរុក្ខជាតិដែលមានសុខភាពល្អ រួចតាមដានរោគសញ្ញាថាតើវាមានលក្ខណៈដូចធម្មជាតិឬទេ។ ដូចជាការយកជនសង្ស័យទៅធ្វើត្រាប់តាមសកម្មភាពបទល្មើសឡើងវិញ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាគេពិតជាអ្នកប្រព្រឹត្តមែន។
Selective medium (មជ្ឈដ្ឋានបណ្ដុះមេរោគជាក់លាក់) សារធាតុចិញ្ចឹមសម្រាប់បណ្ដុះមេរោគ (ដូចជា N5ARP ឬ RNV) ដែលត្រូវបានលាយជាមួយនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ឬសារធាតុគីមីផ្សេងៗ ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យតែមេរោគគោលដៅលូតលាស់ និងទប់ស្កាត់មេរោគផ្សេងៗមិនឱ្យដុះរំខាន។ ដូចជាការដាក់នុយពិសេសដែលអាចទាក់ទាញបានតែត្រីមួយប្រភេទ ខណៈត្រីផ្សេងៗទៀតមិនអាចស៊ីនុយនេះបាន។
Conidial suspension (សូលុយស្យុងស្ព័រផ្សិត) ល្បាយរាវដែលផ្ទុកទៅដោយស្ព័រ (Conidia) របស់ផ្សិតក្នុងកំហាប់ជាក់លាក់ណាមួយ ត្រូវបានប្រើសម្រាប់បាញ់ស្រោចលើរុក្ខជាតិដើម្បីធ្វើការចម្លងរោគក្នុងការពិសោធន៍។ ដូចជាការលាយគ្រាប់ពូជតូចៗទៅក្នុងទឹក រួចយកទៅបាញ់សាចលើដីដើម្បីឱ្យវាដុះ។
Mycelial disc (បន្ទះសរសៃផ្សិត) បំណែករាងមូលតូចៗនៃបណ្ដាញសរសៃផ្សិត (Mycelium) ដែលត្រូវបានកាត់ចេញពីចានបណ្ដុះដោយប្រើឧបករណ៍កាត់ ដើម្បីយកទៅផ្ដិតផ្ទាល់លើជាលិការុក្ខជាតិសម្រាប់ការចម្លងរោគដោយផ្ទាល់។ ដូចជាការកាត់ស្មៅមួយដុំតូចពីសួនច្បារ យកទៅដាំបន្តនៅកន្លែងផ្សេងដើម្បីឱ្យវាដុះរាលដាល។
Appressoria (រចនាសម្ព័ន្ធតោងទាមរបស់ផ្សិត) កោសិកាពិសេសរបស់ផ្សិត (ជាពិសេសប្រភេទ Colletotrichum) ដែលមានរាងប៉ោង ឬសំប៉ែត ប្រើសម្រាប់តោងជាប់នឹងផ្ទៃកោសិការបស់រុក្ខជាតិ និងបង្កើតកម្លាំងចោះទម្លុះចូលទៅក្នុងជាលិការុក្ខជាតិដើម្បីបង្កជំងឺ។ ដូចជាក្រញ៉ាំជើងរបស់សត្វល្អិត ដែលជួយវាឱ្យតោងជាប់នឹងជញ្ជាំងយ៉ាងរឹងមាំ ទោះជាមានខ្យល់បក់ក៏មិនធ្លាក់ រួចចោះទម្លុះចូលខាងក្នុង។
Monoconidial culture / Pure culture (ការបណ្ដុះស្ព័រទោល / ការបន្សុទ្ធមេរោគ) ការបណ្ដុះមេរោគឱ្យដុះចេញពីស្ព័រតែមួយគ្រាប់ ដើម្បីធានាថាផ្សិតដែលទទួលបានជាប្រភេទសុទ្ធ១០០% មិនមានការលាយឡំពីមេរោគផ្សេង ដែលងាយស្រួលសម្រាប់ការយកទៅធ្វើតេស្ត។ ដូចជាការចម្រាញ់យកមាសសុទ្ធ១០០% ពីដុំថ្មដែលលាយឡំដោយលោហៈច្រើនប្រភេទ ដើម្បីយកទៅធ្វើតេស្តគុណភាព។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖