Original Title: โรคแส้ดำในอ้อยและวิธีป้องกันกำจัด
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ជំងឺរំពាត់ខ្មៅលើអំពៅ និងវិធីសាស្ត្រក្នុងការការពារនិងកម្ចាត់

ចំណងជើងដើម៖ โรคแส้ดำในอ้อยและวิธีป้องกันกำจัด

អ្នកនិពន្ធ៖ Nipon Iamsupasit (Suphanburi Field Crop Research Center, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1992, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យទៅលើបញ្ហាជំងឺរំពាត់ខ្មៅ (Smut disease) លើដំណាំអំពៅដែលបង្កឡើងដោយផ្សិត Ustilago scitaminea ដែលបណ្តាលឱ្យខូចខាតដល់ទិន្នផល និងគុណភាពស្ករអំពៅយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅជុំវិញពិភពលោក ក៏ដូចជានៅក្នុងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អត្ថបទនេះធ្វើការពណ៌នាអំពីលក្ខណៈជីវសាស្ត្រនៃការចម្លងជំងឺ និងបានណែនាំអំពីវិធានការបច្ចេកទេសកសិកម្មដើម្បីការពារ និងគ្រប់គ្រងការរាលដាលនៃជំងឺនេះ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Resistant Cultivars
ការប្រើប្រាស់ពូជអំពៅធន់នឹងជំងឺ
ជាវិធីសាស្ត្រល្អបំផុតនិងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការការពាររយៈពេលវែង។ ជួយកាត់បន្ថយការចំណាយរបស់កសិករលើថ្នាំគីមី និងពលកម្ម។ ទាមទារពេលវេលាយូរក្នុងការស្រាវជ្រាវនិងបង្កាត់ពូជ។ មេរោគអាចបំប្លែងខ្លួនបំបែកភាពធន់របស់ពូជអំពៅនៅពេលអនាគត។ ជាវិធានការដែលត្រូវបានផ្តល់អនុសាសន៍ខ្ពស់បំផុត ដោយការសិក្សារកឃើញពូជចំនួន ១៣ ដែលមានលក្ខណៈធន់នឹងជំងឺនេះ។
Hot Water Treatment
ការត្រាំកូនពូជក្នុងទឹកក្ដៅ
អាចសម្លាប់មេរោគផ្សិតដែលបង្កប់ខ្លួននៅខាងក្នុងភ្នែកអំពៅបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ដោយមិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។ ទាមទារការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត បើក្តៅពេកអាចធ្វើឱ្យភ្នែកអំពៅងាប់ បើត្រជាក់ពេកមិនអាចសម្លាប់មេរោគបាន។ ការត្រាំទឹកក្ដៅនៅសីតុណ្ហភាព ៥២°C រយៈពេល ១៨ នាទី ជួយកម្ចាត់មេរោគជំងឺរំពាត់ខ្មៅមុនពេលយកទៅដាំបានយ៉ាងមានសុវត្ថិភាព។
Chemical Seed Treatment
ការត្រាំកូនពូជជាមួយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការការពារកូនពូជពីការវាយប្រហាររបស់ស្ព័រផ្សិតដែលមានក្នុងដី។ ត្រូវចំណាយថវិកាទិញថ្នាំគីមី និងអាចបណ្តាលឱ្យមានហានិភ័យដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់ និងបរិស្ថាន។ ការប្រើថ្នាំ Triadimefon (500 ppm, 30 នាទី) ឬ Propiconazol (200 ppm, 15 នាទី) អាចទប់ស្កាត់ការកកើតជំងឺនេះបានយ៉ាងល្អ។
Roguing / Physical Removal
ការដកនិងបំផ្លាញចោលដើមដែលមានជំងឺ
ជាវិធានការទប់ស្កាត់ការឆ្លងរាលដាលភ្លាមៗ និងកាត់បន្ថយប្រភពចម្លងស្ព័រផ្សិតទៅកាន់ដើមផ្សេងទៀតនៅក្នុងចម្ការ។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងការដើរត្រួតពិនិត្យជាប្រចាំ ហើយអាចមិនទាន់ពេលវេលាប្រសិនបើស្ព័របានហោះតាមខ្យល់រួចរាល់។ ជួយកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ ជាពិសេសនៅពេលរកឃើញរោគសញ្ញានៅដំណាក់កាលដំបូងនៃការដាំដុះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធានការគ្រប់គ្រងជំងឺរំពាត់ខ្មៅទាមទារនូវធនធាននិងបរិក្ខារខុសៗគ្នា អាស្រ័យលើវិធីសាស្ត្រនីមួយៗដែលកសិករ ឬក្រុមហ៊ុនជ្រើសរើសយកមកអនុវត្ត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើទិន្នន័យ និងការស្រាវជ្រាវដែលធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការខេត្តសុផាន់បុរី (Suphanburi) ប្រទេសថៃ ក៏ដូចជាការដកស្រង់ពីការសិក្សាអន្តរជាតិផ្សេងៗ។ ដោយសារស្ថានភាពអាកាសធាតុត្រូពិច និងលក្ខណៈដីនៅប្រទេសថៃមានភាពប្រហាក់ប្រហែលគ្នាយ៉ាងខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា លទ្ធផលនិងវិធានការណែនាំនៅក្នុងឯកសារនេះមានតម្លៃខ្ពស់បំផុត និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅក្នុងបរិបទកសិកម្មកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រង និងការពារជំងឺរំពាត់ខ្មៅនេះគឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងពេញលេញសម្រាប់វិស័យកសិ-ឧស្សាហកម្មដំណាំអំពៅនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើការប្រើប្រាស់ពូជធន់ និងការសម្អាតកូនពូជមុនពេលដាំ គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រគន្លឹះដែលអាចជួយសង្គ្រោះទិន្នផល និងរក្សាស្ថិរភាពនៃផលិតកម្មស្ករអំពៅនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីរោគសញ្ញា និងយន្តការនៃការចម្លងរោគ: ចុះសិក្សាផ្ទាល់នៅតាមចម្ការអំពៅ ដើម្បីសម្គាល់រោគសញ្ញា 'រំពាត់ខ្មៅ' (Whip-like sorus) ដែលដុះចេញពីចុងត្រួយ ឬភ្នែកចំហៀង និងស្វែងយល់ពីយន្តការហោះហើរនៃស្ព័រដោយប្រើប្រាស់ Microscope ដើម្បីពិនិត្យមើលរូបរាងរបស់ Teliospores
  2. អនុវត្តបច្ចេកទេសសម្អាតកូនពូជដោយកម្ដៅ: រៀបចំប្រព័ន្ធសាកល្បងត្រាំកូនពូជអំពៅក្នុងទឹកក្ដៅ (Hot Water Treatment) នៅសីតុណ្ហភាព ៥២°C រយៈពេល ១៨ នាទី ដោយប្រើ Thermostat ដើម្បីធានាសុក្រឹតភាពសីតុណ្ហភាព និងតាមដានអត្រាដុះពន្លក។
  3. សាកល្បងការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត (Fungicide Application Trial): ធ្វើការប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃការត្រាំកូនពូជជាមួយថ្នាំគីមីកសិកម្ម ដូចជា Triadimefon 500 ppmPropiconazol 200 ppm ធៀបជាមួយនឹងវិធីសាស្ត្រត្រាំទឹកក្ដៅ ដើម្បីស្វែងរកជម្រើសដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់តំបន់។
  4. ការជ្រើសរើស និងវាយតម្លៃពូជធន់ (Resistant Cultivar Screening): សហការជាមួយស្ថានីយស្រាវជ្រាវកសិកម្ម ដើម្បីដាំសាកល្បងពូជអំពៅផ្សេងៗគ្នា និងចាក់បញ្ចូលមេរោគ (Artificial Inoculation) ដើម្បីតាមដាន និងវាយតម្លៃអត្រាធន់នឹងជំងឺ Ustilago scitaminea ក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុកម្ពុជា។
  5. អភិវឌ្ឍន៍វិធានការគ្រប់គ្រងចម្រុះ (Integrated Disease Management): ចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំ (Guidelines) សម្រាប់កសិករ ដោយរួមបញ្ចូលការត្រួតពិនិត្យចម្ការជាប្រចាំ ការដកដើមជំងឺចោល (Roguing) និងការតម្រូវមិនឱ្យរក្សាគល់អំពៅចាស់ (Ratooning) លើសពីការកំណត់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺបន្តបន្ទាប់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Ustilago scitaminea (មេរោគផ្សិតអ៊ូស្ទីឡាហ្គោ ស្ក៊ីតាមីណេអា) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរំពាត់ខ្មៅ (Smut disease) លើដំណាំអំពៅ វាចូលទៅវាយប្រហារកោសិកាលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ធ្វើឱ្យខូចខាតទិន្នផល និងកាត់បន្ថយកម្រិតជាតិស្ករពាណិជ្ជកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាមេរោគដែលចូលទៅបំផ្លាញប្រព័ន្ធលូតលាស់របស់មនុស្ស ធ្វើឱ្យរាងកាយប្រែប្រួលខុសប្រក្រតី និងមិនអាចលូតលាស់បានល្អ។
Teliospores (ស្ព័រតេលីយ៉ូ) ជាកោសិកាបង្កកំណើត ឬប្រៀបបាននឹងគ្រាប់ពូជតូចៗរបស់មេរោគផ្សិតដែលមានពណ៌ខ្មៅ។ វាអាចហោះហើរតាមខ្យល់ទៅទុំលើភ្នែកអំពៅផ្សេងទៀតដើម្បីចម្លងរោគ និងអាចរស់រានមានជីវិតលាក់ខ្លួននៅក្នុងដីបានយ៉ាងយូរ។ ដូចជាគ្រាប់ធូលីតូចៗដែលរសាត់តាមខ្យល់ ហើយនៅពេលធ្លាក់ចំកន្លែងមានសំណើម វានឹងដុះពន្លកឡើងបង្កជាជំងឺភ្លាមៗ។
Whip-like sorus (រោគសញ្ញារាងដូចរំពាត់) ជារោគសញ្ញាជាក់លាក់នៃជំងឺរំពាត់ខ្មៅ ដែលលេចចេញជាទម្រង់រាងវែងដូចរំពាត់តូចៗពណ៌ខ្មៅដុះចេញពីចុងត្រួយ ឬភ្នែកចំហៀងរបស់ដើមអំពៅ ដោយរំពាត់នេះផ្ទុកទៅដោយស្ព័រមេរោគរាប់លានដែលអាចហោះហើរទៅចម្លងដើមផ្សេង។ ដូចជាផ្សិតពុលដែលដុះចេញពីគល់ឈើផុយៗ ហើយត្រៀមខ្លួនបញ្ចេញធូលីពុលរាប់លានគ្រាប់ទៅក្នុងអាកាស។
Ratooning (ការរក្សាគល់អំពៅចាស់ / ការទុកពន្លកគល់) ជាបច្ចេកទេសកសិកម្មដែលកសិករប្រមូលផលដោយកាត់យកតែដើមអំពៅ ហើយទុកគល់និងឫសចាស់នៅក្នុងដីដើម្បីឱ្យវាដុះពន្លកសារជាថ្មីនៅរដូវបន្ទាប់។ ការទុកគល់ច្រើនឆ្នាំពេក ធ្វើឱ្យមេរោគក្នុងដីប្រមូលផ្តុំ និងបង្កជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ដីដដែលៗដោយមិនបានសម្អាត ដែលធ្វើឱ្យមេរោគមានឱកាសកកកុញកាន់តែច្រើនឡើងៗពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ។
CCS - Commercial Cane Sugar (បរិមាណស្ករពាណិជ្ជកម្ម) ជារង្វាស់ស្តង់ដារដែលប្រើសម្រាប់វាស់កម្រិតជាតិស្ករសុទ្ធដែលអាចចម្រាញ់ចេញពីដើមអំពៅសម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្មពាណិជ្ជកម្ម។ ដើមអំពៅដែលឆ្លងជំងឺរំពាត់ខ្មៅ នឹងធ្វើឱ្យកម្រិត CCS នេះធ្លាក់ចុះទាប។ ដូចជាការវាស់កម្រិតជាតិផ្អែមនៅក្នុងទឹកផ្លែឈើ បើផ្លែឈើខូចគុណភាព ឬមានជំងឺ ទឹកដែលច្របាច់បានក៏សាបមិនសូវផ្អែមដែរ។
Roguing (ការដកបំផ្លាញចោលដើមជំងឺ) គឺជាវិធានការគ្រប់គ្រងជំងឺរុក្ខជាតិដោយការដើរត្រួតពិនិត្យចម្ការជាប្រចាំ និងដកយកដើមអំពៅដែលបង្ហាញរោគសញ្ញាជំងឺយកទៅដុតបំផ្លាញចោលភ្លាមៗ ដើម្បីកាត់ផ្តាច់ប្រភពចម្លងស្ព័រមេរោគទៅកាន់ដើមផ្សេងទៀត។ ដូចជាការរើសយកផ្លែប៉ោមដែលស្អុយមួយគ្រាប់ចេញពីកន្ត្រក ហើយយកទៅចោលឆ្ងាយ ដើម្បីកុំឱ្យវារាលដាលស្អុយដល់ផ្លែប៉ោមផ្សេងទៀតដែលនៅល្អ។
Artificial inoculation (ការចាក់បញ្ចូលមេរោគសិប្បនិម្មិត) ជាដំណើរការដែលអ្នកស្រាវជ្រាវយកស្ព័រមេរោគផ្សិតទៅចាក់បញ្ចូល ឬលាបលើកូនអំពៅដោយចេតនានៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ឬចម្ការសាកល្បង ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើពូជអំពៅនោះមានកម្រិតភាពធន់នឹងជំងឺកម្រិតណា។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំងសាកល្បង ឬបញ្ចូលមេរោគទៅលើសត្វកណ្តុរ ដើម្បីមើលថាតើប្រព័ន្ធការពាររាងកាយរបស់វាអាចទប់ទល់នឹងមេរោគបានឬទេ។
Meristematic region (តំបន់កោសិកាលូតលាស់) ជាផ្នែកនៃជាលិការបស់រុក្ខជាតិ (ដូចជាចុងត្រួយ ឬភ្នែកចំហៀង) ដែលមានកោសិកាកំពុងបំបែកខ្លួនយ៉ាងសកម្មសម្រាប់ការលូតលាស់ ដែលតំបន់នេះជាទីតាំងងាយរងគ្រោះបំផុតពីការវាយលុកនិងការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិត។ ដូចជាការដ្ឋានសាងសង់អាគារដែលកំពុងមមាញឹក និងមានសភាពចំហ ដែលងាយស្រួលឱ្យជនខិលខូចលួចបន្លំខ្លួនចូលទៅបំផ្លាញរចនាសម្ព័ន្ធពីខាងក្នុង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖