Original Title: Sunflower Meal Snack Production Using a Village Texturizer and its Shelf Life
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការផលិតនំសម្រន់ពីកាកគ្រាប់ផ្កាឈូករ័ត្នដោយប្រើម៉ាស៊ីនបង្កើតវាយនភាពលក្ខណៈគ្រួសារ និងអាយុកាលរក្សាទុករបស់វា

ចំណងជើងដើម៖ Sunflower Meal Snack Production Using a Village Texturizer and its Shelf Life

អ្នកនិពន្ធ៖ Chowladda Teangpook (Institute of Food Research and Product Development (IFRPD), Kasetsart University), Urai Paosangtong, Kritsana Temtrakool

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2011 Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់កាកសំណល់កសិកម្ម ដោយយកកាកគ្រាប់ផ្កាឈូករ័ត្ន (Sunflower meal) ដែលជាកាកសំណល់ពីការចម្រាញ់ប្រេង ហើយនៅមានផ្ទុកសារធាតុចិញ្ចឹមខ្ពស់ មកកែច្នៃជាអាហារសម្រន់ដែលមានតម្លៃបន្ថែម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនបង្កើតវាយនភាពខ្នាតតូច (Village texturizer) ដើម្បីផលិតបន្ទះនំសម្រន់ ដោយលាយកាកគ្រាប់ផ្កាឈូករ័ត្នជាមួយម្សៅដំឡូងមី និងគ្រឿងផ្សំដទៃទៀត រួចវាយតម្លៃគុណភាព និងអាយុកាលរក្សាទុក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Formula 1 (10% Sunflower Meal : 80% Cassava Starch)
រូបមន្តទី១ (កាកផ្កាឈូករ័ត្ន ១០% និង ម្សៅដំឡូងមី ៨០%)
មានភាពស្រួយល្អ និងមានពណ៌ដែលអាចទទួលយកបាន។ មានផ្ទុកជាតិសរសៃ និងប្រូតេអ៊ីនទាបជាងគេបើធៀបនឹងរូបមន្តផ្សេងទៀត។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃវាយនភាព ៦.៥៦ (ចូលចិត្តកម្រិតមធ្យម)
Formula 2 (15% Sunflower Meal : 75% Cassava Starch)
រូបមន្តទី២ (កាកផ្កាឈូករ័ត្ន ១៥% និង ម្សៅដំឡូងមី ៧៥%)
មានតុល្យភាពល្អបំផុតរវាងគុណតម្លៃអាហារូបត្ថម្ភ និងវាយនភាព ដែលទទួលបានការចូលចិត្តច្រើនជាងគេ។ អាចមានក្លិនគ្រាប់ផ្កាឈូករ័ត្នលេចឡើងបន្តិចបន្តួច។ ត្រូវបានជ្រើសរើសជារូបមន្តល្អបំផុត ដោយទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃវាយនភាពខ្ពស់ជាងគេគឺ ៦.៨៣
Formula 3 (20% Sunflower Meal : 70% Cassava Starch)
រូបមន្តទី៣ (កាកផ្កាឈូករ័ត្ន ២០% និង ម្សៅដំឡូងមី ៧០%)
មានផ្ទុកបរិមាណជាតិសរសៃ និងប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ជាងគេបំផុត។ វាយនភាពមានលក្ខណៈរឹងពេក និងទទួលបានការចូលចិត្តតិចតួចពីអ្នកភ្លក់។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃវាយនភាពទាបបំផុតត្រឹមតែ ៤.៩២ ប៉ុណ្ណោះ
Packaging in OPP/MCPP Laminate Bags
ការវេចខ្ចប់ដោយប្រើថង់ប្លាស្ទិក OPP/MCPP
ជាប្រភេទថង់វេចខ្ចប់មានតម្លៃថោក និងងាយស្រួលរកនៅលើទីផ្សារ។ មានសមត្ថភាពទាបក្នុងការការពារកាំរស្មី UV ធ្វើឱ្យផលិតផលឆាប់ឡើងក្លិនខួច (Rancid) ដោយសារប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់។ អាយុកាលរក្សាទុក (Shelf life) មានរយៈពេលត្រឹមតែ ១ខែ ប៉ុណ្ណោះនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការវិនិយោគលើម៉ាស៊ីនកែច្នៃចំណីអាហារខ្នាតតូច និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ផ្សេងៗសម្រាប់ការវាយតម្លៃគុណភាពរូបវន្ត និងអតិសុខុមប្រាណ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវចំណីអាហារ នៃសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក និងអ្នកភ្លក់វាយតម្លៃជនជាតិថៃ។ នេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រទេសទាំងពីរមានអាកាសធាតុ កសិផល និងវប្បធម៌ចំណីអាហារស្រដៀងគ្នា ប៉ុន្តែរសជាតិដែលត្រូវបានជ្រើសរើស (សារាយសមុទ្រ) អាចនឹងត្រូវផ្លាស់ប្តូរដើម្បីតម្រូវចំណូលចិត្តទីផ្សារអ្នកបរិភោគកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រផលិតនំសម្រន់ដោយប្រើម៉ាស៊ីនខ្នាតតូចនេះ ពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម (SMEs) នៅកម្ពុជា ក្នុងការកែច្នៃកាកសំណល់កសិកម្មឱ្យមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ច។

ការបំប្លែងអនុផលកសិកម្មទៅជាអាហារសម្រន់ដែលមានជីវជាតិ អាចជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលបន្ថែមដល់កសិករ និងបង្កើតជម្រើសអាហារសម្រន់ក្នុងស្រុកប្រកបដោយសុខុមាលភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្វែងយល់ពីបច្ចេកវិទ្យាម៉ាស៊ីនខ្នាតតូច: សិក្សាពីគោលការណ៍ដំណើរការរបស់ម៉ាស៊ីន Village Texturizer ដែលប្រើការប្រែប្រួលសម្ពាធ និងកម្តៅដើម្បីបង្កើតភាពស្រួយ ដោយអាចស្រាវជ្រាវឯកសារបន្ថែមពីស្ថាប័ន Meals for Millions Foundation ឬទំនាក់ទំនងវិទ្យាស្ថានជំនាញដើម្បីរចនាម៉ាស៊ីននេះក្នុងស្រុក។
  2. ប្រមូល និងរៀបចំវត្ថុធាតុដើម: ស្វែងរកប្រភពកាកសំណល់កសិកម្មពីប្រតិបត្តិការចម្រាញ់ប្រេងក្នុងស្រុក (ដូចជាកាកសណ្តែកសៀង ឬគ្រាប់ផ្កាឈូករ័ត្ន) រួចប្រើម៉ាស៊ីន Pin mill ដើម្បីកិនបំបែកវាឱ្យទៅជាម្សៅម៉ដ្ឋល្អសម្រាប់ការលាយ។
  3. អភិវឌ្ឍរូបមន្ត និងសាកល្បងទីផ្សារ: អនុវត្តការលាយម្សៅដំឡូងមី ម្សៅស្រូវសាលី និងកាកកសិផល ក្នុងសមាមាត្រផ្សេងៗគ្នា រួចរៀបចំកម្មវិធីភ្លក់វាយតម្លៃដោយប្រើ 9-point Hedonic Scale ដើម្បីស្វែងរកកម្រិតរសជាតិ និងភាពស្រួយដែលត្រូវនឹងចំណូលចិត្តប្រជាជនកម្ពុជា។
  4. កែលម្អប្រព័ន្ធវេចខ្ចប់: ដោយសារតែនំសម្រន់នេះងាយរងអុកស៊ីតកម្មខ្លាញ់ (ឡើងក្លិនខួច) និស្សិតត្រូវស្វែងរកសម្ភារៈវេចខ្ចប់ដែលមានស្រទាប់ការពារពន្លឺ និងខ្យល់ល្អជាង OPP/MCPP ឬអនុវត្តបច្ចេកទេស Nitrogen gas flushing ដើម្បីពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកឱ្យបានលើសពី ១ខែ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Village Texturizer (ម៉ាស៊ីនបង្កើតវាយនភាពលក្ខណៈគ្រួសារ) ម៉ាស៊ីនខ្នាតតូចដែលប្រើសម្រាប់កែច្នៃម្សៅលាយឱ្យទៅជានំស្រួយ តាមរយៈការបញ្ចេញសម្ពាធ និងកម្តៅភ្លាមៗ ដែលធ្វើឱ្យសាច់នំឡើងប៉ោង និងមានរន្ធតូចៗ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនធ្វើពោតផ្ទុះ (Popcorn) ដែលធ្វើឱ្យគ្រាប់ពោតផ្ទុះប៉ោងឡើងនៅពេលវាត្រូវកម្តៅនិងសម្ពាធខ្ពស់ភ្លាមៗ។
Thiobarbituric Acid (TBA) test (តេស្តអាស៊ីត Thiobarbituric) វិធីសាស្ត្រគីមីសម្រាប់វាស់បរិមាណសារធាតុ malondialdehyde នៅក្នុងអាហារ ដើម្បីកំណត់កម្រិតនៃការខូចគុណភាព ឬអុកស៊ីតកម្មនៃជាតិខ្លាញ់ (កម្រិតនៃការឡើងក្លិនខួច)។ ដូចជាការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់កម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងខ្យល់ដង្ហើមដើម្បីដឹងថាស្រវឹងកម្រិតណា អញ្ចឹងដែរតេស្ត TBA ប្រាប់យើងថានំមានក្លិនខួចខ្លាំងប៉ុណ្ណា។
Water Activity (aw) (សកម្មភាពទឹក) រង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរីនៅក្នុងចំណីអាហារដែលអតិសុខុមប្រាណ (ដូចជាបាក់តេរី ឬផ្សិត) អាចយកទៅប្រើប្រាស់ដើម្បីលូតលាស់បាន។ ដូចជាទឹកដែលនៅសល់ដក់លើដីក្រោយពេលភ្លៀងដែលអាចឱ្យរុក្ខជាតិដុះបាន ចំណែកឯទឹកដែលជាប់ហាប់ក្នុងថ្មគឺមិនអាចប្រើបានទេ។
Quantitative Descriptive Analysis (QDA) (ការវិភាគពិពណ៌នាបរិមាណ) វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃគុណភាពអាហារដោយប្រើអ្នកភ្លក់ដែលបានទទួលការបណ្តុះបណ្តាល ដើម្បីផ្តល់ពិន្ទុជាក់លាក់លើលក្ខណៈរូបវន្តដូចជា ពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងភាពស្រួយ។ ដូចជាគណៈកម្មការផ្តល់ពិន្ទុក្នុងកម្មវិធីប្រលងចម្រៀង ដែលវាយតម្លៃបេក្ខជនតាមលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យច្បាស់លាស់ ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែប្រាប់ថាចូលចិត្តឬអត់។
Rancidity (ភាពខួច ឬក្លិនខួច) ដំណើរការខូចគុណភាពនៃជាតិខ្លាញ់ ឬប្រេងនៅក្នុងអាហារដោយសារប្រតិកម្មអុកស៊ីតកម្មជាមួយអុកស៊ីហ្សែន ដែលបង្កើតឱ្យមានក្លិន និងរសជាតិមិនល្អ។ ដូចជាដែកដែលទុកចោលត្រូវខ្យល់និងទឹក រួចចាប់ផ្តើមឡើងច្រែះ អញ្ចឹងដែរប្រេងក្នុងនំនៅពេលត្រូវខ្យល់ក៏ចាប់ផ្តើម "ឡើងច្រែះ" ក្លាយជាមានក្លិនខួច។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖