បញ្ហា (The Problem)៖ ខ្លាញ់ (Grease) នៅក្នុងទឹកសំណល់ពីរោងចក្រផលិតប្រេងដូងគឺជាបញ្ហាបរិស្ថានដ៏ចម្បងមួយ។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងទាញយកខ្លាញ់ពីទឹកសំណល់ទាំងនេះដើម្បីផលិតជាក្រមួនស្រោបផ្លែឈើ (TH-ENV wax) សម្រាប់ជួយថែរក្សាគុណភាពផ្លែចេកក្រោយពេលប្រមូលផល និងកាត់បន្ថយសំណល់ឧស្សាហកម្ម។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តតាមរយៈការបំបែកខ្លាញ់ពីទឹកសំណល់ ការបន្សុទ្ធ និងការបង្កើតរូបមន្តក្រមួនដើម្បីសាកល្បងប្រសិទ្ធភាពទៅលើផ្លែចេក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| TH-ENV wax ក្រមួន TH-ENV ផលិតពីខ្លាញ់ទឹកសំណល់ប្រេងដូង |
មានក្លិនធម្មជាតិល្អប្រសើរ ប្រើប្រាស់សំណល់ឧស្សាហកម្មកាត់បន្ថយការបំពុល និងកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែឈើបានយ៉ាងល្អដោយគ្មានផ្ទុកលោហៈធ្ងន់លើសកម្រិត។ | ទាមទារដំណើរការទាញយក និងបន្សុទ្ធខ្លាញ់ពីទឹកសំណល់ដែលចំណាយពេល និងកម្លាំងម៉ាស៊ីន ព្រមទាំងផ្តល់ទិន្នផលខ្លាញ់ទាប (៤.២៦ មីលីលីត្រ ក្នុងទឹកសំណល់ ១ លីត្រ)។ | កាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់ចេកបានយ៉ាងមានន័យនៅថ្ងៃទី១ ពន្យារការកើនឡើងភាពផ្អែមនៅថ្ងៃទី៥ និងទទួលបានការពេញចិត្តលើក្លិនជារួមដល់ទៅ ៧១% (កម្រិតខ្ពស់)។ |
| Commercial wax ក្រមួនពាណិជ្ជកម្មទូទៅ |
ងាយស្រួលរកទិញលើទីផ្សារ ស្របតាមស្តង់ដារ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទម្ងន់ផ្លែឈើ។ | មានក្លិនសារធាតុគីមីខ្លាំងដែលធ្វើឲ្យអ្នកប្រើប្រាស់មិនសូវពេញចិត្ត និងមិនមានលក្ខណៈធម្មជាតិ (០% សម្រាប់ការពេញចិត្តលើក្លិនធម្មជាតិ)។ | ប្រសិទ្ធភាពទប់ស្កាត់ការបាត់បង់ទម្ងន់ និងភាពផ្អែមប្រហាក់ប្រហែលនឹង TH-ENV wax ប៉ុន្តែទទួលបានការពេញចិត្តលើក្លិនកម្រិតខ្ពស់ត្រឹមតែ ៦.៥% ប៉ុណ្ណោះ។ |
| Control (Unwaxed) ការមិនស្រោបក្រមួន (Control) |
មិនតម្រូវឲ្យមានការចំណាយលើសម្ភារៈ បច្ចេកទេស ឬកម្លាំងពលកម្មបន្ថែមឡើយ។ | ផ្លែឈើឆាប់បាត់បង់ជាតិទឹក ឆាប់ទុំជ្រុល និងឆាប់រលួយខូចគុណភាព ដែលធ្វើឲ្យខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច។ | មានការបាត់បង់ទម្ងន់ខ្ពស់បំផុត (៧.៣១% នៅថ្ងៃទី១) និងមានការកើនឡើងកម្រិតភាពផ្អែមលឿនជាងគេបំផុត (១៩.៨៩ នៅថ្ងៃទី១)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារការបំពាក់ឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតមធ្យមទៅខ្ពស់ សម្រាប់ការទាញយកខ្លាញ់ ការបន្សុទ្ធ និងការវិភាគគុណភាព ព្រមទាំងសារធាតុគីមីមួយចំនួនធំ។
ការសិក្សានេះប្រមូលសំណាកទឹកសំណល់ពីរោងចក្រប្រេងដូងនៅខេត្តស៊ូរ៉ាតថានី (Surat Thani) ប្រទេសថៃ និងវាយតម្លៃក្លិនជាមួយនឹងអ្នកចូលរួមស្ទង់មតិត្រឹមតែ ៣១ នាក់ ដែលជាទំហំសំណាកតូចមួយ។ ទោះជាយ៉ាងណា វាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាដោយសារយើងមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ កសិកម្ម និងប្រភេទផ្លែចេកស្រដៀងគ្នាដែលអាចយកមកអនុវត្តបាន។
វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាសំណល់ឧស្សាហកម្ម និងលើកកម្ពស់បច្ចេកវិទ្យាថែរក្សាគុណភាពកសិផលក្រោយពេលប្រមូលផល។
សរុបមក ការច្នៃប្រឌិតនេះផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ទ្វេរដងគឺការគ្រប់គ្រងសំណល់ឧស្សាហកម្មប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងការបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផលកម្ពុជាសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងលើទីផ្សារ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Grease (ខ្លាញ់ខាប់រោងចក្រ) | សារធាតុខាប់ៗដែលមាននៅក្នុងទឹកសំណល់ ដែលផ្សំឡើងពីខ្លាញ់ជាមូលដ្ឋាន (base oil) ហ៊ុំព័ទ្ធដោយរចនាសម្ព័ន្ធលោហៈ (skeleton)។ នៅក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះ គេបំបែកយកតែខ្លាញ់សុទ្ធពីវាដើម្បីធ្វើក្រមួន។ | ដូចជាប៉ុងលាងចានដែលបឺតស្រូបយកប្រេងរំអិលជាប់នៅខាងក្នុង ដែលតម្រូវឱ្យយើងច្របាច់ឬបំបែកវាចេញដើម្បីយកប្រេងនោះមកប្រើប្រាស់។ |
| Centrifugation (បច្ចេកទេសបង្វិលកម្លាំងកណ្តាល) | ដំណើរការបង្វិលវត្ថុរាវក្នុងល្បឿនលឿន (ឧ. ៣០០០ ជុំ/នាទី) ដើម្បីបំបែកសារធាតុដែលមានដង់ស៊ីតេខុសគ្នា។ ក្នុងទីនេះវាជួយបំបែកខ្លាញ់ ទឹក និងកករចេញពីគ្នាជា៣ស្រទាប់យ៉ាងច្បាស់លាស់។ | ដូចជាការបង្វិលម៉ាស៊ីនបោកខោអាវយ៉ាងលឿន ដែលធ្វើឲ្យទឹកខ្ទាតចេញពីសម្លៀកបំពាក់ដោយសារកម្លាំងបង្វិល។ |
| Transmission Electron Microscopy - TEM (មីក្រូទស្សន៍អេឡិចត្រុងប្រភេទឆ្លងកាត់) | ឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើប្រាស់កាំរស្មីអេឡិចត្រុងឆ្លងកាត់សំណាក ដើម្បីថតយករូបភាពរចនាសម្ព័ន្ធផ្ទៃក្នុងដែលមានទំហំតូចខ្លាំងបំផុត (កម្រិតណាណូ)។ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីមើលរូបរាងម៉ូលេគុល grease ក្នុងទឹកសំណល់។ | ដូចជាការថតកាំរស្មីអ៊ិច (X-ray) ដែលអាចមើលធ្លុះដល់ឆ្អឹងខាងក្នុងរាងកាយ តែឧបករណ៍នេះអាចមើលឃើញតូចជាងនេះរាប់លានដង។ |
| Atomic Absorption Spectroscopy - AAS (វិសាលគមស្រូបយកអាតូម) | វិធីសាស្ត្រវិភាគគីមីសម្រាប់វាស់កម្រិតកំហាប់នៃធាតុលោហៈ (ដូចជា ដែក ស័ង្កសី ទង់ដែង) នៅក្នុងសំណាក។ វាត្រូវបានប្រើដើម្បីពិនិត្យថាតើខ្លាញ់ដែលចម្រាញ់បានមានផ្ទុកលោហៈធ្ងន់លើសកម្រិតសុវត្ថិភាពឬទេ។ | ដូចជាម៉ាស៊ីនស្កេនពិនិត្យរាងកាយនៅព្រលានយន្តហោះ ដែលអាចចាប់សញ្ញាដឹងថាអ្នកមានលាក់លោហៈធាតុក្នុងខ្លួនកម្រិតណា។ |
| Bilayer composites (សមាសធាតុស្រទាប់ទ្វេ) | វត្ថុធាតុដែលផ្សំឡើងពីសារធាតុពីរប្រភេទខុសគ្នា (ក្នុងទីនេះគឺ ខ្លាញ់ និងប៉ូលីសាក់ការីត ដូចជាម្សៅនិងគីតូសាន) ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍រួមបញ្ចូលគ្នា ដូចជាទប់ការបាត់បង់ជាតិទឹកផង និងរក្សាទម្រង់រឹងមាំផង។ | ដូចជាការស្លៀកពាក់អាវភ្លៀង (ការពារទឹក) ពីក្រៅ និងពាក់អាវយឺតកប្បាស (ផ្តល់ភាពទន់និងរក្សាកម្តៅ) ពីក្នុង ដើម្បិផ្តល់ការការពារទ្វេរដង។ |
| Semipermeable (លក្ខណៈជ្រាបចូលរើសមុខ) | លក្ខណៈនៃភ្នាសឬស្រទាប់ក្រមួន ដែលអនុញ្ញាតឱ្យសារធាតុមួយចំនួន (ដូចជាខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនបន្តិចបន្តួច) ឆ្លងកាត់បាន តែរារាំងសារធាតុផ្សេងទៀត (ដូចជាចំហាយទឹក) មិនឱ្យចេញក្រៅ ដើម្បីបន្ថយល្បឿននៃការទុំជ្រុលរបស់ផ្លែឈើ។ | ដូចជាស្បៃមុងដែលអនុញ្ញាតឲ្យខ្យល់ចេញចូលបានស្រួល ប៉ុន្តែរារាំងមិនឲ្យសត្វមូសហោះចូលបាន។ |
| Edible coating (ក្រមួនស្រោបអាចបរិភោគបាន) | ស្រទាប់រាវស្តើងៗផលិតពីសារធាតុធម្មជាតិ ប្រើសម្រាប់ស្រោបលើផ្លែឈើដើម្បីពន្យារអាយុកាលរក្សាទុក ហើយមានសុវត្ថិភាពទោះបីជាមនុស្សបរិភោគចូលទៅក៏ដោយ (គ្មានជាតិពុល)។ | ដូចជាសំបកស្ករគ្រាប់ទន់ៗដែលស្រោបការពារស្នូលសូកូឡាខាងក្នុង ដែលអ្នកអាចទំពារស៊ីវាបានដោយសុវត្ថិភាព។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
