Original Title: Application of Thai Entomopathogenic Nematode for Insect Pests of Chinese Kale Control
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2004.12
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់នេម៉ាតូតបង្កជំងឺដល់សត្វល្អិតពូជថៃ សម្រាប់កម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំស្ពៃខាត់ណាចិន

ចំណងជើងដើម៖ Application of Thai Entomopathogenic Nematode for Insect Pests of Chinese Kale Control

អ្នកនិពន្ធ៖ Nuchanart Tangchitsomkid (Plant Protection Research and Development Office, Department of Agriculture), Sarote Prachasaisoradet (Plant Protection Research and Development Office, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2004, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការដាំដុះស្ពៃខាត់ណាចិននៅខេត្តបទុមថានី ប្រទេសថៃ ជួបប្រទះការខូចខាតរហូតដល់ ៧៦% ដោយសារសត្វល្អិតចង្រៃ ដែលទាមទារឱ្យមានវិធីសាស្ត្រកម្ចាត់សត្វល្អិតតាមបែបជីវសាស្រ្តប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងសុវត្ថិភាពជំនួសថ្នាំគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់នេម៉ាតូតបង្កជំងឺដល់សត្វល្អិតពូជថៃ (Steinernema sp.) ជាមួយនឹងការអនុវត្តទូទៅរបស់កសិករ (ការប្រើថ្នាំគីមី) និងការមិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Thai entomopathogenic nematodes (1-1.5 x 10^6 / 5m^2)
ការប្រើប្រាស់នេម៉ាតូតបង្កជំងឺដល់សត្វល្អិតពូជថៃ (Steinernema sp.)
មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ចំពោះបរិស្ថាននិងអ្នកបរិភោគ។ អាចលក់បន្លែបានក្នុងតម្លៃខ្ពស់ (បន្លែសរីរាង្គ/គ្មានជាតិពុល) និងផ្តល់ប្រាក់ចំណេញសរុបច្រើនជាង។ ត្រូវការបាញ់នៅពេលល្ងាចដើម្បីចៀសវាងកម្តៅថ្ងៃ និងពន្លឺយូវី (UV) ហើយទាមទារការរក្សាសំណើមបរិស្ថានឱ្យបានល្អ។ កាត់បន្ថយសត្វល្អិតបាន ៤៦-៥៧% និងផ្តល់ទិន្នផលដែលអាចលក់បានប្រមាណ ៧៨-៨០% (ទទួលបានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាងការប្រើថ្នាំគីមី)។
Farmer's practice (7 insecticide sprays)
ការអនុវត្តរបស់កសិករ (ការបាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី ៧ ដង)
ងាយស្រួលរកទិញនៅលើទីផ្សារ និងអាចសម្លាប់សត្វល្អិតបានលឿនតាមទម្លាប់ទូទៅរបស់កសិករ។ ប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកដាំដុះ អ្នកបរិភោគ និងបរិស្ថាន ហើយតម្លៃលក់បន្លែនៅលើទីផ្សារទាបជាង (១២ បាត/គីឡូក្រាម)។ កាត់បន្ថយសត្វល្អិតបានប្រហែល ៦២% ប៉ុន្តែទទួលបានប្រាក់ចំណេញសរុបទាបជាងការប្រើនេម៉ាតូត ដោយសារតម្លៃលក់បន្លែថោក។
Control (No chemical spray)
មិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ឬវិធានការការពារ (Control)
មិនចំណាយប្រាក់និងពេលវេលាលើការទិញថ្នាំ ឬនេម៉ាតូត និងការបាញ់ថ្នាំ។ សត្វល្អិតបំផ្លាញដំណាំស្ទើរតែទាំងស្រុង ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់ទិន្នផលមិនអាចប្រមូលផលលក់បាន។ ដំណាំខូចខាតយ៉ាងដំណំ (រហូតដល់ ៧៦% មិនអាចលក់បាន) និងផ្តល់ទិន្នផលទាបបំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការប្រើប្រាស់នេម៉ាតូតទាមទារឱ្យមានការចំណាយលើការទិញផលិតផលជីវសាស្រ្ត ឧបករណ៍បាញ់ថ្នាំ និងការយល់ដឹងពីបច្ចេកទេសថែរក្សា ដែលមានតម្លៃប្រហាក់ប្រហែលឬទាបជាងថ្នាំគីមីបន្តិចបន្តួច។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តបទុមថានី (Pathum Thani) ប្រទេសថៃ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០០៣ ដោយផ្តោតលើដំណាំស្ពៃខាត់ណាចិន និងសត្វល្អិតចង្រៃមួយចំនួនដូចជា ដង្កូវស៊ីរូង និងដង្កូវយោលទោង។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ប្រភេទដំណាំ និងបញ្ហាសត្វល្អិតនៅប្រទេសទាំងពីរមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ដែលអនុញ្ញាតឱ្យកសិករខ្មែរអាចយកលទ្ធផលនេះទៅអនុវត្តបានដោយងាយស្រួល។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់ក្នុងការអនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការជំរុញកសិកម្មសរីរាង្គ និងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។

សរុបមក ការផ្លាស់ប្តូរពីការប្រើថ្នាំគីមីមកប្រើនេម៉ាតូត មិនត្រឹមតែជួយការពារបរិស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលដល់កសិករខ្មែរតាមរយៈការលក់បន្លែសុវត្ថិភាពក្នុងតម្លៃខ្ពស់ផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សា និងកំណត់អត្តសញ្ញាណសត្វល្អិតចង្រៃ (Pest Identification): ចុះពិនិត្យចម្ការស្ពៃខាត់ណា ឬបន្លែស្លឹកដើម្បីកំណត់ប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃសំខាន់ៗ (ដូចជា ដង្កូវ Spodoptera litula) ដោយអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធីទូរស័ព្ទ Plantix ដើម្បីជាជំនួយក្នុងការសម្គាល់រោគសញ្ញា។
  2. ជំហានទី២៖ ស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់នេម៉ាតូត (Sourcing Entomopathogenic Nematodes): ទាក់ទងទៅកាន់អគ្គនាយកដ្ឋានកសិកម្ម ឬក្រុមហ៊ុនផ្គត់ផ្គង់ផលិតផលជីវសាស្រ្តកសិកម្មនៅកម្ពុជា ដើម្បីស្វែងរកទិញនេម៉ាតូតប្រភេទ Steinernema sp. ឬពូជដែលស្រដៀងគ្នា។
  3. ជំហានទី៣៖ រៀបចំផែនការ និងអនុវត្តការបាញ់នេម៉ាតូត (Application Strategy): លាយនេម៉ាតូតក្នុងអត្រា ១ ទៅ ១,៥ លានក្បាល ក្នុងទឹកសម្រាប់ផ្ទៃដី ៥ម៉ែត្រការ៉េ ហើយធ្វើការបាញ់ដោយប្រើធុងបាញ់ថ្នាំ Knapsack Sprayer តែត្រូវបាញ់នៅពេលល្ងាច ដើម្បីចៀសវាងពន្លឺព្រះអាទិត្យ។
  4. ជំហានទី៤៖ តាមដានប្រសិទ្ធភាព និងរក្សាសំណើម (Monitoring & Moisture Control): ស្រោចទឹកដំណាំឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរក្សាសំណើមដីដែលជួយឱ្យនេម៉ាតូតអាចរស់ និងធ្វើសកម្មភាពបានល្អ រួចតាមដានអត្រាងាប់របស់សត្វល្អិតរៀងរាល់ ២ ទៅ ៣ថ្ងៃម្តង បន្ទាប់ពីបាញ់រួច។
  5. ជំហានទី៥៖ ការវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ច និងការស្វែងរកទីផ្សារ (Economic Evaluation & Marketing): កត់ត្រាការចំណាយលើការប្រើនេម៉ាតូតធៀបនឹងការប្រើថ្នាំគីមី រួចស្វែងរកទីផ្សារលក់បន្លែសុវត្ថិភាព (តាមស្តង់ដារ GAP ឬ Organic) ដើម្បីលក់បន្លែយកប្រាក់ចំណេញខ្ពស់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Entomopathogenic nematodes (នេម៉ាតូតបង្កជំងឺដល់សត្វល្អិត) ជាប្រភេទដង្កូវមូលតូចៗបំផុត (ទំហំមីក្រូទស្សន៍) ដែលរស់នៅក្នុងដី ហើយមានសមត្ថភាពចូលទៅក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតចង្រៃ បញ្ចេញបាក់តេរីដើម្បីសម្លាប់ និងស៊ីសត្វល្អិតទាំងនោះជាអាហារដើម្បីបន្តពូជ។ ដូចជា "ទាហានស៊ីឈ្នួល" ដ៏តូចល្អិតដែលយើងបញ្ជូនទៅក្នុងចម្ការដើម្បីតាមប្រមាញ់ និងសម្លាប់សត្វដង្កូវដែលស៊ីបំផ្លាញដំណាំពីខាងក្នុង។
Biological control (ការកម្ចាត់សត្វល្អិតតាមបែបជីវសាស្រ្ត) គឺជាវិធីសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រង និងកម្ចាត់សត្វល្អិតចង្រៃដោយប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិរបស់វា ដូចជា សត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ បាក់តេរី ផ្សិត ឬនេម៉ាតូត ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលងាយនឹងប៉ះពាល់ដល់មនុស្ស។
Spodoptera litula (ដង្កូវស៊ីរូង ឬ ដង្កូវហ្វូង) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ (ជាទម្រង់ដង្កូវរបស់មេអំបៅយប់) ដ៏កាចសាហាវមួយប្រភេទ ដែលតែងតែស៊ីបំផ្លាញស្លឹកដំណាំស្ពៃខាត់ណា និងបន្លែស្លឹកដទៃទៀតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ វាមិនចូលចិត្តពន្លឺថ្ងៃទេ ហើយចេញស៊ីនៅពេលយប់។ ដូចជាក្រុមចោរលួចចូលផ្ទះនៅពេលយប់ ដែលមកស៊ីស្លឹកបន្លែរបស់យើងទាល់តែអស់រលីងបើមិនមានវិធានការទប់ស្កាត់។
Randomized Complete Block / RCB design (ការរៀបចំផែនការពិសោធន៍បែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជារបៀបនៃការរៀបចំប្លង់ពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុក (Block) ហើយដាក់កម្មវិធីពិសោធន៍ (Treatments) ចូលក្នុងប្លុកនីមួយៗដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលនៃភាពមិនស្មើគ្នារបស់គុណភាពដីទៅលើលទ្ធផល។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យចូលរៀនក្នុងថ្នាក់ផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យ ដើម្បីឱ្យការប្រឡងប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌បំផុត។
Duncan's multiple range test / DMRT (ការធ្វើតេស្តប្រៀបធៀបមធ្យមភាគរបស់ Duncan) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិមួយដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមនៃលទ្ធផលពិសោធន៍ច្រើនជាងពីរ (ឧទាហរណ៍៖ ប្រៀបធៀបទិន្នផលនៃវិធីសាស្ត្រ ៦ ផ្សេងគ្នា) ដើម្បីដឹងថាវិធីសាស្ត្រណាខ្លះមានប្រសិទ្ធភាពខុសគ្នាពិតប្រាកដតាមលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្រ។ ដូចជាអាជ្ញាកណ្តាលដែលប្រើឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ច្បាស់លាស់ដើម្បីកាត់សេចក្តីថា តើអ្នករត់ប្រណាំង ៦នាក់ មានល្បឿនខុសគ្នាដាច់ស្រឡះ ឬប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។
Hygienic's practice (ការអនុវត្តកសិកម្មបែបអនាម័យ ឬបន្លែសុវត្ថិភាព) ក្នុងបរិបទនៃការសិក្សានេះ គឺសំដៅលើការដាំដុះដោយមានការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី (ឧទាហរណ៍៖ បាញ់តែ ៥ ដង ធៀបនឹងការអនុវត្តធម្មតារបស់កសិករដែលបាញ់ ៧ ដង) ដើម្បីធានាបាននូវបន្លែដែលមានសុវត្ថិភាពជាងមុន និងមានកាកសំណល់គីមីតិច។ ដូចជាការកាត់បន្ថយការញ៉ាំស្ករពាក់កណ្តាលពីកាហ្វេប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីថែរក្សាសុខភាពឱ្យបានល្អជាងមុន ទោះបីមិនបានផ្តាច់ស្ករទាំងស្រុងក៏ដោយ។
Marketable yield (ទិន្នផលដែលអាចលក់បានលើទីផ្សារ) ជាបរិមាណឬទម្ងន់នៃកសិផល (ឧទាហរណ៍៖ ស្ពៃខាត់ណាចិន) ដែលមានគុណភាពល្អគ្រប់គ្រាន់ មិនមានស្នាមដង្កូវស៊ីច្រើន ដែលឈ្មួញនិងអតិថិជនព្រមទិញយក។ ដូចជាផ្លែស្វាយដែលស្រស់ស្អាតគ្មានដង្កូវស៊ី ដែលយើងអាចយកទៅលក់នៅផ្សារបាន ចំណែកផ្លែរលួយឬខូចខាតខ្លាំងត្រូវបោះចោល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖