Original Title: ĐÔ THỊ HÓA VÀ CHUYỂN ĐỔI NÔNG NGHIỆP Ở MỘT LÀNG VEN ĐÔ HÀ NỘI
Source: scholar.dlu.edu.vn
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

នគរូបនីយកម្ម និងការផ្លាស់ប្តូរកសិកម្មនៅភូមិជាយក្រុងមួយក្នុងទីក្រុងហាណូយ

ចំណងជើងដើម៖ ĐÔ THỊ HÓA VÀ CHUYỂN ĐỔI NÔNG NGHIỆP Ở MỘT LÀNG VEN ĐÔ HÀ NỘI

អ្នកនិពន្ធ៖ PGS.TS. Nguyễn Thị Thanh Bình (Viện Dân tộc học), ThS. Tạ Thị Anh (Học viện Chính trị khu vực I)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ Tạp chí Dân tộc học số 5 - 2023

វិស័យសិក្សា៖ Urban Studies / Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើដំណើរការនគរូបនីយកម្ម (Urbanisation) ជះឥទ្ធិពលយ៉ាងណាដល់ការផលិតកសិកម្ម និងការផ្លាស់ប្តូរជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅតំបន់ជាយក្រុងនៃទីក្រុងហាណូយ?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវវាលបែបជាតិពន្ធុវិទ្យា ដែលត្រូវបានធ្វើឡើងនៅភូមិ La Tinh ទីក្រុងហាណូយ ចន្លោះឆ្នាំ ២០២០ ដល់ ២០២៣ ដើម្បីស្វែងយល់ពីផលប៉ះពាល់នៃការអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុង។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Rice Farming
ការធ្វើកសិកម្មដាំស្រូវបែបប្រពៃណី
ជួយធានាសន្តិសុខស្បៀងសម្រាប់គ្រួសារ និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករវ័យចំណាស់ដែលធ្លាប់មានបទពិសោធន៍យូរឆ្នាំ។ ទទួលបានប្រាក់ចំណេញទាបបំផុត (ប្រហែល ៥០ម៉ឺនដុងក្នុងមួយរដូវ) និងទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើន។ នៅសល់តែប្រមាណ ២០% នៃគ្រួសារក្នុងភូមិប៉ុណ្ណោះដែលនៅបន្តដាំស្រូវ ភាគច្រើនសម្រាប់តែការហូបចុកក្នុងគ្រួសារ។
High-Value Crop Transition (Pomelo, Apple, Flowers)
ការផ្លាស់ប្តូរទៅដាំដំណាំមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ (ក្រូចថ្លុង ផ្លែប៉ោម ផ្កា)
អាចផ្តល់ប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ជាងមុនឆ្ងាយ (ពី ១០ ទៅ ៣០លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ) និងជួយបង្កើតខ្សែក្រវាត់បៃតងសម្រាប់ទីក្រុង។ ងាយរងគ្រោះពីការប្រែប្រួលតម្លៃទីផ្សារ ការប្រកួតប្រជែង ជំងឺដំណាំ និងផលប៉ះពាល់បរិស្ថានពីការសាងសង់ទីក្រុង។ ធ្លាប់ជាប្រភពចំណូលចម្បងពីឆ្នាំ ២០០៩-២០១៨ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នកំពុងជួបបញ្ហាទីផ្សារ ទោះបីជាទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រ VietGAP ក៏ដោយ។
Non-Agricultural Employment / Urban Services
ការបម្រើការងារក្រៅវិស័យកសិកម្ម និងសេវាកម្មទីក្រុង
ផ្តល់ប្រាក់ចំណូលជាប្រចាំ និងខ្ពស់ជាងការធ្វើកសិកម្ម ដែលទាក់ទាញកម្លាំងពលកម្មវ័យក្មេងស្ទើរតែទាំងអស់។ ទាមទារការបោះបង់មុខរបរកសិកម្ម ហើយប្រជាជនវ័យចំណាស់ពិបាកក្នុងការស្វែងរកការងារប្រភេទនេះ។ កម្លាំងពលកម្មរហូតដល់ ៨០% នៃអ្នកភូមិបានងាកទៅរកការងាររោងចក្រ សំណង់ និងសេវាកម្មផ្សេងៗ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវវាលបែបគុណវិស័យ (Qualitative Field Research) ដែលមិនទាមទារធនធានកុំព្យូទ័រធំដុំនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារពេលវេលា និងធនធានមនុស្សសម្រាប់ចុះប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែង។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្តោតតែទៅលើភូមិ La Tinh ក្នុងទីក្រុងហាណូយ ដែលជាតំបន់រងឥទ្ធិពលផ្ទាល់ពីនគរូបនីយកម្ម។ ទិន្នន័យបានមកពីប្រជាជនវ័យកណ្តាលនិងចំណាស់ដែលនៅបន្តធ្វើកសិកម្ម ខណៈយុវជនបានចេញទៅធ្វើការងារផ្សេង។ លក្ខខណ្ឌនេះមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលជួយឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហាដែលកសិករជាយក្រុងភ្នំពេញកំពុងជួបប្រទះពាក់ព័ន្ធនឹងការបាត់បង់ដីធ្លី។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍកសិកម្មជាយក្រុងក្នុងអត្ថបទនេះ មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការរៀបចំគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុងនៅកម្ពុជា។

ជារួម ការបញ្ជ្រាបវិស័យកសិកម្មទៅក្នុងផែនការនគរូបនីយកម្ម មិនត្រឹមតែជួយរក្សាជីវភាពសហគមន៍មូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយលើកកម្ពស់បរិស្ថាន និងសន្តិសុខស្បៀងនៅក្នុងទីក្រុងផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. អនុវត្តការស្រាវជ្រាវបែបគុណវិស័យ: និស្សិតគួរចាប់ផ្តើមរៀនពីរបៀបចុះប្រមូលទិន្នន័យដោយប្រើវិធីសាស្ត្រសម្ភាសន៍ស៊ីជម្រៅ (In-depth interviews) និងការសង្កេតដោយចូលរួមជាមួយកសិករ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីដូចជា NVivo សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យអត្ថបទ។
  2. វិភាគការផ្លាស់ប្តូរគម្របដីដោយប្រព័ន្ធ GIS: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី QGISArcGIS ដើម្បីគូសផែនទី និងប្រៀបធៀបការធ្លាក់ចុះនៃផ្ទៃដីកសិកម្ម និងការពង្រីកតំបន់លំនៅដ្ឋាននៅតំបន់ជាយក្រុងភ្នំពេញក្នុងរយៈពេល ១០ឆ្នាំចុងក្រោយ។
  3. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Cost-Benefit Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelSPSS ដើម្បីវិភាគនិងប្រៀបធៀបប្រាក់ចំណេញរវាងការដាំស្រូវធម្មតា និងការដាំដំណាំសាកវប្បកម្ម (បន្លែ/ផ្លែឈើ) នៅលើទំហំដីដែលនៅសេសសល់។
  4. ចុះសិក្សាផ្ទាល់នៅសហគមន៍គោលដៅ: រៀបចំការចុះកម្មសិក្សាទៅកាន់សហគមន៍កសិកម្មជាយក្រុង (ឧទាហរណ៍ តំបន់កោះអន្លង់ចិន ឬតំបន់សាវប្បកម្មខេត្តកណ្តាល) ដើម្បីពិភាក្សាផ្ទាល់ជាមួយប្រជាជនអំពីបញ្ហាទីផ្សារ និងការប្រែប្រួលជីវភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Urbanisation ដំណើរការនគរូបនីយកម្ម គឺជារីកធំធាត់នៃទីក្រុង ដែលផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃដី និងសកម្មភាពនៅតំបន់ជនបទឱ្យក្លាយជាទីក្រុង តាមរយៈការសាងសង់អគារ ផ្លូវថ្នល់ និងការហូរចូលនៃប្រជាជន ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ដីកសិកម្ម។ ដូចជាការចាក់ទឹកខ្មៅលើក្រដាស ដែលវារាលដាលបន្តិចម្តងៗលេបត្របាក់ផ្ទៃក្រដាសទទេ (ដីស្រែ) ឱ្យក្លាយជាផ្នែកមួយនៃស្នាមទឹកខ្មៅ (ទីក្រុង)។
Peri-urban agriculture កសិកម្មជាយក្រុង គឺជាសកម្មភាពដាំដុះ ឬចិញ្ចឹមសត្វដែលធ្វើឡើងនៅតាមតំបន់ព្រំប្រទល់រវាងទីក្រុង និងជនបទ ដែលតំបន់នេះជារឿយៗរងសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងពីការអភិវឌ្ឍសំណង់ តែមានអត្ថប្រយោជន៍ក្នុងការផ្គត់ផ្គង់អាហារស្រស់ៗដល់ទីក្រុង។ ដូចជាការលក់ដូរនៅតាមចិញ្ចើមផ្លូវដែលកំពុងពង្រីក ងាយនឹងត្រូវគេរុះរើ តែនៅតែលក់ដាច់ព្រោះមានមនុស្សដើរកាត់ច្រើន។
Livelihood dynamics ថាមវន្តជីវភាព គឺជាដំណើរការនៃការផ្លាស់ប្តូរ និងការសម្របខ្លួនរបស់ប្រជាជនក្នុងការស្វែងរកប្រាក់ចំណូល ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថានជុំវិញខ្លួន ដូចជាការប្តូរពីការធ្វើស្រែទៅជាអ្នករត់តាក់ស៊ី ឬកម្មករសំណង់នៅពេលដីស្រែត្រូវគេយកទៅធ្វើអគារ។ ដូចជាសត្វពង្រូលដែលចេះផ្លាស់ប្តូរពណ៌សម្បុរទៅតាមមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញ ដើម្បីអាចបន្តរស់រានមានជីវិតបាន។
Agricultural transformation ការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធកសិកម្ម គឺជាការប្តូរពីការដាំដំណាំប្រពៃណីដែលមានតម្លៃទាប (ដូចជាស្រូវ) ទៅដាំដំណាំដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ជាង (ដូចជាផ្កា ឬផ្លែឈើហូបផ្លែ) ដើម្បីទាញយកប្រាក់ចំណេញឱ្យបានច្រើនទោះបីជាផ្ទៃដីមានទំហំតូចក៏ដោយ។ ដូចជាការឈប់ប្រើទូរស័ព្ទចុចធម្មតា ហើយងាកមកប្រើស្មាតហ្វូន ដើម្បីអាចធ្វើការងារបានច្រើន និងរកលុយបានលឿនជាងមុន។
Fragmented land ដីបែកខ្ញែក គឺជាស្ថានភាពដែលកសិករម្នាក់ៗមានដីកសិកម្មតូចៗ និងដាច់ៗពីគ្នានៅទីតាំងផ្សេងៗ ដែលជាលទ្ធផលនៃការបែងចែកដីធ្លី ឬការលក់ដីមួយផ្នែកៗ ធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រធំៗដើម្បីធ្វើកសិកម្ម។ ដូចជាការមាននំខេកមួយដុំធំដែលត្រូវគេកាត់ជាចំណិតតូចៗរាយប៉ាយពេញតុ ធ្វើឱ្យពិបាកញ៉ាំ និងប្រមូលផ្តុំ។
Greenbelt ខ្សែក្រវាត់បៃតង គឺជាតំបន់ដីដែលត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលរក្សាទុក ឬអភិរក្សសម្រាប់តែការធ្វើកសិកម្ម ឬដាំដើមឈើនៅជុំវិញទីក្រុង ដើម្បីទប់ស្កាត់ការរីកសាយភាយនៃអគារសំណង់ឥតសណ្តាប់ធ្នាប់ និងជួយរក្សាតុល្យភាពបរិស្ថានទីក្រុង។ ដូចជារបាំងសួតពណ៌បៃតងដែលក្រាលព័ទ្ធជុំវិញទីក្រុង ដើម្បីជួយត្រងធូលី និងផ្តល់ខ្យល់បរិសុទ្ធដល់អ្នកក្រុង។
VietGAP គោលការណ៍កសិកម្មល្អវៀតណាម (Vietnamese Good Agricultural Practices) គឺជាស្តង់ដារបច្ចេកទេសដែលតម្រូវឱ្យកសិករអនុវត្តតាម ដើម្បីធានាថាផលិតផលកសិកម្មរបស់ពួកគេមានសុវត្ថិភាព គុណភាពល្អ មិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន និងងាយស្រួលរកទីផ្សារ។ ដូចជាស្លាកសញ្ញា ISO ឬសញ្ញាធានាគុណភាពលើទំនិញ ដែលប្រាប់អ្នកទិញថាផលិតផលនេះពិតជាមានសុវត្ថិភាពក្នុងការបរិភោគ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖