Original Title: Yield Losses Assessment Due to Pests on Cotton in Lao PDR
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃការបាត់បង់ទិន្នផលដោយសារសត្វល្អិតចង្រៃលើដំណាំកប្បាសនៅប្រទេសឡាវ (Lao PDR)

ចំណងជើងដើម៖ Yield Losses Assessment Due to Pests on Cotton in Lao PDR

អ្នកនិពន្ធ៖ Somnuck Thirasack (Ministry of Agriculture and Forestry, Cabinat Office, Vientiane, Lao PDR)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2001 (Kasetsart J. Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាការធ្លាក់ចុះទិន្នផលកប្បាសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅប្រទេសឡាវដោយសារការបំផ្លាញពីសត្វល្អិតចង្រៃ ពិសេសទិព្វស្លឹក (Amrasca biguttula) និងដង្កូវចោះផ្លែ (Helicoverpa armigera) ព្រមទាំងបញ្ហាចំណាយខ្ពស់លើការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការពិសោធន៍នៅតាមចម្ការកសិករ និងស្ថានីយស្រាវជ្រាវក្នុងខេត្តចំនួន ៥ ពីឆ្នាំ ១៩៨៥ ដល់ ១៩៩១ ដោយប្រៀបធៀបកម្រិតនៃការការពារសត្វល្អិតចំនួន ៣ ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
No Treatment (NT)
ការមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំការពារសត្វល្អិត (NT)
គ្មានការចំណាយលើការទិញថ្នាំគីមី មិនទាមទារកម្លាំងពលកម្មបាញ់ថ្នាំ និងមិនបង្កផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានធម្មជាតិ។ រុក្ខជាតិលូតលាស់ខ្សោយបំផុត ងាយរងការបំផ្លាញធ្ងន់ធ្ងរពីសត្វល្អិតចង្រៃ ដែលបណ្តាលឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក។ ខាតបង់ទិន្នផលកប្បាសជាមធ្យម ៧០% នៃសក្តានុពលផលិតកម្មសរុប ដោយសារការបំផ្លាញពីសត្វល្អិត។
Standard Protection (SP)
កម្មវិធីការពារស្តង់ដារ (ការបាញ់ថ្នាំគីមី ៧ ដង)
អាចកាត់បន្ថយការរាតត្បាតរបស់សត្វល្អិតបានមួយកម្រិត និងជួយឱ្យរុក្ខជាតិមានការលូតលាស់បានប្រសើរជាងការមិនបាញ់ថ្នាំសោះ។ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់លើថ្នាំគីមី (ស្មើនឹងតម្លៃកប្បាសប្រហែល ៨០០ គីឡូក្រាម) ដែលធ្វើឱ្យការដាំដុះមិនទទួលបានប្រាក់ចំណេញទាល់តែសោះ។ កាត់បន្ថយការខាតបង់ទិន្នផលមកនៅត្រឹម ៣០% ប៉ុន្តែគ្មានប្រសិទ្ធភាពខាងសេដ្ឋកិច្ច (មិនចំណេញ)។
Intensive Protection (IP)
ការការពារសកម្ម (ការបាញ់ថ្នាំគីមីរៀងរាល់សប្តាហ៍)
អាចគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតបានល្អបំផុត ធានាបាននូវការលូតលាស់ល្អរបស់រុក្ខជាតិ និងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់អតិបរមា។ ទាមទារការចំណាយទុន និងកម្លាំងពលកម្មខ្ពស់បំផុត ព្រមទាំងបង្កហានិភ័យធ្ងន់ធ្ងរដល់ប្រព័ន្ធកេហឡូស៊ី និងសុខភាពកសិករ។ ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់បំផុត (ត្រូវបានគេយកធ្វើជាគោលសម្រាប់ប្រៀបធៀបសក្តានុពលទិន្នផលក្នុងចម្ការ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតតាមបែបគីមីទាមទារការចំណាយខ្ពស់លើធាតុចូលកសិកម្ម ដែលជារឿយៗធ្វើឱ្យកសិករខ្នាតតូចខាតបង់ប្រាក់ចំណេញ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តចំនួន ៥ ក្នុងប្រទេសឡាវ (Lao PDR) ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៥ ដល់ ១៩៩១ ដោយផ្តោតលើចម្ការកប្បាសខ្នាតតូចរបស់គ្រួសារកសិករ។ ទោះបីជាទិន្នន័យនេះមានវ័យចំណាស់ក្តី ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ស្ថានភាពដី និងប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃ (ដូចជា Amrasca biguttula និង Helicoverpa armigera) មានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ នេះគឺជាទិន្នន័យដ៏មានតម្លៃសម្រាប់កម្ពុជា ក្នុងការស្វែងយល់ពីផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចពិតប្រាកដ នៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីហួសកម្រិតលើដំណាំកសិ-ឧស្សាហកម្ម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផល និងអនុសាសន៍នៃការស្រាវជ្រាវនេះ ជាពិសេសការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ IPM មានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ក្នុងការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្ម។

ការផ្លាស់ប្តូរពីការពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីទាំងស្រុង ទៅរកការប្រើប្រាស់ពូជធន់ និងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ គឺជាគន្លឹះឆ្ពោះទៅរកនិរន្តរភាព និងប្រាក់ចំណេញពិតប្រាកដសម្រាប់កសិករកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃប្រភេទ និងចំនួនសត្វល្អិត (Pest Scouting and Identification): និស្សិតគួរសិក្សាពីរបៀបចុះអង្កេតចម្ការកសិកម្ម ដើម្បីរាប់ចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃ (ដូចជា Amrasca biguttula និង Aphis gossypii) ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រយកសំណាក (Sampling methods) លើរុក្ខជាតិចំនួន ៤០ដើម និងកត់ត្រាទិន្នន័យជាប្រចាំសប្តាហ៍។
  2. វិភាគប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី (Economic Analysis of Pesticide Use): អនុវត្តការគណនាថ្លៃដើមផលិតកម្មទល់នឹងប្រាក់ចំណេញ (Cost-Benefit Analysis) ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីផ្តល់ប្រាក់ចំណេញពិតប្រាកដ ឬធ្វើឱ្យខាតបង់ ដូចដែលបានបង្ហាញក្នុងលទ្ធផលស្រាវជ្រាវនេះ។
  3. សិក្សាពីលក្ខណៈរូបសាស្ត្ររបស់រុក្ខជាតិដែលធន់នឹងសត្វល្អិត (Study Plant Morphological Resistance): ធ្វើការស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបពូជដំណាំផ្សេងៗគ្នា (ឧទាហរណ៍ ពូជមានរោម និងពូជគ្មានរោម) ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបដែលលក្ខណៈរូបសាស្ត្រទាំងនេះការពាររុក្ខជាតិពីការទម្លាក់ពងរបស់សត្វល្អិត ដោយអាចប្រើកម្មវិធី Stat-itcfR Studio សម្រាប់វិភាគការទាក់ទងនៃទិន្នន័យ (Correlation analysis)។
  4. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ (Develop an IPM Strategy): បង្កើតផែនការ IPM ជាក់ស្តែងមួយដែលរួមបញ្ចូល ការជ្រើសរើសពូជធន់ ការកែប្រែកាលបរិច្ឆេទដាំដុះ ការដាំដំណាំចម្រុះ (Intercropping) ការប្រព្រឹត្តកម្មគ្រាប់ពូជ (Seed treatment) និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតតែក្នុងករណីចាំបាច់បំផុត (Economic Threshold)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Integrated Pest Management (ការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចម្រុះ) ជាយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយរួមបញ្ចូលវិធីសាស្ត្រជាច្រើនបញ្ជូលគ្នា ដូចជាការប្រើប្រាស់ពូជធន់ ការកែប្រែប្រព័ន្ធដាំដុះ និងការបាញ់ថ្នាំគីមីតែក្នុងករណីចាំបាច់បំផុត ដើម្បីធានាបាននូវទិន្នផល កាត់បន្ថយការចំណាយ និងការពារបរិស្ថាន។ ដូចជាការការពារផ្ទះពីចោរ ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រចម្រុះមានទាំងការចាក់សោរ ចិញ្ចឹមឆ្កែ និងបើកភ្លើងចោល ជាជាងការជួលអង្គរក្សប្រដាប់អាវុធយាមគ្រប់ពេលដែលត្រូវចំណាយលុយច្រើន។
Amrasca biguttula (សត្វល្អិតទិព្វស្លឹកកប្បាស) ជាប្រភេទសត្វល្អិតចង្រៃជញ្ជក់ទឹកដម (Leafhopper) ដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយដែលបំផ្លាញដំណាំកប្បាសនៅដំណាក់កាលលូតលាស់ដំបូង ធ្វើឱ្យស្លឹករួញ ក្រៀម និងធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិក្រិនមិនអាចលូតលាស់បាន។ ដូចជាសត្វមូសដែលបឺតឈាមមនុស្សរហូតដល់អស់កម្លាំង និងស្គមស្គាំងអញ្ចឹងដែរ។
Helicoverpa armigera (ដង្កូវចោះផ្លែ ឬដង្កូវកប្បាស) ជាប្រភេទដង្កូវមេអំបៅ (Bollworm) ដែលស៊ីបំផ្លាញត្រួយ ផ្កា និងចូលចិត្តចោះស៊ីសាច់ផ្លែកប្បាសខ្ចីៗពីខាងក្នុង ដែលបណ្តាលឱ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក និងធ្វើឱ្យខូចគុណភាពកប្បាសនៅពេលប្រមូលផល។ ដូចជាសត្វកណ្តុរដែលលួចចូលទៅខាំកកេរ និងបំផ្លាញគ្រាប់ស្រូវដែលស្តុកទុកនៅក្នុងជង្រុករបស់អ្នកដោយស្ងាត់ៗ។
Pubescent varieties (ពូជដំណាំមានរោម) ជាប្រភេទពូជដំណាំ (ដូចជាពូជកប្បាស Fai Niai) ដែលមានរោមតូចៗនៅលើស្លឹក ឬដើម ដែលជាលក្ខណៈរូបសាស្ត្រពីធម្មជាតិជួយរារាំងសត្វល្អិតតូចៗមិនឱ្យទម្លាក់ពង ឬជញ្ជក់ទឹកដមបានងាយស្រួល។ ដូចជាការពាក់អាវក្រាស់ៗ ឬអាវមានរោម ដើម្បីការពារកុំឱ្យមូសខាំធ្លុះដល់ស្បែក។
Ginning out turn (ភាគរយទិន្នផលសរសៃកប្បាស) ជារង្វាស់ភាគរយនៃបរិមាណសរសៃកប្បាសសុទ្ធ (Lint) ដែលទទួលបានបន្ទាប់ពីយកកប្បាសទាំងគ្រាប់ (Seed-cotton) ទៅកិនបំបែកយកគ្រាប់ចេញ។ ក្នុងឯកសារនេះ កប្បាសផ្តល់សរសៃប្រមាណ ៣០%។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់មើលថាតើអ្នកទទួលបានសាច់ផ្លែឈើប៉ុន្មានភាគរយ បន្ទាប់ពីចិតសំបក និងយកគ្រាប់វាចេញរួចរាល់។
Seed-cotton (កប្បាសទាំងគ្រាប់) គឺជាទម្រង់នៃផលកប្បាសដែលទើបតែបេះចេញពីដើមភ្លាមៗ ដោយនៅមានជាប់សរសៃកប្បាសនិងគ្រាប់ជាមួយគ្នា មុនពេលឆ្លងកាត់ដំណើរការកិនរ៉ូតបំបែកដើម្បីយកសរសៃសុទ្ធទៅប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្មវាយនភណ្ឌ។ ដូចជាផ្លែសាវម៉ាវដែលទើបតែបេះពីដើម ដោយមានទាំងសំបក សាច់ និងគ្រាប់នៅជាប់ជាមួយគ្នា។
Bacillus thuringiensis (បាក់តេរីប៊ីធី) គឺជាប្រភេទបាក់តេរីម្យ៉ាងដែលត្រូវបានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រយកហ្សែនរបស់វាទៅបណ្តុះក្នុងពូជកប្បាស ដើម្បីឱ្យកប្បាសនោះអាចបញ្ចេញជាតិពុលសម្លាប់ដង្កូវចោះផ្លែបានដោយខ្លួនឯង ដោយមិនចាំបាច់បាញ់ថ្នាំគីមី។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺដល់មនុស្ស ដើម្បីឱ្យរាងកាយអាចបង្កើតអង់ទីគ័រប្រឆាំង និងសម្លាប់មេរោគបានដោយខ្លួនឯង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖