Original Title: Country Report: Analysis of International Investments in the Agricultural Sector of Thailand
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

របាយការណ៍ប្រទេស៖ ការវិភាគលើការវិនិយោគអន្តរជាតិក្នុងវិស័យកសិកម្មនៃប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Country Report: Analysis of International Investments in the Agricultural Sector of Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Waleerat Suphannachart (Faculty of Economics, Kasetsart University), Nipawan Thirawat (Independent Researcher)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2010 Food and Agriculture Organization of the United Nations

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះធ្វើការវិភាគលើទំហំ លក្ខណៈ និងផលប៉ះពាល់នៃការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) នៅក្នុងវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសថៃ ក៏ដូចជាវាយតម្លៃលើគោលនយោបាយ និងច្បាប់ពាក់ព័ន្ធនានា។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ទិន្នន័យម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច និងទិន្នន័យវិនិយោគផ្លូវការដើម្បីធ្វើការវិភាគទូលំទូលាយលើនិន្នាការវិនិយោគ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញថា ការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស (FDI) នៅក្នុងវិស័យកសិកម្មរបស់ថៃមានកម្រិតទាបនៅក្នុងផលិតកម្មកសិកម្មបឋម ប៉ុន្តែមានការប្រមូលផ្តុំយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងវិស័យកែច្នៃម្ហូបអាហារ និងកសិឧស្សាហកម្មសម្រាប់ការនាំចេញ។ FDI បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា និងការបង្កើតការងាររាប់សែនកន្លែង តាមរយៈការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នា (Joint-Venture)។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ការប្រមូលផ្តុំលើការកែច្នៃម្ហូបអាហារ (Concentration in Food Processing) ការវិនិយោគភាគច្រើនត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងអនុវិស័យកែច្នៃម្ហូបអាហារ ដោយសារតែច្បាប់របស់ថៃរឹតត្បិតការកាន់កាប់ដីធ្លី និងការវិនិយោគបរទេសលើផលិតកម្មកសិកម្មបឋម (ត្រូវមានភាគហ៊ុនថៃយ៉ាងតិច ៥១%)។ ទិន្នន័យពីក្រុមប្រឹក្សាវិនិយោគថៃ (BOI) បង្ហាញថា ការវិនិយោគលើកសិកម្មបឋមមានត្រឹមតែ ៨% ប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលវិស័យកែច្នៃម្ហូបអាហារមានរហូតដល់ ៣៦,៤% នៃទំហំវិនិយោគសរុបក្នុងវិស័យនេះ។
ការបង្កើតការងារយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ (Massive Employment Generation) ទោះបីជាចំណែកនៃការវិនិយោគក្នុងវិស័យកសិកម្មមានទំហំតូចធៀបនឹងវិស័យផ្សេងៗ ប៉ុន្តែវាបានរួមចំណែកយ៉ាងធំធេងក្នុងការបង្កើតការងារក្នុងស្រុក ជាពិសេសក្នុងរោងចក្រកែច្នៃកសិផលសម្រាប់ការនាំចេញ។ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៧០ ដល់ ២០០៩ គម្រោងវិនិយោគបរទេសដែលគាំទ្រដោយ BOI ចំនួន ១.៦២៥ គម្រោង បានបង្កើតការងារចំនួន ៣៦៩.៥១៤ កន្លែង ដែលក្នុងនោះ ១៧៣.២២០ កន្លែងជាការងារក្នុងវិស័យកែច្នៃម្ហូបអាហារ។
គោលដៅសម្រាប់ការនាំចេញជាចម្បង (Export-Oriented Focus) ក្រុមហ៊ុនពហុជាតិសាសន៍បរទេស (MNEs) ភាគច្រើនប្រើប្រាស់ប្រទេសថៃជាមូលដ្ឋានផលិតកម្មដើម្បីកែច្នៃកសិផល និងនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារពិភពលោក ដោយទាញអត្ថប្រយោជន៍ពីកម្លាំងពលកម្ម និងវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក។ ជាង ៨០% នៃផលិតផលដែលផលិតដោយគម្រោងវិនិយោគបរទេសចំនួន ១.០៦៤ គម្រោង (ស្មើនឹង ៦៥,៥% នៃគម្រោងសរុប) ត្រូវបានផលិតឡើងសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារនាំចេញ។
ប្រទេសជប៉ុនជាអ្នកវិនិយោគធំជាងគេ (Japan as the Largest Investor) ក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមកវិនិយោគក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងកែច្នៃម្ហូបអាហារនៅថៃ ប្រទេសជប៉ុនឈរនៅលំដាប់កំពូលគេបង្អស់ តាមពីក្រោយដោយសហរដ្ឋអាមេរិក ម៉ាឡេស៊ី តៃវ៉ាន់ និងចិន។ ប្រទេសជប៉ុនមានគម្រោងវិនិយោគចំនួន ៣២៨ គម្រោង ដែលមានទំហំទឹកប្រាក់វិនិយោគសរុប ៨៣.០៨៤ លានបាត ស្មើនឹងចំណែកដ៏ធំបំផុតក្នុងចំណោមប្រទេសកំពូលទាំង៥។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍សំខាន់ៗដើម្បីកែលម្អបរិយាកាសវិនិយោគ ទាក់ទាញដើមទុនបរទេសបន្ថែម និងធានាឱ្យមានការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យាប្រកបដោយនិរន្តរភាពដល់ប្រជាកសិករ។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
រាជរដ្ឋាភិបាល (Government) ត្រូវបន្តធ្វើសេរីភាវូបនីយកម្មពាណិជ្ជកម្ម និងកាត់បន្ថយនីតិវិធីរដ្ឋបាលស្មុគស្មាញ (Red tape) ដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមប្រតិបត្តិការសម្រាប់អ្នកវិនិយោគបរទេស តាមរយៈការបង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី (FTAs) និងសន្ធិសញ្ញាវិនិយោគទ្វេភាគី (BITs)។ ខ្ពស់ (High)
រាជរដ្ឋាភិបាល និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ (Government & Relevant Agencies) អភិវឌ្ឍគោលនយោបាយរួមមួយដើម្បីជំរុញ ការស្រាវជ្រាវនិងអភិវឌ្ឍន៍ (R&D) និងការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្ស (HRD) ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដើម្បីបិទគម្លាតជំនាញ និងជួយឱ្យកសិករអាចស្រូបយកបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗពីក្រុមហ៊ុនបរទេស។ ខ្ពស់ (High)
វិស័យឯកជន (Private Sector) ពង្រីកនិងពង្រឹងយន្តការធ្វើកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យា (Contract farming arrangements) រវាងក្រុមហ៊ុនពហុជាតិសាសន៍ និងកសិករក្នុងស្រុក ដោយមានការគាំទ្រផ្នែកពូជ បច្ចេកទេស និងការចែករំលែកប្រាក់ចំណេញ (Profit-sharing) ឱ្យបានសមរម្យ។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលអន្តរកាលពីការនាំចេញកសិផលស្រស់ ទៅកាន់ការជំរុញការកែច្នៃកសិឧស្សាហកម្មដើម្បីបង្កើតតម្លៃបន្ថែម។ បទពិសោធន៍របស់ប្រទេសថៃក្នុងការប្រើប្រាស់គោលនយោបាយលើកទឹកចិត្ត ដើម្បីទាក់ទាញ FDI ចូលក្នុងវិស័យកែច្នៃម្ហូបអាហារ គឺជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់កម្ពុជាអនុវត្តតាម។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

មេរៀនសន្និដ្ឋានសម្រាប់កម្ពុជាគឺ ការបើកចំហរពាណិជ្ជកម្មតែមួយមុខមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ កម្ពុជាត្រូវការគោលនយោបាយគាំទ្រច្បាស់លាស់ (ដូចជាការកាត់បន្ថយថ្លៃអគ្គិសនី និងឡូជីស្ទីក) ព្រមទាំងការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញដល់កម្លាំងពលកម្ម ទើបអាចទាក់ទាញ FDI គុណភាពខ្ពស់ចូលក្នុងវិស័យកសិឧស្សាហកម្មបាន។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃគោលនយោបាយវិនិយោគបច្ចុប្បន្ន (Review of Current Investment Policies): CDC គួរធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញនូវច្បាប់វិនិយោគ និងយន្តការផ្តល់ការលើកទឹកចិត្ត ដោយធានាថាគម្រោងវិនិយោគកែច្នៃកសិផលសម្រាប់ការនាំចេញទទួលបានការសម្រួលពន្ធ និងការសម្របសម្រួលឯកសារតាមច្រកចេញចូលតែមួយ (One-Stop Service) ឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។
  2. ការបង្កើតតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសកសិកម្ម (Establishment of Agro-Processing Zones): រៀបចំបង្កើតតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសដែលផ្តោតលើកសិឧស្សាហកម្ម (Agro-industrial parks) នៅតាមបណ្តាខេត្តដែលមានវត្ថុធាតុដើមច្រើន ដោយបំពាក់នូវហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ៗដូចជា ឃ្លាំងត្រជាក់ (Cold storage) ស៊ីឡូ និងប្រព័ន្ធទឹកភ្លើងប្រកបដោយស្ថិរភាព។
  3. ការពង្រឹងយន្តការកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យា (Strengthening Contract Farming Mechanisms): ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ (MAFF) គួរធ្វើជាអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងការរៀបចំស្តង់ដារកិច្ចសន្យាកសិកម្ម ដែលផ្តល់ផលចំណេញស្មើគ្នា (Win-Win) រវាងសហគមន៍កសិករ និងក្រុមហ៊ុនបរទេស ដោយបញ្ចូលលក្ខខណ្ឌនៃការផ្ទេរបច្ចេកទេស។
  4. ការលើកកម្ពស់ការស្រាវជ្រាវ និងការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញ (Promotion of R&D and Skills Training): សហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យ និងវិទ្យាស្ថានជំនាញ (TVETs) ដើម្បីបង្កើតកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរបស់រោងចក្រកែច្នៃម្ហូបអាហារ ព្រមទាំងបង្កើតមូលនិធិស្រាវជ្រាវ (R&D Fund) ដើម្បីកែលម្អគុណភាពពូជ និងស្តង់ដារសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ (SPS)។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Foreign Direct Investment (FDI) ការវិនិយោគដែលក្រុមហ៊ុនឬជនបរទេសនាំយកមូលធន បច្ចេកវិទ្យា និងជំនាញមកបង្កើតអាជីវកម្ម ឬទិញភាគហ៊ុននៅក្នុងប្រទេសមួយទៀត ដើម្បីទទួលបានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងនិងទាញយកប្រាក់ចំណេញរយៈពេលវែង។ នៅក្នុងគោលនយោបាយ វាជាប្រភពទុនដ៏សំខាន់សម្រាប់ជួយអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចនិងបង្កើតការងារ។ ដូចជាក្រុមហ៊ុនជប៉ុនយកលុយមកសាងសង់រោងចក្រកែច្នៃម្ហូបអាហារផ្ទាល់នៅស្រុកខ្មែរ ជាជាងគ្រាន់តែបញ្ជាទិញទំនិញពីយើង។
Export-oriented industrialization គោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលជំរុញនិងផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់ការផលិតទំនិញក្នុងស្រុក ក្នុងគោលដៅធំបំផុតគឺដើម្បីនាំចេញទៅលក់នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ ដើម្បីស្រូបយករូបិយប័ណ្ណបរទេសនិងពង្រីកសេដ្ឋកិច្ច។ ការរុញច្រានការផលិតទំនិញក្នុងស្រុកដើម្បីលក់ចេញទៅក្រៅប្រទេស ដូចជារោងចក្រកាត់ដេរ ឬរោងចក្រកែច្នៃស្វាយចន្ទីនៅកម្ពុជាដែលផលិតសម្រាប់តែនាំចេញប៉ុណ្ណោះ។
Import-substitution policy គោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចដែលប្រើប្រាស់ការរឹតត្បិត ឬការយកពន្ធខ្ពស់លើការនាំចូលទំនិញពីបរទេស ក្នុងគោលបំណងការពារនិងលើកទឹកចិត្តឱ្យឧស្សាហកម្មក្នុងស្រុកផលិតទំនិញទាំងនោះជំនួសវិញ។ ការរារាំងមិនឱ្យនាំចូលទំនិញបរទេស ដើម្បីបង្ខំឱ្យអ្នកស្រុកខំផលិតទំនិញនោះដោយខ្លួនឯង ដូចជាការហាមនាំចូលបន្លែដើម្បីឱ្យកសិករក្នុងស្រុកមានទីផ្សារលក់។
Joint-Venture ការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នារវាងក្រុមហ៊ុនពីរ ឬច្រើន (ឧទាហរណ៍ ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក និងក្រុមហ៊ុនបរទេស) ដើម្បីបង្កើតអាជីវកម្មថ្មីមួយដោយចែករំលែកនូវដើមទុន បច្ចេកទេស ហានិភ័យ និងប្រាក់ចំណេញ។ វាជាមធ្យោបាយពេញនិយមដើម្បីជៀសវាងការរឹតត្បិតច្បាប់កម្មសិទ្ធិបរទេសរវាងរដ្ឋ។ ដូចជាការចូលហ៊ុនគ្នារវាងអ្នកមានលុយបច្ចេកទេសពីបរទេស និងអ្នកមានដីនៅស្រុកខ្មែរ ដើម្បីបើកកសិដ្ឋានរួមគ្នា។
Bilateral Investment Treaties (BITs) កិច្ចព្រមព្រៀងផ្លូវច្បាប់រវាងប្រទេសពីរ ដែលបង្កើតលក្ខខណ្ឌច្បាស់លាស់ដើម្បីការពារសិទ្ធិស្របច្បាប់របស់អ្នកវិនិយោគឯកជន ដូចជាការធានាមិនរឹបអូសទ្រព្យសម្បត្តិ និងធានាការផ្ទេរប្រាក់ចំណេញទៅប្រទេសដើមវិញ។ សន្ធិសញ្ញាធានារ៉ាប់រងរវាងរដ្ឋនិងរដ្ឋ ដែលសន្យាថានឹងការពារទ្រព្យសម្បត្តិ និងមិនរើសអើងក្រុមហ៊ុនបរទេសពេលគេមកបណ្តាក់ទុន។
Contract farming យន្តការផលិតកម្មកសិកម្មតាមកិច្ចសន្យារវាងក្រុមហ៊ុនកសិឧស្សាហកម្ម និងកសិករ ដោយកំណត់ជាមុននូវបរិមាណ គុណភាព និងតម្លៃដែលត្រូវទិញ ខណៈក្រុមហ៊ុនផ្តល់ជូននូវពូជ ជី និងបច្ចេកទេសគាំទ្រ។ ការចងកុងត្រាដាំដុះ ដែលថៅកែឱ្យពូជនិងបច្ចេកទេសមកកសិករ ហើយសន្យាទិញផលត្រឡប់ទៅវិញតាមតម្លៃដែលតថ្លៃគ្នារួចរាល់ជាមុន។
Technology transfer ដំណើរការនៃការចែករំលែក ឬហូរចូលនូវចំណេះដឹង ជំនាញ និងបច្ចេកទេសផលិតកម្មទំនើបៗ ពីក្រុមហ៊ុនពហុជាតិសាសន៍បរទេស មកកាន់ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក និងកម្លាំងពលកម្មក្នុងស្រុកតាមរយៈសកម្មភាពវិនិយោគផ្ទាល់។ ដូចជាគ្រូបង្រៀនសិស្ស គឺពេលក្រុមហ៊ុនបរទេសមកបើករោងចក្រ គេបានបង្រៀនរបៀបប្រើម៉ាស៊ីនទំនើបៗ និងបច្ចេកទេសថ្មីៗដល់បុគ្គលិកក្នុងស្រុកឱ្យចេះធ្វើតាម។
Board of Investment (BOI) ក្រុមប្រឹក្សា ឬទីភ្នាក់ងាររបស់រដ្ឋាភិបាលដែលមានតួនាទីក្នុងការផ្តល់ការលើកទឹកចិត្ត (ដូចជាការលើកលែងពន្ធប្រាក់ចំណេញ ឬពន្ធនាំចូល) និងសម្របសម្រួលនីតិវិធីច្បាប់ ដើម្បីទាក់ទាញគម្រោងវិនិយោគមកកាន់វិស័យអាទិភាព។ ស្ថាប័នរដ្ឋដែលធ្វើជាអ្នកអូសទាញ និងផ្តល់កាដូ (ដូចជាងការមិនយកពន្ធពីក្រុមហ៊ុន) ដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកមានលុយឱ្យមកបើករោងចក្របង្កើតការងារនៅប្រទេសខ្លួន។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖