Original Title: Adapting Fair Teaching and Assessment Methods for Fairness in the Age of AI Chabot’s and LLMs
Source: doi.org/10.61440/JMSET.2025.v3.80
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបន្សាំវិធីសាស្ត្របង្រៀន និងការវាយតម្លៃប្រកបដោយសមធម៌ក្នុងយុគសម័យនៃ AI Chatbots និង LLMs

ចំណងជើងដើម៖ Adapting Fair Teaching and Assessment Methods for Fairness in the Age of AI Chabot’s and LLMs

អ្នកនិពន្ធ៖ Basheer Riskhan (School of Computing & Informatics, Albukhary International University), Abdullah Hakeem Mohamad, Maria Iqbal

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Journal of Material Sciences and Engineering Technology

វិស័យសិក្សា៖ Educational Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះផ្តោតលើបញ្ហាប្រឈមដែលអ្នកអប់រំជួបប្រទះ ក្នុងការបន្សាំយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀននិងការវាយតម្លៃ ដើម្បីរក្សាសមធម៌ និងសុចរិតភាពសិក្សាក្នុងយុគសម័យដែលមានការកើនឡើងនូវការប្រើប្រាស់ Large Language Models (LLMs) ដូចជា ChatGPT។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះអនុវត្តវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវបែបគុណភាព (Qualitative Research) ដើម្បីប្រមូល និងវិភាគបទពិសោធន៍ផ្ទាល់របស់អ្នកអប់រំជុំវិញការប្រើប្រាស់ AI ក្នុងការអប់រំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Written Assignments (Unregulated LLM Use)
ការសរសេរកិច្ចការស្រាវជ្រាវធម្មតា (គ្មានការគ្រប់គ្រង AI)
ងាយស្រួលក្នុងការរៀបចំ និងសន្សំពេលវេលាសម្រាប់គ្រូបង្រៀនក្នុងការដាក់ពិន្ទុ។ ងាយរងគ្រោះដោយសារការលួចចម្លងពី AI ដែលធ្វើឱ្យសិស្សពឹងផ្អែកខ្លាំងពេក និងមិនបានរៀនស៊ីជម្រៅ។ សិស្សអាចប្រគល់កិច្ចការដោយមិនមានការយល់ដឹងពិតប្រាកដ ដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់សុចរិតភាព និងសមធម៌ក្នុងការសិក្សា។
Oral Defenses / Live Presentations
ការការពារផ្ទាល់មាត់ / ការធ្វើបទបង្ហាញផ្ទាល់
អាចវាយតម្លៃការយល់ដឹងពិតប្រាកដរបស់សិស្សបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ និងកាត់បន្ថយការបន្លំដោយប្រើ AI។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនពីគ្រូបង្រៀនក្នុងការវាយតម្លៃសិស្សម្នាក់ៗ និងអាចធ្វើឱ្យសិស្សមានសម្ពាធ។ ជួយបញ្ជាក់ថាមានការចូលរួមគិតពិចារណាពិតប្រាកដ ទោះបីជាសិស្សប្រើប្រាស់ AI សម្រាប់រៀបចំមាតិកាជាមុនក៏ដោយ។
Problem-Based Learning & Case Studies
ការរៀនផ្អែកលើការដោះស្រាយបញ្ហា និងការសិក្សាករណីជាក់ស្តែង
ជំរុញការគិតបែបស៊ីជម្រៅ (Critical Thinking) និងភាពច្នៃប្រឌិត ដែល AI មិនអាចជំនួសបានទាំងស្រុង។ តម្រូវឱ្យគ្រូបង្រៀនត្រូវរៀបចំកម្មវិធីសិក្សា និងរចនាសំណួរវាយតម្លៃឡើងវិញទាំងស្រុង។ ធ្វើឱ្យការវាយតម្លៃមានអត្ថន័យជាងមុន និងការពារមិនឱ្យសិស្សអាចឆ្លើយសំណួរដោយពឹងផ្អែកតែលើ LLMs ទាំងស្រុង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានផ្តោតលើការចំណាយផ្នែករឹង (Hardware) នោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារការវិនិយោគយ៉ាងខ្លាំងលើពេលវេលា និងធនធានមនុស្សដើម្បីសម្របខ្លួនទៅនឹងបច្ចេកវិទ្យា។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះពឹងផ្អែកលើទិន្នន័យពីគ្រូបង្រៀនចំនួនត្រឹមតែ ៨ នាក់ប៉ុណ្ណោះ (Purposeful sampling) មកពីស្ថាប័នផ្សេងៗគ្នា ហើយភាគច្រើនជាការរាយការណ៍ដោយខ្លួនឯង (Self-reported)។ វាមិនបានរាប់បញ្ចូលមតិរបស់សិស្សនោះទេ ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានលម្អៀងក្នុងការសន្និដ្ឋាន។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយកគំរូតាមការសិក្សានេះត្រូវគិតគូរពីបរិបទវប្បធម៌ កម្រិតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា និងការយល់ដឹងអំពី AI របស់សិស្សានុសិស្សនៅតាមតំបន់នីមួយៗ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការផ្លាស់ប្តូរការវាយតម្លៃ និងការបង្រៀននេះ គឺមានសារៈសំខាន់ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ប្រព័ន្ធអប់រំនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការរៀបចំគោលការណ៍ណែនាំច្បាស់លាស់ និងការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូបង្រៀន គឺជាជំហានចាំបាច់បំផុតដើម្បីធានាថានិស្សិតកម្ពុជាទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពី AI ដោយមិនបាត់បង់សមត្ថភាពគិតពិចារណាដោយខ្លួនឯង។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីសមត្ថភាព និងដែនកំណត់របស់ AI: គ្រូបង្រៀនត្រូវស្វែងយល់ពីរបៀបដែល ChatGPT, GeminiClaude ដំណើរការ។ សាកល្បងបញ្ចូលសំណួរប្រឡង ឬកិច្ចការចាស់ៗរបស់អ្នកទៅក្នុង AI ទាំងនេះ ដើម្បីមើលថាតើវាអាចឆ្លើយបានកម្រិតណា ដែលជួយឱ្យអ្នកដឹងពីចំណុចខ្សោយក្នុងការរចនាសំណួរ។
  2. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រវាយតម្លៃឡើងវិញ (Redesign Assessments): ផ្លាស់ប្តូរការប្រគល់កិច្ចការផ្ទះ ឬការសរសេរអត្ថបទធម្មតា ទៅជាទម្រង់នៃការប្រឡងបែប Open-book exams, ការអនុវត្តផ្ទាល់, និងតម្រូវឱ្យមាន Oral Defenses (ការការពារផ្ទាល់មាត់) រយៈពេល ៥នាទី ដើម្បីបញ្ជាក់ថាសិស្សពិតជាយល់ពីអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ។
  3. បង្កើតគោលការណ៍ច្បាស់លាស់ក្នុងថ្នាក់រៀន: ត្រូវកំណត់ប្រាប់សិស្សឱ្យបានច្បាស់ (តាមរយៈ Syllabus) អំពីអ្វីដែលអនុញ្ញាត និងអ្វីដែលហាមឃាត់ទាក់ទងនឹងការប្រើប្រាស់ LLMs។ បង្រៀនសិស្សអំពីរបៀបធ្វើសេចក្តីយោង (Citation) ប្រសិនបើពួកគេប្រើ AI ដើម្បីស្វែងរកគំនិត (Brainstorming)។
  4. លើកកម្ពស់ការគិតបែបស៊ីជម្រៅ (Foster Critical Thinking): ប្តូរពីការតម្រូវឱ្យសិស្សបង្កើតមាតិកាថ្មីទាំងស្រុង ទៅជាការឱ្យសិស្សរិះគន់ ឬកែតម្រូវចម្លើយដែលបង្កើតដោយ AI (Critique AI output)។ វិធីនេះជួយពង្រឹងជំនាញ Critical Analysis របស់សិស្ស និងបង្រៀនពួកគេមិនឱ្យជឿជាក់លើ AI ទាំងស្រុង។
  5. ជំរុញការគាំទ្រ និងការបណ្តុះបណ្តាលពីស្ថាប័ន: ថ្នាក់ដឹកនាំសាកលវិទ្យាល័យត្រូវរៀបចំ Workshops / Communities of Practice ជាប្រចាំសម្រាប់បុគ្គលិកសិក្សា ដើម្បីចែករំលែកបទពិសោធន៍ យុទ្ធសាស្ត្រទប់ស្កាត់ការលួចចម្លង និងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ពិនិត្យ AI Detection Tools ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Large Language Models (LLMs) ជាប្រព័ន្ធបញ្ញាសិប្បនិម្មិតដែលត្រូវបានបង្ហាត់បង្រៀនដោយប្រើទិន្នន័យអត្ថបទដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ដើម្បីយល់ដឹង បង្កើត និងឆ្លើយតបជាភាសាមនុស្ស។ ជាក់ស្តែង វាអាចសរសេរអត្ថបទ ឆ្លើយសំណួរ និងជួយសិស្សក្នុងការស្រាវជ្រាវដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ដូចជាបណ្ណាល័យដ៏ធំមួយដែលមានសៀវភៅរាប់លានក្បាល ហើយមានបណ្ណារក្សវេទមន្តម្នាក់ដែលអាចអាននិងសង្ខេបសៀវភៅទាំងអស់នោះប្រាប់អ្នកវិញក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី។
Algorithmic bias ជាកំហុសប្រព័ន្ធ ឬភាពលម្អៀងនៅក្នុងកូដកុំព្យូទ័រ ដែលធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តរបស់ AI ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ក្រុមមនុស្សមួយក្រុម និងរើសអើងក្រុមមួយផ្សេងទៀត (ឧទាហរណ៍៖ ការដាក់ពិន្ទុទាបដល់សិស្សមកពីតំបន់ជាក់លាក់ណាមួយ) ដោយសារតែទិន្នន័យដែលយកមកបង្ហាត់មានភាពលម្អៀងពីដំបូង។ ដូចជាការបង្រៀនក្មេងម្នាក់ឱ្យស្គាល់តែផ្លែប៉ោមពណ៌ក្រហម ដូច្នេះនៅពេលគេឃើញផ្លែប៉ោមពណ៌ខៀវ គេប្រកែកដាច់អហង្ការថានោះមិនមែនជាផ្លែប៉ោមទេ។
Generative AI ជាប្រភេទបញ្ញាសិប្បនិម្មិតដែលអាចបង្កើតមាតិកាថ្មីៗស្រឡាង ដូចជាអត្ថបទ រូបភាព ឬកូដកុំព្យូទ័រ ដោយខ្លួនឯង ផ្អែកលើទិន្នន័យដែលវាធ្លាប់បានរៀនពីមុន មិនមែនគ្រាន់តែជាការទាញយកព័ត៌មានដែលមានស្រាប់មកបង្ហាញនោះទេ។ ដូចជាមេចុងភៅម្នាក់ដែលធ្លាប់ភ្លក់ម្ហូបរាប់ពាន់មុខ រួចអាចច្នៃបង្កើតរូបមន្តម្ហូបថ្មីមួយដោយខ្លួនឯងដែលមិនធ្លាប់មានអ្នកធ្វើពីមុនមក។
Ignorant bias គឺជាបាតុភូតដែលប្រព័ន្ធ AI ផ្តល់ចម្លើយខុសទាំងស្រុង ប៉ុន្តែសរសេរក្នុងទម្រង់ដែលមើលទៅគួរឱ្យជឿជាក់ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យសិស្សានុសិស្សដែលមិនទាន់មានចំណេះដឹងរឹងមាំក្នុងមុខវិជ្ជានោះ ជឿជាក់និងចម្លងតាមដោយងងឹតងងុល។ ដូចជាមនុស្សម្នាក់ដែលមិនចេះផ្លូវសោះ ប៉ុន្តែប្រាប់ផ្លូវអ្នកដទៃដោយទឹកមុខជឿជាក់បំផុត ធ្វើឱ្យអ្នកសួរត្រូវវង្វេងផ្លូវកាន់តែឆ្ងាយ។
Learning Analytics (LA) គឺជាការប្រមូល វិភាគ និងប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីសកម្មភាពសិក្សារបស់សិស្ស (ដូចជាពិន្ទុ អត្រាវាយតម្លៃ ការចូលរួម) ដើម្បីទស្សន៍ទាយពីលទ្ធផលសិក្សា ឬកំណត់រកសិស្សដែលងាយប្រឈមនឹងការបោះបង់ការសិក្សា ក្នុងគោលបំណងជួយពួកគេឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ដូចជាគ្រូពេទ្យពិនិត្យមើលចង្វាក់បេះដូង និងសម្ពាធឈាមរបស់អ្នកជំងឺជាប្រចាំ ដើម្បីដឹងមុនថាតើអ្នកជំងឺអាចនឹងមានបញ្ហាសុខភាពធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលណា។
Substantive algorithmic fairness ជាទស្សនទាននៃការរៀបចំប្រព័ន្ធ AI ឱ្យមានយុត្តិធម៌ ដោយមិនគ្រាន់តែពឹងផ្អែកលើរូបមន្តគណិតវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវគិតគូរដល់បរិបទសង្គម វិសមភាព និងប្រវត្តិសាស្រ្ត ដើម្បីធានាថាការសម្រេចចិត្តរបស់ AI ពិតជាផ្តល់សមធម៌ដល់ក្រុមជនងាយរងគ្រោះក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង។ ដូចជាការផ្តល់កៅអីអង្គុយបន្ថែមឱ្យអ្នកដែលមានកម្ពស់ទាបឈរមើលការប្រកួតកីឡាបានច្បាស់ ជាជាងការផ្តល់កៅអីកម្ពស់ស្មើៗគ្នាដល់មនុស្សគ្រប់គ្នាទោះខ្ពស់ឬទាប។
Demographic parity ជាគោលការណ៍រង្វាស់សមធម៌មួយក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ ដែលតម្រូវឱ្យលទ្ធផលនៃការសម្រេចចិត្ត (ឧទាហរណ៍៖ អត្រានៃការទទួលយកឱ្យចូលរៀន) ត្រូវតែមានសមាមាត្រស្មើគ្នាសម្រាប់គ្រប់ក្រុមទាំងអស់ ទោះបីជាពួកគេមានភេទ សាសន៍ ឬសាវតាខុសគ្នាក៏ដោយ។ ដូចជាការច្បាប់តម្រូវថាការជ្រើសរើសបុគ្គលិក១០០នាក់ ត្រូវតែមានបុរស៥០នាក់ និងស្ត្រី៥០នាក់ស្មើគ្នាជានិច្ច ដោយមិនគិតពីកត្តាផ្សេងឡើយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖