បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការខ្វះខាតជំនាញមូលដ្ឋានគ្រឹះផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងការគិតច្នៃប្រឌិត ក្នុងការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រដើម្បីបង្កើតស្នាដៃ ឬគម្រោងសម្រាប់សិស្សបឋមសិក្សា។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះគឺជាការស្រាវជ្រាវបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍ (Quasi-experimental research) ដែលអនុវត្តលើសិស្សថ្នាក់ទី ៥ ចំនួន ៣១ នាក់ ដោយប្រើប្រាស់កញ្ចប់សកម្មភាពសិក្សាផ្អែកលើទ្រឹស្តីស្ថាបនាចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯង (Constructivism)។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Traditional Instruction (Pre-test Baseline) ការបង្រៀនតាមបែបប្រពៃណី (ស្ថានភាពមុនការពិសោធន៍) |
ងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តសម្រាប់គ្រូបង្រៀន និងមិនទាមទារការរៀបចំកញ្ចប់សកម្មភាព ឬសម្ភារៈស្មុគស្មាញច្រើន។ | សិស្សខ្វះឱកាសក្នុងការគិតច្នៃប្រឌិត បង្កើតចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯង និងមានលទ្ធផលនៃការយល់ដឹងនៅមានកម្រិត។ | ពិន្ទុមធ្យមមុនការសិក្សា (Pre-test) គឺត្រឹមតែ ១៧.៦៥ នៃពិន្ទុពេញ ៣០។ |
| Constructivism-based Learning Activity Package កញ្ចប់សកម្មភាពសិក្សាផ្អែកលើទ្រឹស្តីស្ថាបនាចំណេះដឹង (Constructivism) |
ជំរុញឱ្យសិស្សចេះគិតច្នៃប្រឌិត ដោះស្រាយបញ្ហា និងបង្កើតស្នាដៃដោយខ្លួនឯងតាមរយៈការអនុវត្តផ្ទាល់។ ប្រសិទ្ធភាពនៃមេរៀនមានកម្រិតខ្ពស់។ | ទាមទារពេលវេលាច្រើនពីគ្រូបង្រៀនក្នុងការរៀបចំផែនការបង្រៀន កញ្ចប់សកម្មភាព និងការតាមដានសិស្សយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ | សម្រេចបានអត្រាប្រសិទ្ធភាព ៨២.៩៧/៨៥.៥៩ លទ្ធផលក្រោយការសិក្សាកើនដល់ ២៥.៦៨/៣០ និងពិន្ទុគុណភាពស្នាដៃច្នៃប្រឌិត ១៧.៩៨/២០។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ទោះបីជាឯកសារមិនបានបញ្ជាក់ពីការចំណាយជាថវិកាលម្អិត ប៉ុន្តែការអនុវត្តតម្រូវឱ្យមានការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកុំព្យូទ័រ និងសម្ភារៈបង្រៀនច្បាស់លាស់។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាលាបឋមសិក្សាសហគមន៍ Ban Fuailung ក្នុងខេត្ត Nan ប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើសិស្សថ្នាក់ទី៥ ចំនួន ៣១នាក់ ប៉ុណ្ណោះ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទសាលាជនបទនៅប្រទេសថៃ ដែលអាចមានកម្រិតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងចំណេះដឹងមូលដ្ឋានរបស់សិស្សខុសពីបរិបទនៅកម្ពុជា។ យ៉ាងណាក្តី វាជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់យកមកសិក្សាប្រៀបធៀបដើម្បីអនុវត្តនៅតាមសាលារៀនកម្ពុជាដែលមានធនធានប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។
វិធីសាស្ត្រនៃការបង្រៀនផ្អែកលើទ្រឹស្តីស្ថាបនាចំណេះដឹងនេះ មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់សម្រាប់វិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា។
ការប្តូរពីការរៀនបែបចាំមាត់មកការអនុវត្តផ្ទាល់តាមរយៈកញ្ចប់សកម្មភាពនេះ នឹងក្លាយជាកាតាលីករជំរុញឱ្យសិស្សកម្ពុជាចេះប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាដើម្បីបង្កើតស្នាដៃពិតប្រាកដ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Constructivism | ទ្រឹស្តីនៃការរៀនសូត្រដែលសង្កត់ធ្ងន់ថាសិស្សមិនមែនត្រឹមតែជាអ្នកទទួលព័ត៌មានអកម្មនោះទេ ប៉ុន្តែជាអ្នកដែលបង្កើត (ស្ថាបនា) ចំណេះដឹងដោយខ្លួនឯង តាមរយៈការអនុវត្តផ្ទាល់ និងការភ្ជាប់បទពិសោធន៍ចាស់ទៅនឹងព័ត៌មានថ្មីក្នុងបរិបទសង្គម។ | ដូចជាការដែលយើងរៀនជិះកង់ដោយការសាកល្បងជិះផ្ទាល់ និងដួលខ្លួនឯង ជាជាងការអង្គុយស្តាប់គេប្រាប់ពីទ្រឹស្តីនៃរបៀបជិះ។ |
| Learning Activity Package | កញ្ចប់នៃសម្ភារៈសិក្សាដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងជាប្រព័ន្ធ ដោយមានសៀវភៅណែនាំ លំហាត់ និងសកម្មភាពច្បាស់លាស់ ដើម្បីឱ្យសិស្សអាចរៀនសូត្រ និងអនុវត្តតាមជំហានដោយខ្លួនឯង ឬមានការណែនាំបន្តិចបន្តួចពីគ្រូ។ | ប្រៀបដូចជាប្រអប់ឧបករណ៍ផ្គុំគំរូឡាន (Lego) ដែលមានបំណែកគ្រប់គ្រាន់ និងសៀវភៅណែនាំពីរបៀបផ្គុំមួយជំហានម្តងៗដោយខ្លួនឯង។ |
| Efficiency Criteria (E1/E2) | រូបមន្តវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃមេរៀនឬកញ្ចប់សិក្សា (និយមប្រើនៅប្រទេសថៃ) ដោយ E1 តំណាងឱ្យពិន្ទុមធ្យមនៃដំណើរការសិក្សា (ការធ្វើលំហាត់ក្នុងថ្នាក់) និង E2 តំណាងឱ្យពិន្ទុមធ្យមនៃការប្រឡងបញ្ចប់មេរៀន។ កម្រិតស្តង់ដារច្រើនកំណត់យក ៨០/៨០។ | ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថា តើការហ្វឹកហាត់ប្រចាំថ្ងៃ (E1) និងការប្រកួតជាក់ស្តែង (E2) សុទ្ធតែអាចសម្រេចបានលទ្ធផលល្អចាប់ពី ៨០% ឡើងទៅដែរឬទេ។ |
| Scoring Rubrics | តារាងលម្អិតដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃគុណភាពនៃស្នាដៃ ឬគម្រោងរបស់សិស្ស ដោយបែងចែកជាកម្រិតពិន្ទុ (ឧទាហរណ៍ ពី១ ដល់ ៤) និងមានការពិពណ៌នាច្បាស់លាស់ថាកម្រិតនីមួយៗត្រូវមានលក្ខណៈសម្បត្តិអ្វីខ្លះ។ | ដូចជាបន្ទាត់វាស់ស្ទង់មួយ ដែលប្រាប់ច្បាស់ថាបើចង់បានចំណាត់ថ្នាក់ A (ល្អណាស់) តើត្រូវធ្វើកិច្ចការនោះឱ្យមានលក្ខណៈពិសេសអ្វីខ្លះ។ |
| Project-Based Learning | វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សអនុវត្តការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងបង្កើតជាគម្រោង ឬស្នាដៃពិតប្រាកដ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអ្វីមួយ ដែលជួយឱ្យពួកគេចេះគិតស៊ីជម្រៅ ធ្វើការជាក្រុម និងចេះដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែង។ | ដូចជាការឱ្យក្មេងៗសហការគ្នាធ្វើនំខេកមួយ ដោយពួកគេត្រូវរៀនពីការថ្លឹងម្សៅ ការវាយស៊ុត និងការដុតនំដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ដើម្បីទទួលបាននំមួយ។ |
| Dependent Sample t-test | វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលគេប្រើដើម្បីប្រៀបធៀបពិន្ទុមធ្យមនៃក្រុមសិស្សតែមួយ នៅក្នុងពីរពេលវេលាខុសគ្នា (ឧទាហរណ៍៖ ពិន្ទុមុនរៀន និងក្រោយរៀន) ដើម្បីមើលថាតើពួកគេពិតជាមានការរីកចម្រើនជាដុំកំភួនផ្នែកស្ថិតិមែនឬទេ។ | ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់មនុស្សម្នាក់មុនពេលហាត់ប្រាណ និងក្រោយពេលហាត់ប្រាណ១ខែ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាតើទម្ងន់ពិតជាស្រកមែនឬអត់។ |
| Analytic Rubrics | ប្រភេទនៃការវាយតម្លៃដែលបំបែកស្នាដៃមួយជាផ្នែកតូចៗ (ឧ. ផ្នែកសោភ័ណភាព ផ្នែកខ្លឹមសារ ផ្នែកពេលវេលា) ហើយដាក់ពិន្ទុលើផ្នែកនីមួយៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នា មុននឹងបូកសរុប។ វាជួយឱ្យដឹងច្បាស់ថាសិស្សខ្សោយចំណុចណា។ | ដូចជាការដាក់ពិន្ទុបវរកញ្ញា ដោយបំបែកជាពិន្ទុដើរម៉ូដ ពិន្ទុមុខមាត់ និងពិន្ទុឆ្លើយសំណួរដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
