Original Title: Effects of competitive and cooperative learning strategies on academic performance of Nigerian students in mathematics
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃយុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបប្រកួតប្រជែង និងសហប្រតិបត្តិការលើលទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្សនីហ្សេរីយ៉ាក្នុងមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យា

ចំណងជើងដើម៖ Effects of competitive and cooperative learning strategies on academic performance of Nigerian students in mathematics

អ្នកនិពន្ធ៖ E. B. Kolawole (Institute of Education, Faculty of Education, University of Ado-Ekiti)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃអំពីប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបសហប្រតិបត្តិការប្រៀបធៀបនឹងការប្រកួតប្រជែង ទៅលើលទ្ធផលសិក្សាមុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យារបស់សិស្សវិទ្យាល័យ ព្រមទាំងពិនិត្យមើលឥទ្ធិពលនៃយេនឌ័រលើការរៀនសូត្រ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានអនុវត្តការរចនាបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍ (Quasi-experimental design) ដោយបែងចែកសិស្សជាពីរក្រុមដើម្បីធ្វើការប្រៀបធៀប។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Cooperative Learning Strategy
យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបសហប្រតិបត្តិការ
លើកកម្ពស់ការធ្វើការជាក្រុម ការចែករំលែកគំនិតគ្នា និងជួយឱ្យសិស្សផ្តោតលើគោលដៅនៃការយល់ដឹងជាជាងការពិន្ទុ។ វាជួយបង្កើនទំនុកចិត្ត និងជំរុញលទ្ធផលសិក្សាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាមទារការរៀបចំផែនការយ៉ាងល្អិតល្អន់ពីគ្រូបង្រៀន ហើយសិស្សដែលពូកែអាចនឹងមានអារម្មណ៍ថាត្រូវរ៉ាប់រងការងារច្រើនជាងគេក្នុងក្រុម។ សិស្សទទួលបានពិន្ទុមធ្យមខ្ពស់រហូតដល់ ៦២.៦ ក្នុងនោះសិស្សប្រុសទទួលបាន ៦៤.៨ និងសិស្សស្រីទទួលបាន ៥២.៥។
Competitive Learning Strategy
យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបប្រកួតប្រជែង
ជំរុញសិស្សឱ្យខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រជាលក្ខណៈបុគ្គល ដើម្បីទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ល្អ និងការទទួលស្គាល់។ ស័ក្តិសមសម្រាប់ការវាយតម្លៃចុងគ្រា។ បង្កើតបរិយាកាស "អ្នកឈ្នះ-អ្នកចាញ់" ដែលធ្វើឱ្យសិស្សខ្សោយ ឬមធ្យមបាត់បង់ទឹកចិត្ត និងមិនមានពេលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការពិភាក្សាកែកំហុស។ សិស្សទទួលបានពិន្ទុមធ្យមត្រឹមតែ ៥០.២ ប៉ុណ្ណោះ ដែលទាបជាងការរៀនបែបសហប្រតិបត្តិការ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រនេះមិនតម្រូវឱ្យមានសម្ភារៈបច្ចេកវិទ្យាទំនើបនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារការរៀបចំពេលវេលា និងការបណ្តុះបណ្តាលគរុកោសល្យច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរដ្ឋចំនួន ៤ នៃភាគនិរតីនៃប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្តោតលើសិស្សថ្នាក់ទី១២ ចំនួន ៤០០ នាក់។ លទ្ធផលដែលបង្ហាញថាសិស្សប្រុសពូកែជាងសិស្សស្រីដាច់ខាតក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រទាំងពីរ អាចបណ្តាលមកពីកត្តាសង្គម និងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់នោះ។ សម្រាប់កម្ពុជា ការយករបកគំហើញនេះមកអនុវត្ត ចាំបាច់ត្រូវគិតគូរពីបរិបទយេនឌ័រ និងបរិយាកាសលើកទឹកចិត្តសិស្សស្រីនៅក្នុងមុខវិជ្ជាវិទ្យាសាស្ត្រ (STEM)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបសហប្រតិបត្តិការគឺមានភាពស័ក្តិសម និងមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំកម្ពុជា។

ជារួម ការកាត់បន្ថយសម្ពាធពីការប្រកួតប្រជែង និងបង្កើនការសហការគ្នា នឹងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពនៃការរៀនគណិតវិទ្យានៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានបរិយាបន្ន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃគរុកោសល្យសហប្រតិបត្តិការ: និស្សិតគរុកោសល្យ និងគ្រូបង្រៀន ត្រូវសិក្សាពីទម្រង់នៃការបង្រៀនជាក្រុម (ឧទាហរណ៍៖ Jigsaw, Think-Pair-Share) ដោយស្វែងរកឯកសារបន្ថែមតាមរយៈ Google Scholar ឬកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលរបស់ក្រសួងអប់រំ។
  2. រៀបចំឧបករណ៍វាយតម្លៃ (Pre-test & Post-test): បង្កើតកម្រងវិញ្ញាសាគណិតវិទ្យាដែលមានកម្រិតលំបាកដូចគ្នាដើម្បីប្រើជា PTAT និង PAT។ អាចប្រើប្រាស់ Microsoft Word សម្រាប់វាយអត្ថបទ និងបោះពុម្ពចែកជូនសិស្សដើម្បីធ្វើតេស្តវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពដើម។
  3. អនុវត្តការបង្រៀនសាកល្បង និងរៀបចំក្រុម: បែងចែកសិស្សជាក្រុមតូចៗ (៤ ទៅ ៥ នាក់) ដោយលាយឡំសិស្សពូកែ មធ្យម និងខ្សោយ ព្រមទាំងមានសមាមាត្រសិស្សប្រុសនិងស្រីស្មើគ្នា។ គ្រូដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួល (Facilitator) ជាជាងអ្នកប្រាប់ចម្លើយ។
  4. ប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យវាយតម្លៃ: ក្រោយបញ្ចប់វគ្គសិក្សា ត្រូវធ្វើតេស្ត PAT ហើយប្រមូលពិន្ទុមកវិភាគដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSS ឬ Microsoft Excel ដើម្បីធ្វើការគណនា Z-test ប្រៀបធៀបលទ្ធផលមុននិងក្រោយរៀន និងរវាងយេនឌ័រ។
  5. ឆ្លុះបញ្ចាំង និងកែលម្អវិធីសាស្ត្រ (Reflection): ប្រមូលមតិកែលម្អ (Feedback) ពីសិស្សផ្ទាល់តាមរយៈកម្រងសំណួរ Google Forms អំពីបញ្ហាប្រឈមក្នុងការធ្វើការងារជាក្រុម រួចយកទិន្នន័យនោះមកកែសម្រួលផែនការបង្រៀនសម្រាប់ឆ្នាំសិក្សាបន្ទាប់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Cooperative learning strategy (យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបសហប្រតិបត្តិការ) ជាវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សមានកម្រិតសមត្ថភាពខុសៗគ្នាធ្វើការរួមគ្នាជាក្រុមតូចៗ ដើម្បីសម្រេចបានគោលដៅសិក្សារួម ផ្លាស់ប្តូរមតិ និងជួយពន្យល់គ្នាទៅវិញទៅមកឱ្យយល់មេរៀនស៊ីជម្រៅ។ ដូចជាការលេងកីឡាបាល់ទាត់ ដែលកីឡាករម្នាក់ៗត្រូវសហការគ្នាចែកបាល់ និងជួយគ្នាដើម្បីទាត់បញ្ចូលទីឈ្នះការប្រកួត មិនមែនលេងតែម្នាក់ឯងនោះទេ។
Competitive learning strategy (យុទ្ធសាស្ត្ររៀនសូត្របែបប្រកួតប្រជែង) ជាវិធីសាស្ត្រសិក្សាដែលសិស្សម្នាក់ៗត្រូវខិតខំប្រឹងប្រែងរៀងៗខ្លួន ដើម្បីទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់ជាងគេ ឬចំណាត់ថ្នាក់ល្អជាងមិត្តរួមថ្នាក់ ដោយផ្តោតសំខាន់លើជ័យជម្នះផ្ទាល់ខ្លួន និងការទទួលបានការទទួលស្គាល់។ ដូចជាការរត់ប្រណាំងអត្តពលកម្ម ដែលអ្នករត់ម្នាក់ៗត្រូវប្រឹងរត់ឱ្យលឿនជាងអ្នកដទៃដើម្បីដណ្តើមយកមេដាយមាសតែម្នាក់ឯង។
Quasi experimental design (ការរចនាបែបពាក់កណ្តាលពិសោធន៍) ជាទម្រង់នៃការស្រាវជ្រាវដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបក្រុមសិស្សដែលត្រូវបានរៀបចំរួចជាស្រេច (ដូចជាថ្នាក់រៀនដែលមានស្រាប់) ដោយមិនបានបែងចែកសិស្សទៅតាមក្រុមនីមួយៗដោយចៃដន្យទាំងស្រុងនោះទេ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្របង្រៀន។ ដូចជាការសាកល្បងជីថ្មីលើចម្ការពីរដែលដាំដំណាំរួចរាល់ហើយ ជាជាងការចាប់ផ្តើមដាំគ្រាប់ពូជថ្មីដោយជ្រើសរើសដីដោយចៃដន្យតាំងពីដំបូង។
Pre-test and Post-test (ការធ្វើតេស្តមុននិងក្រោយពេលរៀន) ជាការវាស់ស្ទង់ចំណេះដឹងរបស់សិស្សមុនពេលចាប់ផ្តើមអនុវត្តវិធីសាស្ត្របង្រៀនថ្មី (Pre-test) និងការវាស់ស្ទង់ម្តងទៀតក្រោយពេលបញ្ចប់ការបង្រៀន (Post-test) ដើម្បីរកមើលថាតើសិស្សមានការរីកចម្រើនកម្រិតណា។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់មុនពេលចាប់ផ្តើមហាត់ប្រាណ និងថ្លឹងម្តងទៀតក្រោយហាត់បានមួយខែ ដើម្បីដឹងថាតើស្រកគីឡូប៉ុន្មាន។
Z-test analysis (ការវិភាគដោយប្រើតេស្ត Z) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិមួយដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃទិន្នន័យពីរក្រុមធំៗ (ជាទូទៅមានចំនួនសំណាកលើសពី ៣០) ដើម្បីចង់ដឹងថាតើក្រុមទាំងពីរពិតជាមានលទ្ធផលខុសគ្នាជាក់ស្តែងឬអត់នៅក្នុងបែបបទវិទ្យាសាស្ត្រ។ ដូចជាការប្រើជញ្ជីងកម្រិតស្តង់ដារ ដើម្បីថ្លឹងប្រៀបធៀបទម្ងន់ផ្លែឈើពីរកន្ត្រកធំៗ ថាតើវាពិតជាធ្ងន់ស្រាលជាងគ្នាមែន ឬគ្រាន់តែខុសគ្នាដោយចៃដន្យ។
Level of significance (កម្រិតសម្មតិកម្ម ឬកម្រិតន័យសំខាន់) ជាស្តង់ដារក្នុងស្ថិតិដែលបង្ហាញពីប្រូបាប៊ីលីតេ (ជាទូទៅកំណត់យក 0.05 ឬ ៥%) ដែលលទ្ធផលនៃការសិក្សាអាចកើតឡើងដោយចៃដន្យ។ បើលទ្ធផលទាបជាងកម្រិតនេះ មានន័យថាការរកឃើញពិតជាត្រឹមត្រូវ និងអាចទុកចិត្តបាន ៩៥%។ ដូចជាការកំណត់ថាការទស្សន៍ទាយរបស់អ្នកនឹងមានភាពត្រឹមត្រូវ ៩៥ ដង ក្នុងចំណោម ១០០ ដង ហើយមានឱកាសខុសឆ្គងត្រឹមតែ ៥ ដងប៉ុណ្ណោះ។
Meta-cognition (មេតាការយល់ដឹង ឬការយល់ដឹងពីការគិតរបស់ខ្លួនឯង) ជាសមត្ថភាពរបស់សិស្សក្នុងការដឹងខ្លួនឯងអំពីរបៀបដែលពួកគេរៀន យល់ពីដំណើរការនៃការគិតរបស់ខ្លួន និងចេះវាយតម្លៃកែតម្រូវវិធីសាស្ត្ររៀនសូត្ររបស់ខ្លួនឯងនៅពេលជួបភាពលំបាក។ ដូចជាការដែលអ្នកធ្វើជាចុងភៅរៀបចំម្ហូបខ្លួនឯង ហើយក៏ធ្វើជាអ្នកភ្លក់ដើម្បីវាយតម្លៃ និងកែតម្រូវរសជាតិម្ហូបរបស់ខ្លួនឯងក្នុងពេលតែមួយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖