Original Title: Enhancing Ecoliteracy through Social-Ecological System Approach
Source: www.ses-eco.org
Document Type: Textbook / Educational Material
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original material for complete content.

ការលើកកម្ពស់អក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ីតាមរយៈអភិក្រមប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ី

ចំណងជើងដើម៖ Enhancing Ecoliteracy through Social-Ecological System Approach

អ្នកនិពន្ធ៖ Matteo Mascia, İbrahim Örün, Belda Erkmen, Altan Dizdar, Ertugrul Dizdar, Cagan Dizdar, Gamze Yücel Işıldar, A. Çağlan Günal, Anna Kujumdzieva, Maya Nustorova, Trayana Nedeva, Rainer Paslack, Jürgen W. Simon

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020

វិស័យសិក្សា៖ Environmental Education

១. សេចក្តីសង្ខេប (Overview)

ប្រធានបទ (Topic)៖ សៀវភៅសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាខ្វះខាតអក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ី (Ecoliteracy) ក្នុងចំណោមយុវជន និងតម្រូវការបន្ទាន់ក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងវិបត្តិបរិស្ថានសកល ដូចជាការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ការបាត់បង់ជីវចម្រុះ និងការបំពុល តាមរយៈប្រព័ន្ធអប់រំ។

រចនាសម្ព័ន្ធ (Structure)៖ អត្ថបទនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងជាទម្រង់សៀវភៅសិក្សា ដោយផ្តល់នូវក្របខ័ណ្ឌទ្រឹស្តី គំរូប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងការសិក្សាស្រាវជ្រាវករណីជាក់ស្តែងដែលផ្តោតលើអភិក្រមសង្គមនិងអេកូឡូស៊ីរួមបញ្ចូលគ្នា។

ចំណុចសំខាន់ៗ (Key Takeaways)៖

២. គោលបំណងសិក្សា (Learning Objectives)

បន្ទាប់ពីអានឯកសារនេះ អ្នកគួរអាច៖

  1. យល់ដឹងពីប្រវត្តិ និងមូលហេតុចម្បងៗនៃបញ្ហាបរិស្ថានសកល (Global Environmental Problems) ដូចជាការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ការបាត់បង់ជីវចម្រុះ និងការបំពុលបរិស្ថាន។
  2. ពន្យល់ពីដំណើរការនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (Ecosystems) និងសារៈសំខាន់នៃសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (Ecosystem Services) ចំពោះការរស់រានមានជីវិតនិងសុខុមាលភាពមនុស្ស។
  3. កសាងអក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ី (Ecoliteracy) ដោយផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព (Sustainable Development) ទាំងទិដ្ឋភាពបរិស្ថាន សង្គម និងសេដ្ឋកិច្ច។
  4. អនុវត្តគំរូនៃប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ី (Social-Ecological Systems Approach) ដើម្បីវាយតម្លៃ និងស្វែងរកដំណោះស្រាយពិតប្រាកដចំពោះវិបត្តិបរិស្ថាននាពេលបច្ចុប្បន្ន។

សៀវភៅសិក្សានេះផ្តល់នូវចំណេះដឹងទូលំទូលាយអំពីទំនាក់ទំនងអន្តរកម្មរវាងមនុស្សនិងធម្មជាតិ តាមរយៈការសិក្សាស៊ីជម្រៅពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី បញ្ហាបរិស្ថានសកល និងសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ គោលបំណងចម្បងគឺការលើកកម្ពស់អក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ី (Ecoliteracy) ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ីរួមបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីជំរុញការគិតបែបប្រព័ន្ធ និងបង្កើតសង្គមដែលមានការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។

៣. គោលគំនិតសំខាន់ៗ (Key Concepts)

គោលគំនិត (Concept) ការពន្យល់ (Explanation) ឧទាហរណ៍ (Example)
Ecoliteracy
អក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ី
គឺជាសមត្ថភាពក្នុងការយល់ដឹងពីគោលការណ៍នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ និងការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងនេះដើម្បីរៀបចំរបៀបរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព។ វាបញ្ចូលគ្នានូវបញ្ញាផ្នែកអេកូឡូស៊ី សង្គម និងអារម្មណ៍ ដើម្បីបង្កើតការទទួលខុសត្រូវចំពោះបរិស្ថាន។ ការយល់ដឹងថាការប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកហួសកម្រិតមានផលប៉ះពាល់ដល់សត្វសមុទ្រ និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី រួចសម្រេចចិត្តផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបទទៅប្រើប្រាស់ថង់បរិស្ថាន ឬកាបូបក្រណាត់ជំនួសវិញ។
Social-Ecological Systems (SES)
ប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ី
គឺជាប្រព័ន្ធស្មុគស្មាញមួយដែលរួមបញ្ចូលប្រព័ន្ធសង្គមមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ ដែលមានអន្តរកម្មនិងពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។ រាល់ការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងប្រព័ន្ធណាមួយនឹងជះឥទ្ធិពលជាបន្តបន្ទាប់ដល់ប្រព័ន្ធផ្សេងទៀត។ ការគ្រប់គ្រងតំបន់ការពារធម្មជាតិមួយ ដែលទាមទារឱ្យមានការថ្លឹងថ្លែងច្បាស់លាស់រវាងការអភិរក្សជីវចម្រុះតំបន់នោះ និងតម្រូវការសេដ្ឋកិច្ច (ដូចជាវិស័យទេសចរណ៍ ឬកសិកម្ម) របស់សហគមន៍មូលដ្ឋាន។
Ecosystem Services
សេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី
ជាផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ ឬប្រយោលទាំងឡាយដែលមនុស្សទទួលបានពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ។ វាត្រូវបានបែងចែកជាចម្បងមាន សេវាកម្មផ្គត់ផ្គង់ សេវាកម្មត្រួតពិនិត្យ សេវាកម្មវប្បធម៌ និងសេវាកម្មគាំទ្រ។ ព្រៃឈើផ្តល់សេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីជាច្រើន តាមរយៈការស្រូបយកឧស្ម័នកាបូនិក (Carbon sequestration) ជួយការពារទឹកជំនន់ ផ្តល់ជាទីជម្រកសត្វព្រៃ និងផ្តល់ផលអនុផលព្រៃឈើសម្រាប់ជាអាហារ។
Resilience
ភាពធន់
គឺជាសមត្ថភាពរបស់ប្រព័ន្ធសង្គម ឬប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ក្នុងការទប់ទល់នឹងផលប៉ះពាល់ ស្តារឡើងវិញ និងបន្តរក្សាដំណើរការព្រមទាំងអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន នៅពេលដែលប្រឈមមុខនឹងការរំខាន ឬគ្រោះមហន្តរាយនានា។ សហគមន៍កសិកម្មដែលអនុវត្តការដាំដំណាំចម្រុះ និងរក្សាពូជរុក្ខជាតិក្នុងស្រុក មានភាពធន់ខ្ពស់ក្នុងការទប់ទល់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត ឬការផ្ទុះឡើងនៃសត្វល្អិតចង្រៃ ជាងការដាំដំណាំតែមួយមុខ។
Carbon Footprint
ស្នាមជើងកាបូន
គឺជាបរិមាណសរុបនៃឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (ជាពិសេសឧស្ម័នកាបូនិក CO2) ដែលបញ្ចេញទៅក្នុងបរិយាកាស ដោយសារសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់បុគ្គល អង្គភាព ឬដំណើរការផលិតនៃផលិតផលណាមួយ។ ការប្រើប្រាស់រថយន្តផ្ទាល់ខ្លួនដែលមានម៉ាស៊ីនចំហេះខាងក្នុងជារៀងរាល់ថ្ងៃ បង្កើតស្នាមជើងកាបូនខ្ពស់ ធៀបនឹងការប្រើប្រាស់មធ្យោបាយធ្វើដំណើររួមដូចជារថយន្តក្រុងសាធារណៈ ឬការជិះកង់។

៤. ភាពពាក់ព័ន្ធសម្រាប់កម្ពុជា (Cambodia Relevance)

ចំណេះដឹងផ្នែកអក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ីនេះមានសារៈសំខាន់ក្រៃលែងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលកំពុងស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងឆាប់រហ័ស ស្របពេលដែលធនធានធម្មជាតិ និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីកំពុងរងសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង។

ការអនុវត្ត (Applications)៖

ជារួម ការបញ្ជ្រាបមុខវិជ្ជាអក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ីទៅដល់យុវជនកម្ពុជា គឺជាការវិនិយោគយុទ្ធសាស្ត្ររយៈពេលវែង ដើម្បីកសាងធនធានមនុស្សដែលមានសមត្ថភាព ការត្រិះរិះពិចារណា និងការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ក្នុងការការពារបរិស្ថានដើម្បីឈានទៅសម្រេចគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍ប្រកបដោយចីរភាព។

៥. មគ្គុទ្ទេសក៍សិក្សា (Study Guide)

លំហាត់ និងសកម្មភាពសិក្សាដើម្បីពង្រឹងការយល់ដឹង៖

  1. ការគូសផែនទីគំនិតនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមូលដ្ឋាន (Local Ecosystem Mind Mapping): ឱ្យសិស្សចុះទៅសិក្សានៅតំបន់សហគមន៍របស់ពួកគេ (ឧទាហរណ៍៖ បឹង ព្រៃសហគមន៍ ឬវាលស្រែ) រួចគូរផែនទីគំនិតបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងធាតុមានជីវិត (Biotic) និងគ្មានជីវិត (Abiotic) ព្រមទាំងកំណត់ពីខ្សែសង្វាក់អាហារ (Food Chain) ប្រចាំតំបន់នោះ។
  2. ការវាយតម្លៃសេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (Ecosystem Services Assessment): ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃដោយផ្អែកតាមតារាងចំណាត់ថ្នាក់ CICES ដើម្បីឱ្យសិស្សសង្កេត កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងធ្វើចំណាត់ថ្នាក់សេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី (សេវាកម្មផ្គត់ផ្គង់, ត្រួតពិនិត្យ, វប្បធម៌) នៅក្នុងឧទ្យានជាតិ ឬតំបន់ការពារជីវចម្រុះណាមួយនៅកម្ពុជា។
  3. ការវាស់ស្ទង់ស្នាមជើងកាបូនផ្ទាល់ខ្លួន (Personal Carbon Footprint Calculation): តម្រូវឱ្យសិស្សប្រើប្រាស់គេហទំព័រ ឬកម្មវិធីគណនាស្នាមជើងកាបូន (Carbon footprint calculators) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ការបញ្ចេញកាបូនប្រចាំសប្តាហ៍របស់ពួកគេផ្អែកលើការធ្វើដំណើរ ការប្រើប្រាស់អគ្គិសនី និងការបរិភោគអាហារ រួចតម្រូវឱ្យសរសេរផែនការសកម្មភាពផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីកាត់បន្ថយតួលេខនេះ។
  4. ការដោះស្រាយបញ្ហាតាមរយៈគំរូ SES (SES Problem Solving Case Study): ផ្តល់ករណីសិក្សា (Case Study) អំពីជម្លោះក្នុងការប្រើប្រាស់ដីធ្លី ការកាប់ព្រៃឈើ ឬការបំពុលប្រភពទឹកនៅក្នុងតំបន់ណាមួយ ហើយតម្រូវឱ្យសិស្សធ្វើការជាក្រុមប្រើប្រាស់ក្របខ័ណ្ឌប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ី (SES Framework) ដើម្បីស្នើឡើងនូវគោលនយោបាយដោះស្រាយដែលរក្សាបានទាំងតុល្យភាពសេដ្ឋកិច្ច និងបរិស្ថាន។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស (English) ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Ecoliteracy គឺជាសមត្ថភាពក្នុងការយល់ដឹងពីគោលការណ៍នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ និងការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងនេះដើម្បីរៀបចំរបៀបរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព ដោយរួមបញ្ចូលគ្នានូវបញ្ញាផ្នែកអេកូឡូស៊ី សង្គម និងអារម្មណ៍។ ដូចជាការចេះអក្សរដើម្បីអានសៀវភៅ អក្ខរកម្មអេកូឡូស៊ីគឺជាការចេះអាននិងយល់ពីធម្មជាតិដើម្បីរស់នៅដោយមិនបំផ្លាញវា។
Social-Ecological Systems (SES) គឺជាប្រព័ន្ធស្មុគស្មាញដែលរួមបញ្ចូលប្រព័ន្ធសង្គមមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ ដែលមានអន្តរកម្មនិងពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។ រាល់ការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងប្រព័ន្ធណាមួយនឹងជះឥទ្ធិពលដល់ប្រព័ន្ធផ្សេងទៀត។ ដូចជាសហគមន៍នេសាទនៅបឹងទន្លេសាប ប្រព័ន្ធសង្គម-អេកូឡូស៊ីគឺជាទំនាក់ទំនងដែលមនុស្សពឹងផ្អែកលើត្រី ហើយត្រីពឹងផ្អែកលើការថែរក្សាបឹងរបស់មនុស្ស។
Ecosystem Services ជាផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ ឬប្រយោលទាំងឡាយដែលមនុស្សទទួលបានពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីធម្មជាតិ ដូចជាការផ្គត់ផ្គង់អាហារ ការត្រួតពិនិត្យអាកាសធាតុ សេវាកម្មវប្បធម៌ និងការគាំទ្រប្រព័ន្ធជីវចម្រុះ។ ដូចជាសណ្ឋាគារផ្តល់សេវាកម្មបន្ទប់និងអាហារ ធម្មជាតិផ្តល់សេវាកម្មប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដូចជា ខ្យល់បរិសុទ្ធ ទឹកស្អាត និងដីមានជីជាតិដល់មនុស្សយើងដោយឥតគិតថ្លៃ។
Resilience គឺជាសមត្ថភាពរបស់ប្រព័ន្ធសង្គម ឬប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ក្នុងការទប់ទល់នឹងផលប៉ះពាល់ ស្តារឡើងវិញ និងបន្តរក្សាដំណើរការអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន នៅពេលជួបប្រទះនឹងការរំខាន ឬគ្រោះមហន្តរាយ។ ដូចជាកៅស៊ូកងដែលទាញយឺតហើយអាចត្រឡប់មកសភាពដើមវិញ ភាពធន់គឺជាសមត្ថភាពរបស់សហគមន៍ឬព្រៃឈើក្នុងការងើបឈរឡើងវិញក្រោយជួបគ្រោះទឹកជំនន់ឬរាំងស្ងួត។
Carbon Footprint គឺជាបរិមាណសរុបនៃឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ (ជាពិសេសកាបូនឌីអុកស៊ីត) ដែលបញ្ចេញទៅក្នុងបរិយាកាសដោយសារសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្ស អង្គភាព ឬដំណើរការផលិត។ ដូចជាស្នាមជើងប្រឡាក់ភក់ដែលយើងបន្សល់ទុកពេលដើរលើឥដ្ឋ ស្នាមជើងកាបូនគឺជាបរិមាណផ្សែងពុលដែលសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងបញ្ចេញចោលទៅក្នុងបរិយាកាស។
Biogeochemical Cycle គឺជាចលនានៃធាតុគីមីនានា (ដូចជា កាបូន អាសូត ផូស្វ័រ) ឆ្លងកាត់ផ្នែកមានជីវិត (សត្វ រុក្ខជាតិ) និងគ្មានជីវិត (ដី ទឹក ខ្យល់) នៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ដើម្បីធានាថាវត្ថុធាតុដើមទាំងនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ឡើងវិញជានិច្ច។ ដូចជាការយកកំប៉ុងជ័រចាស់ៗទៅកែច្នៃធ្វើជារបស់ថ្មី វដ្តជីវគីមីផែនដីគឺជាវិធីដែលធម្មជាតិយកសារធាតុចិញ្ចឹមដែលប្រើរួចមកបង្វិលប្រើប្រាស់ឡើងវិញសម្រាប់ជីវិតថ្មី។
Biodiversity គឺជាភាពសម្បូរបែបនៃជីវិតនៅលើផែនដី ដែលរួមបញ្ចូលទាំងភាពចម្រុះនៃពូជសាសន៍ (ហ្សែន) ប្រភេទសត្វនិងរុក្ខជាតិ (ប្រភេទ) និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីផ្សេងៗគ្នា ដែលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការថែរក្សាតុល្យភាពធម្មជាតិ។ ដូចជាផ្សារធំមួយដែលមានលក់ម្ហូបអាហារគ្រប់មុខ ជីវចម្រុះគឺជាភាពសម្បូរបែបនៃរុក្ខជាតិនិងសត្វរាប់លានប្រភេទដែលធ្វើឱ្យភពផែនដីមានតុល្យភាព។
Anthropocentrism គឺជាទស្សនៈវិជ្ជាដែលចាត់ទុកមនុស្សថាជាអត្ថិភាពដ៏សំខាន់បំផុតនៅលើផែនដី ហើយវាយតម្លៃធម្មជាតិនិងសត្វផ្សេងទៀតដោយផ្អែកលើអត្ថប្រយោជន៍ដែលពួកវាមានចំពោះតែមនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ដូចជាមនុស្សដែលគិតតែពីប្រយោជន៍ខ្លួនឯងដោយមិនខ្វល់ពីអ្នកជិតខាង អង់ត្រូត្រុសង់ទ្រីសគឺជាការគិតថាមនុស្សជាស្តេចនៃផែនដី ហើយអាចកេងប្រវ័ញ្ចធម្មជាតិតាមចិត្តចង់។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖