Original Title: The educational argumentation of the Hellenic political forces on special education in the 1913, 1929, 1964, and 1985 reforms
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

អំណះអំណាងអប់រំនៃកម្លាំងនយោបាយក្រិកលើការអប់រំពិសេសក្នុងកំណែទម្រង់ឆ្នាំ ១៩១៣, ១៩២៩, ១៩៦៤ និង ១៩៨៥

ចំណងជើងដើម៖ The educational argumentation of the Hellenic political forces on special education in the 1913, 1929, 1964, and 1985 reforms

អ្នកនិពន្ធ៖ Sifis Bouzakis (School of Primary Education, University of Patras, Greece), Eleni Berdousi (School of Primary Education, University of Patras, Greece)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលពីរបៀបដែលអ្នកនយោបាយសេរីក្រិកបានផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈ និងគោលនយោបាយរបស់ពួកគេទាក់ទងនឹងការអប់រំពិសេស ក្នុងអំឡុងពេលកំណែទម្រង់អប់រំសំខាន់ៗចំនួនបួនរបស់ប្រទេសក្រិក (១៩១៣, ១៩២៩, ១៩៦៤, ១៩៨៥)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគប្រវត្តិសាស្ត្រ ដោយផ្អែកលើឯកសារបណ្ណសារ ដូចជាសេចក្តីផ្តើមនៃច្បាប់ និងកំណត់ហេតុសភា ដើម្បីតាមដានការវិវត្តនៃវាក្យស័ព្ទ និងទស្សនៈនយោបាយ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
1913 & 1929 Reforms (Isolation Policy)
គោលនយោបាយកាត់ផ្តាច់ (កំណែទម្រង់ឆ្នាំ ១៩១៣ និង ១៩២៩)
ការពារសិស្សទូទៅពីការរំខាន និងការឆ្លងជំងឺ (តាមការយល់ឃើញនាសម័យនោះ)។ រើសអើងសិស្សដែលមានតម្រូវការពិសេស មិនមានការរៀបចំកម្មវិធីសិក្សា ឬការបណ្តុះបណ្តាលគ្រូត្រឹមត្រូវឡើយ។ សិស្សត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ទៅរៀននៅសាលាដាច់ដោយឡែក ហើយរដ្ឋមិនបានបញ្ចេញកញ្ចប់ថវិកាគាំទ្រគ្រប់គ្រាន់។
1964 Reform (Concealment Policy)
គោលនយោបាយមិនអើពើ (កំណែទម្រង់ឆ្នាំ ១៩៦៤)
រដ្ឋាភិបាលផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងលើការអប់រំទូទៅដោយឥតគិតថ្លៃ និងសមធម៌ក្នុងសង្គមសម្រាប់សិស្សធម្មតា។ មិនមានការលើកឡើងទាល់តែសោះអំពីការអប់រំពិសេសនៅក្នុងច្បាប់កំណែទម្រង់ ដោយទុកឱ្យវិស័យនេះនៅក្រៅរបៀបវារៈជាតិ។ ការអប់រំពិសេសត្រូវបានលុបបំបាត់ចេញពីការជជែកវែកញែកគោលនយោបាយ និងគ្មានការស្រាវជ្រាវគាំទ្រ។
1985 Reform (Inclusive Policy)
គោលនយោបាយបរិយាបន្ន (កំណែទម្រង់ឆ្នាំ ១៩៨៥)
ទទួលស្គាល់ការអប់រំពិសេសជាផ្នែកមួយនៃប្រព័ន្ធអប់រំទូទៅ និងជំរុញការចូលរួមក្នុងសង្គមដោយស្មើភាព។ ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅមានកម្រិត ដោយសារខ្វះខាតធនធាន អ្នកជំនាញ (ដូចជាគ្រូអប់រំពិសេស និងអ្នកព្យាបាលការនិយាយ) នៅតាមតំបន់ជនបទ។ ឈានទៅដល់ការបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលរោគវិនិច្ឆ័យ វាស់ស្ទង់ និងគាំទ្រ (CDES) និងចាប់ផ្តើមធ្វើសមាហរណកម្មសិស្ស។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ដោយសារឯកសារនេះជាការស្រាវជ្រាវបែបប្រវត្តិសាស្ត្រនិងគោលនយោបាយ ការចំណាយធនធានមិនពឹងផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យាទេ តែត្រូវការការចូលទៅកាន់បណ្ណសារដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសក្រិក ដោយវិភាគតែទៅលើទស្សនៈរបស់អ្នកនយោបាយសេរីតាមរយៈឯកសារផ្លូវការរបស់រដ្ឋពីឆ្នាំ ១៩១៣ ដល់ ១៩៨៥។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទសង្គម និងការវិវត្តនៃផ្នត់គំនិតនៅអឺរ៉ុប។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការយល់ដឹងពីប្រវត្តិសាស្រ្តនេះជួយយើងឱ្យមើលឃើញពីដំណើរនៃការផ្លាស់ប្តូរពីការរើសអើង ទៅរកការអប់រំបរិយាបន្ន ដើម្បីចៀសវាងកំហុសគោលនយោបាយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការវិភាគពីគន្លងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃគោលនយោបាយអប់រំពិសេសនេះ មានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យអប់រំពិសេសនៅកម្ពុជា។

មេរៀនពីអតីតកាលរបស់ប្រទេសក្រិកបង្ហាញថា ការតាំងចិត្តផ្នែកនយោបាយ និងការផ្តល់ធនធានគ្រប់គ្រាន់ គឺជាគន្លឹះតែមួយគត់ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរការអប់រំពិសេសពីគោលការណ៍នៅលើក្រដាស ទៅជាការអនុវត្តជាក់ស្តែងប្រកបដោយសមធម៌។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី១៖ សិក្សាប្រៀបធៀបឯកសារគោលនយោបាយ: និស្សិតត្រូវប្រមូលឯកសារគោលនយោបាយជាតិស្តីពីការអប់រំបរិយាបន្នរបស់កម្ពុជា និងប្រៀបធៀបជាមួយច្បាប់អន្តរជាតិ ដោយប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Historical-comparative analysis ដើម្បីរកមើលចំណុចខ្វះខាត។
  2. ជំហានទី២៖ វិភាគការផ្លាស់ប្តូរវាក្យស័ព្ទក្នុងសង្គម: អនុវត្តការស្រាវជ្រាវគុណវិស័យទៅលើឯកសាររដ្ឋបាល និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយក្នុងស្រុក ដើម្បីតាមដានពីរបៀបដែលពាក្យពេចន៍ពណ៌នាពីជនពិការ (Terminology) ត្រូវបានកែប្រែក្នុងរយៈពេល២០ឆ្នាំចុងក្រោយ។
  3. ជំហានទី៣៖ វាយតម្លៃគម្លាតរវាងច្បាប់និងការអនុវត្ត: ចុះធ្វើការសម្ភាសន៍ ឬអង្កេតនៅតាមសាលារដ្ឋ និងអង្គការនានា (ឧទាហរណ៍៖ អង្គការ គ្រួសារថ្មី ឬ Krousar Thmey) ដើម្បីស្វែងយល់ពីបញ្ហាប្រឈមជាក់ស្តែង ដូចជាកង្វះខាតគ្រូបង្រៀនឯកទេស ឬអ្នកព្យាបាលភាសា។
  4. ជំហានទី៤៖ រៀបចំសំណើបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលគាំទ្រ: សរសេររបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍ជូនស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ដោយផ្តោតលើការស្នើសុំបង្កើតយន្តការវាយតម្លៃតម្រូវការសិស្សនៅតាមតំបន់ ស្រដៀងទៅនឹងទម្រង់មជ្ឈមណ្ឌល CDES ដែលមានរៀបរាប់ក្នុងឯកសារស្រាវជ្រាវ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Special Education (ការអប់រំពិសេស) ទម្រង់នៃការអប់រំដែលត្រូវបានរៀបចំឡើង និងកែសម្រួលជាពិសេស ដើម្បីបំពេញតម្រូវការសិក្សារបស់សិស្សដែលមានពិការភាព កម្រិតបញ្ញា ឬបញ្ហាប្រឈមផ្សេងៗក្នុងការរៀនសូត្រ។ ដូចជាការកាត់ខោអាវតម្រូវតាមទំហំអ្នកពាក់ជាក់លាក់ម្នាក់ៗ ជាជាងការទិញខោអាវទំហំតែមួយសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។
Social inclusion (បរិយាបន្នសង្គម / ការរួមបញ្ចូលក្នុងសង្គម) គោលការណ៍នៃការធានាថាជនពិការ ឬអ្នកដែលមានតម្រូវការពិសេស ទទួលបានឱកាស និងសិទ្ធិស្មើគ្នាក្នុងការចូលរួមគ្រប់សកម្មភាពក្នុងសង្គម រួមទាំងសាលារៀនទូទៅ ដោយគ្មានការរើសអើង។ ដូចជាការអញ្ជើញមនុស្សគ្រប់គ្នាចូលរួមក្នុងពិធីជប់លៀងតែមួយ ហើយធានាថាមានមុខម្ហូបដែលអ្នកគ្រប់គ្នាអាចញ៉ាំបានដោយមិនប្រកាន់រើសអើង។
Rejection and repulsion phase (ដំណាក់កាលបដិសេធនិងរុញច្រាន) ជាដំណាក់កាលប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ (ដូចជានៅឆ្នាំ១៩១៣) ដែលសង្គម និងរដ្ឋាភិបាលបានផាត់ចោលសិស្សមានតម្រូវការពិសេស ដោយចាត់ទុកពួកគេថាជាឧបសគ្គដល់ការរីកចម្រើនរបស់សិស្សទូទៅ ហេតុនេះត្រូវតែដាក់ឱ្យរៀនដាច់ដោយឡែក។ ដូចជាការញែកផ្លែឈើដែលមានស្នាមចេញពីកន្ត្រក ដោយសារតែខ្លាចឆ្លងរលួយដល់ផ្លែឈើល្អៗដទៃទៀត។
Occupational settlement (ការរៀបចំមុខរបរវិជ្ជាជីវៈ) ដំណើរការនៃការជួយគាំទ្របុគ្គលដែលមានតម្រូវការពិសេស តាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចស្វែងរកការងារធ្វើ មានចំណូល និងអាចពឹងផ្អែកលើខ្លួនឯងបានក្នុងសង្គម។ ដូចជាការផ្តល់នុយនិងបង្រៀនពីវិធីស្ទូចត្រី ជំនួសឱ្យការគ្រាន់តែផ្តល់ត្រីឱ្យពួកគេហូបមួយពេលៗ។
Open-air schools (សាលារៀនលំហអាកាស) ជាយន្តការអប់រំក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩២០ ដែលរៀបចំឡើងសម្រាប់កុមារដែលខ្សោយសុខភាព ឬមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត (asthenic) ដោយគេជឿថាខ្យល់បរិសុទ្ធជួយដល់ការព្យាបាល និងការពារកុំឱ្យឆ្លងជំងឺដល់កុមារដទៃនៅសាលាធម្មតា។ ដូចជាការដាក់អ្នកជំងឺឱ្យសម្រាកនៅរានហាលខាងក្រៅផ្ទះ ដើម្បីស្រូបខ្យល់បរិសុទ្ធ និងនៅដាច់ដោយឡែកពីសមាជិកគ្រួសារផ្សេងទៀតដើម្បីការពារការឆ្លងរោគ។
Centers of Diagnosis, Evaluation and Support (មជ្ឈមណ្ឌលរោគវិនិច្ឆ័យ វាស់ស្ទង់ និងគាំទ្រ / CDES) ស្ថាប័នដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមច្បាប់កំណែទម្រង់ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណ វាយតម្លៃកម្រិតតម្រូវការ និងរៀបចំកម្មវិធីសិក្សាគាំទ្រសម្រាប់សិស្សម្នាក់ៗ ដោយមានអ្នកជំនាញពហុវិស័យដូចជា គ្រូពេទ្យ អ្នកចិត្តសាស្ត្រ និងគ្រូអប់រំពិសេស។ ដូចជាមន្ទីរពេទ្យឯកទេស ដែលមានគ្រូពេទ្យច្រើនជំនាញរួមគ្នាពិនិត្យរោគសញ្ញា និងចេញវេជ្ជបញ្ជាព្យាបាលយ៉ាងច្បាស់លាស់ដល់អ្នកជំងឺម្នាក់ៗ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖