Original Title: IMPROVING STUDENTS ENGAGEMENT WITH ACTIVE LEARNING IN ENGINEERING OPTIMISATION LECTURES
Source: cdio.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការកែលម្អការចូលរួមរបស់និស្សិតជាមួយនឹងការសិក្សាសកម្មក្នុងថ្នាក់បង្រៀនសុទិដ្ឋិកម្មវិស្វកម្ម

ចំណងជើងដើម៖ IMPROVING STUDENTS ENGAGEMENT WITH ACTIVE LEARNING IN ENGINEERING OPTIMISATION LECTURES

អ្នកនិពន្ធ៖ Gauti Asbjörnsson, Department of Industrial and Materials Science, Chalmers University of Technology, Kanishk Bhadani, Department of Industrial and Materials Science, Chalmers University of Technology

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021 Proceedings of the 17th International CDIO Conference

វិស័យសិក្សា៖ Engineering Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហាការខ្វះការចូលរួមរបស់និស្សិតនៅក្នុងថ្នាក់បង្រៀនសុទិដ្ឋិកម្មវិស្វកម្ម ដោយផ្លាស់ប្តូរពីការស្តាប់ដោយអកម្មទៅជាបរិយាកាសសិក្សាដែលមានការសហការគ្នាកាន់តែច្រើន។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានអនុវត្តវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវសកម្មភាព (Action Research) ដោយប្រើប្រាស់សកម្មភាពរៀនសូត្រអន្តរកម្មនៅក្នុងថ្នាក់ និងធ្វើការវាយតម្លៃតាមរយៈកម្រងសំណួរចុងវគ្គ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Lecturing (Passive Learning)
ការបង្រៀនបែបប្រពៃណី (ការសិក្សាដោយអកម្ម - ឆ្នាំ២០១៨)
ងាយស្រួលសម្រាប់សាស្ត្រាចារ្យក្នុងការរៀបចំ និងអាចបង្រៀនគ្របដណ្តប់លើខ្លឹមសារមេរៀនបានច្រើនក្នុងរយៈពេលខ្លី។ និស្សិតស្តាប់ដោយអកម្ម មិនសូវមានការចូលរួមសួរសំណួរ ហើយអត្រានៃការប្រឡងធ្លាក់មានកម្រិតខ្ពស់។ ពិន្ទុវាយតម្លៃការបង្រៀនពីនិស្សិតទទួលបានត្រឹម ៣.១០/៥ ហើយមាននិស្សិតដល់ទៅ ១៩នាក់ ដែលប្រឡងធ្លាក់។
Think-pair-share
យុទ្ធសាស្ត្រគិត-ចាប់គូ-ចែករំលែក
ផ្តល់ឱកាសឱ្យនិស្សិតផ្លាស់ប្តូរការគិតជាមួយមិត្តភក្តិ ជំរុញការពិភាក្សាយ៉ាងសកម្ម និងជួយឱ្យយល់ស៊ីជម្រៅពីគោលគំនិត។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងថ្នាក់រៀន និងជួនកាលមានការលំបាកក្នុងការបញ្ឈប់ការពិភាក្សារបស់និស្សិតដើម្បីបន្តមេរៀន។ ទទួលបានការកោតសរសើរខ្ពស់ជាងគេពីនិស្សិត ដោយទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃមធ្យម ៤.១៤/៥។
Digital Polling (Mentimeter/Socrative)
ការសួរសំណួរតាមប្រព័ន្ធឌីជីថល (Mentimeter/Socrative)
ជួយស្វែងរកចំណុចខ្វះខាតនៃការយល់ដឹងទូទៅរបស់សិស្ស និងផ្តល់ព័ត៌មានត្រឡប់ (Feedback) ភ្លាមៗដល់សាស្ត្រាចារ្យ។ ទាមទារឱ្យមានការរៀបចំសំណួរទុកជាមុននៅលើប្រព័ន្ធ និងត្រូវការឱ្យនិស្សិតមានឧបករណ៍ភ្ជាប់អ៊ីនធឺណិត។ ឧបករណ៍គាំទ្រទាំងនេះទទួលបានការគាំទ្រខ្ពស់ ដោយទទួលបានពិន្ទុលើសពី ៤.០/៥ គ្រប់ឧបករណ៍ទាំងអស់។
Minute Papers
ក្រដាសកត់ត្រារយៈពេលមួយនាទី
ជាមធ្យោបាយសម្រាប់ឱ្យនិស្សិតបញ្ចេញមតិ ឬលើកឡើងពីបញ្ហាលំបាកនានាដោយអនាមិក។ មិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង ព្រោះនិស្សិតចូលចិត្តសួរសំណួរផ្ទាល់នៅម៉ោងសម្រាកជាងការសរសេរ។ ត្រូវបានដកចេញវិញបន្ទាប់ពីអនុវត្តបាន ៣សប្តាហ៍ ដោយសារនិស្សិតមិនសូវចាប់អារម្មណ៍ប្រើប្រាស់វា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះមិនតម្រូវឱ្យមានចំណាយហិរញ្ញវត្ថុខ្ពស់នោះទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធមេរៀន ពេលវេលារៀបចំ និងបច្ចេកវិទ្យាគាំទ្រមូលដ្ឋានមួយចំនួន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យា Chalmers (ប្រទេសស៊ុយអែត) លើក្រុមនិស្សិតថ្នាក់អនុបណ្ឌិតចំនួន ៤០នាក់ ក្នុងមុខវិជ្ជាសុទិដ្ឋិកម្មវិស្វកម្ម។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលម្អៀងទៅរកបរិបទប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ ដែលនិស្សិតមានភាពស៊ាំនឹងបច្ចេកវិទ្យា និងការសិក្សាដោយឯករាជ្យ។ ទោះជាយ៉ាងណា នេះជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់បរិបទអប់រំនៅកម្ពុជា ដែលកំពុងព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរពីការរៀនដោយទន្ទេញចាំមាត់ មកជាការរៀនដោយប្រើការត្រិះរិះពិចារណា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រសិក្សាសកម្មនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំង និងអាចអនុវត្តបានសម្រាប់គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សានៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងមុខវិជ្ជា STEM ដើម្បីបង្កើនការចូលរួម និងកាត់បន្ថយអត្រាធ្លាក់។

ជារួម ការកែប្រែទម្លាប់នៃការបង្រៀនតែបន្តិចបន្តួចដោយបន្ថែមសំណួរពិភាក្សានិងការស្ទង់មតិខ្លីៗ អាចនាំមកនូវលទ្ធផលជាវិជ្ជមានយ៉ាងធំធេងចំពោះគុណភាពនៃការរៀនសូត្ររបស់និស្សិតកម្ពុជា ដោយមិនតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគច្រើននោះទេ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃនិងកែសម្រួលរចនាសម្ព័ន្ធមេរៀនឡើងវិញ: កាត់បន្ថយចំនួនស្លាយ (PowerPoint slides) ដែលមានផ្ទុកអត្ថបទច្រើនពេក ដើម្បីទុកពេលយ៉ាងហោចណាស់ ១០ ទៅ ១៥ នាទីក្នុងមួយម៉ោង សម្រាប់សកម្មភាពអន្តរកម្ម ជៀសវាងការផ្ទុកព័ត៌មានលើសទម្ងន់ដល់និស្សិត (Cognitive overload)។
  2. អនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ គិត-ចាប់គូ-ចែករំលែក: បញ្ចូលសំណួរបើកចំហ (Open questions) ពាក់ព័ន្ធនឹងទ្រឹស្តីសំខាន់ៗ។ ទុកពេលឱ្យនិស្សិតគិតម្នាក់ឯង ចាប់គូពិភាក្សាជាមួយមិត្តភក្តិដែលអង្គុយជិត រួចហៅអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ឬប្រើការហៅឈ្មោះចៃដន្យ ដើម្បីចែករំលែកចម្លើយទៅកាន់ថ្នាក់ទាំងមូល។
  3. ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាសម្រាប់វាយតម្លៃរហ័ស: បង្កើតគណនីឥតគិតថ្លៃនៅលើ MentimeterSocrative ដើម្បីរៀបចំសំណួរពហុជ្រើសរើស (Multiple-choice) ឬសំណួរខុស/ត្រូវ ដាក់បញ្ចូលនៅពាក់កណ្តាល ឬចុងម៉ោង ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតយល់ដឹងរបស់និស្សិតភ្លាមៗ។
  4. ប្រើប្រាស់ឯកសារចែកជូនដែលមិនពេញលេញ: ផ្តល់ឯកសារមេរៀន (Handouts) ដែលបានដកចេញនូវពាក្យគន្លឹះសំខាន់ៗ ឬជំហាននៃការគណនាខ្លះៗ ដើម្បីបង្ខំឱ្យនិស្សិតយកចិត្តទុកដាក់តាមដាន និងបំពេញចន្លោះប្រហោងទាំងនោះក្នុងអំឡុងពេលម៉ោងបង្រៀនផ្ទាល់។
  5. ប្រមូលព័ត៌មានត្រឡប់និងកែលម្អជាប្រចាំ: នៅចុងបញ្ចប់នៃវគ្គសិក្សា ត្រូវធ្វើការស្ទង់មតិ (អាចប្រើ Google Forms) ដើម្បីសួរនិស្សិតថាតើសកម្មភាព ឬឧបករណ៍ណាខ្លះដែលជួយដល់ការសិក្សារបស់ពួកគេជាងគេ រួចយកទិន្នន័យនោះមកធ្វើការកែតម្រូវសម្រាប់ឆមាស ឬឆ្នាំសិក្សាបន្ទាប់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Active learning ការរៀនសូត្រដែលសិស្សត្រូវចូលរួមធ្វើសកម្មភាពផ្ទាល់ (ដូចជាពិភាក្សា ដោះស្រាយបញ្ហា ឆ្លើយសំណួរ) ជាជាងការអង្គុយស្តាប់គ្រូបង្រៀនតែម្ខាង។ ដូចជាការរៀនជិះកង់ដោយការធាក់កង់ផ្ទាល់ ជាជាងការអង្គុយមើលគេជិះ។
Engineering optimisation ដំណើរការស្វែងរកដំណោះស្រាយល្អបំផុត (ដូចជាការកាត់បន្ថយចំណាយ ឬបង្កើនប្រសិទ្ធភាពអតិបរមា) សម្រាប់ប្រព័ន្ធវិស្វកម្មដោយប្រើប្រាស់គណិតវិទ្យា។ ដូចជាការរៀបចំអីវ៉ាន់ចូលក្នុងវ៉ាលីឱ្យបានច្រើនបំផុត តែមានទម្ងន់ស្រាលបំផុត ដើម្បីងាយស្រួលយួរអូស។
Think-pair-share វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលតម្រូវឱ្យសិស្សគិតម្នាក់ឯងជាមុន បន្ទាប់មកចាប់គូពិភាក្សាជាមួយមិត្តភក្តិ រួចទើបចែករំលែកចម្លើយទៅកាន់ថ្នាក់ទាំងមូល។ ដូចជាការភ្លក់ម្ហូបម្នាក់ឯងសិន រួចសួរមិត្តភក្តិថាឆ្ងាញ់ឬអត់ មុននឹងប្រាប់ចុងភៅថារសជាតិយ៉ាងម៉េច។
CDIO initiative ក្របខ័ណ្ឌអប់រំវិស្វកម្មអន្តរជាតិ ដែលសង្កត់ធ្ងន់លើការបង្កើត (Conceive) ការរចនា (Design) ការអនុវត្ត (Implement) និងការប្រតិបត្តិការ (Operate) នូវប្រព័ន្ធពិតប្រាកដ។ ដូចជារូបមន្តធ្វើនំដែលប្រាប់យើងតាំងពីការគិតរករសជាតិថ្មី រហូតដល់ការដុតនំ និងការយកទៅលក់នៅហាងផ្ទាល់។
Action research ការស្រាវជ្រាវដែលអ្នកអនុវត្ត (ដូចជាគ្រូបង្រៀន) ធ្វើការសាកល្បងវិធីសាស្ត្រថ្មីៗដោយផ្ទាល់ ប្រមូលទិន្នន័យវាយតម្លៃ និងកែលម្អការងាររបស់ខ្លួនជាប្រចាំនៅក្នុងថ្នាក់រៀនពិតៗ។ ដូចជាជាងជួសជុលឡានដែលសាកល្បងប្តូរគ្រឿងបន្លាស់ថ្មី រួចបើកសាកមើលភ្លាមៗ ដើម្បីដឹងថាវាដើរស្រួលជាងមុនឬអត់។
Formative feedback ការផ្តល់ព័ត៌មានត្រឡប់ ឬការណែនាំពីគ្រូទៅសិស្សក្នុងអំឡុងពេលកំពុងសិក្សា ដើម្បីជួយកែលម្អចំណុចខ្វះខាតជាបន្តបន្ទាប់ ជាជាងការចាំកាត់ក្តីយកពិន្ទុនៅពេលប្រឡងចប់។ ដូចជាគ្រូបង្វឹកបាល់ទាត់ស្រែកប្រាប់កីឡាករឱ្យរត់កាត់មុខទីក្នុងពេលកំពុងប្រកួត ជាជាងចាំប្រាប់ពេលចប់ការប្រកួតដែលមិនអាចកែប្រែបាន។
Minute paper ការវាយតម្លៃខ្លីនៅចុងម៉ោង ដែលសិស្សសរសេរក្នុងរយៈពេលមួយនាទី ដើម្បីប្រាប់គ្រូពីអ្វីដែលពួកគេបានយល់ និងអ្វីដែលនៅតែមានចម្ងល់។ ដូចជាការសរសេរសារខ្លីចូលក្នុងប្រអប់សំបុត្រប្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រងហាងថាសេវាកម្មថ្ងៃនេះមានអ្វីល្អ និងមានអ្វីខ្វះខាតមុនពេលដើរចេញ។
Experiential learning ដំណើរការនៃការរៀនសូត្រតាមរយៈការឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ផ្ទាល់ និងការឆ្លុះបញ្ចាំងពីអ្វីដែលបានធ្វើ ដើម្បីបង្កើតការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅ។ ដូចជាការរៀនហែលទឹកដោយការលោតចូលទឹក និងព្យាយាមបណ្តែតខ្លួន ជាជាងការអានសៀវភៅពីរបៀបហែលទឹក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖