Original Title: LEARNING PARADIGMS AND KNOWLEDGE DEVELOPMENT BASED ON NEW TECHNOLOGY – A CHALLENGE FOR SCHOOL LEADERSHIP?
Source: www.researchgate.net
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

គំរូនៃការរៀនសូត្រ និងការអភិវឌ្ឍចំណេះដឹងដោយផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យាថ្មី - តើវាជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់ភាពជាអ្នកដឹកនាំសាលារៀនឬទេ?

ចំណងជើងដើម៖ LEARNING PARADIGMS AND KNOWLEDGE DEVELOPMENT BASED ON NEW TECHNOLOGY – A CHALLENGE FOR SCHOOL LEADERSHIP?

អ្នកនិពន្ធ៖ Nils Ole Nilsen, University of Nordland

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2012 (IADIS International Conference ICT, Society and Human Beings)

វិស័យសិក្សា៖ Educational Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ យុវជនបច្ចុប្បន្នដែលហៅថាអ្នកប្រើប្រាស់អេក្រង់ (Screenagers) ចូលរួមយ៉ាងសកម្មនៅក្នុងបណ្តាញឌីជីថល ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធអប់រំនៅតែបន្តប្រើប្រាស់គំរូតាមបែបឧស្សាហកម្មលីនេអ៊ែរដដែល។ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីបញ្ហាប្រឈមធំៗដែលថ្នាក់ដឹកនាំសាលារៀនជួបប្រទះ ក្នុងការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតនៃការបង្រៀនឱ្យស្របទៅនឹងបដិវត្តន៍នៃការរៀនសូត្រតាមបែបឌីជីថល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនៃការឆ្លុះបញ្ចាំងពីមនោគមវិជ្ជា និងទ្រឹស្តី (Ideological reflection) ដោយភ្ជាប់ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាទៅនឹងគំរូនៃការរៀនសូត្រ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Behaviorist / Linear Learning Model
គំរូនៃការរៀនសូត្រតាមបែបអាកប្បកិរិយា / លីនេអ៊ែរ (Behaviorist / Linear Model)
ងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រង និងផ្តល់ការបង្រៀនជាទម្រង់បាឋកថា (Lectures) សម្រាប់សិស្សច្រើនក្នុងពេលតែមួយ។ វាមានរចនាសម្ព័ន្ធច្បាស់លាស់ក្នុងការវាយតម្លៃ។ សិស្សគ្រាន់តែជាអ្នកទទួលព័ត៌មានអសកម្ម មិនលើកទឹកចិត្តដល់ការគិតស៊ីជម្រៅ ឬការចូលរួមនោះទេ។ វាជារបៀបបង្រៀនតាមបែបឧស្សាហកម្មដែលហួសសម័យ។ មិនស័ក្តិសមសម្រាប់សិស្សក្នុងយុគសម័យឌីជីថល (Screenagers) ដែលត្រូវការការរៀនសូត្រតាមបែបអន្តរកម្ម និងមិនអាចទាញយកសក្តានុពលនៃការរៀនសូត្រក្រៅប្រព័ន្ធបានឡើយ។
Socio-Cultural Learning Model (Organic Approach)
គំរូនៃការរៀនសូត្របែបសង្គម-វប្បធម៌ (Socio-Cultural / Organic Model)
លើកទឹកចិត្តឱ្យសិស្សចូលរួមយ៉ាងសកម្មតាមរយៈបណ្តាញឌីជីថល និងការសហការគ្នាដើម្បីបង្កើតចំណេះដឹងថ្មីៗ។ វាឆ្លើយតបទៅនឹងធម្មជាតិនៃការរៀនសូត្ររបស់មនុស្សដែលត្រូវការការប្រាស្រ័យទាក់ទងសង្គម។ ទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតយ៉ាងខ្លាំងពីសំណាក់ថ្នាក់ដឹកនាំសាលា និងគ្រូបង្រៀន ក៏ដូចជាការវិនិយោគទុន និងចំណេះដឹងលើប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា។ បង្កើតបរិយាកាសសិក្សាដែលជំរុញការលើកទឹកចិត្ត និងឆ្លើយតបទៅនឹងការរស់នៅរបស់យុវជនសម័យថ្មីដែលអាចចំណាយពេលរហូតដល់ ៥០.០០០ម៉ោងលើអេក្រង់កុំព្យូទ័រ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តគំរូសិក្សាថ្មីនេះ មិនត្រឹមតែទាមទារនូវការបំពាក់ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងទាមទារការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពធនធានមនុស្សយ៉ាងស៊ីជម្រៅ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសន័រវេស (Norway) ដោយផ្អែកលើការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសាលារៀនតាមរយៈប្លុក (Blogs) នៅក្នុងកម្មវិធីថ្នាក់អនុបណ្ឌិតរបស់សាកលវិទ្យាល័យ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដែលមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាដ៏រឹងមាំរួចជាស្រេច។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ការទាញយកគំរូនេះមកអនុវត្តត្រូវការការប្រុងប្រយ័ត្ន ដោយសារគម្លាតនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងកម្រិតអក្ខរកម្មឌីជីថលរបស់គ្រូបង្រៀន និងនាយកសាលានៅមានកម្រិតនៅឡើយ ជាពិសេសនៅតំបន់ជនបទ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមានបញ្ហាប្រឈមផ្នែកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធក៏ដោយ គំនិតផ្តួចផ្តើមនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំក្នុងយុគសម័យឌីជីថលនេះ គឺមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការកែទម្រង់គុណភាពវិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា។

ការយល់ដឹងពីបម្រែបម្រួលនៃការរៀនសូត្រនេះ នឹងជួយឲ្យសាលារៀននៅកម្ពុជាអាចរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រដឹកនាំបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីប្រែក្លាយបច្ចេកវិទ្យាពីត្រឹមតែជា 'ឧបករណ៍សាមញ្ញ' ទៅជា 'បរិយាកាសនៃការរៀនសូត្រដ៏រស់រវើក' ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃ និងកសាងអក្ខរកម្មឌីជីថល (Digital Literacy Building): ថ្នាក់ដឹកនាំសាលា និងគ្រូបង្រៀនត្រូវធ្វើការវាយតម្លៃសមត្ថភាពឌីជីថលរបស់ខ្លួន និងចូលរួមវគ្គបណ្តុះបណ្តាលស្តីពីការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាក្នុងការអប់រំឱ្យមានភាពស្ទាត់ជំនាញ ដូចជាការប្រើប្រាស់ Google Workspace for EducationMicrosoft Teams ជាដើម។
  2. ផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌សាលារៀនទៅជាអង្គភាពសិក្សា (Learning Organization): នាយកសាលាត្រូវផ្តួចផ្តើមគំនិតបង្កើតទម្លាប់ចែករំលែកបទពិសោធន៍ជាប្រចាំជាមួយគ្រូបង្រៀន តាមរយៈវេទិកាពិភាក្សាអនឡាញ ដូចជាការបង្កើត Teachers' Net-Forum ឬបណ្តាញតេឡេក្រាម ដើម្បីរួមគ្នាដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងការបង្រៀនប្រចាំថ្ងៃ។
  3. សមាហរណកម្មវិធីសាស្រ្តបង្រៀនបែបសង្គម-វប្បធម៌ (Integrating Socio-Cultural Approaches): គ្រូបង្រៀនត្រូវរៀបចំកិច្ចការស្រាវជ្រាវដែលទាមទារឱ្យសិស្សសហការគ្នាជាក្រុមតាមរយៈប្រព័ន្ធអនឡាញ ដូចជាការធ្វើគម្រោងរួមគ្នាតាមរយៈ Miro, PadletTrello ជាជាងការផ្តល់កិច្ចការដែលពឹងផ្អែកលើការសរសេរតាមបែបលីនេអ៊ែរធម្មតា។
  4. ផ្តល់សិទ្ធិអំណាច និងការចូលរួមរបស់សិស្ស (Empowering Student Participation): សាលាត្រូវលើកទឹកចិត្តឱ្យសិស្សដើរតួនាទីជាអ្នកបង្កើតចំណេះដឹង (Knowledge Producers) ដោយខ្លួនឯង ដូចជាការសរសេរអត្ថបទលើ Blogger ឬការបង្កើតវីដេអូអប់រំខ្លីៗ ដើម្បីឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនជាម្ចាស់នៃការរៀនសូត្រ។
  5. ត្រួតពិនិត្យ និងកែសម្រួលយុទ្ធសាស្ត្រជាប្រចាំ (Monitor and Adapt): សាលារៀនគួរប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគទិន្នន័យសាមញ្ញៗ (Data Analytics) នៅក្នុងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសាលា ឧទាហរណ៍ដូចជាប្រព័ន្ធ Moodle ដើម្បីតាមដានសកម្មភាពចូលរួមរបស់សិស្ស និងទទួលយកមតិកែលម្អ (Feedback) ដើម្បីកែសម្រួលទិសដៅនៃការបង្រៀនឱ្យទាន់ពេលវេលា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Socio-cultural learning ទ្រឹស្ដីនៃការរៀនសូត្រដែលសង្កត់ធ្ងន់ថា ចំណេះដឹងមិនមែនកើតឡើងដោយឯកឯងនោះទេ តែវាត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈការប្រាស្រ័យទាក់ទងក្នុងសង្គម ការសហការគ្នា និងការចូលរួមអនុវត្តផ្ទាល់ក្នុងបរិបទជាក់ស្តែងដោយមានជំនួយពីបច្ចេកវិទ្យា។ វាដូចជាការរៀនធ្វើម្ហូបដោយការជួយធ្វើការងារក្នុងផ្ទះបាយជាមួយចុងភៅផ្ទាល់ ជាជាងការអង្គុយអានសៀវភៅធ្វើម្ហូបតែម្នាក់ឯង។
Digital literacy ការរួមបញ្ចូលគ្នានូវសមត្ថភាពបច្ចេកទេស ការគិត និងទំនាក់ទំនងសង្គម ដែលបុគ្គលម្នាក់ៗប្រើប្រាស់ដើម្បីស្វែងរក វិភាគ និងបង្កើតព័ត៌មានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពតាមរយៈឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាក្នុងសង្គមទំនើប។ ដូចជាការចេះអាននិងសរសេរអក្សរដែរ ប៉ុន្តែនេះគឺការចេះ "អាន វិភាគ និងប្រើប្រាស់" កុំព្យូទ័រនិងអ៊ិនធឺណិតឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងមានប្រយោជន៍។
Screenagers ពាក្យដែលប្រើសម្រាប់ពិពណ៌នាពីយុវជនជំនាន់ថ្មី ដែលធំដឹងក្តីឡើងក្នុងបរិយាកាសហ៊ុំព័ទ្ធទៅដោយឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យា និងប្រើប្រាស់ពេលភាគច្រើនរបស់ពួកគេសម្លឹងមើលអេក្រង់ (ទូរស័ព្ទ កុំព្យូទ័រ) ដើម្បីរៀនសូត្រនិងកម្សាន្ត។ គឺក្មេងៗសម័យនេះដែលកើតមកភ្លាមស្គាល់និងចេះចុចទូរស័ព្ទស្មាតហ្វូន ឬថេប្លេតយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។
Instructional leadership តួនាទីរបស់នាយកសាលាដែលមិនត្រឹមតែអង្គុយគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលប៉ុណ្ណោះទេ តែត្រូវចូលរួមដោយផ្ទាល់ក្នុងការណែនាំ ជំរុញ និងតម្រង់ទិសវិធីសាស្ត្របង្រៀនរបស់គ្រូ ដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពនៃការសិក្សារបស់សិស្ស។ ដូចជាគ្រូបង្វឹកកីឡាបាល់ទាត់ម្នាក់ដែលមិនត្រឹមតែរៀបចំកាលវិភាគប្រកួត តែថែមទាំងចុះទៅបង្រៀនក្បាច់ទាត់បាល់ដល់កីឡាករដោយផ្ទាល់នៅលើទីលាន។
Learning Organization ទស្សនាទាននៃការប្រែក្លាយស្ថាប័នមួយ (ដូចជាសាលារៀន) ឱ្យទៅជាកន្លែងដែលជំរុញសមាជិកទាំងអស់បន្តរៀនសូត្រ ចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងកែប្រែផ្នត់គំនិតជាប្រចាំ ដើម្បីសម្របខ្លួនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរថ្មីៗ។ វាដូចជាក្រុមតន្ត្រីមួយដែលអ្នកលេងភ្លេងម្នាក់ៗតែងតែហាត់រៀនចង្វាក់ថ្មីៗជាមួយគ្នាជានិច្ច ដើម្បីលេងបទភ្លេងឱ្យកាន់តែពិរោះជាងមុន។
Paradigm shift ការផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុងនូវគំរូ គោលគំនិត ឬរបៀបដែលយើងសម្លឹងមើលនិងដោះស្រាយបញ្ហាអ្វីមួយ ឧទាហរណ៍ការផ្លាស់ប្តូរពីការបង្រៀនបែបសូត្រតាមចាំមាត់ មកជាការរៀនតាមបែបស្រាវជ្រាវដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យាវិញ។ ដូចជាការប្តូរពីការជឿថាផែនដីសំប៉ែត មកជាការយល់ដឹងថាផែនដីមូល ដែលធ្វើឱ្យរបៀបនៃការគិតរបស់យើងផ្លាស់ប្តូរ១៨០ដឺក្រេ។
Behaviorism ទ្រឹស្ដីអប់រំបុរាណដែលចាត់ទុកការរៀនសូត្រគ្រាន់តែជាការឆ្លើយតបទៅនឹងការជំរុញពីខាងក្រៅ (Stimulus-response) ដែលបង្កើតបានជាការបង្រៀនបែបបញ្ជូនព័ត៌មានឯកតទិសពីគ្រូទៅសិស្ស ដោយមិនសូវខ្វល់ពីការគិតស៊ីជម្រៅ។ ដូចជាការបង្ហាត់សត្វឱ្យធ្វើតាមបញ្ជាដោយផ្តល់ចំណីជាជម្រុញ គឺធ្វើត្រូវទទួលបានរង្វាន់ ធ្វើខុសត្រូវពិន័យ។
Deductive approach វិធីសាស្រ្តនៃការបង្រៀនតាមបែបប្រពៃណី ដែលគ្រូចាប់ផ្តើមដោយការផ្តល់ទ្រឹស្តី ឬច្បាប់ទូទៅជាមុន បន្ទាប់មកទើបអនុវត្តលំហាត់ ដែលធ្វើឲ្យសិស្សក្លាយជាអ្នកទទួលព័ត៌មានដោយអសកម្ម។ ដូចជាការប្រាប់ចម្លើយឬរូបមន្តគណិតវិទ្យាទៅសិស្សមុន រួចទើបឱ្យពួកគេគណនាលេខតាមក្រោយជំនួសឲ្យការឱ្យពួកគេរកវិធីដោយខ្លួនឯង។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖